Απολογισμός αρχάριου βλόγερ...

Η "ανακάλυψη της τασχινόπιττας" είναι μια έκφραση, που χρησιμοποιούμεν κυρίως ειρωνικά, όταν κάποιος συνειδητοποιεί/ανακαλύπτει κάτι, ήδη γνωστό τοις πάσι, ετεροχρονισμένα/αργά! Τούτον το πράμα έπαθα τζι εγω με τα μπλογκς. Ενόμισα ότι ανακάλυψα μεν σου πω εφηύρα την τασχινόπιττα, την στιγμή που οι περισσότεροι από σας εκλέισετε, σχεδόν 5ετίες, στο μπλογκινγκ. Κάλλιο αργά παρά ποτέ!

Εθκιάβαζα σας τζι αναγνώριζα στα γραφόμενα σας, πλάσματα που ήθελα να συναναστρέφομαι τζαι να πεντίζω την γνώμη τους. Πολλές φορές ήθελα να κάμω σχόλια, αλλά ένιωθα ουτσάϊτερ τζι έξω που τον "χορό". Ενόμιζα ότι εν καμιά φιλοσοφία να κάμεις μπλογκ (διαδικαστικά εννοώ ;Ρ). Τελικά απέκτησα βήμα - το Κλε_ιστολόγιο. Σχαίρουμαι! Αρέσκει μου να επικοινωνώ μαζί σας, διαδικτυακά πλάσματα της μπλογκοσυνοπαρτσιάς! Είσαστεν ούλλοι διαφορετικοί, ιδιαίτεροι τζι ενδιαφέροντες.

Μετά που τρεις μήνες μπλόγκινγκ, δηλώνω ευθαρσώς γοητευμένη! Θα συνεχίσω να κάμνω ηλίθιες αναρτήσεις τσιοφτολογίας τζαι ίσως τζαι κάποιες πιο σοβαρές, όταν έχω τον χρόνο/διάθεση/έμπνευση. Θα συνεχίσω, κυρίως, να σας θκιαβάζω τζαι να σχολιάζω, πάντα όταν έχω κάτι να πω. Θα συνεχίσω να αναμένω την επόμενη σας απολαυστικήν ανάρτηση!

Πάντως εν σπουδαία... η τασχινόπιττα ;)

Μας εύχομαι το 2012 να είναι η Χρονιά μας! 
Δηλ. να είμαστε Υγιείς, Δημιουργικοί τζαι Δυνατοί!

Αρρώστια!

'Εχουμεν τζαι λέουμεν,

• Ενέσιμη αντιβίωση διάρκειας ενός μήνα,
• Αντιβίωση σε κάψουλες για 3 μέρες,
• Βρογχοδιασταλτικά εισπνεόμενα δύο ειδών,
• Σορόππι για τον βήχχα,
• Σορόππι για τα φλέγματα....

Ίντα δωρούθκια μου φερεν ο Άγιος Βασίλης? Μάλλον, την ήπια φαριγγίτιδα τζαι την οξεία βρογχίτιδα μου έφερεν ο Άγιος - γιατί τα υπόλοιπα, μαζί με την επίσκεψη στην παθολόγο, εγώ τα πιέρωσα :D 

Ίντα καλά! 



ΥΓ: Κάποτε νιώθω σαν τζαι βάλαν μου κατάρα: "όσα πιάννω να τα τρώω στους γιατρούς"... 
ΥΓ2: Ε άμμα, ξέρω γιατί ήθελες να μου βάλεις καζιά: έσχει τζαιρό, που θέλεις να μου όκεις ένα σχέρι ξύλο... μεν έσχεις έννοια... έκαμες με άχρηστη! Πάντες τζαι δίας μου με το κουτάλι το ξύλενο (μόνο πον εγέλουν) χεχε

Μιχάλη Χατζηβασίλη του Φιλελεύθερου, αντράπου

Twisted καλα του τα' πες!

Μιχάλη Χατζηβασίλη του Φιλελεύθερου, αντράπου

ΓΙΟΡΤΑΣΤΕ!

• Για όσα έχουμε!
• Για όσα δεν έχουμε!
• Για όσα ελπίζουμε!
• Για όσα ευχόμαστε!
• Για όσα απευχόμαστε!
• Για όσα χαιρόμαστε!
• Για όσο χαιρόμαστε!
• Για όσους αγαπούμε!
• Για όσους μας αγαπούν!
• Για το παρόν!
• Για το γμτ του μέλλοντος!
• Για το καλό παρελθόν!
• Για το κακό παρελθόν!
• Για την υγεία που έχουμε!
• Για την υγεία που δεν έχουμε!
• Για όλα τα μικρά κι ασήμαντα!
• Για όλα όσα παίρνουμε σαν δεδομένο!
• Γιατί... χανόμαστε! ;Ρ
• Γιατί έχουμε δικαίωμα στη χαρά!
• Γιατί η ελπίδα πεθαίνει τελευταία!
• Γιατί η αγάπη υπάρχει!

Η εικόνα, εν στο πρότυπο του Ινβικτους. :)
Εν ναιν ο μαμμόθρεφτος! Ο γιοοοοοοοςςςςςς μου εν πιό αγγελικά πλασμένος (εντελώς αντικειμενικά μιλώντας ;ΡΡΡΡ).

Καλές Γιορτές σε όλους σας!

ΥΓ: Ψύχραιμα με το φαΐ!!! ;)

Σίκρετ Σάντα, έλα δα!

Πρασιναδίτσα μου γλυτζειά, επρόλαβεν με η Πρασινομήτωρ τζι έβαλεν πάνω τον Defiance να σου κάμει δώρο :(

Εσκέφτουμουν να σου κάμω κάτι, μιάς που διοργάνωσες τούτο το καταπληκτικό Χαϊ Χούϊ (όϊ ο κινέζος), το βλογοπαίγνιον, όταν θα εποκάθετουν το ττόζιν. Λοιπόν παρόλο, που το δώρο του φίλτατου Defiance είναι αξεπέραστο, μοναδικό σε πλοκή και ένταση, λέω να επιμείνω στην αρχική μου σκέψη τζαι να σου κάμω τζαι γω δωράκι.

Λοιπόν!
Επειδή, ξέρω πόσην ανάγκην έσχεις για διακοπές ντήαρ, σου έκλεισα την προεδρική σουίττα σε ξενοδοχείο 10 αστέρων στο Τρόοδος. Διαθέτει όλα τα κομφόρ και θα έχεις στην διάθεση σου και λιμουζίνα για τις μετακινήσεις σου 24/7. Κάτσε όσες μέρες θέλεις, όλα πληρωμένα!

Επειδή ξέρω ότι προτιμάς καλή παρέα, παρά να είσαι μόνη σου, πάρε στες διακοπές σου τζαι τουν τους θκυο παρέες! Μπορεί να σε πελλάνουν που την γλώσσαν, αλλά εν καλά παιθκιά!

Νομίζω ένα μίνι λαπ σετ θα σου είναι πολλά χρήσιμο, ειδικά άμαν προσπαθείς να πετύχεις το ιδανικό τζηζκέϊκ ;Ρ

Αγαπημένη μου Πρασινάδα, αυτό το υπέροχο σετ κεραμικών σκευών (αντικολλητικά, με εγγύηση 5000 χρονων), εψάχναν το αρχαιολόγοι για πολλά χρόνια! Τώρα είναι δικό σου! Να ψήνεις κουπέπια, κρέπες τζαι τταβά τζαι να γλύφεις τα δάκτυλα σου!

Το καλύττερο άφησα το για το τέλος! Ξέρεις πόσο σε αγαπούμεν! Θέλουμεν σε κοντά μας, δακάτω στην πατρίδα (να μας κάμνεις τζαι κανένα γλυκό του χαϊρκού μέσα-μέσα/αφού θωρείς, η Αχάπαρη εν τα καταφέρνει - καύκει ακόμα τζαι τες τρούφες).

Γι΄αυτό ήβρα σου δουλειά! Η κύπρος έσχει δικόν της επιταχυντή σωματιδίων - επιτοπίου κατασκευής! Έξερες το? Χρειάζουνται επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων! Εν τζι εν δύσκολη δουλειά - έτο πατάς κάτι κουμπούθκια...

Καλές γιορτές! Πολλά φιλιά! Πάντα ευτυχισμένη!

Λύση μυστηρίου...

Στην αρκή είπα: "α! ντα ωραία, έππεσα σε γνωστόν μπλογκερ, εν ναν εύκολο". Πάω στο μπλόκ, του ταιρκού μου για το Σίκρετ Σάντα, τζαι αρκεύκω δκιάβασμα, όνλυ για να ανακαλύψω κάτι, που δεν είχα προσέξει. Η συγκεκριμμένη μπλόγκερ διατηρεί, το αξιότιμο, μπλόγκ της από το 2008!!! Αγχώθηκα!

Ε ποτζεί-ποδά... εκάλυψα την ύλη! Μα εν τζαι πολυγραφώτατη, η ευλοημένη! Ούτε, ο χαλκέντερος Ωριγένης τόση παραγωγή. Τζαι μιάλες αναρτήσεις, όϊ μια θκυό παραγράφους. Τζαι σοβαρά θέματα! Ντα! εν θα ισχυριστώ ότι, εθκιάβασα και το τελευταίο "ι", αλλά πάνω-κάτω εσχημάτισα μιαν άποψη.

