Μικροί διάλογοι και... διαφημίσεις!

-ΜΑΜΜΟ! που πάεις ξυπόλυτος? Έλα να σου φορήσω παπούτσια!
-Μα μάμμα, εν τζαι πατώ χαμαί!!!

Ρεντ Μπουλ! Δίνει φτεράαα!

Μικροί διάλογοι

Πέμπτη
-Μάμμα!
-Ναι γιέ μου.
-Εγώ σέλω μιάν κορούα.
-Ποιά κορούα?
-Την Μαρίλια.
-Α. Εν καλή τούτη η Μαρίλια?
-Ναι εν καλή!!!
-Τζαι τι την θέλεις?
-Να την πάρω σπίτι μου να παίζουμε Wii!!!

Παρασκευή
-Μάμμα?
-Ναι γιέ μου.
-Εγώ εν σέλω την Μαρίλια, εν κλαμούρα!
... (...είπεν ο γάιδαρος του πετεινού, κεφάλα :ζ)
-Σέλω την Σοφία!
-Εν φρόνιμη η Σοφία?
-Ναι, εν πολλά σσόνιμη!
-Τζαι τι την θέλεις την Σοφία?
-Να την πάρω σπίτι μου, να παίζουμε Wii!!!

Σάββατο
Ο παππούς στο τηλέφωνο προσπαθεί να συνεννοηθεί με τον μάμμο...
-Μάμμο μου? Τι κάμνεις? Είσαι καλά?
-Ναι! Είμαι καλά... Έχω τζαι  Wii!!!

Δευτέρα
-Μάμμα?
-Ναι γιέ μου!
-Σέλω ένα κοϊτσάκι...
-Πάλαι? Ποιόν? Την Μαρίλια όξα την Σοφία?
-Οϊ! Σέλω την Μαρία!
-Άλλην σήμερα?
-Ναι!
-Τι την θέλεις την Μαρία?
-Να την πάρω σπίτι μου... να παίζουμε Wii!!!

Τρίτη
-Μάμμα?
-Ναι γιέ μου.
-Σέλω την Μελίνα!
-Μα ποιός είσαι τέλος πάντων? Ο Δον Ζουάν?

Με τον Γρούτο...
-Ο γιός σου θέλει άλλην σήμερα. Θέλει να παντρευτεί την Μελίνα τζαι να την φέρει σπίτι να παίζουν Wii!!!
-Θέλεις να παντρευτείς την Μελίνα, ρε?
-ΟΪ ΟΪ! Εν σέλω να την παντρευτώ! Μόνο να έρτει σπίτι, να παίζουμε Wii!!!
-Ααα! Ώστε εν την θέλεις μόνιμα!
-Οϊ εν την θέλω μόνοι μας. Μόνο για να παίζουμε Wii, ούλλη μέρα!

Την ώρα που τον βάλλω να κοιμηθεί...
-Ώστε γιε μου, εν θέλεις να παντρευτείς?
-Οϊ! Αφού είμαι μιτρός!
...πρρρρ
-ΡΕ! Τί έκαΜΕΣ?
-ΧΑΧΑ Έτλασα σου! ΧΑΧΑ
-Εν αντρέπεσαι τζαι κλάνεις της μάνας ΣΟΥ?
-ΧΑΧΑΧΑΑΧΑ
Πιάνει με αγκαλιά για καληνύχτα τζι όπως έσχει τα σχέρκα του στην πλάτη μου...
-Μάμμα?
-Ναι γιέ μου.
-Να σε τνήσω?
-ΑΧΑΧΧΑΧΑ Κνήσε με γιε μου! ΑΧΑΧΑΑΧΑ

Ε τζαι χαλόου δέαρ!

Εχάθηκα, εν ναι?
Τι? Ούτε που το καταλάβετε?...
Ε σιγά ρε παιθκιά! ΤΣΣΣΣ! Εν δυνατόν? χεχε...
Είναι δυνατόν να μεν σας έλειψα? χεχ! νόου τσιάνς!...
Τι?... Να σας παρετήω?!!!... :(
Γιατί μου τα λαλείτε έτσι ξικούτσουλλα τζαι παφίτικα τζαι πληγώνετε με? -σνιφ-

Τέλοσπάντων! Μπορεί εμένα να μεν με... πισκάσετε, αλλά τον μάμμο? ε? σίουρα διερωτάστε τι να σκαρώνει, ούλλον τούτον το διάστημα, που εκράτησα μιάν ανεξήγητη όσον και μυστηριωδώς ηθελημένην αποχή, που ακόμα δεν μπορώ να εξηγήσω τα αίτια που την προκάλεσαν...? Πραγματικά... Εν ιξέρω γιατί εν είχα όρεξη να ασχοληθώ με το μπλογκ τζαι γενικά με το ίντερνετ... Τούτη η διατροφή που κάμνω ανακάτωσεν τον οργανισμό μου τζι ώσπου να φέρω τα μίλια μου θα είμαι σε μια περίεγη φάση... Μάλλον...

Πριν πάμεν στον μάμμο, να πούμεν για την κοράσα ότι οι τιμωρίες πάσιν σύννεφο! Απλά να αναφέρω, ότι που πριν το Πάσχα, καταφέρνει να ανανεώνει κάθε εφτομάν, την τιμωρία της τηλεόρασης τζαι του κομπιούτερ! Γιέϊ!!! Κατ' αυτόν τον τρόπο είμαστεν στην τρίτην εβδομάδα... αποτοξίνωσης από τες οθόνες, με μισάωρα διαλείμματα ανά διήμερο... Είμαι αυστηρή? Έτσι νομίζω τζι εγώ! :Ρ

Που λες, ο μάμμο...
ΕΧΕΣΕ ΣΤΗΝ ΤΟΥΑΛΕΤΑ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ!!!
>Έντερ σερπαντίνες, κομφετί, βεγγαλικά τζι αεροπουρούες!< 
Το σημαντικό είναι ότι ενημέρωσενν με πριν τα κάμει τζι έτσι επρόλαβα τζι έβαλα τον στην τουαλέττα.
ΑΧ! Τι ευτυχία μόλις μου φώναξεν: "έκαμα!"
Επήα να δω με πάσαν επιφύλαξην, αλλά αντάν τζι εκόντεψα, έπιαν με ο βρώμος τζι εσκέφτηκα: "Λες?"
Κοιτάζω και τι να δω? 10 εκατοστά μήκος, 2 διάμετρος! Χρώμα, ανοικτό πράσινο-καφέ. Υφή, γλοιώδης. Οσμή, ανυπόφορη...
ΘΡΙΑΜΒΟΣ! >έντερ παραπεταμένο χειροκρότημα<
Αφού ετελειώσαμεν με τες επευφημίες τον εσκούπισα τζι υποσχέθηκεν ότι στο εξής θα τα κάμνει στην τουαλέττα. Που τζειν την στιγμή τζαι μετά, εζήτησεν μου να τον πάρω για πισσιά 7 φορές, εκ των οποίων μόνο την μιαν εκατούρησε... >έντερ ποφύσημαν απελπισίας<

Που λέτε συνμπλογκεράκια, εγώ επεθύμησα σας! Έπιασα τον εαυτό μου σε κάποια φάση να διερωτάται τι να κάμνει ο ένας τζι ο άλλος μπλόγκερ τζαι πόσα επεισόδια/αναρτήσεις να έχασα? Γι΄αυτόν επέστρεψα... ... ... Άμπα τζαι χάσω! :Ρ χαχαχα

