Τα χάπια του!

-Τζείνα τα χάπια... που ήβρα την άλλη φορά μες το ίντερνετ... που εν για αδυνάτισμα...
-Ναι?
-Έπιασεν τα ο Τάδε συνάδελφος!
-Ε? Επάστηνεν?
-Έχασεν 2 κιλά μες σε μιαν εφτομάδα!!!
Αποδοκιμαστικό σούσμα της κκελλές μου...
-Τι? Εν ναι καλά? 2 κιλά την εφτομάν εν λλία?
-ΕΝ ΠΟΛΛΑ! 2 κιλά κανονικά πρπέπει να κάμνεις 1 μήνα να τα χάσεις! Εν ναιν καλά να χάνεις πολλύν βάρος σε σύντομο χρονικό διάστημα!
Σκέφτεται λλίον... παίρνει ειρωνικόν ύφος...
-Δηλαδή, ρε μάναμου, ίντα που θέλεις να μου πεις. Ότι έγω, αν έθελα να χάσω ούλλα τα περιττά κιλά, ήταν να θέλω έναν αιώνα να έρτω στα κανονικά μου?
-Χωρίς υπερβολή?... Ναι! ΑΧΑΧΧΑΧΑ

Διάλογοι

Εαυτικός διάλογος:
-ΑΜΑΝ! Αλόπως έκαψα τον κεϊμα! πφφφφφφφφ
-Ντα ρε! Εν... επολλοέκρουσε... Καλύττερα... Εν ναν πιο σπάϊσι!
-Σιγά μεν ναιν τζαι γκουρμέ! Εν είδα ποττέ μου σε συνταγή να γράφει "αφήστε τον κεϊμα να καεί λίγο για να είναι πιο πικάντικος"!
-Ντάξει ρε κουμπάρε! Πως κάνεις έτσι... Ε να μεν το φαν? (που λάλεν τζι η μακαρισμένη η γιαγιά μου) χεχε

Οικογενειακός "διάλογος":
Γρούτος: Μα... σαν τζαι κάτι εν πάει καλά με τουν τον κεϊμα?
Εγώ: Γιατί? Τί έσχει?
Γρούτος: Ξέρω γω? κάτι μυρίζει περίεργα...
Εγώ: ΑΑΑ! Εν που εν βοδινός μάναμου! Εν ναι χοιρινός.
Γρούτος: ΑΑΑ! Ώστε εν βοδινόοος! Είπα τζι εγώ...
Εγώ εσωτερικά: ...Κούνια που σε κούναγε...
Μάμμο: Άμμα, σέω τζι άλλο!
Κοράσα: Μαμμούλλα μουυυυ! Πετυχαίνεις τον πολλά τον κεϊμά στα μακαρόνια!
Εγώ εσωτερικά: ...Να τον κρούζω πάντα, λαλείς?

Τα νεεεεύρα μου, πράσινα να' ναι ή μαβιά... λαραλαλαλαλαλα

-Ίντα πον να κάμεις να φάμε πόψε?
-Ίντα που θέλεις?
-Εν ιξέρω. Εν κάμνεις λλίον τραχανά?
-Λάλε σίουρα. Πρέπει να φκάλω την κότα να ξηπαώσει.
-Φκάρ' την.

3 ώρες μετά...

