Κι όπως σας υποσχέθηκα...

...τατάααααμ!

Αυτή, κυρίες και κύριοι, είναι η... διφορούμενη μηλόπιττα μου, η οποία έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων τζαι αντικρουόμενων απόψεων!

Άλλοι καθίσκουν την ομπρός τους τζαι τρων την εώς τελευταίου ψιχίου (βλ. Γρούτος, Τάτσος) κι άλλοι... τρων την μεν, αλλά δυσφημίζουν την δε (βλ. Αχάπαρη)...

Φάτε μάτια ψάρια... Έκαμα την τζαι δίπατη για να μας κανέσει...

Αχάπαρη νεξτ τάϊμ εν να σου κάμω τρίπατη να πάρεις τζαι της Χούντας :Ρ

ΥΓ1: Αν θέλετε να σας γράψω τζαι συνταγή, πέτε μου. Εν πολλάαααααα εύκολη ;)

ΥΓ2: Συνοδεύετε πάντα με παγωτό βανίλια...

ΥΓ3: Γεια σου Νονίς ;)

ΥΓ4: Εν τζαι φαντάζομαι να πιστέψετε ότι έκατσα εχτές τζι έκαμνα μηλόπιττα... Η φώτο εν που τα γεννέθλια της κοράσας, κι οφείλω να σημειώσω ότι η μηλόπιττα έπεσεν αμαχητί...

ΑΠΝΤΕΪΤ:
Την συνταγή μπορείτε να την αμπλέψετε δαμαί...

Προς Twisted Tool

ΤΤ...

Κάποτε, σε μιάν κουβέντα, νομίζω αποκλείσαμεν το ενδεχόμενο να είσαι ο Γρούτος...
Μα πως γίνεται, όμως?! Πόση σύμπτωση!
Μα να έχεις γεννηθεί 29/7???!!!!!!!!!!
Μόλις είδα την ανάρτηση σου, εχασκιάστηκα... Είπα "Λες?"

Σχεδόν αμέσως ηρέμησα! Αθθυμήθηκα ότι ο Γρούτος το ψυγείο γράφει το, ψιγείο - στην καλύττερη περίπτωση... - γιατί υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο να το γράψει, ψηγίο! Επίσης, την τηλεόραση γράφει την, τηλεώραση. Άρα εν έσχει Ιπόθεση να είνΕ εσΗ! Γιατί εσύ, πως να το κάμουμεν... μέχρι τζαι τα εξώδικα της αστυνομίας διορθώνεις τα!

Εύχομαι σε σένα και στον Γρούτο μου, να ζήσετε ευτυχισμένοι/έστω ικανοποιημένοι με τις μέχρι στιγμής επιλογές σας, να είστε πάντα σε θέση να κάμνετε τες επιλογές που σας ευχαριστούν/γεμίζουν/εκπληρώνουν τζαι να καταφέρνετε πάντα να διάτε στο παρελθόν τζαι στο μέλλον την θέση/αξία που τους ταιρκάζει! Εύχομαι το παρόν σας, να σας δίνει την αξία/σημασία που του δίνετε! Εύχομαι να εισπράττετε τζαι να είστε σε θέση να ανταποδίδετε αγάπη, που τους ανθρώπους που εκτιμάτε και άλλους! Εύχομαι, επίσης και εν τέλη, ο Θεός να σας σhέπει τζαι να σας γλέπει! 


ΧΧΧ

Απόηχος γενεθλίων

Μα τι κακόν εν τούτο?
Εκρούσαμεν!

Νιώθω σαν κότα που βράζει στο ζουμίν της...
Πύρουλος! τζαι... υγρασίουλος :Ρ

Εχτές, υπ' αυτές τες συνθήκες, εκάμαμεν το πάρτυ των 2ων γενεθλίων του Μαμμοθρεφτακίου!

Ελυπήθηκα πολλά τους καλεσμένους μου... Εκολλήσαν τα ρούχα πάνω τους... Στο καππάτζιν ήρταν τζι οι κούνουποι, ήβραν τους έτσι μαλθακωμένους τζι εκάμαν τους σατσhίν... (φιδάκια τζαι μα@#κίες)...

Είχαμεν πει να έρτουν κατά τες 7, αλλά είχαν την προνοητικότητα να... αρκήσουν για να δροσίσει λλίον (ή να με εκδικηθούν για την... "φημολογούμενη" ασυνέπεια που με διακρίνει?).

Κατά τες 8:30 ήρτεν τζι ο αρφός μου τζι ερώταν, πότε... εν να σβήσουμεν τα κεράκια!!! Έφερεν τζι η νύφη μου την κρέμα που μου έταξεν. Μιλφέϊγ από τα χεράκια της... του Γιώτης :Ρ Ούλλη την ώρα έκαμνε μας "προμόσιον" της κρέμας που έφερε, χαχχανίζοντας. Περιττό να σας πω ότι κανένας εν έφαε γιατί ώσπου να ρτουν, είχαμεν ήδη χλαπακιάσει. Πριν να φύει λαλώ της, κάτσε να φέρω τζαι την κρέμα σου, να σου την λούσω, να μεν πάει χαμένη...