Μελετώντας το εν λόγω μπλογκ, εσυνειδητοποίησα ότι έχω, από ελάχιστα έως καθόλου, κοινά σημεία με την μπλόγκερ ταύτη. Δηλ.: ΓΥΜΝΑΖΕΤΑΙ με ποδηλασία, πάει γυμναστήριο - κατά καιρούς, τζαι με την προϋπόθεση να μεν έσχει τρύπα το κολάν - αρέσκει της ο χόρος, έσχει πολλήν ενέργεια τζαι κάμνει σχίλια πράματα ταυτόχρονα. Πως είμαι εγώ δηλ.? ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ! Υπάρχουν τζαι κάποιες, πολλά μικρές συγκλίσεις, φυσικά: τζαι μέναν αρέσκει μου η ποδηλασία (αλλά εν κάμνω), αρέσκει μου ο χορός (αλλά εν θέλω να θέσω σε κίνδυνο την σωματική ακεραιότητα την δική μου ή άλλων), είναι εκπαιδευτικός, όπως κι εγώ (με την σημαντική διαφορά ότι μάλλον απολαμβάνει το), είναι ζωόφιλη πρακτικά (ενώ, εγώ μόνο θεωρητικά) και μισεί το γεγονός ότι, τα Χριστούγεννα εκατάντησαν μια αφορμή για σπατάλη, για επίδειξη ματαιοδοξίας τζαι άκρατου καταναλωτισμού (δαμαί υπάρχει πλήρης ταύτισης).

Η μπλογκέρισσα μου δηλ. είναι μια δυναμική, σύγχρονη, συνειδητοποιημένη και σκεπτόμενη (πάνω απ' όλα) γυναίκα, που δεν κολλά σε καλούπια προσχημάτων και καθωσπρεπισμού (βλ.: και ανάρτηση περί γάμου, για επαλήθευση). Έτσι, ανατράπησαν όλα μου τα σχέδια. Διότι εσκέφτουμουν, αν εππέσω με μπλόγκερ γένους θηλυκού, να της κάμω εικόνικο/συμβολικό/γελοιωδέστατο δώρο μίαν κεφκύρα ή ένα γιοκλαΐ. Ομοίως εκέφτουμουν, αν εππέσω με μπλόγκερ γένους αρσενικού, να του κάμω εικόνικο/συμβολικό/γελοιωδέστατο δώρο τζείνα, που μου μείναν που τον γρουτοδιαγωνισμό. Αλλά, άλλον οι σκέψεις τζι άλλον οι πράξεις - γιατί άμαν έρτεις στο δια Σάντα ταύτα (Χαίρετα μου την Πρασινάδα), πρέπει να μπεις στην θέση του άλλου τζαι να τον νιώσεις, λλίον καλύτερα. 


Το οποίον, πράττω αυτή την στιγμή: μπαίννω στην θέση της Εόλικα τζαι θκιαβάζω τουν την ανάρτηση... Πιάννει με το λάωμα, που τα ορθογραφικά, τις ασυνταξίες τζαι τα γραμματικά λάθη τζαι διώ ένα ππούνιο της οθόνης τζαι διαλύω την! 
^%%$&#*^))*()_*(...^(%&...*$^&... :(

Έκαμες την λουβίθκια κόρη! ντζ ντζ ντζ Τωρά?

Λοιπόν, για να μεν στενοχωρκέσαι, εν να σου κάμω δώρο μιαν οθόνη! Αλλά, εν να σου την πιάω 8 ιντζών. 

Ναι, ξέρω το ότι εν πολλά μιτσιά, συγκρίσει με τζείνη που' σπασες... Υπάρχει λόγος, όμως... σοβαρός... Άμαν θωρείς τα λάθΟΙ των συμπλόγκερ σου, σε μιτσιάν οθόνη, θα τα βλέπεις (αναγκαστικά) πιο μικρά... θα συγχίζεσαι πιο λλίον... Πρέπει να έισαι ή ρ ε μ η... σκέφτου την σχυλλούα σου... σκέφτου τον Πέϊπ σου... έσχεις τζι ένα γάμο να οργανώσεις...

Εχάρηκα που σε γνώρισα (παρεπιπτόντως και επισταμένως)και σου εύχομαι τη Νέα Χρονιά, να σου έρτουν ούλλα βολικά, να είσαι γερή τζι ευτυχισμένη!

Ο δρόμος, ο χρόνος κι... Ο ΠΟΝΟΣ!

Αγαπημένοι συνβλόγερς, πρέπει να σας πω τον πόνο μου... 

Εγόρασεν μου ο Βρούτος (ο στύλλος του σπιθκιού) ένα μάους ασύρματο και όπτικαλ - γιατί το δικό μου ελάωσα το τζαι όποτε έθελεν εδούλευκε. Εν πολλά ωραιούι, γυαλλιστερούι τζαι μαυρί. Πον να κάμνεις κλικ εν ακούεται σαν τζαι κόφκεις τα νύσχια σου με τον νυχοκόπτη!!! Ακούεται ένας υπόκωφος θόρυβος σαν τζαι κτυπάς βελούδο! Μάναμου το! 

Α! ναι! Εξήασα να πω τον πόνο μου :ζ
Τουν το μάους λοιπόν έσχει έναν αΐπι :(  (όϊ που εν θα του' βρισκα) Εσυνήθισα πον να κάμνω σκρολλ απ εντ ντάουν να ακούεται το χαρακτηριστικό "κρρρρρ".... τούτο το μάους εν κάμνει τζειν τον ήχο :( 

Εν απολαμβάνω το σκρολλ έτσι σκέδιο... Νομίζω τζαι ξερογυρίζει, αντί να ταράσσει η εικόνα... :(

Πάρτε και το... "σχετικό";Ρ τραγουδάκι, που τυγχάνει αγαπημένο!

Finito la kou(v)erta!

Ετέλεψα την κουβερτούα και την δημοσιεύω προς τέρψην των οφθαλμών σας ;Ρ

Ε μιαν τζι εμπέητε έσσω μου, δέτε τζαι το δέντρο μου...

Εν φορτωμένο πισκόττα τζαι σμιλέματα... Γιατί το έφκαλα ζαβά? Μα για να εξασκήσεις τζαι νάκκον τον ζίνιχον σου!

Από το υπερπέραν σας μιλώ...$@$@% δεν έχω καλή επαφή... !#@!$!@$ &

Γειάαααα :ζ (έντερ ιμότικον βαριεστημένο)

• Είμαι ένα μάτσο χάλια.... Η αιμοσφαιρίνη μου πρέπει ναν υπό του μηδενός! Όσον τζαι μουίζω! (μεν μου ζητήσετε να ετυμολογήσω την τελευταία λέξη).
• Αν χρειαστώ μετάγγιση, το Ο+ εν εύκολη ομάδα αίματος, εν ναι? Σήμερα, όμως, είσχεν ανακοίνωση η Τράπεζα Γαίματος του Γενικού Λευκωσίας, ότι ήταν έλλειψη το Α+ και Ο+. Γι' αυτό "Δώστε Αίμα!", μπορεί να... μου σώσετε την ζωή ;Ρ

• Ο μαμμόθρεφτος κρατεί ένα μικρό κίτρινο τσαντάκι (με αλυσίδα, με φιογκάκι και ένα μεγάλο... πετράδι) τζαι περιφέρεται, με το τραππαλιστό του βηματάκι, μες το σπίτι... Υπάρχει κάτι ανησυχητικό σ' αυτή την πρόταση?

• Επήα να πιάσω την κόρη, που το ολοήμερο (5 βήματα - με το αυτοκίνητο - που το σπίτι μου, εκατάφερα τα) τζι ερώτησα την αν έφαεν ούλλο το φαϊ της. Είπεν μου "ΝΑΙ!" (όπως κάθε μέρα). Είπα να την φοερίσω λλίον (σίουρα πράματα), ότι εν να πιάσω την δασκάλα τηλέφωνο να την ρωτήσω τζαι λαλεί μου (με ύφος σοβαρό) "έμπα μες το αυτοκίνητο τζι εν να σου πω". Μπαίνω τζι αννοίω τ ' αυκιά μου, σκεπτόμενη "Θεέ μου, τί εν ακούσω πάλαι!". Αννοίει το υπέροχο στοματάκι της, με τα μικροσκοπικά (βρεφικά ακόμα) δοντάκια της τζαι λαλεί μου, "μάμμα, κάθε μέρα, που σου λάλουν ότι έφαα το ούλλον το φαϊ μου... (ένοχη παύση), εν το έτρωα.... Έλάλουν σου ψέμματα!" Ξαφνικά ούλλα τα κομμάθκια του παζλ, ήβραν την θέση τους: ενόμιζα ότι απλά άνοιξεν η όρεξη της - γιατί όταν έρκετουν σπίτι ήταν να μας φάει τζαι μας κάθε μέρα. Τελικά, εν που ήταν νηστιτζιή... :( Φυσικά, υποσχέθηκε μου (ξανά) ότι εν θα μου ξαναπεί ψέμματα... ως την επόμενη φορά.
• Η κοπέλα, που μας βοηθά στην καθαριότητα του σπιθκιού, τους τελευταίους 6 μήνες, , αποχαιρέτησεν μας γιατί εν να φύει να πάει στην πατρίδα της. Είπεν μου ότι σαν εμάς εν εγνώρισεν άλλους τζι έκλαιεν. Ελυπήθηκα :( Σκέφτου, δηλαδή, ίντα λος συμπεριφέρουνται άλλοι, για να μας συγχαίρει εμάς, που απλά είμασταν εντάξει - εν εκάμαμεν τζαι τίποτε το ιδιαίτερο...
• Πάω να κάμω λλίον σμιλί, πας τον καναπέ, πέρκει φέρω τα μίλια μου.