...Άου γμτ! Έκαψεν με το λεμόνι... Τουν τα σχέρκα μου εγίναν κεϊμάς... Λαλείς ναν που τα σχέρκα μου τζείν το γαίμα που ήβρα πας το μαξιλάρι της κοράσας?... Αποκλείεται! Ήταν πολλύν! Αλόπως έσπασεν η μούττη της σαν ετζοιμάτουν...
...Πότε εν να γειάνουσιν?... Εσπάσαν τα νεύρα μου! Η κοράσα πυρετό, ο γιός βήχα, ο Γρούτος τον λαιμό του... εσπάσαν με! Εν έπρεπε να δικαιούνται να αρρωστούν ούλλοι μονοφάτσhι... Ένας-ένας! Μέν κουντάτε...
...Να βάλω την κότα να ψήνεται τζαι να απλώσω τα ρούχα... Τούτη η μαείρισσα εν παθαίνει τίποτε! Εν πολλά καλή! Νομίζω εν να λύσω μες το χώμα τζι η μαείρισσα μου εν να ζει κόμα! χαχαχχα! Τι μακάβρια σκέψη!
...Να ψηθεί η κότα τζαι να σύρω τζαι τον τραχανά...
...Α! Να καθαρίσω τζαι λλίον το τζάμι του τραπεζιού... Ου! Ελείψαν τα χαρτομάντηλα που το... το... 'Ιντα που το λαλούν το βιλλιστρίκκι που βάλλομεν τα χαρδομάνδηλα σιόρ? Τέλοσπάντων... Μόλις τελειώσω με το τζάμι να αθθυμηθώ να μεν ξηχάσω να βάλω...
...Να λλιάνω την φωθκιά άμπα τζαι ξησχειλίσει...
...
...Ου Παναϊα μου τούτος ο μιτσής! Πάλαι ανακάτωσε το συρτάρι με τα μαχαιροπίρουνα!... ΑΧΧΑΧΧΧΑ Τον Βύρωνα λαλεί τον Πύρουνα! αχχαχαχχα
...Είες! Εξήασα τα χαρτομάντηλα! Μα' ντα κακόν εν τούτον ολάν? Ούτε για ένα λεπτόν εν κρατά η μνήμη μου πλέον? Σίερα, βιταμίνες, χάπια για την μνήμη κλπ αθθυμήθηκα να πιω? ΟΪ! Να τα πιω τωρά που αθθυμούμαι...

-Κόρη μαειρεύκω να φάμεν! Μεν μου τρώεις πελλάρες! Άεις τα κάτω! Έβαλα τον τραχανά τζαι ψήνεται. Σε μισήν ώρα εν να φάμεν. Αν φάεις πισκότα εν θα' σχεις όρεξη...
-2 μόοοονο!?! Άαατε...
-Πιάς τα τζαι πήαινε...

...Κκελλέ του πουπούξιου! Πόθεν επήρεν... τς τς τς

-Ρεεεεεε! Τι έκαμες δαμαί? Εσιόνωσες τα νερά? Γιατί? Τζαι... ΑΜΑΝΑΜΟΥ ΜΑΝΑΜΟΥ! Ρε μα εν την κάμερα που βαστάς τζαι... πλυνίσκεις? ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ! Που την ήβρες? Θα σε λύσω! Τιμωρία! Στο πάρκο σου! ΤΩΡΑ! Τιμωρία για... ΠΑΝΤΑ!

...Εν να πεθάνω που τα νεύρα μου εγιώ! Σίουρα πράματα. Στην νεκροψία μου θα γράφει: αιτία θανάτου οξεία νευρική ανεπάρκεια ή... λήξη νευρικών απολήξεων ή κροσιοποίηση κεντρικού νευρικού συστήματος...
...Είες? Εσυγχίσαν με τζι εξήασα να πιω τα χάπια μου! Να θυμηθώ να λλιάνω τζαι τον τραχανά να μεν σιονωστεί...

-Γρούτα!
-ΕΕΕ!
-Κάμε μου ένα τσάι ρε μάνα μου...
-Πάλαι? Πόσα ήπιες σήμερα? Εν να σε βλάψουν...
-κχμ κχμ! ΚΟΥΧΟΥ ΚΚΟΥΧΧΧΟΥ χρρρ φτου! ΣΝΙΙΙΦΦΦ... ΣΝΙΙΙΙΦΦΦ
-Ππππεεεεε

...Εκάμαμεν την ματσίν! Άνοιξεν η τύχη μας δαμέσα! Αν με κολλήσουν θα τους ΛΥΣΩ! Να απλώσω τα ρούχα τζαι... κάτι ελάλουν να κάμω... κάτι είχα να κάμω... ίντα που' ταν?...

-Γ Α Μ Ω Τ Ο! Ο τραχανάς!
...Υπάρχει περίπτωση να κάμω τραχανά τζαι να μεν σιονωστεί? Α? Α? Πάλαι καλά που έμεινε για να φάμε τζιόλας...
...Α! Τα χάπια μου!

-Ελάτε να ΦΑΑΑΜΕΕΕΝ!
...
-Κάααφκει!
-ΣΡΡΡΡΡΡΡλουπ! ΣΡΡΡΡΡΡΡλουπ! Εν ανάλατος! ΣΡΡΡΡΡΡΡλουπ!
-Μάμα... σέλω πιρούνιιιι!

Γιάου!

Μα κυκλοφορεί νέος συρμός στα επιφωνήματα τζι εν επήρα χαπάρι?

