Σκορσοδουλειές :ζ

ΟΥΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΟΥ!

Εν μπορώ! Εν πολλά κουραστικό! Μιάν επιχείρηση να έσχεις τζι εν την προλαβαίνεις... Εποφκάρτηκα! Μα ούλλο το πρωινό να φκαίνουν τα μμάθκια μου τζαι ούλλο το δείλις να τραππηώ πάνω κάτω?

Οϊ οϊ! Αποφάσισα το! Η μια επιχείρηση πρέπει να πουληθεί πάραυτα...

"Σολλεπτό!" (famous quote). Τωρά που το σκέφτομαι... γιατί να μεν τες πουλήσω τζαι τες 2?
Χμ... Έτσι εν να κάμω! Να τες πουλήσω τζαι τες 2 τζαι να ασχοληθώ με την ζαχαροπλαστική...

Πωλείται

Πωλείται

Παρακαλείται όποιος ενδιαφέρεται για την πρώτην επιχείρηση, να απευθυνθεί στον Αντίχριστο ή στην Μπρέντα. Για την δεύτερη, στον Νονίς (παίζει τζαι θέμα συνεταιρισμού σε τουν την περίπτωση - ως γνωστόν ο Νονίς είναι και πολύ του χορευτικού ;))

ΥΓ: Ευχαριστώ τους Νονίς, Μπρέντα και Αντίχριστο για τες φώτο που μου έστειλαν! Τους ευγνωμονώ που μ' επέθαναν στο γέλιο ;)

Γιάου!

Μα κυκλοφορεί νέος συρμός στα επιφωνήματα τζι εν επήρα χαπάρι?

Οϊ γιατί η κοράσα ούλλον τζαι πετάσσει μου έναν... "γιάου"!(???)
Πριν ήταν "νιάου" τζι ήταν σπαστικό τζι είπα της να το κόψει! Λαλείς να το έκαμεν κάλυψην απόκρυψην σε... "γιάου"?

Εν τω μεταξύ σύρνει μου το σε διάφορες φάσεις τζι εν εκατάλαβα ακόμα την ακριβή του σημασία  Κάποτε εν "ουάου", κάποτε εν "δέαξ", κάποτε "γεεες", κάποτε "άαου"... Εν σαν λέξη τζόκερ, ας πούμεν. Κολλά παντού... Εν ιξέρω... προβληματίζει με πολλά τουν το θέμα...

Ο μάμμο, σήμερα, εκρατούσε ένα πλαστικό... πράμα (βλ.: βιλλιστρίκκι Reg, to Achapari) , τζι εκουπανιούσεν τον Γρούτο. Ο Γρούτος εθύμωσεν του, τζι ο μάμμο έφυεν. Ύστερα που 5 λεπτά έρκεται η κοράσα τζαι λαλεί του: "Παπάαα άφησες το πορτοφόλι σου κάπου τζι έπιασε το ο μάμμο ή άνοιξεν το συρτάρι?! Πάντως... κοίτα!" Τζαι βλέπουμεν τον μάμμιον να έρκεται συστός τζαι λυιστός, βαστώντας ένα 20ευρο!!! Ο Γρούτος εξεμάνει, εκ νέου!
-Γιατί άνοιξες το πορτοφόλι του παπά? Πε μου γιατί!
-Ήθεα λετά!
-Μην το ξανακάμεις! Εν ναι δικά σου τα λεφτά! Εν δικά μου! Του παπά! Κακό!
-Ώκει πάτσο?
Κάγκελλον ο Γρούτος! Τζι ως που να εύρει τι να απαντήσει ή να σπουρτίσει, απλά, που το γέλιο... πάει ο μάμμο τζαι κολλά την βούκκα του πάνω στην χούφτα του Γρούτου!!!
Σαν να του λάλεν "αν θεν να μου δόκεις, δος μου τον, να τελειώνουμεν! Εν τζι εν να κάτσω δαμαί να σε καρτερώ μιαν αιωνιότητα!"

Όταν κάμνει αταξίες, για να καταλάβεις, δείχνω του την παλάμη μου...
-Τι γράφει δαμαί?
-Πάτσο!
-Ποιού εν τούτος ο πάτσος?
-Μάμμο!
-Να σου τον δόκω?
-Ναι!
-Έλα!
Φυσικά εν λοάται πάτσος, αλλά χάδι τζαι γι' αυτό, ο μάμμο εν έσχει πραγματικήν επίγνωση του πάτσου.

Οϊ πως εν έτυχεν να τον... "ξησκονίσω"! Έτυχεν! Αλλά, ο πάτσος έσχει την έννοια του χτυπήματος που δέχεται κάποιος στο πρόσωπο, πράγμα το οποίον απεχθάνομαι. Το θεωρώ άκρως εξευτελιστικό!

Που λές, ο μάμμο επηρεάζεται πολλά που την κοράσα! Ούλλον τζαι πιο έντονα ζητά μου να τον πάρω... μπαέτο (=μπαλέτο)! Μόλις με δει να χτενίζω την κοράσα, έσχει την απαίτηση να του κάμω τζαι τζείνου... πότσο (=κότσο)! Αφού να φανταστείς όταν του ζητήσω να κάμει κάτι, απαντά μου έτσι: "Εντάαα!" (= εντάξει).

Μόνο το "γιάου" εν εσύναξεν ακόμα :D

ευανάγνωστο: Το δράμα του Γιώργου Νταλάρα

Θκιαβάστε να παιχτείτε!

ευανάγνωστο: Το δράμα του Γιώργου Νταλάρα: Μια δραματική κατάσταση βιώνει τα τελευταία χρόνια ο διάσημος Έλληνας τραγουδιστής Γιώργος Νταλάρας. Μετά από βαθιά περισυ...




LOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOL


Αγγελάκα σε πάω!

κ. Νταλάρα "απορώ" κι εγώ "πως δεν το σκεφτήκατε μόνος σας"!!!?

Η κρισιμότητα της... χρησιμότητας ;)

Κλικ για μεγέθυνση, λέμε!

Εν ψέμα? Οϊ πέτε! :ρ

Μαργαριτάρια :)

Είστε έτοιμοι για λλία... βαρυσήμαντα μαργαριτάρια?
Παρακαλώ καθίστε και... προσδεθείται!

Θα τα βάλω σε προτάσεις για να μεν υπάρχει αμφιβολία ως προς την... έννοια... :Ρ

-Επήεν στο νοσοκομείο να κάμει εξετάσεις τζι όποιος έξερεν τον γιατρό ή κανένα νοσοκόμον έπιανεν του την σειρά. Απήδησεν(1) ο άθρωπος!
-Όποιος εν θανατικός(2) της Ομόνοιας, πάσχει από χρόμιαν(3) ασθένεια!
-Έπιαν με η συχνοουρία! Έπαθα εγκράτεια(4), όπως τους γέρους γμτ! (δαμαί μαργαριτάρι είναι και το όλον... νόημα)
-Ο γιος της εν διευθυντής μες την Μαρτίν(5) Λαϊκή!
-Το αγαπημένο μου βιβλίο είναι το "Ένα μετρί παιδάει(6) τ' άστρα"!
-Εγώ μιλώ σου τζι εσύ "υγρόν(7) ηγόραζες"!
-Έχω πόνους μες το πόϊ. Εν εξέρω ίντα πο' παθεν τζαι πονεί με! Εν νευροκαβαλλίτζεμα? Εν γεράματα? Εν αθλιτικά(8)?

