Iron(ic)

Για δες καιρό που διάλεξε
το σίδερο να σπάσει...
Τώρα που τα ρούχα είναι πιό λεπτά
τζαι γίνουνται σουράσhιν.

Γιατί μου έσπασες τωρά?
ΤΩΡΑ με τουν την κρίση??
Θα μείνουμεν ασιέρωτοι
τζαι δεν θα βάλλω πλύση...

Έσπασες και άφησες
ξοπίσω σου συντρίμια,
ρούχα ασιέρωτα,
γιακκάδες τζαι μανίτζια.

Πως να εμφανιστώ τωρά,
ωσάν παλιοφακκούτα?
Που ούλλοι θα κατηγορούν,
πως είμαι πολλά μακκούτα?...


ΥΓ: Κλαψ και λυγμ!...

Της τρίχας το... ανάγνωσμα...

Συνμλπογκερίστριες,

Επικαλούμαι την γυναικεία αλληλεγγύη σας!

Χρειάζομαι, επειγόντως, έναν καλό κομμωτή ή κομμώτρια, στον τομέα της... ανταύγειας.
Έχω συγγενικό γάμο, λίαν συντόμως τζαι πρέπει να σουλουπώσω τις ηλίθιες ανταύγειες, που μου έκαμεν εχτές, ο ανίδεος ο κομμωτής μου. Ετόνισα του: λίες τζαι ΑΣΠΡΕΣ! Τζι έκαμεν με ημί-κιτρινό-ξανθή! Ποιάν? ΕΜΕΝΑ! - τον θηλυκόν Αϊνσταϊν (εδώ... τζοιλιούνται χαμαί που το γέλιο :Ρ)!
Θα επήαινα ξανά για να τες διορθώσει, αλλά φοούμαι μήπως τζαι κάμει με σχειρόττερα :(

Άτιμη κοινωνία! Να μην μπορούμεν να αφήκουμεν το μαλλί μας φυσικό... γκρίζο! Εδώκαν ούλλοι πάνω μας: Βάαααψε τα! τζι είσαι όπως την κοτζιάαααακαρηηη!
Ήρτεν τζαι μια φίλη για καφέ, προχτές... Είσχεν τζαιρό να βρεθούμε... Μόλις της άνοιξα την πόρτα, έμεινε με το στόμα ανοιχτό.
-Επτώχευσες? λαλεί μου...
-Γιατί? (?!?!)
-Ίνtα άφηκες τα μαλλιά σου άβαφτα? Εν βαστάς να πάεις να τα βάψεις?... :D
ΑΑΑΑΑΑΧΧΧ! Έτσι αναγκαστικά, έππεσα πάλαι στο λούκι... της βαφής :(
Γι΄αυτόν, είπα να ρίξω τζαι καμιάν ανταύγεια, για αλλαγή...

Σοβαρά ρε κορούες, ξέρετε κανένα/καμιά καλό/ή στην Λεμεσό?
Αν ναι, γράψετε μου σχετικά στο email μου: groutakleistologiou@gmail.com παρακαλώ :)

Μούτσιας γκράσιας!

ΕΧΟΥΜΕ ΠΡΟλΗΜΑ :[

Αγαπητά αναγνωστόπουλα:

ΕΧΟΥΜΕ ΠΡΟλΗΜΑ!

Πραγματικό! Εφιαλτικό! Τρομοκρατικό! Επικίνδυνο! Απελπιστικό!

Μα είναι δυνατόν? 
Να κάμνει έτσι ωραίες μέρες τζι εμείς να είμαστε βαούμενοι έσσω?
Να μεν τολμούμεν να φκούμεν στην αυλή?
Να φοούμαστεν να ανοίξουμεν τα παράθυρα?
Να ανοίουμεν την πόρτα με επιφύλαξη, να πέρνουμεν φόρα τζαι να βουρούμεν σκουλλισμένοι, για να μπούμεν στο αυτοκίνητο?
Να μεν μπορούμεν να φυτέψουμεν ένα λουλούδι?
Να μες μπορούμεν να κλαέψουμεν ένα δεντρό?
Να μεν μπορούμεν να σφουγγαρίσουμε λλίον την βεράντα?
Να μεν μπορούν τα μωρά μας να φκούν έξω να παίξουν?

Ναι! Εφάν μας τα κουνούπια! Κάτι κουνούπατσοι τεράστιοι τζαι μολυσμένοι! ΣΜΗΝΗ ολόκληρα!
Καρτερούν σε να φκείς έξω τζαι τσιππώνουν πάνω σου, με άφατην ευδαιμονίαν τζαι λαχτάρα!

Σχεδόν ακούεις την ευχαρίστηση τους μόλις σε δουν:
-Γιούπιιιιιιιιιι ΦΑΪ!
-Γιέεεεςςςςςςςςςςςς
-Κόψετε την ποτζεί!
-Γλήορα τζι εν να μας φύει!
-Λάωννε μας όσον θέλεις!
-Εν την γλιτώνεις!
-Θα σε κάμουμεν σατσhίν!
-Θα σου πιούμε το γαίμαααααααααα!