Οϊ γιατί η κοράσα ούλλον τζαι πετάσσει μου έναν... "γιάου"!(???)
Πριν ήταν "νιάου" τζι ήταν σπαστικό τζι είπα της να το κόψει! Λαλείς να το έκαμεν κάλυψην απόκρυψην σε... "γιάου"?

Εν τω μεταξύ σύρνει μου το σε διάφορες φάσεις τζι εν εκατάλαβα ακόμα την ακριβή του σημασία  Κάποτε εν "ουάου", κάποτε εν "δέαξ", κάποτε "γεεες", κάποτε "άαου"... Εν σαν λέξη τζόκερ, ας πούμεν. Κολλά παντού... Εν ιξέρω... προβληματίζει με πολλά τουν το θέμα...

Ο μάμμο, σήμερα, εκρατούσε ένα πλαστικό... πράμα (βλ.: βιλλιστρίκκι Reg, to Achapari) , τζι εκουπανιούσεν τον Γρούτο. Ο Γρούτος εθύμωσεν του, τζι ο μάμμο έφυεν. Ύστερα που 5 λεπτά έρκεται η κοράσα τζαι λαλεί του: "Παπάαα άφησες το πορτοφόλι σου κάπου τζι έπιασε το ο μάμμο ή άνοιξεν το συρτάρι?! Πάντως... κοίτα!" Τζαι βλέπουμεν τον μάμμιον να έρκεται συστός τζαι λυιστός, βαστώντας ένα 20ευρο!!! Ο Γρούτος εξεμάνει, εκ νέου!
-Γιατί άνοιξες το πορτοφόλι του παπά? Πε μου γιατί!
-Ήθεα λετά!
-Μην το ξανακάμεις! Εν ναι δικά σου τα λεφτά! Εν δικά μου! Του παπά! Κακό!
-Ώκει πάτσο?
Κάγκελλον ο Γρούτος! Τζι ως που να εύρει τι να απαντήσει ή να σπουρτίσει, απλά, που το γέλιο... πάει ο μάμμο τζαι κολλά την βούκκα του πάνω στην χούφτα του Γρούτου!!!
Σαν να του λάλεν "αν θεν να μου δόκεις, δος μου τον, να τελειώνουμεν! Εν τζι εν να κάτσω δαμαί να σε καρτερώ μιαν αιωνιότητα!"

Όταν κάμνει αταξίες, για να καταλάβεις, δείχνω του την παλάμη μου...
-Τι γράφει δαμαί?
-Πάτσο!
-Ποιού εν τούτος ο πάτσος?
-Μάμμο!
-Να σου τον δόκω?
-Ναι!
-Έλα!
Φυσικά εν λοάται πάτσος, αλλά χάδι τζαι γι' αυτό, ο μάμμο εν έσχει πραγματικήν επίγνωση του πάτσου.

Οϊ πως εν έτυχεν να τον... "ξησκονίσω"! Έτυχεν! Αλλά, ο πάτσος έσχει την έννοια του χτυπήματος που δέχεται κάποιος στο πρόσωπο, πράγμα το οποίον απεχθάνομαι. Το θεωρώ άκρως εξευτελιστικό!

Που λές, ο μάμμο επηρεάζεται πολλά που την κοράσα! Ούλλον τζαι πιο έντονα ζητά μου να τον πάρω... μπαέτο (=μπαλέτο)! Μόλις με δει να χτενίζω την κοράσα, έσχει την απαίτηση να του κάμω τζαι τζείνου... πότσο (=κότσο)! Αφού να φανταστείς όταν του ζητήσω να κάμει κάτι, απαντά μου έτσι: "Εντάαα!" (= εντάξει).

Μόνο το "γιάου" εν εσύναξεν ακόμα :D

ευανάγνωστο: Το δράμα του Γιώργου Νταλάρα

Θκιαβάστε να παιχτείτε!

ευανάγνωστο: Το δράμα του Γιώργου Νταλάρα: Μια δραματική κατάσταση βιώνει τα τελευταία χρόνια ο διάσημος Έλληνας τραγουδιστής Γιώργος Νταλάρας. Μετά από βαθιά περισυ...




LOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOL


Αγγελάκα σε πάω!

κ. Νταλάρα "απορώ" κι εγώ "πως δεν το σκεφτήκατε μόνος σας"!!!?

Προσοχή στον τονισμό...