Χάτε γειά :/

Last Christmas Parody ;D

Αθάνατο Κυπριακό... Πνεύμα!

 

Γελάχαχαχατε γιατί χανόμαστε! 

Χριστουγεννιατικα Στολιδια με σμιλι

Ε ΟΚ! Εν νάκκον ασιδέρωτα.... Καλαααάν, εν τζαι νάκκον μιτσιά....  Ε ντααα ρε κουμπάρε! Εν τζαι νάκκον παραθκιάνταλα!... 

Τι εννοείς, μονο τούτα ένει? Έκαμα τζαι μιαν χιονονυφάδα, αλλά εν τζει που την ασιέρωτη... Εν λλία? Εν μοναδικά στο είδος τους γιατί έκαμα ένα στο κάθε χρώμα... ε καλάν, σχέδιο! 

Μα εν τζι είμαι τίποτε το Σμιλίν, να κάμω παραγωγή!

 ...το αγαπημένο μου! Μεν με ρωτήσετε ίνταλως το έκαμα... εν ηξέρω!

Εν κατακλείδι, παρακαλώ σημειώστε, απαγορεύεται η κριτική, εκτός και αν είναι τζει που την καλοπροαίρετη... ;Ρ

"Που πάμεν?"

Εσκέφτηκα να γράψω λλία πράματα σχετικά με το θέμα, που έθεσε προ ημερών η Leni. 

Ε, πιστεύκω, ούλλοι επροβληματιστήκετε πας το θέμα "που πάμεν" σε σχέση με την νέα γενιά. Και δεν εννοώ όλη την νέα γενιά, αλλά τους μαθητές: δημοτικής και κυρίως μέσης εκπαίδευσης. Τους μιτσιούς δηλαδή. Περισσότερο, βέβαια, προβληματίζουνται οι συνειδητοποιημένοι γονιοί τζαι οι ευσυνείδητοι εκπαιδευτικοί λειτουργοί μέσης και δημοτικής εκπαίδευσης.

Γιατί προβληματίζουνται? Γιατί βλέπουν να γίνουνται πράματα, που θεωρητικά τζαι σύμφωνα με τα δικά μας πρότυπα και παραστάσεις, δεν έπρεπε να γίνουνται. Πχ: τα "μωρά" στα σχολεία πλέον είναι πιο ατίθασα, δεν δείχνουν σεβασμό, είναι άτακτα, ανεξέλεγκτα, αυθάδικα και το χειρότερο σαν χαρακτήρες, ρηχοί. Διευκρίνηση: αναφέρομαι στην πλειοψηφία (που θέλω να πιστεύκω ότι δεν είναι μεγάλη). Το χειρότερο είναι ότι ακούμεν τζαι άλλα φοβερά: να αρκέφκουν το κάπνισμα που το δημοτικό, για σεξουαλικές σχέσεις σε ηλικίες που όλο τζαι χαμηλώνουν, για ναρκωτικά, για πράξεις βίας τζαι μάλιστα ενάντια σε εκπαιδευτικούς λειτουργούς, για χουλιγκανισμό κλπ κλπ...

Σύμφωνα, πάντα, με την δική μου λογική, τα μωρά είναι καθρέφτης. Μέσα τους αντανακλάται ο τρόπος που διαμορφώνεται ο χαρακτήρας τους, από τις διάφορες επιρροές γύρω τους. Δηλαδή, από την οικογένεια, το σχολείο και τον κοινωνικό περίγυρο. Υπάρχει βέβαια κι ο παράγοντας ψυχισμός, ο οποίος παίζει καθοριστικό ρόλο στο, σε ποιό βαθμό επηρεάζεται ένα άτομο αυτής της ηλικίας, από τις εξωγενείς επιρροές, που ανάφερα. 

Γιατί, λοιπόν, τα μωρά μας κάποτε προκύπτουν αγγουράκια ζαβά? Προσέξετε σε τουν το σημείο! Τα αγγουράκια τα ζαβά, πάλαι αγγουράκια ένει, την ίδια γεύσην έχουν. Ειδικά άμαν εν του χωραφκιού εν τζαι πιο γλυτζιά. ΑΛΛΑ, άμαν την αγγουρκά εν την στυλλώσεις πάνω, ούτως ώστε τ' αγουράκια να κρέμμουνται πας το φυτό για να γίνουνται ίσια, τότε θα μεγαλώσουν χαμαί, μες το χώμα, πας τες πέτρες τζαι θα ζαβώσουν - τζιαμαί υπάρχουν τζι άλλοι κίνδυνοι: να πατηθούν, να λύσουν, να φαηθούν, να σπορκάσουν, αλλά εν εν της παρούσης (γιατί εν θα ασχοληθούμε με ειδικές περιπτώσεις, αλλά με το γενικότερο κακό). Το πρόβλημα, λοιπόν, με τα αγγουράκια τα ζαβά εν εν η γεύση. Το πρόβλημα τους εν κυρίως θέμα μαρκετινγκ/πλασαρίσματος. Διότι πον να τα βάλεις μες την κάσια να τα πάρεις στον φθαρτέμπορα, εν να σου πει: "μα ντα πον τουν τ' αγγούρκα τα ζαβά! Πως θα τα πουλήσω? Ο κόσμος θέλει τα ναν όμορφα τζαι ίσια!" Άρα τ' αγγουράκια τα ζαά εν δεύτερης ποιότητας τζαι ότι τζαι να συμβαίνει, είτε πουλιούνται πιο φτηνά, είτε εν πουλιούνται καθόλου.

Επειδη, αυτή δεν είναι "διάλεξη" επί των αγγουρακίων (ήταν απλά παράδειγμα), συνεχίζω στο θέμα μας:

1. Άμαν το μωρό που τον τζαιρό πον να γεννηθεί τζαι στην κρίσιμη ηλικία των 0-4 ετών, που η οικογένεια παίζει πρωτεύοντα ρόλο στην ψυχοσωματική του ανάπτυξη, αντί να αναγιώνεται που την ΜΑΝΑ ΤΟΥ (που εν μπορεί, γιατί πρέπει να δουλεύκει 8ωρο για να φκουν οι δόσεις των χρεών), αναγιώνεται που την Φιλιππινέζα ή στην "καλύττερη" περίπτωση, που την γιαγιά (η οποία σίουρα θα το χαλάσει με τον ένα ή άλλο τρόπο, διότι αν ήταν να αναγιώνει κοπελλούθκια στην ηλικία της, η φύση θα προνοούσε ώστε να είναι σε θέση να τεκνοποιεί τζιόλας),
2. Άμαν ο τζύρης του μωρού εν έσχει χρόνο ν' ασχοληθεί γιατί έσχει πολλές δουλειές (για να φκουν οι δόσεις των χρεών) τζαι άλλα τόσα χόμπυ,
3. Άμαν οι γονιοί, ακριβώς επειδή εν εβρίσκουν χρόνο ν' ασχοληθούν, νιώθουν τύψεις τζαι προσπαθούν να εξιλεωθούν, υλοποιώντας την παραμικρή υλική επιθυμία των μωρών,
4. Άμαν οι γονιοί απού την κούραση της ευτομάς, αφιερώνουν το Σαββατοκυρίακο  στην ξεκούραση και σε διάφορα άλλα δικά τους χόμπυ, αντί να προσπαθήσουν να αναπληρώσουν λλίο που τον χρόνο, που χάνουν με τα μωρά τους,
5. Άμαν στην προσπάθεια τους να ησυχάσουν τζαι λλίον, παραπέμπουν τα μωρά στην τηλεόραση, στα ηλεκτρονικά παιχνίδια και οτιδήποτε άλλο, προκειμένου να μεν τους έχουν πας την κκελλέ τους, 
6. Άμαν οι ίδιοι οι γονιοί, εν ρηχοί σαν χαρακτήρες τζαι διούν μεγαλύττερη βαρύτητα στο να αναγιώσουν επιτυχημένα, επαγγελματικά, άτομα - αντί ανθρώπους κοινωνικούς τζαι συναισθηματικά ισορροπημένους,
7. Άμαν οι γονιοί προβάλλουν πάνω στα παιθκιά τους τα δικά τους όνειρα τζι επιθυμίες,
8. Άμαν τα περιβάλλουν με υπερπροστατευτισμό - γιατι εν αντιλαμβάνουνται ότι η διαπαιδαγώγηση περιέχει, αναγκαστικά, προτροπές για συμμόρφωση και τιμωρία (ως στέρηση προνομίων πάντα), κι ότι τούτα μπορεί να μεν αρέσκουν στα μωρά, αλλά τα ωφέλη τους μακροπρόθεσμα εν ευεργετικά για τον χαρακτήρα τους, 
9. Άμαν οι γονιοί, ως εκ των ανωτέρω, δεν παραδειγματίζουν έμπρακτα τα μωρά τους,   
10. Άμαν γενικά οι γονιοί έχουν λάθος προτεραιότητες (τζαι τούτον εν ναιν μόνο δική τους ευθύνη, αλλά τζαι της κοινωνίας τζαι ειδικά της κοινωνικής και εκπαιδευτικής πολιτικής του κράτους),

τότε τα μωρά μεγαλώνουν με ένα σωρό κενά, που κάμνουν την ζωή των ευσυνείδητων εκπαιδευτικών εξαιρετικά δύσκολη, την ζωή των γονιών τους ακόμα δυσκολότερη (τζι ας μεν το παραδέχουνται) τζαι την κοινωνία μας ετοιμόρροπη. Άρα, τζαι οι ακραίες συμπεριφορές, που παρατηρούνται τελευταία στα σχολεία, εν φυσιολογικό απότοκο των πιο πάνω εκφάνσεων του νεοκύπριου.