Ε? ΕΕΕ?

Για όσους δεν κατάλαβαν τι θέλει να πει ο ποιητής:
1. Απηύδησεν
2. φανατικός
3. χρόνιαν
4. ακράτεια
5. Μαρφίν
6. παιδί μετράει
7. αγρόν
8. αρθριτικά

Iron(ic)

Για δες καιρό που διάλεξε
το σίδερο να σπάσει...
Τώρα που τα ρούχα είναι πιό λεπτά
τζαι γίνουνται σουράσhιν.

Γιατί μου έσπασες τωρά?
ΤΩΡΑ με τουν την κρίση??
Θα μείνουμεν ασιέρωτοι
τζαι δεν θα βάλλω πλύση...

Έσπασες και άφησες
ξοπίσω σου συντρίμια,
ρούχα ασιέρωτα,
γιακκάδες τζαι μανίτζια.

Πως να εμφανιστώ τωρά,
ωσάν παλιοφακκούτα?
Που ούλλοι θα κατηγορούν,
πως είμαι πολλά μακκούτα?...


ΥΓ: Κλαψ και λυγμ!...

ΟΙ εκλογες...

ΑΧΑΧΑΧΧΑΧΑΧΧΑ... πικρές αλήθειες...

Πάρτε ακόμα μία :(
Διαβάστε τι έγραφε το 1987 για το θάνατο του Χίτλερ ο Μιχαλολιάκος της Χρυσής Αυγής:  http://www.e-magazino.gr/alles-eidiseis/diabaste-ti-egrafe-to-1987-gia-to-thanato-tou-xitler-o-mixaloliakos.html

Διασκεδάστε το τζαι λλίον, δεν βλάπτει:

Ε ρε ίντα κατάσταση... Οι ναζί στην ελληνική βουλή... Ήτανε στραβό το κλήμα... το' φαγε κι ο γάϊδαρος...

Πρωτομαγιά

Είπαμεν, που λέτε, ένεκα της αργίας να πάμεν την βόλτα μας τζαι να φάμε σε καμιά ταβέρνα. Εθεωρήσαμεν καλό να πούμεν τζαι τους γειτόνους, για παρέα.

Α, σόρρυ... εν σας τους εσύστησα: ο γείτος, η γείτα τζαι το γειτούι (περνά τον η κόρη μου κάτι μήνες).

Όταν εδεκτήκαν, εσκέφτηκα: ελπίζω να μεν το μετανιώσουμεν τουν την φορά!
Επειδή, όσες φορές τους επήραμεν κάπου, πάντα κάτι αρνητικό ήταν να έβρουν να πουν - με ύφος που σε μέμφεται για την επιλογή σου. Θα το εδέχουμουν που φίλους, οι οποίοι φκαίνουν συχνά, άρα ξέρουν πολλά στεκκούθκια τζαι ειδικά αν έχουν τζαι... καλόν γούστο. Αλλά... άμαν το κυριώτερο χόμπι σου, είναι ο ύπνος τζι η άπλα στον καναπέ, μεν μου κάμνεις τζαι τον ωραίον...

Γενικά, σαν γειτόνοι περνούμεν καλά. Εν ετσακκωθήκαμεν ποττέ. Η κόρη μου τζι ο γιός τους, μεγαλώνουν όπως τ' αρφούθκια. Έρκεται κάθε τόσον, όμως, μια στιγμή που λαλείς: Ωπ! Ώρα να αραιώνουμεν! Ειδικά η γειτόνισσα, ενώ εν καλή ψυσχή, κάμνει τζαι λαλεί πράματα, που σε φέρνουν στην πολλά δύσκολη θέση: να θέλεις να σπουρτήσεις που το γέλιο, την ίδια στιγμή, που τα νεύρα σου γίνονται κρόσσια...

Εν μου αρέσκει να χρησιμοποιώ τον όρο χωρκάτης με την λάθος/σνομπ έννοια, που πήρε τα τελευταία χρόνια. Χωρκάτης εν τζείνος που συμπεριφέρεται χωρίς ντροπή, με υπερβολικά ύποπτην αφέλεια τζαι κουτοπονηρκά. Η γείτα έτσι ένει :(...
Εν τζι είμαι τζαι σίουρη 100%, φυσικά... μπορεί ναν απλά ηλίθια...

Παράδειγμα:
(Διαδραμματίζεται στο σπίτι μου, όπου είναι καλεσμένοι για καφέ)...
Γρούτος: Γρούτα, κάμε τα φραπέ!... τζαι γλήορα!... (αστειάκι... φυσικά!)
Γρούτα: χαχαχαχα Τι ωραία που τα λες! Το δικό μου μέτριο με λλίον γάλα, παρακαλώ!
Γρούτος: Ε κάμε τα τζι εσού μια φορά, ρε κουμπάρε!
Γρούτα: Ε μα αφού, τούτη εν η δουλειά σου, μάναμου! Αφού εν τα πετυχαίνω τα φραπέ...
ΓΕΙΤΑ: Εγώ! Άεις τα, να τα κάμω εγώ!....  :D... (όπως το αππιτούρι του χαλουμιού!)....

Πόσο δύσκολον ένει να σκεφτεί ότι προσβάλλει με, τουν το πράμα? Θέλεις κυρία μου, να δείξεις πρόσωπο? Πον να'  ρκούμαστεν έσσω σου για καφέ, μεν βάλλεις τον άντρα σου να τα κάμνει. Ήρτες έσσω μου, να παίξεις την πρόθυμη?
- Αν τζαι προτιμώ το φραπέ του γείτου γιατί τούτη, λαλείς της μέτριο, κάμνει το γλυτζί, λαλείς της λλίον γάλα, κάμνει το μισό-μισό (άμπα τζαι πούμεν ότι τζειεύκεται!... ναι, μεν γελάτε! ξέρω ίντα που λαλώ) :/ -

Έσχει τζαι μιάν έμφυτη τάση προς τον ανταγωνισμό... Εν δίπλα μου, ας πούμε, το μωρό τζαι ππέφτει του ένα παιχνίδι. Βούρα τζείνη, που κάθεται 3 μέτρα μακριά, να το πιάσει τζαι να του το δόκει! Ππέφτει το μωρό ΜΟΥ χαμαί... βουρά να προλάβει να το σηκώσει τζείνη. Ζητά ο άντρας μου το κινήτο του, που εν δίπλα μου, βουρά να το πιάει που... τα σχέρκα μου να του το δόκει. Ζητά ο άντρας της το κινητό του: Πήαινε πιάε το! ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ ΠΡΑΜΑΤΑ! Που ήταν η κόρη μου πιο μιτσιά, έκαμνεν τα πάντα για να της δείχνει προτίμηση! Μόλις εκατάλαβα ότι άρκεψεν να επηρεάζει το μωρό τζαι την συμπεριφορά του... αραιώσαμεν!