Άτε! Καλώς σας ήβραμεν, καλόν καλοκαίρι να μας έρτει, Χριστός Ανέστη, Χρόνους Πολλούς, Καλόν... Μνημόνιο κι από χρόνου :D

ΥΓ: Με τόσες αναρτήσεις να σχετίζουνται με... σκατά, ίσως να πρέπει να αναθεωρήσω το όνομα του ιστολογίου σε... Σκατολόγιο, το δικό μου σε Σούρτα και να έχω τζαι μιαν ετικέτα "Σιεσιές"...
Σημ.: Είπα να  προλάβω κάποιους... κακεντρεχείς σχολιαστές, που σίουρα θα μου επρότειναν τα πιο πάνω :Ρ

Τα νεεεεύρα μου, πράσινα να' ναι ή μαβιά... λαραλαλαλαλαλα

-Ίντα πον να κάμεις να φάμε πόψε?
-Ίντα που θέλεις?
-Εν ιξέρω. Εν κάμνεις λλίον τραχανά?
-Λάλε σίουρα. Πρέπει να φκάλω την κότα να ξηπαώσει.
-Φκάρ' την.

3 ώρες μετά...

...Άου γμτ! Έκαψεν με το λεμόνι... Τουν τα σχέρκα μου εγίναν κεϊμάς... Λαλείς ναν που τα σχέρκα μου τζείν το γαίμα που ήβρα πας το μαξιλάρι της κοράσας?... Αποκλείεται! Ήταν πολλύν! Αλόπως έσπασεν η μούττη της σαν ετζοιμάτουν...
...Πότε εν να γειάνουσιν?... Εσπάσαν τα νεύρα μου! Η κοράσα πυρετό, ο γιός βήχα, ο Γρούτος τον λαιμό του... εσπάσαν με! Εν έπρεπε να δικαιούνται να αρρωστούν ούλλοι μονοφάτσhι... Ένας-ένας! Μέν κουντάτε...
...Να βάλω την κότα να ψήνεται τζαι να απλώσω τα ρούχα... Τούτη η μαείρισσα εν παθαίνει τίποτε! Εν πολλά καλή! Νομίζω εν να λύσω μες το χώμα τζι η μαείρισσα μου εν να ζει κόμα! χαχαχχα! Τι μακάβρια σκέψη!
...Να ψηθεί η κότα τζαι να σύρω τζαι τον τραχανά...
...Α! Να καθαρίσω τζαι λλίον το τζάμι του τραπεζιού... Ου! Ελείψαν τα χαρτομάντηλα που το... το... 'Ιντα που το λαλούν το βιλλιστρίκκι που βάλλομεν τα χαρδομάνδηλα σιόρ? Τέλοσπάντων... Μόλις τελειώσω με το τζάμι να αθθυμηθώ να μεν ξηχάσω να βάλω...
...Να λλιάνω την φωθκιά άμπα τζαι ξησχειλίσει...
...
...Ου Παναϊα μου τούτος ο μιτσής! Πάλαι ανακάτωσε το συρτάρι με τα μαχαιροπίρουνα!... ΑΧΧΑΧΧΧΑ Τον Βύρωνα λαλεί τον Πύρουνα! αχχαχαχχα
...Είες! Εξήασα τα χαρτομάντηλα! Μα' ντα κακόν εν τούτον ολάν? Ούτε για ένα λεπτόν εν κρατά η μνήμη μου πλέον? Σίερα, βιταμίνες, χάπια για την μνήμη κλπ αθθυμήθηκα να πιω? ΟΪ! Να τα πιω τωρά που αθθυμούμαι...

-Κόρη μαειρεύκω να φάμεν! Μεν μου τρώεις πελλάρες! Άεις τα κάτω! Έβαλα τον τραχανά τζαι ψήνεται. Σε μισήν ώρα εν να φάμεν. Αν φάεις πισκότα εν θα' σχεις όρεξη...
-2 μόοοονο!?! Άαατε...
-Πιάς τα τζαι πήαινε...

...Κκελλέ του πουπούξιου! Πόθεν επήρεν... τς τς τς

-Ρεεεεεε! Τι έκαμες δαμαί? Εσιόνωσες τα νερά? Γιατί? Τζαι... ΑΜΑΝΑΜΟΥ ΜΑΝΑΜΟΥ! Ρε μα εν την κάμερα που βαστάς τζαι... πλυνίσκεις? ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ! Που την ήβρες? Θα σε λύσω! Τιμωρία! Στο πάρκο σου! ΤΩΡΑ! Τιμωρία για... ΠΑΝΤΑ!

...Εν να πεθάνω που τα νεύρα μου εγιώ! Σίουρα πράματα. Στην νεκροψία μου θα γράφει: αιτία θανάτου οξεία νευρική ανεπάρκεια ή... λήξη νευρικών απολήξεων ή κροσιοποίηση κεντρικού νευρικού συστήματος...
...Είες? Εσυγχίσαν με τζι εξήασα να πιω τα χάπια μου! Να θυμηθώ να λλιάνω τζαι τον τραχανά να μεν σιονωστεί...

-Γρούτα!
-ΕΕΕ!
-Κάμε μου ένα τσάι ρε μάνα μου...
-Πάλαι? Πόσα ήπιες σήμερα? Εν να σε βλάψουν...
-κχμ κχμ! ΚΟΥΧΟΥ ΚΚΟΥΧΧΧΟΥ χρρρ φτου! ΣΝΙΙΙΦΦΦ... ΣΝΙΙΙΙΦΦΦ
-Ππππεεεεε

...Εκάμαμεν την ματσίν! Άνοιξεν η τύχη μας δαμέσα! Αν με κολλήσουν θα τους ΛΥΣΩ! Να απλώσω τα ρούχα τζαι... κάτι ελάλουν να κάμω... κάτι είχα να κάμω... ίντα που' ταν?...

-Γ Α Μ Ω Τ Ο! Ο τραχανάς!
...Υπάρχει περίπτωση να κάμω τραχανά τζαι να μεν σιονωστεί? Α? Α? Πάλαι καλά που έμεινε για να φάμε τζιόλας...
...Α! Τα χάπια μου!

-Ελάτε να ΦΑΑΑΜΕΕΕΝ!
...
-Κάααφκει!
-ΣΡΡΡΡΡΡΡλουπ! ΣΡΡΡΡΡΡΡλουπ! Εν ανάλατος! ΣΡΡΡΡΡΡΡλουπ!
-Μάμα... σέλω πιρούνιιιι!

Οι μέρες...

...έχουν αποκτήσει καινούριο νόημα...

Δετέρα
Τίτη
Τετάααααααατη
Πέτη
Ααττευήηηηηηηη
Φάββατο αι
Τυριακήηηηηηηηηη

...εν ιξέρω για σας, αλλά εμένα το αγαπημένο μου εν το... Φάββατο!

"If breastfeeding offends you, put a blanket over YOUR head!"

Αφορμή για την ανάρτηση, μου έδωσεν η Τρίκη. Παρόλο που η δική της ανάρτηση ήταν χιουμοριστικού χαρακτήρα.

Ας το δούμε τζαι λλίον που την άλλην όψη, όμως, γιατί υπάρχουν πτυχές που ίσως να είναι σκοτεινές.