:s

Πριν λλίες μέρες εκαταφάαν με γιατί έκαμα το λάθος να φκω στον κήπο για περίσσοτερον από 5 δευτερόλεπτα :(

Τωρά, απευθύνομαι στην εμπειρίαν σας:
Γίνεται, ΑΝ σε τσιμπήσουν σε ένα σημείο πολλά κουνούπια, να κάμεις μώλωπες? 

Στην αρκή, μόλις τους είδα, εσκέφτηκα ότι εσπάσαν αγγεία. Παθαίνω το κάποτε στα πόθκια, όταν εν χαμηλό το σίδερο μου. Αλλά όϊ σε έτσι βαθμό! Ο Γρούτος, όμως, εδιαβεβαίωσεν με ότι δεν τους έιχα πριν να με τσιμπήσουν τα κουνούπια.
[Μεν παέι ο νους σας στο πονηρό - απλά έβαλεν μου αλοιφή, αμέσως μετά τα τσιμπήματα ;)]

Γράμμα στην Τάτσα...

Αέρφι,

Που τα νεύρα μου τζαι τες φωνές που έβαλα σήμερα, επιαστήκαν τα ζινίσhια μου τζι επόνησα τζαι τον λαιμό μου. Τωρά που σου γράφω τρέμουν τα σhέρκα μου. Ετσακρίσαν με τζι εσπάσαν με! Ο γιος θέλει δήμμα... ο τζύρης το ίδιο... με άλυσο! Η κόρη θέλει δώρο, που το Τζάμπο, γιατί ημίσhι έγραφεν ωραία γράμματα τουν την ευτομάν (κάτι καλακατσούνες ΝΝΑ! με το συμπάθκιο...)

Την κόρη, εδέησεν ο Γρούτος να την πάρει για ύπνο.
Τον μαμμόθρεφτον έχω τον τιμωρία μες το πάρκο γιατί:
1. είσχεν την απαίτηση να τρώει μόνος του τα μακαρόνια του, με άμεσο κίνδυνο να μείνει νηστικός,
2. άνοιξεν ούλλους τους πάγκους τζι έκαμεν τους αλέ ππερέ,
3. εκράτεν ένα μασκαραλλίκκι τζι εφάκαν το χαμαί, έπιασα του το τζαι
4. έπιαεν άλλο μασκαραλλίκκι τζι εφάκαν το χαμαί, έπιασα του το τζαι τζείνο τζαι
5. εντελώς προκλητικά έπιαεν άλλο μασκαραλλίκκι, επαναλήφθηκε το μοτίβο τζαι
6. επειδή εν εύρισκεν τίποτε άλλο να φακκά χαμαί, εχτυπιέτουν ο ίδιος να τον πιάσω τζαι
7. επείδη εν τον έπιανα άρκεψεν να τραβά - εντελώς προκλητικά - τα σύρματα που τες πρίζες...

Εν τω μεταξύ εθκιάβαζα τζαι το "Η δύναμη των όπλων" του Γουίλπουρ Σμιθ τζι επειδή ήμουν στο τέλος τζαι έισχεν πολλήν αγωνία, εκνευρίζουμουν παραπάνω, που εν με αφήναν να το τελειώσω. Τελικά, ετέλειωσα το! Πολλά ωραίο!

Το σπίτι θέλει που γωνιάς, το ίδιο τζι ο κήπος, τα πλύμματα εν ποσπάζουνται.. άσε... Αύριον εν να πάμεν Πάφο τζαι την Κυριακή έχουμεν γεννέθλια τζαι βαρκούυυυυυμαι...

Θέλω να ππέσω να τζοιμηθώ τζαι να ξυπνήσω σε διακοπές... ή τουλάχιστον να τες δω όρομα!

Καληνύχτα τζαι καλήν αντάμωση!
Η αρφή σου, που είναι γρούτα...



ΥΓ: Να μας ζήσει ο φάδερ ημών! (εν τζαι φαντάζομαι να τον εξήασες?)

Αρρώστια!

'Εχουμεν τζαι λέουμεν,

• Ενέσιμη αντιβίωση διάρκειας ενός μήνα,
• Αντιβίωση σε κάψουλες για 3 μέρες,
• Βρογχοδιασταλτικά εισπνεόμενα δύο ειδών,
• Σορόππι για τον βήχχα,
• Σορόππι για τα φλέγματα....

Ίντα δωρούθκια μου φερεν ο Άγιος Βασίλης? Μάλλον, την ήπια φαριγγίτιδα τζαι την οξεία βρογχίτιδα μου έφερεν ο Άγιος - γιατί τα υπόλοιπα, μαζί με την επίσκεψη στην παθολόγο, εγώ τα πιέρωσα :D 

Ίντα καλά! 



ΥΓ: Κάποτε νιώθω σαν τζαι βάλαν μου κατάρα: "όσα πιάννω να τα τρώω στους γιατρούς"... 
ΥΓ2: Ε άμμα, ξέρω γιατί ήθελες να μου βάλεις καζιά: έσχει τζαιρό, που θέλεις να μου όκεις ένα σχέρι ξύλο... μεν έσχεις έννοια... έκαμες με άχρηστη! Πάντες τζαι δίας μου με το κουτάλι το ξύλενο (μόνο πον εγέλουν) χεχε