Με τον μαμμόθρεφτον κάμνει φιλότιμες προσπάθειες, επίσης, αλλά όποιος έσχει το όνομα... έσχει τζαι την χάρη ;)


Επήαμεν, που λέεις, σε μια ταβερνούα, λλίον έξω που την Λεμεσό.
Στα πρώτα πέντε λεπτά, πάει τζαι βάλλει λεφτά μες το μηχάνημα με τες μαππούες τζαι φέρνει μιάν, του μαμμόθρεφτου. Ο οποίος, όπως ξέρετε - κλασσικά - παίζει με χούβερ, ριμόουτ κοντρόλς τζαι οτιδήποτε, εκτός που παιχνίθκια. Μόλις την είδα (την μαππούα) λαλώ της (γείτας) επικριτικά: τωρά που εν να την σύρνει χαμαί, να βουράς να του την φέρνεις! "Καλόοοοο! εν να του την φέρνω!", λαλεί.

Ο μιτσής, κλασσικά, εν ασχολήθηκεν καθόλου. Ήθελεν, όμως, την μπουκάλα του νερού. Εβρέθειν... πέρκαλλη (άτσα!) η γείτα, να φκερώσει ούλλο το νερό μες τα ποτήρκα για να του δώσει την μπουκάλα, μπας τζαι δυσαρεστήσουμεν το μωρό :ζ Τα ποτήρκα εμείναν φουλαρισμένα πας το τραπέζι, ώσπου τζι εμεσοφάαμεν. Όπότε, ξυπνά στον μαμμόθρεφτον η επιθυμία να κατεβεί που την καρεκλούα του. Τζι επειδή εν τον άφηνα - νωρίς γαρ - ενευρίασεν, άρπαξεν την μαππούα τζι εκσφενδόνισεν την, με... καταπληκτικήν ακρίβεια, πάνω στα θκυό ποτήρκα, που ευρίσκοντο... μπροστά που την γείτα... Τα ποτήρκα εγύραν τζαι η γείτα εγίνην... σουππήν-λουμήν!

Πέτε με κατζιάν, αλλά ευχαριστήθηκα το!!!

Απόλαυση!

Μετά την προηγούμενη, αχαρακτήριστη ανάρτηση μου, έβαλα το λινγκ σε ιμέϊλ τζι έστειλα το, του Γρούτου, να το θκιαβάσει. Ο μαμμόθρεφτος ετζοιμάτουν τζαι η κοράσα εθώρεν τηλεόραση. Έτσι, οπως επίναμεν το απογευματινό μας φραπέ - στο προσωπικό μας "σπουδαστήριο" - ο καθένας στο γραφείο του - απέναντι ο ένας που τον άλλον - μπροστά που τον ατομικό μας, μη φορητόν υπολογιστή - έστειλα του το ιμέϊλ (σκέφτου: ένα μέτρον απόσταση...) τζαι λαλώ του: "έπεψα σου κάτι τζαι δε το".

Ο σκοπός μου ήταν να δω και να απολαύσω ούλλες του τις αντιδράσεις.
Αννοίει το, που λες, τζι αρκέφκει να θκιαβάζει βαριεστημένα.
Σοβαρεύκει..., διά βάση..., παίρνει τον το γέλιο τζαι λαλεί μου: "μα ποιός εν τούτος, ο Γρούτος?"... συνεχίζει την μελέτη... Eγώ κρύφκω με δυσκολία...
Φύρνεται τζαι λαλεί έκπληκτος: "Αλόπως εν εμάς που ακούν τζαι γράφουν τα τούτα αχχαχαχα."...
Ξαφνικά, αποσβολώνεται... γριλλώνει τα μμάθκια του τζαι κοιτάζει με καχύποπτα...
"Τί?" λαλώ του, αθώα, "...διερωτάσαι ακόμα ποιός εν ο Γρούτος?"
Λαλεί μου κεραυνοβολημένος, "μα εσύ το έγραψες?".
Φύρνομαι τζαι ακολουθεί η εξής συνομιλία:
-Πόθεν το κατάλαβες? Που τον... βυζόπατσο? χαχαχαχα.
-Οϊ, πιο κάτω!
-Που το "ελούθηκες"? χαχχαχαχαχαχχαχχα
-Ναι! χαχχαχαχαχα
Σκέφτεται λλίον.
-Ρε μάναμου κάμνεις με ρεζίλι μες το 'Ιντερνετ!?
-Οϊ εσένα, ρε μάναμου! Τον Γρούτο!
-Εκθέτεις μας οικογενειακώς!
-ΕΓΩ? Η Γρούτα μας εκθέτει!
-Ποιά εν η Γρούτα?
-Εγω!
-Ε!...
-Ποιός την ηξέρει την Γρούτα? ...τζαι ποιός την μαμεί!
-Ε... χμ... εγώ!?!
-Ε! Είδες?
  
                             

Κάτι άσχετο: σαν εκλάεφκα μες τον κήπο εκάμαν με οι κούνουποι σατσhίν! Που πάνω ως κάτω! Ως τζαι πας τα σχείλη!
Έχουμεν κάτι κουνούπια, σε μέγεθος αλόγου!... χωρίς υπερβολη! ;Ρ

                           

Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: Σαν σήμερα, πριν 22 χρόνια... όϊ κάτσε, 26...  χμ... εεε, 31? Όϊ Α? Σαν σήμερα λοιπόν, πριν 35, ΚΑΑΑΛΑΑΑΝ 36! 36? 36? ...χρόνια, εγεννήθηκα :)
Ήταν ημέρα Τετάρτη και κετέφθασα πρωί-πρωί, η ώρα οχτώ.
Είδα το φως για πρώτη φορά μες την κεβατοκάμαρη της μάμας μου, πάνω στο ίδιο κρεβάτι στο οποίο συνελήφθηκα (ο δράστης επιστρέφει ΠΑΝΤΑ στην σκηνή του εγκλήματος). Έτσι εγεννούσαν τότες: έσσω τους!
Της μάνας μου εν πρέπει να της εγέμωσα το μμάτι γιατί περιγράφει με ως "μακριά, παστή τζαι βαζανιασμένη"! Εχάθηκεν, δηλαδή, να με περιγράψει ως ψηλό, αδυνατούλικο, έντονα ροδαλό μωράκι?


 
Ρε άμμα, κάμε μου άλλη μιά φορά κουπέπια τζι εν να σκεφτώ, αν θα σου το συγχωρήσω ;Ρ

Μμμμμμμ!!!

Οικειόσκατα ;)

Εν ναιν πολλά σπουδαίο πράμα να υπάρχει οικειότητα ανάμεσα στα ζευγάρια? Πιστεύκω ότι, ΑΝ το αντίθετο της οικειότητας, εν η τυπικότητα (η περιχαράκωση του ατομικισμού μέσα στην ευγένεια), τότε η οικειότητα είναι απαραίτητη σε ένα ζευγάρι τζαι σαφώς προτιμητέα ακόμα τζι όταν είναι... ακραία...

Ο Γρούτος τζι εγώ, δεν κολώνουμεν σε τυπικές... τεχνοτροπίες και ευγενικές... μαλάξεις της καθημερινότητας. Όταν συζητούμεν μεταξύ μας, είμαστεν ρεαλιστές και ωμοί. Λέμε τα πράγματα με τ' όνομά τους. Όταν μιλήσουμε - καθιερωμένα, η ώρα 10 το πρωί - στο τηλέφωνο, εν να μου πει ούλλα τα σημαντικά, με τρόπο καταλυτικά ευθύ. Για παράδειγμα, εν θα μου πει "αφόδευσα κι εξαλάφρωσα". Εν να μου πει... "ρε μάναμου, έσχεις ιδέαν εστούππωσεν ο απόπατος?!! Ένα κομμάααατι... μισό μέτρο!" ...Ε σίουρα εν να του απαντήσω κάτι, του στυλ, "ρε για τ' όνομα! Επήεν κάτω τελικά, όξα έμεινες τζι εθώρες το?" Τζαι σίουρα εν ν' αρκέψει να μου λαλεί: "Μα μιλάς τζι εσού? Που εν' άηκες τουαλέττα ξηστούππωτη? Που θέλεις νιαγάρα του ενός τόνου?" Φυσικά εν να προχωρήσει η συζήτηση εις βάθος, εις μήκος, εις πλάτος, εις βάρος, εις χρώμα, εις υφή κλπ λεπτομέρειες...