Πάω, που λες, κοινό μου, να κάτσω στην καρέκλα μετά από την εξαντλητική προσπάθεια να συγυρίσω/καθαρίσω τουν τον στάβλο που αποκαλούμεν σπίτι τζαι καθώς προσγειώνουμαι σιγά σιγά, αλλά βαριά (γιατί είμαι πιασμένη πανταχώθεν) αφήννω έναν βαθύτατον αναστεναγμόν, καθώς ανακουφίζονται τα κοκκαλικά μου συστήματα....

-ΑΑΑΑΑΧΧΧΧΧ!

Ο στύλλος του σπιθκιού γυρίζει τζαι θωρεί με, με το βλέμμα πάλαι-κάτι-πονείς/έσχεις/σαλαβατάς?
[Έπρηζε με εδώ τζαι 2 ευτομάες να πάω γιατρό γιατί έπιαν με ο βήχας της χρόνιας βρογχίτιδας μου, αλλά εν επήα για να του το φακκώ, κάθε φορά που τον πιάνει ο πονόδοντος τζι εν πάει οδοντίατρο. Εκτός αυτού, εν καλά έτσι, για να δει τι πάει να πει να μεν σε αφήνει ο άλλος να τζοιμηθείς: τι βήχας, τι ροχάλισμα! Φυσικά εγώ ετράβησα την μανίκαν γιατί που τον βήχαν τον πολλύν, επιάστηκα που πάνω ως κάτω - αλλά εν πειράζει, εν καλή η γυμναστική, εξάλλου επέρασεν μου πιόν].

Που λες... τι ελέαμεν? Α! Εκοίταξεν με, με το προαναφερθέν μακροσκελές βλέμμα τζι έτσι για να δείς ίντα "γαλλικόν" πέφτει μες τουν το σπίτι, ακολούθησεν η πιο κάτω, μικρή, αλλά... ενδεικτική στιχομυθία, με την κατάλληλη προφορά και τονισμό:

Εγω: Ζιέ σουί πιασμέ!...
Γρούτος: Ακομά?

Είμαστεν ποοοολλά του ξενόγλωσσου λαλώ σου... :Ρ

-Πονείς? -Πονώωωωωω!

Πες ότι έσχεις ένα δόντι χαλασμένο τζι επρήστηκε η βούκκα σου (εγίνειν τούμπανο), ίντα πον να κάμεις?...

Έτσι κάμνει τζι ο Γρούτος τα τελευταία... δέκα χρόνια! Δηλάδη, παίρνει αντιβίωση για να του περάσει το πρήξιμο τζαι κλείει ραντεβού στον οδοντίατρο. Όταν του περάσει, όμως, εν πάει στον γιατρό...

Κάθε εξάμηνο το ίδιο φκιολί! Γίνεται Κουασιμόδος, παίρνει μιαν αντιβίωση τζαι ποπρήσκεται τζαι μετά... ποιός σ' αρωτά ολάν! Ως πάρατζει!

Βέβαια, έσχει ένα μικρό θεματάκι με τους γιατρούς γενικότερα τζαι τους οδοντίατρους ειδικότερα.Οτιδήποτε εισέρχεται στο στόμα, προκαλεί του ναυτία, πχ. το ξυλάκι του ωριλά, τα εργαλεία του οδοντίατρου τζαι ειδικά τζείνο το σρρλλλ, που τραβά τα σάλια. Μπορεί να αναουλιαστεί μέχρι τζαι 50 φορές το λεπτό, με τζείνο το μασκαραλλίκκι. Εν σπάνιο, αλλά συμβαίνει κάποιοι άνθρωποι να έχουν μιαν υπερευαισθησία στην στοματική κοιλότητα, που προκαλεί ναυτία.

Μια φοράν, έστειλα τον με... τελεσίγραφο στον ωριλά για το ρογχάλισμα: "Ή πάεις στον γιατρό ή στην μάνα σου!" Επήεν. Ήταν τζαι παρέας του ο γιατρός...
-Ήρτα γιατί έχω το και το, λαλεί του.
-Εσέναν ενοχλεί σε που ρογχαλίζεις?
-Όϊ αλλά η γεναίκα μου εν μπορεί να τζοιμηθεί.
-Άρα εν η γεναίκα σου, που έσχει το πρόβλημα! (:D)
-Μα ξέρεις κάποτε πονεί με τζαι 'μέναν λλίον ο λαιμός μου. Κάποτε ξυπνώ τζιόλας που το ρογχάλισμα.
-Άνοιξε το στόμα σου να δούμε?!... λαλεί ο γιατρός τζαι πιάννει το ξυλούι!
Μόλις το θωρεί ο Γρούτος λαλεί του γιατρού:
-Πήαιννε στάθου τζει κας την πόρτα, να ανοίξω το στόμα μου τζι ό,τι είδες, είδες! Τζείνο το πράμα εν θα μου το βάλεις μες το στόμα!...