Υπάρχει μια κίνηση με τούτον το όνομα: "If breastfeeding offends you, put a blanket over YOUR head"! Η ανάγκη για την δημιουργία αυτής της κίνησης επροέκυψε όταν, μετά από... πουριτανικά σχόλια κάποιων, σε φωτογραφίες θηλάζουσων γυναικών, το ΦΒ εκατέβασε τις φωτογραφίες τζι έκλεισε (!!!) τον λογαριασμό μιας σελίδας, που ασχολείτο ειδικά με τον θηλασμό! Η σελίδα ήταν ενημερωτική και παρείχε υποστήριξη σε θηλάζουσες μητέρες. Σ΄αυτήν, πολλάκις καταγγέλλονταν περιστατικά, κατά τα οποία γυναίκες που θήλαζαν δημοσίως, δέχονταν επιθέσεις από αγνώστους, οι οποίοι τις προέτρεπαν να θηλάσουν στις τουαλέτες (!!!??!!) ή να καλύπτονται με κουβέρτα (!!!!!!). Κι όλα αυτά σε ανεπτυγμένες χώρες και κυρίως στις ΗΠΑ!

Εν ναι πολλά υποκριτικό τούτο? Την σήμερον ημέρα κυκλοφοράς στο δρόμο τζαι βλέπεις σε κάθε καντούνι, σε πηχυαίες αφίσιες διαφημίσεων, ξεβράκωτα και ξώβυζα γυναικεία κορμιά σε "αισθησιακές" πόζες!!! Αννοίεις εφημερίδα, τηλεόραση, διαδίκτυο, περιοδικό? Το ίδιο! Τζι ενοχλεί σε που βλέπεις μέρος του στήθους μιας μάνας? Αν μη τι άλλο, θα πρέπει να διερωτηθείς τί είδους διαστροφή είναι αυτή που σε κυριαρχεί, για να προσβάλλεσαι που το γεγονός ότι κάποιος... τρώει? Έχουμεν αποξενωθεί τόσον από την ίδια μας την φύση???

Οι γυναίκες ανέβασαν εκ νέου τις φωτογραφίες τους, έκαναν διαβήματα στο ΦΒ, το οποίο συνέχιζε να κατεβάζει φωτογραφίες ως περιέχουσες "inappropriate" υλικό!

Ή μήπως επειδή...

Τότε κι αφού η συσπείρωση των γυναικών αυτών, αλλά και οι διαμαρτυρίες τους έγιναν πολύ έντονες, δημιουργήθηκε η πιο κάτω σελίδα:

http://www.facebook.com/pages/If-breastfeeding-offends-you-put-a-blanket-over-YOUR-head/444758635156

Η οποία παραμένει και αριθμεί 250 χιλιάδες και πλέον μέλη. Δείτε τις φωτογραφίες και το υλικό που ανεβάζουν στη σελίδα. Είναι καταπληκτικό! Όπως πχ τούτο:

Επίσης, δημιουργήθηκε το πιο κάτω μπλογκ και η συγκεκριμένη ανάρτηση είναι πολύ... κατατοπιστική ως προς την αντιμετώπιση του ρατσισμού απέναντι στον θηλασμό:

http://ifbreastfeedingoffendsyou.blogspot.com/2010/04/witty-comebacks-for-when-you-are.html

Μικρά αποσπάσματα/παραδείγματα για το πως πρέπει να απαντά μια θηλάζουσα μητέρα στις καθόλου πρωτότυπες και καθόλα αδιάκριτες ερωτήσεις, αγνώστων και μη:

"Are you still nursing?"
"Of course not! My mom weaned me a long time ago. My baby is though!"

"When are you planning on weaning?"

"Maybe when she moves out. She can always come home for a snack, though."
"When will you give him cow's milk?"
"Whenever he becomes a baby cow."
"Breastfeeding is gross!"
"So is changing diapers, yet people do it all the time."
"Why would you want to nurse when you can just get formula?"

"Gee, I don’t know. It must have something to do with it being free, always the right temperature, portable, what nature intended, and the best way I can nourish my baby."

"You should go feed her in the bathroom."

"Do YOU eat in the bathroom?"

"There goes your sex life. "

"My husband would be really shocked to hear that … especially after we … well, I’d better not say any more."

"If you are offended by me doing this, then you are looking too closely."

Ο οποίος, ρατσισμός, είναι ένα νέο φρούτο του δήθεν πολιτισμένου μας αιώνα, παρόλο που ο θηλασμός είναι το πιο φυσικό πράμα από καταβολής κόσμου! Άλλωστε ο άνθρωπος είναι... θηλαστικό! Εν ναι?

Πριν μερικές δεκάδες χρόνια, ο θηλασμός ήταν θέμα επιβίωσης για ένα βρέφος. Μετά ήρταν οι παιδικές φόρμουλες αγελαδινού σε σκόνη, που τάχα λύνουν το πρόβλημα. Πάλιν, όμως, τίθεται θέμα επιβίωσης του βρέφους, γιατί η φόρμουλα δεν εξασφαλίζει την υγεία του βρέφους στην ευαίσθητη "αρχή" της ζωής του, ούτε μπορεί η μάνα να ξέρει τι ακριβώς περιέχει κι αν είναι ασφαλές να την χορηγεί στο μωρό. Είμαι σίουρη ότι θα θυμάστε πολλές περιπτώσεις παρτίδων γάλακτος, που αποσύρθηκαν από τα ράφκια των υπεραγορών, αφού (χρονικό, όχι αιτιολογικό) ανακαλύφτηκε ότι περιείχαν συστατικά βλαβερά για την υγείαν των μωρών. Κι ας μην ξεχνούμε και τι έγινε το 2008 στην Κίνα όταν βρέθηκε βρεφική φόρμουλα μολυσμένη με μελαμίνη (καρκινογόνος τοξίνη). 6 μωρά πέθαναν και 300,000 (!) αρρώστησαν σοβαρά. Φυσικά δεν ήταν και η μοναδική φορά! Στην Κίνα συμβαίνει τακτικά!

Άρα ο θηλασμός δεν είναι εναλλακτική. Είναι η λύση, ο φυσικός, προδιαγεγραμμένος τρόπος! Η φόρμουλα είναι εναλλακτική λύση, στην περίπτωση που για οποιοδήποτε λόγο (πάντως όϊ αισθητικό) δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί ο θηλασμός!

Το μητρικό γάλα προσφέρει αντισώματα στον οργανισμό του μωρού, για όσο καιρόν αυτό θηλάζει! Από αυτήν την άποψη, αν εθήλαζα ακόμα τον μάμμο, δεν θα εξενυχτούσα κάθε τρεις τζαι λλίον, επειδή τωρά που πάει σχολείο, εν εκτεθειμένος σε ένα σωρό ιώσεις τζι αρρωστά συνέχεια. Πολλοί θα έλεαν, μα ο μάμμο εν 2+ χρονών! Ε!? Πάρακατω! Τι τζι αν εν 2 χρονών? Ακριβώς που τωρά (κι από 5 μηνών) πίνει γάλα, μόνο πρωί τζαι βράδυ, οπότε θα ήταν πολλά πιο απλό για μένα!

Τούτα που έγραψα είναι ένα ψείγμα των προτερημάτων του θηλασμού. Ψάξετε το!