Εν να μου πείτε, ίντα πον τούτη η κουβέντα που μας άρκεψες πρωί ξημέρωμα! Εν ναιν καπίρες φρέντλυ! Ξέρω το! Τα παράπονα σας στην έμπνευση μου: τον Αμερικλάνο (που σίουρα τωρά, που το θκιαβάζει, ή αναουλιέται ή κατουρκέται χαχαχχαχα). Φυσικά το θέμα του Αμερικλάνου ήταν για-τα-ούρα, που όμως, είναι, εξ επόψεως αντικειμένου, παρεμφερές, ε?

Επανέρχομαι στο θέμα μου. Τι εννοείς: "ΟΪΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ πάλαι στα σκατά!" ...Μα το θέμα μου εν, η οικειότητα στα ζευγάρια, καλέ μου!?!

Θυμούμαι στην αρχή της σχέσης μας, για να πάω στην τουαλέττα, έπρεπε να σιουρευτώ ότι, ήταν εκτός βεληνεκούς το φτιν του Γρούτου. Μα τι εσκέφτουμουν τότε? Υπήρχε περίπτωση να τον πείσω ότι, εν έχω σωματικές ανάγκες? Ότι είμαι αερικό (που δεν αερίζεται)? Μα μου ήταν αδιανόητο να αφήσω τον... ... ... εαυτό μου, να εκφραστεί ελεύθερα τζείνο τον τζαιρό. Ούτε που μου πέρασε που τον νου, ότι πριν ακόμα παντρευτούμεν, θα εφτάναμεν σε τέθκοια... επίπεδα οικειότητας/επικοινωνίας, που θα εσυζητούσαμε τζαι με άλλους... τρόπους - εκτός που την ομιλία, τα μάθκια και την γλώσσα του σώματος... ... ;Ρ (ελπίζω να κατάλαβες, γιατί εν μπορώ να το κάμω πιό λιανά - πάντως έσχει μεθάνιο μέσα η υπόθεση...;ΡΡΡ).

Λοιπόν έχουμε και λέγουμεν, επί παραδείγματι*:

Οικειότητα δεν είναι να σου αγγίζει ευγενικά το στήθος, δήθεν τυχαία σε ανύποπτο χρόνο.
Είναι, να το αρπάσσει τζαι να κάμνει πως διά στον εαυτό του βυζόπατσους!

Οικειότητα δεν είναι να σου λαλεί καλημέρα, μ΄ ένα φιλί, το πρωί.
Είναι, να σου κάμνει αέρα με τα σεντόνια, ώσπου να σπάσουν εσέν τα νεύρα σου τζαι τζείνος να φύρνεται που το γέλιο, γιατί την βρίσκει, να σε θωρεί νευριασμένη!

Οικειότητα δεν είναι να σε λέει "αγάπη μου".
Είναι, να σε λέει... "ρε κουμπάρε"!

Οικειότητα δεν είναι να λαλεί ότι, εν πολλά ωραίον το φαϊ.
Είναι, να σούζει, απλά, την κκελλέ του!

Οικειότητα δεν είναι να ρωτάς τον άλλο, αν/τι θέλει να (το) κάμετε ("κάτι") ;)
Είναι, να τον ρωτάς, απλά, ...αν ελούθηκε! ;Ρ

Οικειότητα δεν είναι να σε ρωτά, τι εννοείς όταν ρωτάς... αν ελούθηκε.
Είναι, να πιάννει το νόημαν αμέσως τζαι να... "σκουλλίζεται" ;) 

*= Τα παραδείγματα είναι πραγματικά και προσωπικά και ίσως ουδεμίαν εφαρμογήν έχουν επί του υπολοίπου πληθυσμού.

Springtime on Mars, 2020 ;)

Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάτι πολλά αστείο τζαι χαριτωμένο...

Μα αδέτε πως θα είναι ο Άρης, ώσπου να πατήσει άνθρωπος τα κόκκινα χώματα του...

Πρέπει να το παραδεκτούμε... Όπου φτάνει το σχέρι μας, εν να δείξουμεν τον νου μας!
Εκαταφέραμεν να μολύνουμε το διάστημα, χωρίς να είμαστεν καν παρόντες...

Αν αποικηθεί καμιάν φοράν ο Άρης, εν ποσπασμένος!

Ευσεβείς πόθοι!

Συνειρμική ανακατεύθυνση ερμηνείας, ακύρων προς την πραγματικότητα, ηλεκτρονικά εφαρμοσμένων εννοιών (ποιός ήρθε?): 

• Πόσο θα ήθελα να μπορούσα να έκαμνα cut/copy/paste στην πραγματικότητα... συνειρμοί... - κάμετε τζι εσείς λλιους... - (π.χ. η κουζίνα θέλει μιαν εκ βάθρων αναδιαρρύθμιση - ένας τουλάχιστον τοίχος θέλει cut, 2-3 πάγκοι θέλουν copy/paste τζαι κάποιοι άλλοι μόνο... paste)... 
• Έσχει κανέναν, που εν ευχήθηκε να μπορούσε να κάμνει undo τζαι στην πραγματικότητα?

...Πάεις να ππέσεις μες τον κρέβατον... είσαι πτώμα, τα πόθκια σου εφκάλαν νερό (που λαλούν)... νιώθεις τες πατούσες τζαι τες κλάππες (ατς!) των ποθκιών σου να λιμπουρίζουν... το κορμί σου εν κουττούτζι... νιώθεις που την μέση τζαι κάτω σουβλιές/πόνους τζαι που την μέση τζαι πάνω... εν νώθεις καθόλου... ΑΠΛΩΩΩΩΝΕΙΣ... νιώθεις τζειν την χαύνωση/ανακούφιση της ξεκούρασης... σκέφτεσαι ότι, εν ακριβώς ό,τι εχρειάζεσουν, ότι αξιζει να κουράζεσαι μόνο τζαι μόνο για να νιώσεις την ξεκούραση... εν τέλειαααα! Τζαι την ώρα που μάσχεται να σε πιάει το υπνούι, συνειδητοποιείς ότι κάτι σε ενοχλέι... Τι όμως, τι? Όϊ! δεν ναιν η ροχχαλιά του Γρούτου, διότι τζοιμάται πας τον καναπέ, κάτω... - Εξύπνησα τον να έρτει να μου τανήσει να στρώσω το κρεβάτι τζι είπεν μου "έρκομαι" . . . Εν μου διευκρίνησεν, όμως, σε... πόσην ώρα τζι αναγκάστηκα να το στρώσω μόνη μου... Άυριο σάζω τον καλά... - ...

Κάτι άλλον με ενοχλεί...