Αύριο, πον να φκουν στην αγορά εργασίας, εν να αλλάσσουν την μια δουλειά μετά την άλλη, όϊ λόγω έλλειψης προσόντων, αλλά επειδή θα είναι ασταθείς χαρακτήρες. Τους συντρόφους, επίσης, θα τους αλλάσσουν σαν τα πουκάμισα γιατί θα δυσκολεύκουνται να κατασταλάξουν. Θα δυσκολεύκουνται να κοινωνικοποιηθούν, να κάμουν φίλους τζαι να εκφράσουν τα συναισθήματα τους. Θα νιώθουν σαν το ψάρι εξω που το νερό τζαι ότι κάτι τους λείπει.

Τζαι πράγματι κάτι θα τους λείπει! Θα τους λείπει η αίσθηση/θαλπωρή της αγάπης των γονιών τους. Η αγάπη θέλει χρόνο. Εν μπορείς ν΄ αγαπάς, χωρίς ν΄αφιερώνεις χρόνο στο αντικείμενο της αγάπης σου. Οι ρυθμοί της ζωής μας (σε μιά μιτσιά χώρα, όπως η Κύπρος, καταντά γελοίο) στερούν που τα παιθκιά μας το ΜΟΝΟ, ουσιαστικά, που χρειάζουνται: εμάς τους ίδιους! Εφόσον θα τους λείπει η αγάπη, δεν θα μπορούν, ούτε οι ίδιοι, να την δώσουν. Διότι τζαι να την νιώθουν, δεν θα μπορούν να την εκφράσουν...

Το Θύμα

  Ήταν μια φτωχή πλην τίμια κοπέλα της επαρχίας, γύρω στα 23.  Με καθαρό πρόσωπο... και κυρίως μέτωπο, από μια μεγάλη οικογένεια. Ήταν το τελευταίο παιδί, ανάμεσα σε 7 αδέρφια, 4 κόρες και 3 γιούς. Φτωχοί, αλλά προκομμένοι άνθρωποι και κυρίως ήσυχοι - ποτέ δεν έδωσαν λαβή για σχόλια στο χωριό. Όλοι αποκατεστημένοι, σκληρά εργαζόμενοι οικογενειάρχες. Όλοι, εκτός από αυτήν την μικρή. Χωρίς ιδιαίτερη μόρφωση, μεγαλωμένη σχεδόν μόνη της, αφού η μάνα της είχε πεθάνει προ πολλού, να φροντίζει τον γέροντα πατέρα της και να ονειρεύεται τον πρίγκιπα, που θα την έπαιρνε μακριά από την μιζέρια της μοναξιάς της.

   

  Σε ένα συγγενικό γάμο ήρθε ο πρίγκιπας! Της τον σύστησε ο αρραβωνιαστικός μιας φίλης της. Τον ερωτεύτηκε αμέσως, αλλά και κείνος δεν έμεινε ασυγκίνητος, μπροστά στην αγνή και φρέσκια ομορφιά της. Ήταν πάνω-κάτω στην ηλικία της, ίσως 2-3 χρόνια μεγαλύτερος, ψηλός, μελαχρινός και ρωμαλέος. Κανένας συναγερμός κινδύνου δεν σήμανε μέσα της! Μαγεύτηκε!

  

  Συναντήθηκαν μερικές φορές ακόμα και της ζήτησε να παντρευτούν. Νόμιζε ότι ονειρευόταν! Δεν πτοήθηκε, ούτε όταν την προειδοποίησε ότι είναι άστατος χαρακτήρας, αυταρχικός και είχε ανάγκη πότε-πότε να βγαίνει με φίλους και να ξενυχτά. Δεν προβληματίστηκε καθόλου, όταν της είπε ότι, αυτός είναι ένας από τους όρους του για να παντρευτούν - ότι δηλαδή δεν θα έπρεπε, ποτέ της, να πιστέψει, ότι εκείνος μπορούσε ν' αλλάξει. Δεν την πείραξε, που θα ερχόταν κάποιες φορές δεύτερη στην ζωή του! Φτάνει, που θα τον είχε δικό της.

  Παντρεύτηκαν! Ακόμα πετούσε στα σύννεφα! Δεν την ένοιαζε, που θα έμεναν με την πεθερά της, μέχρι να φτιάξουν δικό τους σπίτι. Θα υπέμενε τα πάντα, φτάνει, που ήταν δικός της. Έμεινε έγκυος! Δεν την ένοιαζε, που θα έφερνε το νεογέννητο στο σπίτι των πεθερικών της, ένα μικρό και κρύο σπίτι. Φτάνει που θα ήταν μαζί, να το ζεσταίνουν με την αγάπη τους. 

  Η κόρη τους έγινε 2 χρονών και η ίδια άρχισε να κουράζεται με την ασφυκτικη κατάσταση στο μικρό σπίτι της πεθεράς, γιατί τώρα ζούσαν εκεί κι αδερφός του πρίγκιπα με την αρραβωνιαστικιά του. Άρχισε να  τον πιέζει ελαφρά, για να νοικιάσουν έστω, ένα μικρό διαμέρισμα. Ήδη, οι δουλειές του πήγαιναν πολύ καλά. Πέρασαν άλλοι 6 μήνες και επιτέλους αγόρασαν ένα μικρό διαμέρισμα και μετακόμισαν. 

  Όσο καλύτερα πήγαιναν οι δουλειές του, τόσο πιο συνχνά και μεγάλα γίνονταν και τα ξενύχτια. Δεν άργησε, στο μικρό, καταθλιπτικό διαμέρισμα, να βρει τα αποδεικτικά στοιχεία της προδοσίας... κραγιόν, γκλίτερ απο σκιές ματιών και οσμές από γυναικεία αρώματα, στα πουκάμισα του. Τα ίδια πουκάμισα, που η ίδια έπλενε με αγάπη και σιδέρωνε με λατρεία.... Πικράθηκε, αλλά δεν το έδειξε! Αφού είχαν συμφωνήσει! πως ν' αθετήσει την συμφωνία τους. Έπεισε τον εαυτό της ότι, της ήταν αρκετό, που επέστρεφε πάντα κοντά της.

   Το μικρό διαμέρισμα σε λίγα χρόνια το διαδέκτηκε ένα τεράστιο οροφοδιαμέρισμα, 5 υπνοδωματίων - υπερπολυτελές. Ακόμα και στο νέο τους σπίτι, φάνηκε πόσο λίγο την υπολόγιζει, πόσο λίγο τον ενδιαφέρει η άποψη της! Δεν της επέτρεψε να πάρει καμία σχετική απόφαση, δεν την πήρε ποτέ μαζί του για να διαλέξουν πατώματα, ηλεκτρικές συσκευές ή έστω έπιπλα. Αποφάσισε για όλα μόνος του!

  Έμεινε ξανά έγκυος και αυτή τη φορά τα πέρασε όλα, ολομόναχη, στο τεράστιο, καταθλιπτικό οροφοδιαμέρισμα. Η εγκυμοσύνη ήταν δύσκολη, ίσως και λόγω της βεβαρημένης ψυχολογίας της. Δεν είχε, ούτε την πεθερά της κοντά για να την βοηθήσει, όπως στην πρώτη εγκυμοσύνη. Εκείνος να συνεχίζει τα ξενύχτια και ίδια να συνεχίζει να δαγκώνει τα χείλη για να μην ανοίξει το στόμα της. Δεν είπε σε κανέναν τίποτε - ούτε στα αδέρφια της. Ήταν περήφανη, δεν ήθελε να την λυπούνται... και ύστερα είναι κι ο κόσμος, τι θα πει ο κόσμος?

  Γέννησε την δεύτερη κόρη και ο πρίγκιπας, κάπως, μαζεύτηκε στο σπίτι. Έδειχνε μια αδυναμία στην δεύτερη κόρη, ίσως γιατί αυτή του έμοιαζε περισσότερο. Όταν η κόρη ήταν γύρω στα 3, εκείνος κάλεσε στα γεννέθλια της, έναν συνεργάτη του με την σύζυγο του. Κάποιοι πρόσεξαν ότι ήταν ασυνήθιστα διαχυτικός με την σύζυγο του συνεργάτη. Το πρόσεξε και η ίδια και τον ρώτησε, αν συμβαίνει κάτι. Της έιπε ότι την λυπάται, γιατί ο άντρας της έιναι μέθυσος, χαρτοπαίκτης και την χτυπά. 