Θα μου πείτε: αφού είσαι τόσον υπέρ του θαλασμού γιατί εσταμάτησες να τον θηλάζεις? ...Υπέκυψα! Στα εκβιαστικά σχόλια του κοινωνικού περίγυρου. Στις ανεύθυνες υποδείξεις γιατρών τζαι την ανασφάλεια που μου δημιουργούσαν τούτα ούλλα. Ότι τάχα μπορεί να μεν ναιν αρκετή η ποσότητα ή η ποιότητα γάλακτος που πρόσφερα στο μωρό. Θα το μετανιώνω εσαεί! Όπως εμετάνιωσα τζαι το γεγονός ότι εν έψαξα το θέμαν αρκετά, πριν γεννήσω την κόρη μου. Έμεινα με τις υποδείξεις των γιατρών, που μου είπαν ότι εν υπάρχουν φάρμακα για την πίεση, τα οποία να επιτρέπονται στον θηλασμό. Κι όμως!... υπάρχουν! Τζαι τουν την βλακεία των γιατρών επληρώσαμεν την εγώ τζι η κόρη μου... την οποία δεν εθήλασα...

Σας αφήνω με μιαν φώτο μας! Αυτό που βλέπεται είναι μια ιερή στιγμή... δεν περιέχει τίποτε το σέξυ, δεν αναφέρεται σε κάποιο... απόκρυφο μέρος του σώματος, δεν είναι inappropriate... Είναι το δέσιμο! Η χορηγία ζωής! Η χορηγία ασφάλειας! Η χορηγία αγάπης! Τίποτε δεν είναι πιο φυσικό! Ούτε καν το σεξ!

Τζι όμως... Έστω για τζείνους τους 6 μήνες που τον εθήλασα, 

εγώ επήρα περισσότερα απ' όσα έδωσα!

ΥΓ: Μακάρι να μπορούσα να αφήσω τζαι τα ματάκια του να φαίνουνται, για να δείτε που με κοιτάζει με λατρεία. :)
ΥΓ2: Αν στην φώτο εφαίνετουν ολόκληρο το στήθος μου, ένα μικρό σιοκ θα ήταν δικαιολογημένο, γιατί ήταν πιο μεγάλο που την κκελλέ του μωρού :D

Γιάου!

Μα κυκλοφορεί νέος συρμός στα επιφωνήματα τζι εν επήρα χαπάρι?

Οϊ γιατί η κοράσα ούλλον τζαι πετάσσει μου έναν... "γιάου"!(???)
Πριν ήταν "νιάου" τζι ήταν σπαστικό τζι είπα της να το κόψει! Λαλείς να το έκαμεν κάλυψην απόκρυψην σε... "γιάου"?

Εν τω μεταξύ σύρνει μου το σε διάφορες φάσεις τζι εν εκατάλαβα ακόμα την ακριβή του σημασία  Κάποτε εν "ουάου", κάποτε εν "δέαξ", κάποτε "γεεες", κάποτε "άαου"... Εν σαν λέξη τζόκερ, ας πούμεν. Κολλά παντού... Εν ιξέρω... προβληματίζει με πολλά τουν το θέμα...

Ο μάμμο, σήμερα, εκρατούσε ένα πλαστικό... πράμα (βλ.: βιλλιστρίκκι Reg, to Achapari) , τζι εκουπανιούσεν τον Γρούτο. Ο Γρούτος εθύμωσεν του, τζι ο μάμμο έφυεν. Ύστερα που 5 λεπτά έρκεται η κοράσα τζαι λαλεί του: "Παπάαα άφησες το πορτοφόλι σου κάπου τζι έπιασε το ο μάμμο ή άνοιξεν το συρτάρι?! Πάντως... κοίτα!" Τζαι βλέπουμεν τον μάμμιον να έρκεται συστός τζαι λυιστός, βαστώντας ένα 20ευρο!!! Ο Γρούτος εξεμάνει, εκ νέου!
-Γιατί άνοιξες το πορτοφόλι του παπά? Πε μου γιατί!
-Ήθεα λετά!
-Μην το ξανακάμεις! Εν ναι δικά σου τα λεφτά! Εν δικά μου! Του παπά! Κακό!
-Ώκει πάτσο?
Κάγκελλον ο Γρούτος! Τζι ως που να εύρει τι να απαντήσει ή να σπουρτίσει, απλά, που το γέλιο... πάει ο μάμμο τζαι κολλά την βούκκα του πάνω στην χούφτα του Γρούτου!!!
Σαν να του λάλεν "αν θεν να μου δόκεις, δος μου τον, να τελειώνουμεν! Εν τζι εν να κάτσω δαμαί να σε καρτερώ μιαν αιωνιότητα!"

Όταν κάμνει αταξίες, για να καταλάβεις, δείχνω του την παλάμη μου...
-Τι γράφει δαμαί?
-Πάτσο!
-Ποιού εν τούτος ο πάτσος?
-Μάμμο!
-Να σου τον δόκω?
-Ναι!
-Έλα!
Φυσικά εν λοάται πάτσος, αλλά χάδι τζαι γι' αυτό, ο μάμμο εν έσχει πραγματικήν επίγνωση του πάτσου.

Οϊ πως εν έτυχεν να τον... "ξησκονίσω"! Έτυχεν! Αλλά, ο πάτσος έσχει την έννοια του χτυπήματος που δέχεται κάποιος στο πρόσωπο, πράγμα το οποίον απεχθάνομαι. Το θεωρώ άκρως εξευτελιστικό!

Που λές, ο μάμμο επηρεάζεται πολλά που την κοράσα! Ούλλον τζαι πιο έντονα ζητά μου να τον πάρω... μπαέτο (=μπαλέτο)! Μόλις με δει να χτενίζω την κοράσα, έσχει την απαίτηση να του κάμω τζαι τζείνου... πότσο (=κότσο)! Αφού να φανταστείς όταν του ζητήσω να κάμει κάτι, απαντά μου έτσι: "Εντάαα!" (= εντάξει).

Μόνο το "γιάου" εν εσύναξεν ακόμα :D

Αν εν κακό τζαι ξόρισ' το!

...ή "αν εν κακό τζαι ξόριστο"???

Όπως τζαι να' σχει, το θέμαν είναι ότι το μωρό τυρανιέται...

Που την ημέρα που άρκεψεν να πηαίνει στον παιδικό σταθμό, πάει την μιάν τζαι κάμνουμεν τζαι 3 έσσω με πυρετούς, βήχες, μύξες, φλέγματα... Στον αντίποδα τα αντιπυρετικά βίρρα, βλεννολυτικά, μασκούες, τζείν το μασκαραλίκκι που ρουφά τες μύξες, Φυσιομέρ, Σαμπουκόλ (ναι ρε Σάϊκ, τσακρά τα σφινάκια του τζι αρέσκουν του πολλά, θανκς!), Βικς, Βιπροσίλ, μωρομάντηλα τζαι χαρτομάντηλα... πολλά χαρτομάντηλα... μαυροσάκουλλα γεμάτα!

Μέρα καλήν εν είδαμεν κόμα! Πριν να γειάνει, ξαναρρωστά. Κόφκεται τζι η όρεξη του... άλλο μαράζι...

Ξέρω το ότι έτσι ένει στην αρκή! Μόλις βρεθούν με άλλα μωρά, κολλούν ο ένας τον άλλο τζαι παέι... Αλλά εν μπορώ να τον ακούω συνέχεια να ρογχαλίζει την νύχτα. Να προσπαθεί να αναπνεύσει τζαι να δυσκολεύκετε...