Κατά τες 9 έκατσεν τζαι τζειν το λλίον τζαι υγρόν αερούιν που εφύσαν, ήρτεν τζι εστάλωσεν τέλεια η κατάσταση... αποτελμάτωση... Αν ήταν μέρα, οι ζίζηροι ήταν να πιάνουν το κρεσέντο τους...

Που την ποστισούρα που είχα πάνω μου, άρκεψα να παρακαλώ να φύουν λλίοι, πέρκει λλιάνουμεν να μας προλαβαίνει ο ανεμιστήρας... Κατά τες 10 εμείναμεν οι μισοί... Οι συνήθεις ύποπτοι! Οι δικοί μου, δηλαδή... Οι γονιοί μου τζαι τα αέρκια μου... οι καλοί... Είπαμεν τες πελλάρες μας, τα στυγνά μας αστεία... που μόνο εμείς τα καταλαβαίνουμεν... [Η Τάτσα έπαθεν μιάν μίνι εξάρθρωση σιαγόνας που το χάχχανο] Που δεν χρειάζεται να θκιαβάσεις ανάμεσα στις γραμμές για κρυμμένες... υποδείξεις, παρατηρήσεις, προτροπές, σπόντες κλπ... Καθαρές κουβέντες...

Όταν εφύαν ούλλοι, τα μωρά, εππέσαν ξερά, στον ύπνο. Ο Γρούτος τζι εγώ εσυγυρίσαμεν τζι εκάτσαμεν έξω στην βεράντα που πλέον είσχεν, επιτέλους, δροσιά... Ως τες 2 τα ξημερώματα, επρολάβαμεν να κάμουμεν απολογισμό τζαι να καταλήξουμεν στο συμπέρασμα, ότι ναι μεν εταλαιπωρήσαμεν τους μεγάλους, αλλά που την στιγμή που οι μιτσιοί το εκαταδιασκεδάσαν, τα υπόλοιπα είναι άνευ σημασίας! Ο Μαμμόθρεφτος τζι η Κοράσα, που ελάβαν ενεργό δράση στον στολισμό, στη διαλογή της τούρτας τζαι την διασκέδαση των καλεσμένων, εφέραν την αποστολή τους σε πέρας, με πλήρη επιτυχία!

Κι από χρόνου με υγεία!

Πριν 2 χρόνια, μια τέθκοια πυρωτική μέρα, μες το κλιματιζόμενο (λέμε τώρα) θάλαμο του Μακάριου Νοσοκομείου, αντίκρυσα για πρώτη φορά τον Μαμμόθρεφτο! Έρωτας κεραυνοβόλος! Λοβ φορ έβερ! Μετά έδωκα του το βυζίν κι αφού το εκατασπάραξε, όλα επήραν τον δρόμο τους! Έδειξε αμέσως το πράμα: ο γιος μου θα με ποφκάλει!!! 

Ωραία πράματα :)

Σήμερα γεννά, μετά που μια πολλά δύσκολη τζι επίφοβην εγκυμοσύνη, η μια η κολλητή μου.

________________________

Πακίτα μου, εύχομαι να παν ούλλα καλά! Σύντομα, θα κρατάς το γιόκκαρο σου στην αγκαλιά σου τζαι τίποτε, απ' όσα ετράβησες, εν θα έσχει ουσιαστική σημασία, παρά μόνο φιλολογική.

Ελπίζω να τα καταφέρεις να έρτεις το καλοτζαίρι, να πιούμεν τον καβέν μας, όπως εμείς ξέρουμεν ;)

Να έρτει τζαι η Ντόλυ (τζείνη η χασιμιά, η αποτυχημένη κλωνοποίηση ξανθιάς) τζαι η άλλη (Η χασιμιά), η μέτρια προς ψηλή (μη χέσω!). Να κλείσει το καρέ του "Σεξ εντ δε σίτυ" αλά κυπριακά ;ζ

________________________

Μέτρια προς ψηλή (με χέσω)! Εσύ καλέ... που είσαι ΜΕΣ την... ψυχεδέλεια! Εσύ! Που μοιάζεις συγγενής του Φασούλα - να χαρώ το ύψος σου! Εσύ παιδί μου, που σε κοιτάζω δύο φορές για να σε δω μία!

ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΓΕΝΝΕΘΛΙΑ!

Να σε χαιρόμαστε, εμείς, οι κολλητές σου!

Έστω, στην χάση και στην φέξη - αρκεί να είσαι καλά*!