  Αμέσως, την λυπήθηκε κι η ίδια. Για να την βοηθήσει, επιδίωξε να γίνουν φίλες. Έγιναν φίλες και μοιράζονταν τα συζυγικά τους μυστικά.  Αυτά, που δεν μοιραζόταν με κανέναν άλλο. Θεωρούσε ότι αυτή, που είχε δεινοπαθήσει από τον άντρα της, μπορούσε να την καταλάβει...

  Τα ξενύχτια ξανάρχισαν και έγιναν ολονύχτιες αγρυπνίες για κείνη - ολονύχτιες απουσίες εκείνου. Ερχόταν στο σπίτι, την ώρα, που οι άλλοι ξυπνούν να πάνε στη δουλειά τους! Κοιμόταν μέχρι το μεσημέρι, έκανε μπάνιο, έτρωγε κι έφευγε. Ένας άγνωστος, που απολαμβάνει υπηρεσίες ξενοδοχείου...

  Ένα χρόνο μετά, ήρθε ένα ανώνυμο τηλεφώνημα να αναστατώσει τα ήδη αναστατωμένα. Της είπαν ότι, τον είδαν με την σύζυγο του συνεργάτη του (η οποία, εν τω μεταξύ είχε χωρίσει) στα μπουζούκια... Φυσικά, το αρνήθηκαν και οι δύο. Αλλά, επιβεβαιώθηκε από πολλούς άλλους, στην συνέχεια. Διπλή προδοσία...

  5 χρόνια υπέμενε τις καταστάσεις αυτές. 5 χρόνια συνέχιζε να του ξεπλένει τα μιαρά αποδεικτικά στοιχεία της προδοσίας, απ' τα ρούχα. 5 χρόνια έκανε υπομόνη για τις κόρες της! 5 χρόνια ρωτούσε τον εαυτό της, που έφταιξε! 5 χρόνια είχε να νιώσει γυναίκα! 5 χρόνια κοιμόταν και ξυπνούσε μόνη της, με ημικρανίες! 5 χρόνια υποκρινόταν σε όλους, ότι όλα είναι τέλεια! 5 χρόνια μια τον μισούσε, μια τον σιχαινόταν και προπάντων των αγαπούσε! 5 χρόνια ήλπιζε, ότι κάτι θα ...γίνει!

  Κι έγινε... Της είπε ότι δεν πάει άλλο! Πρέπει να χωρίσουν!

Πρόκειται για την πραγματική ιστορία μιάς γνωστής μου.

Σόρρυ, που εν καταθλιπτική. Απλά εν σηκώνει διακωμώδηση με τίποτε. :(

Προ-ΣΕΞ-τε το! ...VIP*

  Επειδή, εφοητσιάσαμεν σας λλίον με το θεμα "κοπελλούθκια", τελευταίως, είπα να σας παρουσιάσω (στα μέτρα των φτωχών μου δυνατοτήτων) τζαι τον αντίποδα της υπόθεσης. 

  Είπα σας ότι τζαι γω επροσπαθούσα για 5 χρόνια να κάμω μωρό? Εν σας το είπα. Αφού επέρασεν η πενταετία του μαρτυρίου, λοιπόν, τζαι πάνω που απελπιστήκαμεν τζαι γω τζι ο στύλλος του σπιθκιού (τζαι τα 110,000,000 σπερματοζωάρια του), έμεινα έγκυος την κόρη μου. Η μεγαλύτερη χαρά της ζωής μου ήταν, όταν έμαθα ότι ήμουν έγκυος!

  Εγέννησα την κόρη με καισαρική. Σε κάποια φάση που εξύπνησα μετά το χειρουργείο, μες την χαύνωση του αναισθητικού, χωρίς να συνειδητοποιώ ακόμα, που είμαι και τι μου συμβαίνει, ακούω την μάμμμμα μου τζαι λαλεί: "να της φέρουμεν τζαι το μωρό να το δει". Αμέσως, έφερα τα μίλια μου τζαι είπα στον εαυτό μου: "Περίμενε μιαν στιMή! Μα ΝΑΙ! είσχεν τζι ένα μωρό μέσα η υπόθεση!". 

  Φέρνουν την τζαι βάλλουν την πάνω μου. Εν επρόλαβα να την κοιτάξω (να σκεφτώ ότι εν ασχημόπαπο τζαι ζαρωμένο τζαι ίνταλως το τυλίξαν έτσι, όπως το κουπέπι) τζι επιάαν με κάτι πόοοοονοι! Φοβεροί! Λάλω της μάνας μου: "Πιάς την γλήορα τζι εν να μου ππέσει!". 
  Το απόγευμα, που μου την εξαναφέραν, ήμουν πολλά καλύττερα τζαι συνειδητοποίησα ότι τουν το πλασματάκι ήταν μέσα μου ασφαλισμένο, τζαι τωρά, που εν σε ξένο περιβάλλον, έσχει με ανάγκη συνέχεια, για να νιώθει καλά. Τζι εγώ τόσες ώρες έμεινα μακριά του γιατί εν εμπορούσα να του προσφέρω τίποτε :(  Μόλις άνοιξε τα ματούθκια της τζαι είδα την να ποκνιάζεται (χεχε), ένιωσα την βαθύτερη χαρά της ζωής μου! Τούτο που λαλούν ότι, μόλις δεις το μωρό σου ξεχάνεις τα ούλλα, τζαι την ταλαιπωρία τζαι τους πόνους, εν αλήθκεια. Μπορεί στις καισαρικές να μεν γίνεται αμέσως, αλλά επέρχεται σύντομα τζαι ειδικά μετά τον πρώτο θηλασμό.

  Επιγραμματικά να σας πω ότι, για μένα προσωπικά, το κλάμα εν βλακεία - χάσιμο χρόνου - εν μ' εξυπηρετεί σε τίποτε. Οι φορές, που έκλαψα στην ζωήν μου - προ μητρότητας και μετά παιδικότητας - εν μετρημένες στον ένα σχέρι. Μετά την μητρότητα, όμως, κλαίω συχνά!  
  Δάκρυα χαράς τζαι συγκίνησης με κάθε ευκαιρία: 

• η αντανάκλαση του εαυτού μου στις κόρες των μμαθκιών της, 
• εχασμουρήθηκε,
• έκλεισε το δάκτυλο μου στο μικροσκοπικό της χεράκι,
• εγέλασεν μου,
• είπε με "μάμμα", 
• το πρώτο της δόντι, 
• έκαμεν πρόταση, 
• επαρπάτησεν, 
• τα πρώτα της γεννέθλια, 
• έδωκεν μου μιάν μες τα μούτρα τζι εχαχχάνιζε, 
• έδωκεν μου φιλί, 
• έπιασεν με αγκαλιά, 
• έκαμεν κακκά στην τουαλέττα, 
• εζωγράφισεν κάτι με νόημα για πρώτη φορά, 
• η πρώτη της μέρα στο νηπιαγωγείο, 
• μια κουβέντα της, πολλά φιλοσοφημένη, 
• η πρώτη γιορτούλλα - η πρώτη απαγγελία ποιήματος...

Η λίστα εν ατέλειωτη! Καθημερινές χαρές, που επισκιάζουν ούλλα τ' άλλα, τζαι φωτίζουν τις ζωές μας.

  Τα αισθήματα, που συνοδεύκουν την μητρότητα είναι τα πιο δυνατά σε ένταση και διάρκεια, που μπορεί να νιώσει μια γυναίκα στην ζωή τής. Αν ήταν να γεννάς το μωρό σου σε ένα μήνα (αντί εννιά), θα ήταν τόσο μεγάλο το σιόκ (λόγω τούτων ούλλων των αισθήματων, που σε κατακλύζουν), που δεν θα άντεχες ψυχολογικά.

  Εν ναιν τυχαίο, που η εγκυμοσύνη στους ανθρώπους, διαρκεί τόσους μήνες. Η φύση επρονόησε, ώστε η μάνα να προετοιμαστεί τόσο σωματικά, όσο και ψυχικά. Εν ναι τυχαίο, που τα μωρούθκια εν μικροσκοπικά τζαι χαριτωμένα. Η φύση επρονόησε έτσι, για να τρυπώνουν αμέσως μες την καρκιά της μάνας, γιατί την έχουν ανάγκη! Εν ναιν τυχαία, που αλλάσουν αυτόματα οι προτεραιότητες της γυναίκας, μόλις γίνει μάνα. Γιατί η ιδιότητα της μάνας, ενώ εν καταργεί αυτήν της γυναίκας, είναι πάνω απ' όλα, για την ίδια τζαι το μωρό της!

 "Κάθε γυναίκα, σαν γίνει μάνα, γίνεται και ιδέα, και οι ιδέες είναι από άφθαρτο υλικό και δεν πεθαίνουν."  

(Πασχαλία Τραυλού)

 

* Στο τίτλο έβαλα την λεξη ΣΕΞ, γιατί αφενός εν σχετική, τζι αφετέρου... πουλά ;Ρ 

VIP = Very Important Post :ΡΡΡΡΡ

Τα καλύτερα Χριστούγεννα!