Σήμερα εξύπνησε με το μισό πρόσωπο να έχει τραβηχτεί προς το υπόλοιπο μισό τζαι η βούκκα του εγυάλλισε που το πρήσμα. Σκέφτου τες 2 ημερών αξιούριστες τρίσχες του, πας σε μια φουσκωμένη βούκκαν... Εν όπως τον κατσόσχοιρο!

Σήμερα, όπως τζαι την προηγούμενη φορά - όπως τζαι κάθε φορά - είπεν μου: "Εν πάει άλλο! Πρέπει να πάω στον γιατρό!" Τζι είμαι βέβαιη ότι, το εννοεί 100%. Είμαι, επίσης βέβαιη ότι, μόλις του περάσει, θα αθετήσει τα λόγια του.

Εξάλλου, η τελευταία φορά που πήεν σε οδοντίατρο ήταν πριν μια δεκαετία περίπου, όταν ήταν να παντρευτούμε τζαι για να γίνει ο γάμος, έθεσα του ως όρο, να κάμει καθαρισμό δοντιών. Εκαθάρισεν του μόνο τα μπροστινά γιατί εν άντεχεν να τον βλέπει σε τουν την κατάσταση. Μα πόσον να αντέξει τζι ο καϋμενος ο οδοντίατρος να σπάζει πέτρα με το κάγκο... Του Γρούτου η οδοντοστοιχία, χρειάζεται αρχαιολογική σκαπάνη για να επανέλθει στο φως ;Ρ

'Ανοιξη - Κήπος - Κρίση

Ίντα ιστορία τζαι τούτος ο κήπος, α!?

Κάθε άνοιξη σάζω τον, ξηχορτίζω τον, τσαππίζω τον, γοράζω φυτά,  τζαι μετά κάτι γίνεται τζαι ξερανίσκουν τα περίτου τς τς τς τς τς τς τς τς τς τς τς τς τς τς τς τς

Σίουρα εν επειδή ανάλαβεν ο Γρούτος τα... υδραυλικά...  Αφού ποττέ εν δουλεύκει το "σύστημα ποτίσματος" (ο Θεός να το κάμει) του Γρούτου. Την μιά εν στουππωμένα τα πέκκα, την άλλην εν τσακρισμένο το λάστιχο, ύστερις χαλούν τα... βιλλιστρίκια στες ενώσεις... Γενικά πάντα κάτι... πιτολοά :/

Μετά μπαίνει κι ο πάράγων φτωχή μνήμη... Αννοίεις το νερό τζαι ξηάννεις να το κλείσεις για 2 μέρες. Στο μεταξύ επλυμάναν οι τόποι τζι ελύσαν οι ρίζες των φυτών. Ύστερα ξηάννεις κανένα 15ήμερο να τα ποτίσεις και κορισκιάζουν. Άρα εν λογικό να παθαίνουν ανίατο μετατραυματικό σιόκ...

Σκέφτομαι τα τούτα ούλλα γιατί, ε! νομίζω επιβάλλεται να πάω φυτώριο να πίαω λλία πράματα.
Που την άλλη λαλώ, να πάω τωρά να πετάξω καμιάν 50ρκαν ευρά (στον χαμό του κόσμου) τζαι στο τέλος πάλαι να παν χαμένα?
Άσε που, η επιτροπή Οικονομικών (=Γρούτος) εν θα εγκρινίσκει το κονδύλι τζι εν να πρέπει να εξασκήσω πίεση τζαι να χρησιμοποιήσω αθέμιτον ανταγωνισμό...