Έσχει 1 μήνα να τζοιμηθώ κανονικά... Ξυπνά τζαι κλαίει... Πάω σκουπίζω τον, κάμνω διάφορα να τον ανακουφίσω τζαι όταν πάω πως εν να φύω, χτυπά το σχερούι του πας το μαξιλάρι τζαι λαλεί μου "πέσε μαμαί, πέσε μαμαί"*... Ππέφτεις οξά' ν ππέφτεις? Μπορώ να πω όϊ, νομίζεις?

Που την άλλην, όμως, μπορώ να τζοιμηθώ δίπλα του? Μπήετε μες τα πλευρά μου, ππέφτει πας την κκελλέ μου, ξυπνά κάθε τόσο τζαι φωνάζει "έω πίτσες, έω πίτσες!"* ή "θέω νεό, θέω νεό!"*. Ναι λαλεί μας τα ούλλα διπλά για να τα εμπεδώνουμεν καλύττερα :Ρ

Ελπίζω το ανοσοποιητικό του Μάμμο σύντομα να δυναμώσει γιατί με βλέπω να περπατώ στα 4! Ήδη παρπατώ τζαι θωρώ αστρούθκια, τα λεγόμενα τζαι λουλουπούθκια! Γυρίζει ο νους μου! Τα κοκκαλικά μου συστήματα είναι λυμένα...

Πάω να ππέσω... Ελπίζω πόψε να έχουμεν ήρεμη νύχτα...


*πέσε μαμαί = ππέσε δαμαί
*έω πίτσες = έχω μύξες
*θέω νεό = θέλω νερό

Κορταρέν (2)

Τελικά, τούτον εν το υπόθετο που διούν για πυρετό ΤΖΑΙ στα μωρά.
Ναι, Ίνβικτουδιον μου, το αντιφλεγμονώδες, με την δικλοφενάκη!!!
Ερώτησα τζαι φαρμακοποιόν (οϊ τον δικό μου, άλλον)  τζαι τον παιδίατρο!...

Διευκρινίζω ότι κάμνει για ψηλούς πυρετούς, 39 τζαι πάνω. Τζαι την δοσολογία αποφασίζει την ο παιδίατρος, σύμφωνα τζαι με το βάρος του μωρού. Πχ ο Μάμμο που εν 12 κιλά, αν χρειαστεί, θα πρέπει να του βάλω το μισόν υπόθετο. Ελπίζω να μεν χρειαστεί!

Προς το παρόν, είμαστεν στην 2η αντιβίωση μέσα σε ένα 15ήμερο :(

Κάθε μήνα τζαι μια τρύπα...

Εθκίαβαζα την ανάρτηση του Ίνβικτου τζι ύστερα τζείνη του Σμιλιού... τζι ήρτεν μου το θέμαν εντελώς αβίαστα...

Έσχει 1μιση χρόνο που εβαφτίσαμεν τον Μάμμο τζαι τες φωτογραφίες ακόμα να τες παραγγείλουμεν... Θυμούμαι τον φωτογράφο να μας λαλεί χαριτολογώντας "μεν βιαστείτε! Ώσπου να παρπατήσει το μωρό, έσχετε τζαιρό!" Τζι εγώ απάντησα "οϊ καλέ! Εν να μείνουμεν ως τότε? Πον να είσαι έτοιμος τηλεφώνα μας να έρτουμε να τα κανονίσουμε!". Η αλήθκεια, εκαθυστέρησε τζαι τζείνος αρκετά. Επεράσαν 3 μήνες, ώσπου να μας στείλει το λινκ, για να τες δούμεν τζαι να θκιαλέξουμε. Εμείς βέβαια εκαθυστερήσαμεν τα μάλα...

Που τότε, τούτη η εκκρεμότητα μετατίθεται για τον επόμενο μήνα... Διότι κάθε μήνα ανοίει καινούργιο μέτωπο... καινούρια τρύπα... Τον έναν, εν το ρεύμα, που εκατάντησεν τζει που την τρύπα του όζοντος. Τον άλλον, εν οι ασφάλειες... Τον επόμενον, εν κάποια ιατρικά έξοδα που δεν μας πολείπουν... Τον επόμενον, εν τα σχολικά... Τον επόμενον, εν μας αφήνουν οι κοινωνικές υποχρεώσεις... Τον επόμενον, θέλει λάστιχα το αυτοκίνητο... Τον επόμενο, θέλουν σέρβις ΤΑ αυτοκίνητα... Τον επόμενο, εφάτσιησεν πυέλλα το αυτοκίνητο της δουλειάς τζαι θέλει... ΜΗΧΑΝΗ!... Τον επόμενο, εν γιορτές... Τον επόμενο, εν οι άδειες κυκλοφορίας... και ο φαύλος κύκλος συνεχίζει εσαεί την κατακλυσμική του δίνη προς την μαύρη, αδηφάγα, μαύρη τρύπα...

Έτσι ο Μάμμο παραμένει χωρίς άλμπουμ φωτογραφιών από την βάφτιση του! Τζαι γενικά έτσι, όπως, εξελικτήκαμεν σήμερα σε ηλεκτρονικά όντα, εν έσχει ούτε μιάν φωτογραφία τυπωμένη σε χαρτί, να την καδρώσουμεν, ρε παιδί μου! Εν άλλες μες τα μόπαϊλ, άλλες στα κομπιούτερ τζι άλλες μες την κάμερα.  Κάποια στιγμή πρέπει να τες θκιαλέξω, να τες οργανώσω τζαι να τες πάρω για εκτύπωση... (αν βαστώ λίρες... - πράγμαν αδύνατον, γιατί τώρα έχουμεν ευρώ! :Ρ).

Όπως τζαι να' σχει εν εφκαίνουμεν που πάνω! [ΑΚΟΥΕΙΣ σύντροφεεεεεεεεεεεεεε?]
Γιατί, τι να κόψεις πίσω? Το στεγαστικό? Να σε βουρούν οι τράπεζες με την ππάλα του τόκου? Ή τες ασφάλειες? Μα αν δεν ήταν τζαι τζείνες, εν ήταν να φυλάουμεν πακκίρα! Τζαι μόλις εθθυμήθηκα τον παπά μου να λαλεί ότι, ο τρεχούμενος του εν όπως ένα καλάθι, που προσπαθείς μάταια να τον γεμώσεις με... νερό! Παρομοίως παπά!

Ευχαριστώ για την υπομονή σας και εύχομαι για όλους μας ΥΓΕΙΑΝ, αν δεν ναιν άλλο...

Ο Μάμμο στο σχολείο!

Το γιούι μου!
Το μικρό μου το αγοράκι!
Που ακόμα θυμίζει παραπάνω μωράκι παρά παιδάκι (φκάλλεις νόημα? :ζ)!
Το χρυσάαααααααααααααφι μου!
Εμεγάλωσεν... τζαι πάει τζαι "χολείο" (=παιδικός σταθμός)...

Μάνι-μάνι... Θκυό χρονών! Τζαι να κρατεί τζαι την τσέντα (τσιάντα κατά τους Λεμεσιανούς, παλάσκα ή μαουλούκα για τους "αρχαίους" παφίτες :Ρ) του τζαι να πηαίνει... "χολείο"...