ΓΑ@$ΤΟ! Εξήασα να σβήσω την λάμπα του διαδρόμου τζαι φακκά το φως απευθείας πας το οπτικό μου νεύρο, που επιθυμεί απόλυτο σκότος... Πόσο... σκληρή, είσαι ζωή!...

Δεν ΥΠΑΡΧΕΙ περίπτωση να σηκωστώ... τωρά που έβρασα τα σεντόνια?... ΧΑ! δεν σφάξανε!...

Δοκιμάζω υποβολή: Λάμπα, ΣΒΗΣΕ!... Λάμπα μου, σβήσε!... ΣΒΗΗΗΣΕ λάμπα!... εν πιάννει...

Δοκιμάζω αυθυποβολή: Εν μ' ενοχλεί... Εν μ' ενοχλεί... Εν μ' ενοχλεί... Ουδέν αποτέλεσμα...

Γυρίζω το... μαγικό πλευρό μου, τζαι ωωωχ! τζοιμούμαι πάραυτα!

Με το undo, όμως, θα εγλίτωνα τούτον ούλλο τον παροξυσμό τζαι θα διέσωζα την τελειότητα της στιγμής ;)

• Back/Forward. 

Προσπαθείς μετά μανίας ν' αθθυμηθείς έναν ωραιότατο μαργαριτάρι, που είπεν η γειτόνισσα εχτές, να το πείς της αρφής σου να φυρτεί που το γέλιο, τζι εν σου έρκεται. Εν τζιμπ (=τζην) που έιπεν? ...Όϊ, τζείνον εν παλιό... το ίδιο τζαι το ΤζαμποΛ (=Jumbo) τζαι το τέλμα του ποθκιού (=πέλμα) τζαι τα μπαλέττα (=οι παλέτες) τζαι το ωσότου (στην θέση του ούτως ώστε)... Σπάζεις όξα εν σπάζεις! ...Αν είσχες την δυνατότητα του Back, όμως? 

Καλάν το Forward, εν το συζητώ! Ε? Τζείνον τζι αν το θέλουμε! Σκέφτεσαι (Μάνα) να κάμεις... κέϊκ? Αν ξέρεις, που πριν ότι εν να εκραγεί, είσαι πελλή να το αρκέψεις? Σκέφτεσαι να την αμολήσεις, αλλά εν θέλεις να πάθεις το καϊσhι της Ποστ? Σκέφτεσαι (Sike) να πιάεις Θέρμομιξ, αλλά εν εξέρεις αν θα το χρησιμοποιάς? Αχάπαρη... μα σκέφτεσαι τζι εσου???

•  Delete... AAAAXX!!!! Το καλύττερο, άφησα το για το τέλος!

Εξεκίνησεν η μέρα άσχημα... delete σιόρ! Άσχημος μήνας - κρυάδα/πυρά, κρίση ηλικίας/οικονομική/κά? Delete! Άσχημη χρονιά? Deeeeeelete! Η τράπεζα θέλει δόσεις για το δάνειο που σου έδωσε? Τι λε ρε?! Delete! Η κυβέρνηση θέεεελει φόοοορους? Delete! "Το δέντρο που φυτέψαμε στου κήπου την γωνιά" εξέρανε? Πως τόλμησε? Delete! Κάμνει αταξίες ο Μαμμόθρεφτος? Del... ε... χμ!... ΟΚ, αν είσχεν Delete η πραγματικότητα, καλά θα έκαμνε να έσχει τζαι Restore, στην περίπτωση που... παραφερθούμε, ρε αδερφέ!

Ηλικιακό θεώρημα ;)

Τα τελευταία χρόνια, ανάπτυξα μιά θεωρία σχετικά με τις σχέσεις των δύο φύλων τζαι την ηλικία. Εν ηξέρω αν συνάδει με οποιαδήποτε επιστημονικήν έρευνα, πάντως εγώ, εσκέφτηκα το μόνη μου. Που τον τζαιρό, μάλιστα, που την εδιατύπωσα τζαι προφορικώς, κάμνει ουρέεεεεεεεεεεεεεεεεεεεες ο κόσμος για να με ακούσει να την αναπτύσσω (...χμ...ναι...όπωσδήποτε - επροσέξετε ότι στην κυπριακήν έσχει λέξεις/εκφράσεις που τες τονίζουμεν θκυό τόπους και δή σε συλλαβές που δεν ενδύκνειται?)

Αρχικά επροβληματίστηκα πριν λλία χρόνια, όταν εχώρισεν μια πολλά καλή μου φίλη που τον άντρα της, με τον οποίον είχαν την ίδιαν ηλικία. Πάνω στις συζητήσεις μας είπα της, να έβρει ένα πλάσμα κατασταλαγμένο, ώριμο τζαι νούσιμο για να μεν τραβήσει τα ίδια. Είπεν μου ότι, εν την κόφτει να έχουν διαφοράν ηλικίας: είτε μιαλύττερος της, είτε μιτσόττερος της, φτάνει να υπάρχει αγάπη, σεβασμός τζαι τζείνο το "κάτι". Ύστερα που κανένα χρόνο, έφτιαξε τα με ένα πολλά καλό παιδί, λλία χρόνια μιτσότερο της, όμως πολλά προσγειωμένος τζαι ώριμος για την ηλικία του.

Τζαι τότε εμπήκα στην διαδικασία να σκέφτομαι: γιατί να υπάρχει τούτος ο άγραφος νόμος, που θέλει τον άντρα να αναζητά γυναίκα νεώτερη τζαι την γυναίκα, άντρα μεγαλύτερο? Είναι άγραφος νόμος ή κάτι μας σπρώχνει, ενστικτωδώς, στο να κάμνουμε τουν τες επιλογές? Ή είναι ακόμα ένα κοινωνικό στερεότυπο/ταμπού, με το οποίο μας επρογραμμάτισαν οι προηγούμενες γενιές?


Και φυσικά, ΕΝΤΕΛΩΣ ""επιστημονικά"", "αντικειμενικά" και μετά από την απαραίτητην έρευνα εκατέληξα στο εξής θεώρημα:

Οι γυναίκες ωριμάζουμεν σε όλα τα επίπεδα πιό νωρίς ηλικιακά, από τους άντρες! Άρα, άρα λέγω - κάτσετε έναν τόπο, να τελειώσω τζαι μετά ενίστασθε - μιά εικοσάχρονη κοπέλα π.χ. δεν μπορεί να επικοινωνήσει δεόντως με έναν εικοσάχρονον άντρα, γιατί τζείνος εν ανώριμος σε σχέση με την ίδια. Άρα, αναλόγως πόσον ώριμη είναι, θα επικοινωνήσει καλύττερα με έναν άντρα 22, 25 ή 30 π.χ.

Και αντίστροφα, έναν εικοσάχρονο ρεμάλι παιδί, θα ασχοληθεί ανετότερα με μιάν 16χρονη, πάρα να επιδιώξει να αποκτήσει μιαν... δεύτερη μάμμα.