Και του χρόνου... ψηλότερη ;Ρ

Μα τι σύμπτωση ο γιός της Πακίτας να γεννηθεί την ίδια μέρα με σένα! Νομίζω να τον βαφτίσεις! Αλλά, προς Θεού!... μεν ακκάσεις το μυροπάννι! ;Ρ

*= Αν θέλεις (δηλ. είτε θέλεις, είτε όϊ) πιάε έναν τηλέφωνο - ρα σαντανωμένη - για να μεν σε πάρει τζαι να σε σηκώσει τζι εσένα τζαι τον τηλεφωνητή σου :/

Απόλαυση!

Μετά την προηγούμενη, αχαρακτήριστη ανάρτηση μου, έβαλα το λινγκ σε ιμέϊλ τζι έστειλα το, του Γρούτου, να το θκιαβάσει. Ο μαμμόθρεφτος ετζοιμάτουν τζαι η κοράσα εθώρεν τηλεόραση. Έτσι, οπως επίναμεν το απογευματινό μας φραπέ - στο προσωπικό μας "σπουδαστήριο" - ο καθένας στο γραφείο του - απέναντι ο ένας που τον άλλον - μπροστά που τον ατομικό μας, μη φορητόν υπολογιστή - έστειλα του το ιμέϊλ (σκέφτου: ένα μέτρον απόσταση...) τζαι λαλώ του: "έπεψα σου κάτι τζαι δε το".

Ο σκοπός μου ήταν να δω και να απολαύσω ούλλες του τις αντιδράσεις.
Αννοίει το, που λες, τζι αρκέφκει να θκιαβάζει βαριεστημένα.
Σοβαρεύκει..., διά βάση..., παίρνει τον το γέλιο τζαι λαλεί μου: "μα ποιός εν τούτος, ο Γρούτος?"... συνεχίζει την μελέτη... Eγώ κρύφκω με δυσκολία...
Φύρνεται τζαι λαλεί έκπληκτος: "Αλόπως εν εμάς που ακούν τζαι γράφουν τα τούτα αχχαχαχα."...
Ξαφνικά, αποσβολώνεται... γριλλώνει τα μμάθκια του τζαι κοιτάζει με καχύποπτα...
"Τί?" λαλώ του, αθώα, "...διερωτάσαι ακόμα ποιός εν ο Γρούτος?"
Λαλεί μου κεραυνοβολημένος, "μα εσύ το έγραψες?".
Φύρνομαι τζαι ακολουθεί η εξής συνομιλία:
-Πόθεν το κατάλαβες? Που τον... βυζόπατσο? χαχαχαχα.
-Οϊ, πιο κάτω!
-Που το "ελούθηκες"? χαχχαχαχαχαχχαχχα
-Ναι! χαχχαχαχαχα
Σκέφτεται λλίον.
-Ρε μάναμου κάμνεις με ρεζίλι μες το 'Ιντερνετ!?
-Οϊ εσένα, ρε μάναμου! Τον Γρούτο!
-Εκθέτεις μας οικογενειακώς!
-ΕΓΩ? Η Γρούτα μας εκθέτει!
-Ποιά εν η Γρούτα?
-Εγω!
-Ε!...
-Ποιός την ηξέρει την Γρούτα? ...τζαι ποιός την μαμεί!
-Ε... χμ... εγώ!?!
-Ε! Είδες?
  
                             

Κάτι άσχετο: σαν εκλάεφκα μες τον κήπο εκάμαν με οι κούνουποι σατσhίν! Που πάνω ως κάτω! Ως τζαι πας τα σχείλη!
Έχουμεν κάτι κουνούπια, σε μέγεθος αλόγου!... χωρίς υπερβολη! ;Ρ

                           

Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: Σαν σήμερα, πριν 22 χρόνια... όϊ κάτσε, 26...  χμ... εεε, 31? Όϊ Α? Σαν σήμερα λοιπόν, πριν 35, ΚΑΑΑΛΑΑΑΝ 36! 36? 36? ...χρόνια, εγεννήθηκα :)
Ήταν ημέρα Τετάρτη και κετέφθασα πρωί-πρωί, η ώρα οχτώ.
Είδα το φως για πρώτη φορά μες την κεβατοκάμαρη της μάμας μου, πάνω στο ίδιο κρεβάτι στο οποίο συνελήφθηκα (ο δράστης επιστρέφει ΠΑΝΤΑ στην σκηνή του εγκλήματος). Έτσι εγεννούσαν τότες: έσσω τους!
Της μάνας μου εν πρέπει να της εγέμωσα το μμάτι γιατί περιγράφει με ως "μακριά, παστή τζαι βαζανιασμένη"! Εχάθηκεν, δηλαδή, να με περιγράψει ως ψηλό, αδυνατούλικο, έντονα ροδαλό μωράκι?


 
Ρε άμμα, κάμε μου άλλη μιά φορά κουπέπια τζι εν να σκεφτώ, αν θα σου το συγχωρήσω ;Ρ

Μμμμμμμ!!!