  Μιάς τζι αρκέψετε ούλλοι που τα τωρά, με τα Χριστούγεννα τζαι ξέρω γιω ιστορίες - ένεκα τζαι του βλογοπαίγνιου "Σίκρετ Σάντα" που ενεπνεύστηκεν η Πρας (και θα διεκπεραιωθεί με την συμπαιγνία του Alter Ego - για πληροφορίες χώρε δαμαί), θα σας πω τζι εγώ για τα πιο ευτυχισμένα Χριστούγεννα της ζωής μου! Ενδέχεται, να σας βοηθήσω να μπείτε καλύτερα στο κλίμα!

  

  Που λέεις, ντήαρ αναγνώστερ (που λέει τζι η Αχάπαρ), λλίο πριν τζείνα τα Χριστούγεννα (είσχεν ένα χρόνο που εγέννησα την κόρη μου), ήμουν σε μιαν φάση πολλά περίεργη. Εν μου ξανάτυχεν που τότε (εύχομαι να μεν μου ξανατύχει), ούτε στον σχειρόττερο μου εχθρό εν θα ευχόμουν την φάση τζείνη. Ήμουν μεταξύ πελλής τζαι λαωμένης. Για να καταλάβεις πρέπει να σου πω ότι γενικά είμαι νάκκον νευρόσπαστον, αλλά τότε είχα ξεφύγει εντελώς. Για να μου απευθύνει τον λόγο, πλάσμα, έπρεπε να είναι πολλά θαρραλέο! Επιάνουμουν με το παραμικρό τζαι ελύσσιαζα! Επαούριζα τζι έσυρνα πράματα (ναι! έφτασα ως τζιαμαί!). Μόλις εσυνέβηκε τζαι τούτον, το τελευταίο, εκατάλαβα ότι κάτι εν πάει καλά. Δεν ήμουν ο εαυτός μου, αφούς! Ήμουν αγρίμι σε κλουβί! Ούλλοι τζαι ούλλα εφταίαν μου! Έφταια μου τζι εγώ! Κυρίως εγώ! Για ούλλα όσα ήθελα να κάμω τζι εν εμπορούσα! Είχα τύψεις!

  Εγυρεύτηκα (άτσα! το κυπριακόν της γιαγιάς) σε γιατρούς γιατί τούτη ούλλη η συμπεριφορά, εσυνοδεύκετουν με φοβερή κούραση, φοβερή κατάπτωση τζαι αδυναμία. Το αποτέλεσμα των εξετάσεων ήταν ότι, είχα φοβερήν αβιταμίνωση, που μου προκαλούσεν υπερκόπωση. Η άσχημη συμπεριφορά, όμως, είσχεν να κάμει με την παντελή έλλειψη Β12. Μια βιταμίνη, που εν υπεύθυνη για την καλή λειτουργία του νευρικού συστήματος. Η εγκυμοσύνη, μάλλον, με είσχεν στραντζίσει από αποθέματα!

  Να μεν τα πολυλογώ, έπαιρνα τριάντα λογιών βιταμίνες, έκαμνα ειδική διατροφή - γιατί είχα τζαι δυσανεξία σε ορισμένα φαγιά - τζαι επομπαρίσκουμουν με ενέσιμη Β12!

  Στον μήνα, αρκέψαν τα αποτελέσματα της αγωγής να φαίνουνται! Ένιωθα πολλά καλλύττερα, ηρέμησα τζαι είχα πολλύν ενέργεια! Η στρίγγλα που έγινεν αρνάκι... :)

  Μέχρι τα Χριστούγεννα, δηλ. λοάρκασε 2 μήνες περίπου, ήμουν μες την τρελλή χαρά! Έκαμνα ωραιότατα προγράμματα διαχείρισης χρόνου, τα οποία ετηρούσα! Εν εξεχνούσα τίποτε (βασικό τούτο)! Έκαμα το σπίτι που γωνιάς τζαι κόντρα! Έκαμα στολίθκια επιτοπίου κατασκευής με μάππουρους! Έκαμα γλυκά! Το πρωΐ των Χριστουγέννων, μετά την εκκλησία, έκαμα σούππαν αυκολέμονη! Είχα πάρει δώρα για ούλλους! Αλλά, το πιό βασικό έιναι ότι, είχα καρφωμένο, συνεχώς, ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπο!!! Κι επειδή, όπως ξέρετε, το χαμόγελο είναι κολλητικό τζαι μια αμφίδρομη κατάσταση, ήταν τζαι οι δικοί μου εξίσου ευτυχισμένοι τζαι γελαστοί! Οπωσδήποτε, το "πνεύμα των περασμένων Χριστουγέννων", ήταν το κάτι άλλο...

  Αχ! Τι ωραία που ήταν! ...Πρέπει επειγόντως ν' αρκέψω ξανά, να χτυπώ ενέσεις (Β12) :(

Υ.Γ.: Ύστερα που κάποιους μήνες, είδα έναν επεισόδιο του House, που είσχεν μιαν περίπτωσην με έλλειψη Β12! Τζαι τζείνη είσχεν τύψεις! Φυσικά τζείνη είσχεν τζαι ταινία στα έντερα (που απορροφούσε την Β12 που τον οργανισμό της) αλλά, ενιγουέϊς... ;p

"Τώρα που ήρθε η χειμωνιά"...

"Τώρα που ήρθε η χειμωνιά"

και πάγωσε τ' αγέρι, ξεγυμνωθήκαν τα κλαδιά

και έβρεξε και... λλίον,

αυκολέμονη και τραχανά

τρώμε για μεσημέρι, τρικά φορέσαμε και παλτά

ν' αντέξουμε το κρύο!

Μετά από τέθκοιαν εισαγωγή φαντάζομαι εκαταλάβετε το θέμα της ανάρτησης. ΝΑΙ ρε παιθκιά! Σωστά! Το θέμα "πλύμμα" με απασχολεί!

Τωρά, που τα ρούχα εν πιο χοντρά, έχουμε πρόΛημα! Μα πόσα πλυντήρια να βάλω σιόρ? Μα άλλη δουλειά εν θα κάμνω? 

Ναι, αγαπητέ άρρεν αναγνώστη! Εν κόπος! Γιατί συνυφασμένα με τις πλύσεις είναι: η μεταφορά απλύτων, η διαλογή, το άπλωμα για φυσικό στέγνωμα, το στέγνωμα με τεχνικά μέσα (όπου εφαρμόζεται), το δίπλωμα, η επαναμεταφορά και το συγύρισμα σε ντουλάπες! Α!Α!Α! Τζαι το σιέρωμα! Που το βαλλεις το σιέρωμα? ΧΕΧ (Τάτσα, ξέρω ίντα πον να πεις... αλλά τζαι που θωρώ, κουράζομαι...)

Μετά από επισταμένο προβληματισμό επί του θέματος μας (καθώς έβαλλα στο πλυντήριο τα ευαίσθητα ρουχούθκια της αυτού μαμμοθρεφτότητας) εκατέληξα στο εξής:

Γιατί να έχουμεν ρούχα? 

Καλάν ρε παιθκιά... ηρεμήστε! Ξέρω εν κρυάδα τζαι θέμα δημοσίας αιδούς! Κάμνω ριφρέϊζ: γιατί να  έχουμεν ρούχα πολλών χρήσεων? Τα ρούχα έπρεπε ναν μιας χρήσης. 

Καταγράφω λοιπόν τα υπέρ των ρούχων μιας χρήσης:

1. Φορείς τα τζαι μετά επειδή εν κατασκευασμένα από ανακυκλώσιμα υλικά, βάλλεις τα στην ανακύκλωση.
2. Εν υπάρχει περίπτωση να βαρηθείς τα ρούχα σου τζαι ν' αννοίεις την βαρυφορτωμένη ντουλάπα σου τζαι να λαλείς: Ούφφου! Εν έχω τίποτε να φορήσω! 
3. Κάθε μέρα θα είναι γιορτή γιατί θα φορείς καινούργια!
4. Θα μπορείς εύκολα να μεταπηδάς από το ένα στυλ στο άλλο.
5. Το κόστος τους θα είναι χαμηλό, αφού εν ναν που πολλά εξελιγμένα υλικά, που δεν θα χρειάζουνται ράψιμο!
6. Θα έσχει πολλίν άκτιον να κάθεσαι στο ιντερνετ τζαι να θκιαλέεις, ούλλα τα ρούχα, που θα φορήσεις νεξτ γουΐκ! Έτσι κάθε ευτομά μπορεί να έσχει θέμα, πχ η ευτομά κυρίλλε, φκιολέ, χαλαρέ, νερντέ, ατημελητέ, κκαζιουαλέ, σπορέ, πρακτικέ, σχεσολιρέ, μπανάλε, ρετρέ κλπ. Οι επιλογές εν ατέλειωτες.
7. Εν θα χρειάζεσαι ηλεκτρικές συσκευές όπως πλυντήρια, στεγνωτήρια αλλά ούτε τζαι ηλίθιες απλώστρες (που μόλις τους δόκει νάκκον ο αέρας, απλώνουν χαμαί) > εξοικονόμηση χώρου, αποφυγή οχληρίας και ηχορρύπανσης!
8. Επομένως, αυτόματα, εξοικονόμηση ρεύματος/ενέργειας > προστασία του περιβάλλοντος.
9. Εν θα χρείαζεσαι απορρυπαντικά 5-6 λογιών, ένα για το κάθε είδος λεκέ! > πάλαι προστασία του περιβάλλοντος τζαι της πούγκας μας!
10. Πρέπει να' σχει τζι άλλα.... αλλά εν μου' ρκουνται. Συμπληρώστε ελεύθερα! 