Για να τεκμηριώσω την θεωρία μου τζαι για να φουμιστώ θα αναφερθώ στο δικό μου παράδειγμα: ο Γρούτος περνά με 8 χρόνια τζαι 8 μήνες (σόρρυ, αλλά απαγορεύει μου την... στρογγυλοποίηση τζαι γι' αυτόν εν λαλώ 9 χρόνια). Συμπέρασμα (αυθαίρετο): μα πόσον ώριμη είμαι τελοσπάντων!!! Ενώ, η προαναφερθείσα κολλήτη, που είναι "τα παιδία παίζει",  "τα μυαλά στα κάγκελα" τζαι "όσο πάει και χειροτερεύει" ήβρεν ένα παιδί πιο μικρής ηλικίας - ευτυχώς που εν πολλά ώριμος για την ηλικία του τζείνος (πράμα παράξενο για άντρα - έντερ ιμότικον με σατανικό χαμόγελο).  

Βέβαια ούλλοι οι κανόνες (τζαι ειδικά ο συγκεκριμένος) έχουν τες εξαιρέσεις τους, αλλά εν θα ασχοληθώ με... λεπτομέρειες...


Γενικά, όμως, μπορεί - πιστεύκω - να εφαρμοστεί με αρκετά μεγάλην επιτυχία, εξ επόψεως άκυρων συμπερασμάτων (αρκούντως ωφελίμων -ΝΟΤ- για την ευρύτερη ποιότητα ζωής) το εξής: Πε μου πόσην διαφοράν έσχεις που το ταίρι σου, να σου πω πόσο νουν έσχεις, μες την τζεφαλή σου! 

Σημ.: Τάτσα μεν παίρνεις πάνω σου. Εκ προοιμίου, σε πληροφορώ ότι είσαι εξαιρεσάαααρα!

Ησυχίααα! Άκρα του τάφου σιωπή...

Επειδή εν θα πάω Πάφο τουν το Σάββατο, ούτε' γω, ούτε η Τάτσα, αλλά ούτε τζι η ροκόλα, οι γρουτογονείς θα παραμείνουν μόνοι τους, μαύροι τζαι γέρημοι :(

Θα κάμουν, λοιπόν, το φαούϊ τους, θα στρώσουν το καλό το τραπεζομάντηλο, θα βάλουν κόκκινα τριαντάφυλλα στο βάζο, θα ανοίξουν παγωμένη σιαμπάνια, θα ανάψουν αρωματικά κεράκια, θα χαμηλώσουν τον φωτισμό, θα βάλουν απαλή μουσική και θα κάτσουν σαν άνθρωποι, να φάν με την ησυχία τους! (ππφφφ! ναι, σιγά!...)

Το σίουρον ένει ότι εν να φαν με την ησυχία τους! Αφού, εν θα έχουν να μαειρέψουν για 11 νομάτους, εν θα' χουν 5 ροκόλους να παουρίζουν: Έπιαε μου τοοοοο! Μάμμα πε του! Εν δικοοοο μου! Εν η σειρά μου τωράααα! Παπά ενοχλεί μεεεεε! Γιαγιά πεινώωωωω! Μάμα, παπά? Ούτε τους υπόλοιπους (τάχα μου, ενήλικες) να σαλαβατούν: Μα πάλαι ψητό!? Ενόμιζα εν να κάμεις κουπέπια! Οφφου πόσην ώρα να ψηθεί το φαϊ! Κοα Κόλες έσχει? Γιαούρτι? Πεινώωωωωωωωωω! Επίσης, σίουρα εν να πάρουν το απογευματινό τους κουρούδιν, με την ησυχία τους, ως εκ των ανωτέρω.

Την νύχτα λλίον εν να βαρεθούν τζαι εν να τους πάρει, σίουρα, ο ύπνος πας τον καναπέ που τες 7. Κάποια στιγμή εν να ανοίξει ο παπάς μου το ένα του μμάτι, εν να ξυπνήσει την μάμμα μου τζι εν να της πει: "Άτε ρε Γρουτομάνα, πάμεν να ππέσουμεν?". Η μάμμα μου, εν να κλώσει, με βλέμμα νυσταγμένο και βαρύ, πας το ρολόϊ του τοίχου να δει την ώρα τζι εν να του πει: "Εν γλήορα κόμα... κόμα 10 εν η ώρα!". Οπότε... εν να ξαναγύρουν πας τον καναπέ, αλλό καμιάν ώρα...

Ανέκαθεν εθεωρούσα τους γονιούς μου ως ΤΟ πρότυπο, βαθκιά αγαπημένου ζευκαρκού! Με την εκρηκτικήν τους ιδιοσυγκρασίαν, όμως, τούτον πολλές φορές εδημιουργούσεν εκρηκτικές καταστάσεις, ηλεκτροφορτισμένες ατμόσφαιρες, μαγνητικά πεδία, μπουνάτσες, καταιγίδες, ισχυρά μποφόρ, φορτισμένες νηνεμίες τζαι κρυστάλλινες ηλιόλουστες μέρες...

Φυσικά άμαν "γεράσει" το πλάσμα τζαι κάτσουν τα λαμπρά του, βαρκέται να παλεύφκει με το έ(ν)τερο ημίσh (Reg. to Moonlight) :) Τωρά που είπα έντερο, λαλούν ότι έρωτας περνά από το στομάχι! Πιστεύκω το! Άμαν δεις σκεμπέ, τζιαμαί να δεις έρωτα! Γι΄ αυτο σου λαλώ ρε άμμα! Άεις τον που λαλεί εν η πούζα, που του' καμες! Η σκεμπέ του παπά εν... έρωτας! Είμαι 100% σίουρη ότι, εν ερωτευμένος... με... τα φαγιά σου! χεχεχεχε

Μαμμούλα, παπάκη... Καλήν Όρεξη τζαι καλήν ...ησυχία!

ΥΓ1: Μάμμα, παρακαλώ, αγνοήσατε τα πιο πάνω αν, εν τω μεταξύ, αποφασίσατε να έρτετε εσείς ως δάξω, οπότε δεν μπορώ να εγγυηθώ την ασφάλεια της ησυχίας σας, αλλά φαϊν εν να φάτε!

ΥΓ2: Επειδή η Τάτσα εν να το θκιαβάσει τούτο, οπωσδήποτε, (υποκύπτω στον πειρασμό και) προσθέτω:

Μετά τιμής,

Η πιο έξυπνη, πιο όμορφη, πιο ψηλή (εξακριβωμένο), πιο... ήρεμη και πιο... ευαίσθητη από ΟΛΕΣ σας τις κόρες!
Γρούτα Κλειστολογίου

ΧΧΧΧΧ

Άντρεεεες....

Άρκεψεν μιάν κουβέντα η Ψυχωτική δαμαί τζαι είπα, μιάς τζι έπιαεν το... φτυάρι, να της τανήσω...