Πάντως εν επολλοσυγκινήθηκα... Ήταν αναμενόμενο... Σε ούλλα την πρωτιά, επήρεν την η κοράσα. Επήραμεν το βάπτισμα του πυρός σαν γονιοί τζαι τωρά οι συγκινήσεις εν ναιν τόσο καταιγιστικές! Εν πιό ήπιες :)

Την πρώτη μέρα επήρα τον για μιαν ώρα μόνο. Ε! ακριβώς στην ώρα, άρκεψεν να κλαίει τζαι να θέλει την μάμμα του. Έπιασα τον χωρίς να το κάμω θέμα... Άφηκα να περάσουν λλίες ώρες τζαι μετά να του ξαναμιλήσω για το "χολείο". [Ανησύχησα... λαλείς ο Μάμμο να θεωρεί ότι το... χολείο φκαίνει που την χολή? τζαι γι΄αυτό να έκλαιεν? Ναι, μεν γελάς εξέτασα ούλλα τα ενδεχόμενα :Ρ Όφφου! Αλόπως εν θα κάμνει στο σχολείο... Τόσον μαμμόθρεφτος, που ένει...]
Όταν του άνοιξα κουβένταν, όμως, εν ήταν αρνητικός! Ερώτησα τον, "που εν να πάμεν αύριο?" τζι είπεν μου "χολείο". Άρα?...

Την δεύτερη μέρα εστοχεύαμεν στην ανάμιση ώρα. Μπορώ να πω ότι τα καταφέραμεν, διότι άρκεψεν να κλαίει... ακριβώς στην ώρα του! Πάλαι, όμως, ήταν θετικός προς το σχολείο. Ερώτησα τον τι έχει στο σχολείο τζι είπεν μου: κατακύλα, μούνιες, παμπάλα, παιάκια, κακάλα, παινίγια*...

Την τρίτη μέρα εσπάσαμεν το ψυχολογικό φράγμα των 2μιση ωρών, σε παρακαλώ!!! Επήα στες 3 ώρες να τον πιάσω τζι ούτε καν έκλαιε! Ήταν χαρούμενος! Μόλις με είδεν..., εννοείται, εβυζάκωσεν πάνω μου! Στην επιστροφήν ερώτησα τον, πόσον αγαπά την δασκάλα του τζι είπεν μου: "πολύ, πολύ, πολύ!" (κλασσική απάντηση, αλλά αληθινή)!

Θα δείξω αυτοσυγκράτηση, παρόλα ταύτα, διότι... "μηδένα προ του τέλους μα(ή κα)κάριζε"...

Μετά το σχολείο ετραγουδούσε μου: Μούυυυυυνια, Πέεεεεελλα... (εύχομαι να μεν ξηάσει που μπαίνουν οι... τόνοι! :Ρ)

*
κατακύλα = κατρατζύλα/τσουλήθρα
μούνιες = κούνιες
παμπάλα = τραμπάλα
παιάκια = παιδάκια
κακάλα = δασκάλα
παινίγια = παιχνίδια

Απόηχος γενεθλίων

Μα τι κακόν εν τούτο?
Εκρούσαμεν!

Νιώθω σαν κότα που βράζει στο ζουμίν της...
Πύρουλος! τζαι... υγρασίουλος :Ρ

Εχτές, υπ' αυτές τες συνθήκες, εκάμαμεν το πάρτυ των 2ων γενεθλίων του Μαμμοθρεφτακίου!

Ελυπήθηκα πολλά τους καλεσμένους μου... Εκολλήσαν τα ρούχα πάνω τους... Στο καππάτζιν ήρταν τζι οι κούνουποι, ήβραν τους έτσι μαλθακωμένους τζι εκάμαν τους σατσhίν... (φιδάκια τζαι μα@#κίες)...

Είχαμεν πει να έρτουν κατά τες 7, αλλά είχαν την προνοητικότητα να... αρκήσουν για να δροσίσει λλίον (ή να με εκδικηθούν για την... "φημολογούμενη" ασυνέπεια που με διακρίνει?).

Κατά τες 8:30 ήρτεν τζι ο αρφός μου τζι ερώταν, πότε... εν να σβήσουμεν τα κεράκια!!! Έφερεν τζι η νύφη μου την κρέμα που μου έταξεν. Μιλφέϊγ από τα χεράκια της... του Γιώτης :Ρ Ούλλη την ώρα έκαμνε μας "προμόσιον" της κρέμας που έφερε, χαχχανίζοντας. Περιττό να σας πω ότι κανένας εν έφαε γιατί ώσπου να ρτουν, είχαμεν ήδη χλαπακιάσει. Πριν να φύει λαλώ της, κάτσε να φέρω τζαι την κρέμα σου, να σου την λούσω, να μεν πάει χαμένη...

Κατά τες 9 έκατσεν τζαι τζειν το λλίον τζαι υγρόν αερούιν που εφύσαν, ήρτεν τζι εστάλωσεν τέλεια η κατάσταση... αποτελμάτωση... Αν ήταν μέρα, οι ζίζηροι ήταν να πιάνουν το κρεσέντο τους...

Που την ποστισούρα που είχα πάνω μου, άρκεψα να παρακαλώ να φύουν λλίοι, πέρκει λλιάνουμεν να μας προλαβαίνει ο ανεμιστήρας... Κατά τες 10 εμείναμεν οι μισοί... Οι συνήθεις ύποπτοι! Οι δικοί μου, δηλαδή... Οι γονιοί μου τζαι τα αέρκια μου... οι καλοί... Είπαμεν τες πελλάρες μας, τα στυγνά μας αστεία... που μόνο εμείς τα καταλαβαίνουμεν... [Η Τάτσα έπαθεν μιάν μίνι εξάρθρωση σιαγόνας που το χάχχανο] Που δεν χρειάζεται να θκιαβάσεις ανάμεσα στις γραμμές για κρυμμένες... υποδείξεις, παρατηρήσεις, προτροπές, σπόντες κλπ... Καθαρές κουβέντες...

Όταν εφύαν ούλλοι, τα μωρά, εππέσαν ξερά, στον ύπνο. Ο Γρούτος τζι εγώ εσυγυρίσαμεν τζι εκάτσαμεν έξω στην βεράντα που πλέον είσχεν, επιτέλους, δροσιά... Ως τες 2 τα ξημερώματα, επρολάβαμεν να κάμουμεν απολογισμό τζαι να καταλήξουμεν στο συμπέρασμα, ότι ναι μεν εταλαιπωρήσαμεν τους μεγάλους, αλλά που την στιγμή που οι μιτσιοί το εκαταδιασκεδάσαν, τα υπόλοιπα είναι άνευ σημασίας! Ο Μαμμόθρεφτος τζι η Κοράσα, που ελάβαν ενεργό δράση στον στολισμό, στη διαλογή της τούρτας τζαι την διασκέδαση των καλεσμένων, εφέραν την αποστολή τους σε πέρας, με πλήρη επιτυχία!

Κι από χρόνου με υγεία!

Πριν 2 χρόνια, μια τέθκοια πυρωτική μέρα, μες το κλιματιζόμενο (λέμε τώρα) θάλαμο του Μακάριου Νοσοκομείου, αντίκρυσα για πρώτη φορά τον Μαμμόθρεφτο! Έρωτας κεραυνοβόλος! Λοβ φορ έβερ! Μετά έδωκα του το βυζίν κι αφού το εκατασπάραξε, όλα επήραν τον δρόμο τους! Έδειξε αμέσως το πράμα: ο γιος μου θα με ποφκάλει!!! 