Μπορεί ναν τζι η ιδέα του αιώνα, Α!?

Η αρφή μου!

  Όϊ πως σας κόφτει αλλά έτσι για.... κουβέντα να γένεται ολάν!... Έχω μιαν αρφή, δηλ. εν θκυό που έχω, αλλά η μιτσιά εν τζει που την περίπτωση "ET want to go home" γι' αυτό εν θα ασχοληθώ με τον ρόκολο. Θα ασχοληθώ με την "φυσιολογική" (τρόπος του λέγειν) αδερφή μου! 

  Τούτη η περίπτωση αρφής - γιατί περί περίπτωσης πρόκειται - έσχει πρόΛημα! 

  Εφαήθειν να κάμει κοπελλούθκια! Κάθε μήνα επήαιννε τζι έρκετουν: 

-Ούφφου πάλαι αδιαθέτησα!

-Ούφφου κόμα να δω! Λαλείς?

-Τουν τη φορά είμαι! σίουρα!

-Έκαμα τεστ! Τζίφος!

-Μα γιατί? Εγώ πότε θα γίνω μάνα?

  Τελικά, έμεινεν έγκυος τζι επνάσαμεν ούλλοι. Επνάσαμεν? Μπα! Πνάζεις άμαν η αρφή σου εν έγκυος τζαι μιαν φορά την εφτομά βουρά στην κλινική με αιμορραγίες? 

  Ε τελοσπάντων, γυρω στον τρίτο μήνα εγκυμοσύνης, που εποσπαστήκαμεν τζαι με τις αιμορραγίες, κάπως εχαλαρώσαμεν. Απασχολούσαν μας φυσικά κάποια... θέματα: 

-Μα ίνταλως τρώει έτσι τούτη η κοπελλούα?

-Θέλει 15 μερίδες στο κάτσιμο της!

-Εν να γίνει, όπως, τον όχτο!

-Έφαν μιαν μαείρισσα κουπέπια μόνη της!

-Τιιιιιιιιί? Έφαν τα ούλλα? Εγώ ίντα πον να φάω τωρά? 

  Ε ΟΚ! τελικά εν έβαλεν πολλά κιλά - εν επρόλαβε - γιατί εγέννησε λλίον μετά τον 7ο μήνα. Βλέπετε τις τρίδυμες κυήσεις, γεννούν τες πρόωρα για ευνόητους λόγους.

Όπως, αντιλαμβάνεσται το σχήμα πάει κάπως έτσι:

Τρίδυμα > Τριπλή χαρά > Τριπλό πλούμισμα > Τριπλά έξοδα > Τριπλόν άλλαμα > Τριπλό τάϊσμα > Τριπλά κλάματα > Τριπλά ξενύχτια > Τριπλές αρρώστιες > Τριπλή κούραση > ...Τέζα Χ Τρία

  Άλλον να πιάννεις το μωρό σου που το μαιευτήριο τζαι να το φέρνεις σπίτι, να το σάζεις, να του παίζεις, να το σχαίρεσαι τζι άλλο να τα πιάννεις... εργολαβία: ώσπου να τα ταίσεις να θελουν άλλαμα, ώσπου να τ' αλλάξεις να θέλουν τάϊσμα τζαι πτου που ξάναρκης!

  Φυσικά, τωρά εμεγαλώσαν και σαν σωστά τρίδυμα κάμνουν πολλά πράματα (που ας πούμεν η κόρη μου, που εν μοναχοκόρη εν να τα κάμει, αφού παουρίσω), πχ: συγυρίζουν, κάμνουν μπάνιο μόνα τους, σηκώνουν το πιάτο τους, βοηθούν ο ένας τον άλλο, την μάμμα, τον παπά, κλπ. 

  Παρόλ' αυτά δεν παύεις να έσχεις να κάμεις με τρία 6χρονα. Πρέπει να τους θκιαβάσεις του καθενός ξεχωριστά, να τους απαντήσεις τζαι την 30η Χ 3 φορά πον να σε ρωτήσουν το ίδιο πράμα, με όσην υπομονή διαθέτεις, όσο κουρασμένος και να είσαι και να καταμερίσεις την προσοχή και σημμασία σου σε τρία, ίσα και δίκαια μέρη. 

Το πρόΛημα της αρφούας μου τούτον ένει: πως να κοπεί σε τρία κομμάθκια για να τα προλάβει ούλλα! 

Για προτάσεις περί εξεύρεσης τρόπου κλωνοποίησης, απευθύνεσται στην Τάτσα.  :)

Αρφούα αν εσυγκινήθηκες, τα μυξομάντηλα εν πας το τραπέζι ;Ρ

Μεταστροφή

Έμαθα να πείθομαι που τους άλλους, όχι από τα λεγόμενα τους, αλλά από το βλέμμα τους. Του κυρίου στο βίντεο, το βλέμμα του, εν το πιο καθαρό που είδα εδώ και χρόνια!

Σημείωση: Όταν θέλεις ν' αμφισβητήσεις κάτι δεν χρειάζεται να κάμεις ιδιαίτερη προσπάθεια! Για να πιστέψεις σε κάτι ιδεατό (όπως τον Θεόν, ας πούμε) χρείαζεσαι ψυχικη δύναμη!

Θερμαντικά

Αφού οι τζαιροί εν δύσκολοι τζι εν μας παίρνει να αφταίνουμε την θέρμανση στο φουλ, όπως παλιά, είπα να γράψω τζαι γω μερικές ιδέες, για το πως να... εξοικονομήσουμεντε λεφτά που το πετρέλαιο θέρμανσης. Ως συνέχεια του σκεπτικού της Μάνας, σας παραθέτω τις δικές μου λύσεις: 

• Σιύλλος ή κάττος ή οποιοδήποτε άλλο κατοικίδιο - Όταν πάεις για ύπνο ή απλώνεις επί του καναπέως, βάλλεις το χτηνό σου να ξαπλώσει πάνω στα πόθκια σου. Έτσι διατηρούνται ζεστά (προσοχή, όμως, στα μεγάλου βάρους ζώα)...
• Πουγιόττα - Επιτελεί ακριβώς το ίδιον έργο με το κατοικίδιο (προσοχή κλείστε την καλά για ν' αποφύγετε τα εγκαύματα).
• Κουβερτούα - Ζεστή κουβέρτα, κατά προτίμηση made by Σμιλί.
• Κλάτσες - Οι ττόρενες κάμνουν καλή δουλειά, αλλά για την πολλήν κρυάδα, προτιμήστε μάλλενες (εκτός τζι αν σας πιάννει φαούρα...)
• Τζάκι - Είναι ότι πεις! αν έσχεις ξύλα, κάστανα, λουκάνικα, χαλλούμι κλπ (προσοχή: πότε-πότε γυρίζετε τζαι λλιον ράσχη του τζακιου, για να βράζει τζαι τζείνη λλίον).
• Δραστηριότητες - Όσην ώρα δεν κάθεστε ή απλώνετε σκουλλισμένοι, πρέπει να κινείστε ζωηρά για να κυκλοφορεί το γαίμα, πχ: δεν πάω χαλαρά στην κουζίνα, τρέχω! δεν ανεβαίνω με το καλάθι την σκάλα για να φέρω τ' άπλυτα, φέρνω τα ένα-ένα! ;p
• Σούππες - αυκολέμονη, τραχανά, φιδέ τζαι βάρτε τζαι μπόλικο πιπέρι.
• Αλκοόλ - Λικεράκια, κονιακκούι, ουίσκι κλπ
• Γλυκά - Φάτε σιοκολάτες άφοα! Το τουρτουρκό κάφκει θερμίδες!
• Έξω - Αν η κατάσταση δεν πάει άλλο τζαι μπαίνετε στον πειρασμό ν' άψετε την θέρμανση, φορείστε τον σάκκο, τον σκούφο, το κασκόλ σας τζαι φκείτε έξω στην κρυάδα, για όσον αντέχετε. Όταν θα ξαναμπείτε στο σπίτι θα σας φανεί φούρνος!
• Ολα τα πιο πάνω!
• Φίμωτρο - Σε περίπτωση που εκάμετε όλα τα πιο πάνω τζαι πάλαι ρυάτε, καλό θα ήταν να χρησιμοποιήσετε ένα... φίμωτρο, για να συγκρατεί την μασέλλα σας να μεν φακκά - μεν σπάσουμε τζαι κανένα δόντι... 

Μετά λύπης μου σας πληροφορώ ότι, κανέναν από τα πιο πάνω σημεία δεν εφαρμόζεται στο μπάνιο... :( Τζιαμαί εβάψαμεν την! Άτε να φκάλεις τα ρούχα μες την ψατζιή... πρρρρ... Φυσικά, μιά λύση είναι να κάμνεις μπάνιο ΜΕ τα ρούχα, αλλά άτε να στεγνώσεις μετά... :/ Ή απλά μηνίσκεις ...άλουτος - η αζούρα, λαλεί τζαι η Μάνα - λογικά, πρέπει να φέρνει βράστη! ;p

Γρουτικά και άλλα...