Πόσα χρώματα υπάρχουν στη φύση για τους άντρες? Εκτός που τα τρία βασικά, αλλό 2-3!!!
Παράδειγμα*: 
-Που εν το παντελόνι μου?
-Ποιόν παντελόνι?
-Το μαύρο.
-Έτο τζιαμαί.
-Α!
....
-Το πουκάμισο?
-Ποιόν? Το θαλασσί (ειρωνικά)?
-Όϊ μάναμου, τζείνο το καφετούι.
-Εν έσχεις καφέ πουκάμισο...
-Τζείνο το γκριζούι... το, ίντα πο' ναι...
-Το μπεσς?
-Εν μπεσς τζείνο?
-Τούτο?
-Ναι!
-Εν ναι μπεσς τούτο?
-Ουυυυ! Ξέρω γιω? Φερ΄το δα να το φορήσω!
....
-Τα παπούτσια μου τα γκριζούθκια που ένει?
-Χχχφφφφσσσσσδδδδδδδτγκρρρρ... Εν έσχεις γκρίζα παπούτσια ΜΑΝΑΜΟΥ! Αν είσχες ήτουν να σε χουριστώ!
-Σιγά μεν άφηνες έτσι κελεπούρι... τσςςςςςςςςςςς!...εεε?... τσσςςςςςςςςς!
-Τέεεεεελειωννννε!
-Ρε μάναμου τζείνα τα γκριζούθκια λαλώ σου, πον σαν τα καφέ!
-Ρε κουμπάρε! Γίνεται ναν γκριζούθκια τζαι ναν τζαι καφέ?
-.... που τα έμπηξες τζι εν τα βρίσκω?...
-Τούτα?
-Ναι...
-Τούτα εν γκριζούθκια προς το καφέ?
-Ίντα πο' ναι κάλο?
-ΜΠΕΣΣ!
-Ουυυυυυ! Τούντα χρώματα ούλλα, που εφευρίσκετε εσείς οι γεναίτζες, μόνον εσείς τα θωρείτε!
....

-... Ο σάκκος μου που ένει?
-Τα νεεεεεεεύρα μου, πράσινα να΄ναι ή μαβιάααα, όνειρο και απο τη μιάααααααα....
-Πε μου ρε κουμπάρε! τζαι τέλειωνε τζι αρκήσαμεν!
-...στο τέλος εγώ εν να φτάιξω που αρκήσαμε! τώρα να δεις!
-Ε ποιός εν να φτάιει... Εγώ εσάστηκα τζι εσύ κάθεσαι τζαι κάμνεις συζητήση!
Σ' αυτό το σημείο θα ήταν καλά, να υπήρχε τρόπος να προβάλλουμεν έναν εφφέ, με καπνούς που φκαίνουν που τ' αυκιά! Έτσι θα μπορούσεν ο άλλος, πιο... εύκολα να καταλάβει ότι είμαστεν οριακά! Αντ΄ αυτού... σπάζουμεν!
-Ε άτε ΠΕΕΕΕ μου!
-Τι θέλεις ρε κουμπάρε, έπρησες με! Αεις με να σαστώ!
-Το σακκούι μου ρε μάναμου, που ένει? (δαμαί παίρνει έναν ύφος, όπως ακριβώς ο παπουτσωμένος γάτος στον Σρεκ...)
-ΠΟΙΟ σακκούι?
-Τζείνο τοο... πράσινο.
-Μήπως εννοείς τούτο?
-Α! Ναι!... εν... μπεσς?
-Εν χακκί! έκαμες τζαι στρατόν, ιμισh!

Όπως γίνεται φανερό μετά από τα βασικά χρώματα (κόκκινο, πράσινο, μπλε), τα ουδέτερα (άσπρο, μαύρο), τες αποχρώσεις καφέ και γκρίζο τζαι το κίτρινο της ΑΕΚ, ΤΟ ΧΑΟΣ! Που να τους εξηγάς τωρά ιντα πον το ροδακινί, το μπορντώ, το σομόν, το μπλου-μπλακ, το λαδί κλπ. Ψιλά γράμματα!

*=Τα παραδείγματα είναι πραγματικά και συχνά επαναλαμβανόμενα =D

ΥΓ: Άντρες αναγνώστες να με συμπαθάτε για την γεννικοποίηση! Απλά ο Γρόυτος καλύφκει μεγάλον εύρος του μέσου Κυπραίου άντρα με ανάλογες επιπτώσεις στες... εμ, γεννικοποιήσεις ;)

Ζωή... Γρουτίνι!

Επήα να πιάσω την κοκόνα που το σχολείο.
Είχα ενημερώσει την υπεύθυνη του ολοήμερου πριν τες γιορτές, ότι εν θα ξαναπάει το μωρό ολοήμερο με τον νέο χρόνο. Είπεν μου "κανονικά εν δικαιούστε να ξηγραφτείται, αλλά εντάξει, εν να τα κανονίσουμε." Επειδή, όμως, εν αθθυμάτουν σίουρα, εβάλαν την κοκόνα μαζί με τους άλλους στην τραπεζαρία να φάει. Πάω, λοιπόν, τζαι βρίσκω την μες την μελαγχολία.
Σαν εφέυκαμεν τζι αφού εξαναθύμησα της υπεύθυνης, ότι εν θα ξαναπάει στο ολοήμερο, λέει μου η κόρη, ούλλο παράπονο: "Μάμμα, μα εν με ξέγραψες που το ολοήμερο?" Λέω της: "Ναι, μαναμου, εν θα ξαναπάεις!" Απάντηση: "Yesssssssssssss!" και συμπληρώνει: "Μα να δεις μάμμα, τι μας εβάλαν να φάμεν!!! Να δεις! Μακαρόνια με κρομμύθκια! γιααααξ!" Πραγματικά είδα τα μες το κουππί, που της εδόκαν για να τα πάρει μαζί της! Μόλις το άνοιξε έδωκεν η μυρωθκιά.... δέαξ! Κάμνω τα τζι εγώ με σάλτσα ντομάτας τζαι κρεμμύδι τα μακαρόνια, αλλά εν ζολούν έτσι! Τι στο καλό! Ενιγουέϊ, πάει τζαι τούτο...

Πάμεν στα του υιού...
Ο μαμμόθρεφτος έσχει τα με την χούβερ... Εν ηξέρω πως αλλιώς να περιγράψω την σχέση τους. Μόλις τον αφήσω κάτω να περπατήσει, πάει ολόισια στην αποθήκη τζι αρκεύκει να πειράζει την χούβερ! Σύρνει την κάτω τζαι πατά κουμπιά, τράβα το σύρμα τζαι ξηποτυλίει το, πιάνει τζειν την σωλήνα που ρουφά τζαι κάμνει πως σκουπίζει! Εν το μόνο πράμα που μπορέι να τον κρατά απασχολημένο για ώρες!!! Με τα παιχνίθκια του, ποττέ εν παίζει πάνω που 2 λεπτά.!
Επίσης, ασχολείται αρκετά τζαι με τα ριμόουτ-κοντρόλ! Τελευταίως αγνοείτουν η τύχη ενός, για 2 ευτομάες τζαι τελικά ήβραμεν το μες τα παιχνίθκια του! Ανακάλυψα τζι έναν άλλο, που του λείπουν 2-3 κουμπιά... Καλού-κακού πριν να πετάξω το παννί με την βρωμερήν αφόδευσιν του μαμμόθρεφτου, ελέγχω τζαι λλίον το περιεχόμενο! 'Οϊ τίποτε άλλο, αλλά να ξέρω τι τρώει το μωρό, γιατί προχτές έφαεν τζαι... χώμα! Ναι ρε παιθκιά! Τζαι φταίει ο Γρούτος! Διότι αφότου επαρπάτησεν ο μαμμόθρεφτος εξαφάνισα ούλλες τες γλάστρες, που μες το σπίτι. Άφηκα μόνο μια μιτσιά τζαι ήταν σε σημείο, που εν είσχεν πρόσβαση το μωρό. Επήεν, όμως, ο έξυπνος ο Γρούτος, εκατέβασεν την για να σάσει κάτι πρίζες (ιμισh) τζαι αντί να την βάλει στην θέση της, άφηκε την κάτω! Εντάξει όμως, εν το έφαεν ούλλο...