Potty training :/

"Εν ναιν μιτσίς... εν καλός... σε 1 μήνα γίνεται 2 χρονών! Εξάλλου εγέμωσεν δρωτάρι που το παννί... εν κρίμα το μωρό έτσι πυρά να φορεί παννί. Καλύττερα να βουρά πάνω κάτω, με την πουλλούν ελεύθερη να κατουρά όπου φτάσει... Εξάλλου τον Σεπτέμβρη εν να πάει σε παιδικό σταθμό... πρέπει να τα κόψουμε πριν ανακατωθούν τζι άλλοι τζαι συγχιστεί το μωρό".

Αυτό ήταν το αδιαφιλονίκητον (όπως πάντα) επιχείρημα μου, όταν ο Γρούτος εξέφρασε τις αντιρρήσεις του, για τον αποπαννισμό (Reg. to Sike?) του Μαμμόθρεφτου... 3 μέρες μετά άρκεψα να σκέφτομαι ότι μπορεί να μεν ναιν τόσο καλή ιδέα...

Παρόλο, που εξεκίνησα πριν κανένα μήνα να τον βάλλω στο καθικούι, πρίν το μπάνιο του, να ανοίω το  νερό ώστε να μπαίνει στην... ανάλογη διάθεση, ακόμα εν τα καταφέραμεν εγώ τζι ο... απόπατος να του πιάουμεν μια σταγόνα :D
Μόλις τον βάλω στο μπάνιον, όμως, αμολά τα...

Προχτές, μετά το Νο2 (βεβαίως-βεβαίως) έφκαλα του το παννί τζαι που μόνος του επήεν εξω στη βεράντα, ετσουλλόκατσε τζι έκαμε!!! Μόλις εκατάλαβεν πόθεν φκαίνουν τα πισσιά, εγέλαν μόνος του! Περιττόν να επισημάνω ότι εκατούραν λίον δαμαί, εσηκώνετουν επήαινε λλίον πάρατζει κλπ. Τζι έτσι εκατούρησεν ούλλην την βεράντα περιμετρικά. Αφού, τζι ο άγνωστος αδέσποτος σιύλλος που μας κατουρά κάθε μέρα την πόρτα της εισόδου, έσχει 2 μέρες εν μας την ξανακατούρησε... Προφανώς αντελήφθηκε ότι πλέον, τα όρια της περιοχής του επαραβιαστήκαν από κυρίαρχον αρσενικό :Ρ

Η πρώτη μέρα ήταν επιτυχής! Εν μπορώ να πω! Την δεύτερη μέρα το Νο2 εν ήρτεν στην ώρα του. Εφκαλα του το παννί για να μεν χαλάσουμεν την ρουτίνα μας τζαι πάλαι εκάμναμεν τα πισσιά μιαν πας την βεράντα, μιαν πας το βρακούι. Κάποια φάση εσυνειδητοποίησα ότι είσχεν ώρα να κάμει καμιάν πελλάρα... Είσχεν κρύψει μες την πέτσα του, ήταν φρόνιμος τζαι γενικά κάτι... εβρώμαν στην υπόθεση... Το Νο2, όπως αντιλαμβάνεστε, ήταν σφηνωμένο ανάμεσα στα παχουλλά κωλομεράκια τζι εμπόδιζεν τες πολλές-πολλές μετακινήσεις. Οπότε έβαλεν τον πίππιλλον του, έκρυψε τζι απολάμβανε την αίσθηση του ζεστού σκατού :ζ  Μόλις του είπα "άτε, πάμεν να φκάλουμεν τα κακκά" άψεν βούρος τζαι πήεν τζι... έκατσε έκατσε έκατσε χαμαί να παίξει :D  Διερωτάσαι γιατί τα πήρα? Μα το σκατό, έσχει τσιάνς να φκει ολόκληρο, χωρίς πολλύν γρίσμα, αν δεν κάτσει πάνω του να το... πιττώσει :/ Εγριστήκαμεν τζι οι 2 ώσπου να τον καθαρίσω (δδδέεεεεεεεεεαξ)...

Σήμερα, πάλαι άρκησεν το Νο2... Έφκαλα του το παννί, έκαμεν πισσιά παντού τζαι πάνω του - εννοείται - τζι εγώ που πίσω του με την χλωρίνη τζαι τον... ειδικό φλόκκο (ναι υπάρχει ειδικός φλόκκος, ο λεγόμενος... σκατόφλοκκος...) να σφουγγαρίζω, για να μεν μας φαν οι μούγιες... Επαρότρυνα τον να κάμει τζαι κακκά, σαν έκαμνε πισσιά, αλλά φαίνεται εν του... φκαίνει στο τσουλλοκαθιστό... Εν μαθημένος να τα κάμνει στέκοντας ή κάθοντας... Σε ανύποπτο χρόνο, όπως επερπατούσα, βλέπω κάτι απροσδιόριστο, να βρίσκεται σε πορεία σύγκρουσης με το επόμενο μου βήμα... Ο Σ Ο Ν τζι επρόλαβα να ποφύω τζαι να μεν πατήσω την πιο χαριτωμένη κοτσίρα, που είδα ποττέ στη ζωή μου! :Ρ  Χαρές τζαι παναϋρκα, που τα κατάφερεν ο μαμμόθρεφτος να κάμει κακκά εκτός πανιού και σωβράκου!!! Φυσικά, να πω, ότι ο μαμμόθρεφτος, συχνά,... ενεργείται τζαι 2 τζαι 3 φορές την ημέρα.................................
  
Οπότε... ώσπου να τελειώσει η μέρα:
3 σωβρακούθκια για πλύμμα (το ένα με ίχνη σκατού)...
6 φορές σφουγγάρισμα την βεράντα
1 κουτί μωρομάντηλα...
100 φορές η ερώτηση "θέλεις πισσιά? να φκάλουμεν το βρακούι", χωρίς σαφήν απάντηση...
50 φορές εφκάλαμεν/εφορήσαμεν τα ρούχα του...


ΕΛΕΟΣ!

Πρωτομαγιά

Είπαμεν, που λέτε, ένεκα της αργίας να πάμεν την βόλτα μας τζαι να φάμε σε καμιά ταβέρνα. Εθεωρήσαμεν καλό να πούμεν τζαι τους γειτόνους, για παρέα.

Α, σόρρυ... εν σας τους εσύστησα: ο γείτος, η γείτα τζαι το γειτούι (περνά τον η κόρη μου κάτι μήνες).

Όταν εδεκτήκαν, εσκέφτηκα: ελπίζω να μεν το μετανιώσουμεν τουν την φορά!
Επειδή, όσες φορές τους επήραμεν κάπου, πάντα κάτι αρνητικό ήταν να έβρουν να πουν - με ύφος που σε μέμφεται για την επιλογή σου. Θα το εδέχουμουν που φίλους, οι οποίοι φκαίνουν συχνά, άρα ξέρουν πολλά στεκκούθκια τζαι ειδικά αν έχουν τζαι... καλόν γούστο. Αλλά... άμαν το κυριώτερο χόμπι σου, είναι ο ύπνος τζι η άπλα στον καναπέ, μεν μου κάμνεις τζαι τον ωραίον...