Είπα να δοκιμάσω τζι εγώ τουν τα dots να δω τί τους βρίσκει η Αχάπαρη...
Λοιπόν νεώτερα από το γρουτικό μέτωπο:

• Κάμνω στολίθκια με το σμιλι για το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Μόλις τα τελειώσω τζαι... ψήσω τζαι τα υπόλοιπα στολίθκια (πισκόττα σε διάφορα χρώματα και σχέδια) θα το στολίσουμε:)
• Εστούππωσε το φίλτρο του πλυντηρίου από ένα κομμάτι μεταλλική μπανέλα σουτιέν (...εγώ εν τζαι...) τζαι ο στύλλος του σπιθκιού επροσπάθησεν να το σάσει. Δηλαδή: άνοιξεν το φίλτρο για να το καθαρίσει τζαι τα νερά που ήταν μες το πληντύριο εφτάσαν ως το σαλόνι :D Αφού έκαμεν την αγγούρα του, ανακάλυψα ότι είσχεν ειδικό σωλήνα για να φκερώνεις το νερό, που έμεινε μες τον κάδο, χωρίς να πλυμανίσκεις τους τόπους...! 
• Τούτο θυμίζει μου: τότε στην Ελλάδα, που στήσαμεν το φοιτητικό σπιτικό μας με σχίλιες στερήσεις, με μεταχειρισμένα έπιπλα και οικιακές συσκευές, είσχεν τζαι προίκα (ο στύλλος), μιαν τηλεοραση παλιάν μεν, αλλά έγχρωμη τζαι μεγάλη. Όμως, όπως μου είπεν, δεν είσχεν ήχο από 3ετίας (!!!) γιατί ...έπαιζε κάποιο πρόβλημα με τα μεγάφωνα! Στο Μουντιάλ, με τους συγκάτοικους του, επαρακολουθούσαν τους αγώνες στην εν λόγω τηλεόραση τζι εβάλλαν που πάνω της τζαι μιαν 14'' για να ακούουν τον ήχο... Είπα τζι εγώ "ας ένει! Παρά καθόλου, καλίττερα μουγγή". Μιάν ημέρα, όπως την εξεσκόνιζα, είδα ένα μικροσκοπικό κουμπάκι που έγραφε πάνω: Mute. Επάτησα το έτσι για πλάκα τζι ανέλπιστα, επουμπουρίσαν οι τόποι! =D
• Τελικά η πολλή οικειότητα ανάμεσα στα αντρόυνα εν εμάς τες γεναίτζες που βλάφτει... Εψές αργά ερκούμαστε Λεμεσό. Είχαμεν πάει Πάφο στη μάμμμμα μου. Πριν φύουμε που σπίτι το πρωί, είπα του στύλλου να φορήσει ρούχα γιατί ήταν ψατζή. Υπαναχώρησε τζι έβαλε ένα λεπτό τρικούι. Στην Πάφο όμως εχάλασεν ο τζαιρός τζι ήταν τζει που την ψατζή. Οπότε, ο κύριος στύλλος εψιλοκρυαδίστηκεν τζαι φουσκώσαν ...τ' άντερα του. Μες τ' αυτοκίνητο, λοιπόν, έκαμνε υπεράνθρωπες προσπάθειες να μεν μας φύρει με... φυσικά αέρια! Εν άντεξεν, όμως, τζι αμόλησεν την... Κλώνω πάνω του (με ύφος που δεν τον έπαιρνε να κάμει την πάπια) τζαι λαλώ του: "Πφφφφ Αναίσθητε! Κτήνος! Έπνιξες μας!" Χαχχανίζει τζαι λαλεί μου: "Ίνταλως κάμνεις έτσι για λλίο μεθάνιο?" Αννοίω τίγγα το παράθυρο, με κίνδυνο να πάθω εκτεταμένη ψύξη τζαι λαλώ του: "Τούτον εν ναι μεθάνιο! Εν πεθάνιο!" 

Όπως καταλαβαίνετε έιμαι ψυχικά καταβεβλημένη! Εν θα συγυρίσω ούτε σήμερα την ντουλάπα... :( 

Εν καλά τα dots, τελικά, κόρη Αχάπαρη! Φκάλλουν σε που δύσκολες (συγγραφικές/τεχνικές) θέσεις...   

Τ' αυτιά του Κανάκη!

Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας αυτό το βίντεο γιατί όταν το είδα έσπασα που το γέλιο! :)

Το τέλος είναι όλα τα λεφτά!

ΟΜΟΛΟΓΙΑ

Ποστ μου, είμαι Παφίτισσα... ΟΚ! Ομολογώ!

Μα γιατί ρε παιθκιά με κάμνετε να νιώθω παντές τζι είμαι φρομ άουτερ σπέϊς? Εν δυνατό να μεν έσχει άλλους Πάφιους μπλόγκερς? Α Π Ο Κ Λ Ε Ι Ε Τ Α Ι !

Κρυπτοπάφιοι μπλόγκερς ή πάφιοι κρυπτομπλόγκερς, φανερωθείται να δείξουμεν τα ποσοστά μας ρε! 

ΠΑΦΟΣ ΟΛΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

Ταξειδιωτικά ευτρά-πελλα!

Βιέννη 2009!

Κάποιος έκαμεν το λάθος να κλειώσει μόνο τον τροχό. 

Το υπόλοιπο ποδήλατο ήπιεν Red Bull, που ως γνωστό: δινει φτεράαα!

Ζάκυνθος 2008

 

Το προφίλ του Ποσειδώνα ιμισhi!  

Μα πούντο ολάν?

Κρήτη 2007

Τα τζέρατα του βου! 

Σκιάθος 2009

-Ε γείτο, καλημέρα! Μα ίντα που κάμνεις τζιαμαί?

-Καλημέρα ρε! Έτο είπα να κόψω τα νύσχια των ποθκιών μου!

-Χα! Εν καλή η δουλειά σου... κόφκεις μου τα τζαι μένα λλίον? Εν τα φτάνω πιον!

Σκόπελος 2009

Ετοιμάστε τα διαβατήρια σας, παρακαλώ! Σε μισό χιλιόμετρο περνούμε τα σύνορα με τον... Παράδεισο!

Γρουτοδιαγωνισμος!

  Εν με ρωτήσετε, αλλά εν να σας πω! 

  Φυσικά εν αποκλείω το ενδεχόμενο να το ξέρετε. Αλλά ή επανάληψη είναι η μήτηρ της μαθήσεως, γι' αυτό νομίζω εν καλά, να σας το θυμίσω τζαι μετά μπορείτε να το κατατάξετε στην ...άχρηστη πληροφορία της ημέρας.

  Λοιπόν, το ψευδώνυμο μου (Γρούτα) είναι ένα γλυκό που μας έκαμνεν η μακαρίτισσα η γιαγιά μου:

-όταν είμαστεν μιτσιοί,

-όταν εν είσχε τίποτε άλλον σπίτι να μας δώκει για να σιωπήσουμε (πχ, κρεόλες, φρουτάκια κλπ),

-όταν δεν συμβιβαζούμασταν με ψωμί τζαι βρεμμένο ζάχαρις πουπάνω.

  Οπότε, έβαλλεν λλίον λάδι καλό μες το κασαρόλλι (το αλουμίνιο), έσυρνε μέσα λλίον αλεύρι, ανακάτωνε το να τσιγαριστεί, έβαλλε νερό ώσπου να γίνει κρεμούα τζαι τσας ανθόνερο... και voila! γρούταααα μιάμμμ!

  Τωρά μπορείτε να μου εξηγήσετε γιατί τόσον απλή συνταγή εμένα εν μου φκαίνει? Γίνεται ούλλο αηδιαστικά κουτρουβούθκια! :( 

  Μετά, λοιπόν, κι από την τελευταία μου αποτυχημένη προσπάθεια να κάμω γρούτα ("συγγνώμη γιαγιά που έκαψα τις κατσαρόλες σου"), αποφάσισα να αποποιηθώ κάθε ευθύνη και να κόψω κάθε δεσμό με το συγκεκριμμένον έδεσμα! 

  Αυτό βεβαίως σημαίνει, αυτομάτως και την αλλαγή του ψευδώνυμου μου!

  

  Σας περικαλώ, λοιπόν, να με βοηθήσετε να έβρω άλλο (ψευδώνυμο)!

  Μετά από αξιολόγηση, η πρόταση με τις καλύτερες προοπτικές θα υιοθετηθεί. Ο μπλόγκερ, που θα κάμει την πρόταση, που θα υιοθετηθεί, θα ανταμοιφθεί με πλού-σι-α πα-ρα-δο-σι-α-κά δώ-ρα, ήτοι: 

1. Μια ζαλατίνα αφκιά του σχοίρου!!! ΚΑΙ

2. Μια κότα ελευθέρας βοσκής!!!

Εν άκουσα χειροκρότημα ...άρα μάλλον, θέλουν καθάρισμα τ' αφκιά μου... :)))