Τέλοσπάντων, μιας τζαι πέτυχα το κέϊκ γεωγραφίας ;Ρ αντιπαρέρχομαι τις όποιες παραφωνίες της καθημερινότητας τζαι πάω να φάω μιάν κομμάτα! Σ' αυτό το σημείο να πω της Αχάπαρης τζαι της Μάνας: eat MY dust!!! γιατί παρόλο που το έψησα για 55 ολόκληρα λεπτά (ενώ η συνταγή ελάλεν 35), επέτυχα το! Ούτε έκρουσεν, ούτε εξερράγει ;ΡΡΡ

ΥΓ: Να μην ξεχάσουμεν την Τσιαττιστομαχία ποτζεί στης Neerieς, την Τετάρτη (11/1) η ώρα 8μμ!

Ο δρόμος, ο χρόνος κι... Ο ΠΟΝΟΣ!

Αγαπημένοι συνβλόγερς, πρέπει να σας πω τον πόνο μου... 

Εγόρασεν μου ο Βρούτος (ο στύλλος του σπιθκιού) ένα μάους ασύρματο και όπτικαλ - γιατί το δικό μου ελάωσα το τζαι όποτε έθελεν εδούλευκε. Εν πολλά ωραιούι, γυαλλιστερούι τζαι μαυρί. Πον να κάμνεις κλικ εν ακούεται σαν τζαι κόφκεις τα νύσχια σου με τον νυχοκόπτη!!! Ακούεται ένας υπόκωφος θόρυβος σαν τζαι κτυπάς βελούδο! Μάναμου το! 

Α! ναι! Εξήασα να πω τον πόνο μου :ζ
Τουν το μάους λοιπόν έσχει έναν αΐπι :(  (όϊ που εν θα του' βρισκα) Εσυνήθισα πον να κάμνω σκρολλ απ εντ ντάουν να ακούεται το χαρακτηριστικό "κρρρρρ".... τούτο το μάους εν κάμνει τζειν τον ήχο :( 

Εν απολαμβάνω το σκρολλ έτσι σκέδιο... Νομίζω τζαι ξερογυρίζει, αντί να ταράσσει η εικόνα... :(

Πάρτε και το... "σχετικό";Ρ τραγουδάκι, που τυγχάνει αγαπημένο!

Last Christmas Parody ;D

Αθάνατο Κυπριακό... Πνεύμα!

 

Γελάχαχαχατε γιατί χανόμαστε! 

Χριστουγεννιατικα Στολιδια με σμιλι

Ε ΟΚ! Εν νάκκον ασιδέρωτα.... Καλαααάν, εν τζαι νάκκον μιτσιά....  Ε ντααα ρε κουμπάρε! Εν τζαι νάκκον παραθκιάνταλα!... 

Τι εννοείς, μονο τούτα ένει? Έκαμα τζαι μιαν χιονονυφάδα, αλλά εν τζει που την ασιέρωτη... Εν λλία? Εν μοναδικά στο είδος τους γιατί έκαμα ένα στο κάθε χρώμα... ε καλάν, σχέδιο! 

Μα εν τζι είμαι τίποτε το Σμιλίν, να κάμω παραγωγή!

 ...το αγαπημένο μου! Μεν με ρωτήσετε ίνταλως το έκαμα... εν ηξέρω!

Εν κατακλείδι, παρακαλώ σημειώστε, απαγορεύεται η κριτική, εκτός και αν είναι τζει που την καλοπροαίρετη... ;Ρ

Θερμαντικά

Αφού οι τζαιροί εν δύσκολοι τζι εν μας παίρνει να αφταίνουμε την θέρμανση στο φουλ, όπως παλιά, είπα να γράψω τζαι γω μερικές ιδέες, για το πως να... εξοικονομήσουμεντε λεφτά που το πετρέλαιο θέρμανσης. Ως συνέχεια του σκεπτικού της Μάνας, σας παραθέτω τις δικές μου λύσεις: 

• Σιύλλος ή κάττος ή οποιοδήποτε άλλο κατοικίδιο - Όταν πάεις για ύπνο ή απλώνεις επί του καναπέως, βάλλεις το χτηνό σου να ξαπλώσει πάνω στα πόθκια σου. Έτσι διατηρούνται ζεστά (προσοχή, όμως, στα μεγάλου βάρους ζώα)...
• Πουγιόττα - Επιτελεί ακριβώς το ίδιον έργο με το κατοικίδιο (προσοχή κλείστε την καλά για ν' αποφύγετε τα εγκαύματα).
• Κουβερτούα - Ζεστή κουβέρτα, κατά προτίμηση made by Σμιλί.
• Κλάτσες - Οι ττόρενες κάμνουν καλή δουλειά, αλλά για την πολλήν κρυάδα, προτιμήστε μάλλενες (εκτός τζι αν σας πιάννει φαούρα...)
• Τζάκι - Είναι ότι πεις! αν έσχεις ξύλα, κάστανα, λουκάνικα, χαλλούμι κλπ (προσοχή: πότε-πότε γυρίζετε τζαι λλιον ράσχη του τζακιου, για να βράζει τζαι τζείνη λλίον).
• Δραστηριότητες - Όσην ώρα δεν κάθεστε ή απλώνετε σκουλλισμένοι, πρέπει να κινείστε ζωηρά για να κυκλοφορεί το γαίμα, πχ: δεν πάω χαλαρά στην κουζίνα, τρέχω! δεν ανεβαίνω με το καλάθι την σκάλα για να φέρω τ' άπλυτα, φέρνω τα ένα-ένα! ;p
• Σούππες - αυκολέμονη, τραχανά, φιδέ τζαι βάρτε τζαι μπόλικο πιπέρι.
• Αλκοόλ - Λικεράκια, κονιακκούι, ουίσκι κλπ
• Γλυκά - Φάτε σιοκολάτες άφοα! Το τουρτουρκό κάφκει θερμίδες!
• Έξω - Αν η κατάσταση δεν πάει άλλο τζαι μπαίνετε στον πειρασμό ν' άψετε την θέρμανση, φορείστε τον σάκκο, τον σκούφο, το κασκόλ σας τζαι φκείτε έξω στην κρυάδα, για όσον αντέχετε. Όταν θα ξαναμπείτε στο σπίτι θα σας φανεί φούρνος!
• Ολα τα πιο πάνω!
• Φίμωτρο - Σε περίπτωση που εκάμετε όλα τα πιο πάνω τζαι πάλαι ρυάτε, καλό θα ήταν να χρησιμοποιήσετε ένα... φίμωτρο, για να συγκρατεί την μασέλλα σας να μεν φακκά - μεν σπάσουμε τζαι κανένα δόντι... 

Μετά λύπης μου σας πληροφορώ ότι, κανέναν από τα πιο πάνω σημεία δεν εφαρμόζεται στο μπάνιο... :( Τζιαμαί εβάψαμεν την! Άτε να φκάλεις τα ρούχα μες την ψατζιή... πρρρρ... Φυσικά, μιά λύση είναι να κάμνεις μπάνιο ΜΕ τα ρούχα, αλλά άτε να στεγνώσεις μετά... :/ Ή απλά μηνίσκεις ...άλουτος - η αζούρα, λαλεί τζαι η Μάνα - λογικά, πρέπει να φέρνει βράστη! ;p