Γενικά, σαν γειτόνοι περνούμεν καλά. Εν ετσακκωθήκαμεν ποττέ. Η κόρη μου τζι ο γιός τους, μεγαλώνουν όπως τ' αρφούθκια. Έρκεται κάθε τόσον, όμως, μια στιγμή που λαλείς: Ωπ! Ώρα να αραιώνουμεν! Ειδικά η γειτόνισσα, ενώ εν καλή ψυσχή, κάμνει τζαι λαλεί πράματα, που σε φέρνουν στην πολλά δύσκολη θέση: να θέλεις να σπουρτήσεις που το γέλιο, την ίδια στιγμή, που τα νεύρα σου γίνονται κρόσσια...

Εν μου αρέσκει να χρησιμοποιώ τον όρο χωρκάτης με την λάθος/σνομπ έννοια, που πήρε τα τελευταία χρόνια. Χωρκάτης εν τζείνος που συμπεριφέρεται χωρίς ντροπή, με υπερβολικά ύποπτην αφέλεια τζαι κουτοπονηρκά. Η γείτα έτσι ένει :(...
Εν τζι είμαι τζαι σίουρη 100%, φυσικά... μπορεί ναν απλά ηλίθια...

Παράδειγμα:
(Διαδραμματίζεται στο σπίτι μου, όπου είναι καλεσμένοι για καφέ)...
Γρούτος: Γρούτα, κάμε τα φραπέ!... τζαι γλήορα!... (αστειάκι... φυσικά!)
Γρούτα: χαχαχαχα Τι ωραία που τα λες! Το δικό μου μέτριο με λλίον γάλα, παρακαλώ!
Γρούτος: Ε κάμε τα τζι εσού μια φορά, ρε κουμπάρε!
Γρούτα: Ε μα αφού, τούτη εν η δουλειά σου, μάναμου! Αφού εν τα πετυχαίνω τα φραπέ...
ΓΕΙΤΑ: Εγώ! Άεις τα, να τα κάμω εγώ!....  :D... (όπως το αππιτούρι του χαλουμιού!)....

Πόσο δύσκολον ένει να σκεφτεί ότι προσβάλλει με, τουν το πράμα? Θέλεις κυρία μου, να δείξεις πρόσωπο? Πον να'  ρκούμαστεν έσσω σου για καφέ, μεν βάλλεις τον άντρα σου να τα κάμνει. Ήρτες έσσω μου, να παίξεις την πρόθυμη?
- Αν τζαι προτιμώ το φραπέ του γείτου γιατί τούτη, λαλείς της μέτριο, κάμνει το γλυτζί, λαλείς της λλίον γάλα, κάμνει το μισό-μισό (άμπα τζαι πούμεν ότι τζειεύκεται!... ναι, μεν γελάτε! ξέρω ίντα που λαλώ) :/ -

Έσχει τζαι μιάν έμφυτη τάση προς τον ανταγωνισμό... Εν δίπλα μου, ας πούμε, το μωρό τζαι ππέφτει του ένα παιχνίδι. Βούρα τζείνη, που κάθεται 3 μέτρα μακριά, να το πιάσει τζαι να του το δόκει! Ππέφτει το μωρό ΜΟΥ χαμαί... βουρά να προλάβει να το σηκώσει τζείνη. Ζητά ο άντρας μου το κινήτο του, που εν δίπλα μου, βουρά να το πιάει που... τα σχέρκα μου να του το δόκει. Ζητά ο άντρας της το κινητό του: Πήαινε πιάε το! ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ ΠΡΑΜΑΤΑ! Που ήταν η κόρη μου πιο μιτσιά, έκαμνεν τα πάντα για να της δείχνει προτίμηση! Μόλις εκατάλαβα ότι άρκεψεν να επηρεάζει το μωρό τζαι την συμπεριφορά του... αραιώσαμεν!

Με τον μαμμόθρεφτον κάμνει φιλότιμες προσπάθειες, επίσης, αλλά όποιος έσχει το όνομα... έσχει τζαι την χάρη ;)


Επήαμεν, που λέεις, σε μια ταβερνούα, λλίον έξω που την Λεμεσό.
Στα πρώτα πέντε λεπτά, πάει τζαι βάλλει λεφτά μες το μηχάνημα με τες μαππούες τζαι φέρνει μιάν, του μαμμόθρεφτου. Ο οποίος, όπως ξέρετε - κλασσικά - παίζει με χούβερ, ριμόουτ κοντρόλς τζαι οτιδήποτε, εκτός που παιχνίθκια. Μόλις την είδα (την μαππούα) λαλώ της (γείτας) επικριτικά: τωρά που εν να την σύρνει χαμαί, να βουράς να του την φέρνεις! "Καλόοοοο! εν να του την φέρνω!", λαλεί.

Ο μιτσής, κλασσικά, εν ασχολήθηκεν καθόλου. Ήθελεν, όμως, την μπουκάλα του νερού. Εβρέθειν... πέρκαλλη (άτσα!) η γείτα, να φκερώσει ούλλο το νερό μες τα ποτήρκα για να του δώσει την μπουκάλα, μπας τζαι δυσαρεστήσουμεν το μωρό :ζ Τα ποτήρκα εμείναν φουλαρισμένα πας το τραπέζι, ώσπου τζι εμεσοφάαμεν. Όπότε, ξυπνά στον μαμμόθρεφτον η επιθυμία να κατεβεί που την καρεκλούα του. Τζι επειδή εν τον άφηνα - νωρίς γαρ - ενευρίασεν, άρπαξεν την μαππούα τζι εκσφενδόνισεν την, με... καταπληκτικήν ακρίβεια, πάνω στα θκυό ποτήρκα, που ευρίσκοντο... μπροστά που την γείτα... Τα ποτήρκα εγύραν τζαι η γείτα εγίνην... σουππήν-λουμήν!

Πέτε με κατζιάν, αλλά ευχαριστήθηκα το!!!

Ό,τι να' ναι...

Ορίστε Σμιλί μου!
Τελικά είσχες δίκαιο. Εν ναιν τόσον εύκολο όσον φαίνεται!

Την άκρη εκόλλησα την με Σούπερ Γλου ;Ρ
Αστεία-αστεία, επήρεν μου κανένα 45λεπτο να το τελειώσω ;)
*
*
*
*
*
*
Έχω σας τζαι μιάν έκπληξη...

Ο μαμμόθρεφτος με την... αγάπην του :))))))

------------------------------
Έκλεισε τζι η ψηφοφορία για την εξαφάνιση της Neerie, η οποία εν τω μεταξύ εμφανίστηκε σώα και αβλαβής τζαι με... ανανεωμένην έμπνευση!
Τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας, μιλούν μόνα τους... Οι περισσότεροι, είχαν σε ικανή για την μεγάλην ανατροπή, κορού!!!

...Κακάουα...

Μόλις μας επισκέφτηκεν ένας φίλος του άντρα μου, ονόματι Μακάριος... Εσυστήσαμεν τον τζαι του μαμμόθρεφτου... Μαντέψετε πως τον εφώναζεν ο γιος μου ο μονογενής...

Κακάουα!

Ε, όσον τζι αν πεις, εν δύσκολον όνομα το Μακάριος... Άσε που το Κακάουα, πάει του καλύτερα του συγκεκριμένου ;Ρ