Γρούτος: Το ταμείον είναι ΜΕΙΟΝ!
Γρούτα: Άδε δαμαί? Έχω λλίον πύον...
Γρούτος: Λεφτά δεν υπάρχουν! Να χαρείς!
Γρούτα: Έλα κοντά, λλίον, για να δείς...
Γρούτος: Τον άλλον μήνα βλέπουμε...
Γρούτα: Εν μιάλο πολλά? Να γλέπουμαι?
Γρούτος: Ρε μάνα μου, μιλώ σου σοβάρα!
Γρούτα: Αλόπως εν πο' τζείν' τα εσωτερικά...
Γρούτος: Δεν φκαίνω μάναμου...
Γρούτα: Α! Επίτησε σάνναμου!
Γρούτος: Φεύκω για να μεν με πιάει ο πέλλαρος!
Γρούτα: Τι σχέσην έσχει τωρά, το Φρένναρος?
Γρούτος: Εν επίτηδες που το κάμνεις?
Γρούτα: ΕΓΩΩΩΩ? ΕΝ ΤΖΑΙ!!! Μα χάνεις?

Γρούτα ανίκατε μάχαν!

Απόλαυση!

Μετά την προηγούμενη, αχαρακτήριστη ανάρτηση μου, έβαλα το λινγκ σε ιμέϊλ τζι έστειλα το, του Γρούτου, να το θκιαβάσει. Ο μαμμόθρεφτος ετζοιμάτουν τζαι η κοράσα εθώρεν τηλεόραση. Έτσι, οπως επίναμεν το απογευματινό μας φραπέ - στο προσωπικό μας "σπουδαστήριο" - ο καθένας στο γραφείο του - απέναντι ο ένας που τον άλλον - μπροστά που τον ατομικό μας, μη φορητόν υπολογιστή - έστειλα του το ιμέϊλ (σκέφτου: ένα μέτρον απόσταση...) τζαι λαλώ του: "έπεψα σου κάτι τζαι δε το".

Ο σκοπός μου ήταν να δω και να απολαύσω ούλλες του τις αντιδράσεις.
Αννοίει το, που λες, τζι αρκέφκει να θκιαβάζει βαριεστημένα.
Σοβαρεύκει..., διά βάση..., παίρνει τον το γέλιο τζαι λαλεί μου: "μα ποιός εν τούτος, ο Γρούτος?"... συνεχίζει την μελέτη... Eγώ κρύφκω με δυσκολία...
Φύρνεται τζαι λαλεί έκπληκτος: "Αλόπως εν εμάς που ακούν τζαι γράφουν τα τούτα αχχαχαχα."...
Ξαφνικά, αποσβολώνεται... γριλλώνει τα μμάθκια του τζαι κοιτάζει με καχύποπτα...
"Τί?" λαλώ του, αθώα, "...διερωτάσαι ακόμα ποιός εν ο Γρούτος?"
Λαλεί μου κεραυνοβολημένος, "μα εσύ το έγραψες?".
Φύρνομαι τζαι ακολουθεί η εξής συνομιλία:
-Πόθεν το κατάλαβες? Που τον... βυζόπατσο? χαχαχαχα.
-Οϊ, πιο κάτω!
-Που το "ελούθηκες"? χαχχαχαχαχαχχαχχα
-Ναι! χαχχαχαχαχα
Σκέφτεται λλίον.
-Ρε μάναμου κάμνεις με ρεζίλι μες το 'Ιντερνετ!?
-Οϊ εσένα, ρε μάναμου! Τον Γρούτο!
-Εκθέτεις μας οικογενειακώς!
-ΕΓΩ? Η Γρούτα μας εκθέτει!
-Ποιά εν η Γρούτα?
-Εγω!
-Ε!...
-Ποιός την ηξέρει την Γρούτα? ...τζαι ποιός την μαμεί!
-Ε... χμ... εγώ!?!
-Ε! Είδες?
  
                             

Κάτι άσχετο: σαν εκλάεφκα μες τον κήπο εκάμαν με οι κούνουποι σατσhίν! Που πάνω ως κάτω! Ως τζαι πας τα σχείλη!
Έχουμεν κάτι κουνούπια, σε μέγεθος αλόγου!... χωρίς υπερβολη! ;Ρ

                           

Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: Σαν σήμερα, πριν 22 χρόνια... όϊ κάτσε, 26...  χμ... εεε, 31? Όϊ Α? Σαν σήμερα λοιπόν, πριν 35, ΚΑΑΑΛΑΑΑΝ 36! 36? 36? ...χρόνια, εγεννήθηκα :)
Ήταν ημέρα Τετάρτη και κετέφθασα πρωί-πρωί, η ώρα οχτώ.
Είδα το φως για πρώτη φορά μες την κεβατοκάμαρη της μάμας μου, πάνω στο ίδιο κρεβάτι στο οποίο συνελήφθηκα (ο δράστης επιστρέφει ΠΑΝΤΑ στην σκηνή του εγκλήματος). Έτσι εγεννούσαν τότες: έσσω τους!
Της μάνας μου εν πρέπει να της εγέμωσα το μμάτι γιατί περιγράφει με ως "μακριά, παστή τζαι βαζανιασμένη"! Εχάθηκεν, δηλαδή, να με περιγράψει ως ψηλό, αδυνατούλικο, έντονα ροδαλό μωράκι?


 
Ρε άμμα, κάμε μου άλλη μιά φορά κουπέπια τζι εν να σκεφτώ, αν θα σου το συγχωρήσω ;Ρ

Μμμμμμμ!!!

Οικειόσκατα ;)

Εν ναιν πολλά σπουδαίο πράμα να υπάρχει οικειότητα ανάμεσα στα ζευγάρια? Πιστεύκω ότι, ΑΝ το αντίθετο της οικειότητας, εν η τυπικότητα (η περιχαράκωση του ατομικισμού μέσα στην ευγένεια), τότε η οικειότητα είναι απαραίτητη σε ένα ζευγάρι τζαι σαφώς προτιμητέα ακόμα τζι όταν είναι... ακραία...

Ο Γρούτος τζι εγώ, δεν κολώνουμεν σε τυπικές... τεχνοτροπίες και ευγενικές... μαλάξεις της καθημερινότητας. Όταν συζητούμεν μεταξύ μας, είμαστεν ρεαλιστές και ωμοί. Λέμε τα πράγματα με τ' όνομά τους. Όταν μιλήσουμε - καθιερωμένα, η ώρα 10 το πρωί - στο τηλέφωνο, εν να μου πει ούλλα τα σημαντικά, με τρόπο καταλυτικά ευθύ. Για παράδειγμα, εν θα μου πει "αφόδευσα κι εξαλάφρωσα". Εν να μου πει... "ρε μάναμου, έσχεις ιδέαν εστούππωσεν ο απόπατος?!! Ένα κομμάααατι... μισό μέτρο!" ...Ε σίουρα εν να του απαντήσω κάτι, του στυλ, "ρε για τ' όνομα! Επήεν κάτω τελικά, όξα έμεινες τζι εθώρες το?" Τζαι σίουρα εν ν' αρκέψει να μου λαλεί: "Μα μιλάς τζι εσού? Που εν' άηκες τουαλέττα ξηστούππωτη? Που θέλεις νιαγάρα του ενός τόνου?" Φυσικά εν να προχωρήσει η συζήτηση εις βάθος, εις μήκος, εις πλάτος, εις βάρος, εις χρώμα, εις υφή κλπ λεπτομέρειες...

Εν να μου πείτε, ίντα πον τούτη η κουβέντα που μας άρκεψες πρωί ξημέρωμα! Εν ναιν καπίρες φρέντλυ! Ξέρω το! Τα παράπονα σας στην έμπνευση μου: τον Αμερικλάνο (που σίουρα τωρά, που το θκιαβάζει, ή αναουλιέται ή κατουρκέται χαχαχχαχα). Φυσικά το θέμα του Αμερικλάνου ήταν για-τα-ούρα, που όμως, είναι, εξ επόψεως αντικειμένου, παρεμφερές, ε?

Επανέρχομαι στο θέμα μου. Τι εννοείς: "ΟΪΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ πάλαι στα σκατά!" ...Μα το θέμα μου εν, η οικειότητα στα ζευγάρια, καλέ μου!?!

Θυμούμαι στην αρχή της σχέσης μας, για να πάω στην τουαλέττα, έπρεπε να σιουρευτώ ότι, ήταν εκτός βεληνεκούς το φτιν του Γρούτου. Μα τι εσκέφτουμουν τότε? Υπήρχε περίπτωση να τον πείσω ότι, εν έχω σωματικές ανάγκες? Ότι είμαι αερικό (που δεν αερίζεται)? Μα μου ήταν αδιανόητο να αφήσω τον... ... ... εαυτό μου, να εκφραστεί ελεύθερα τζείνο τον τζαιρό. Ούτε που μου πέρασε που τον νου, ότι πριν ακόμα παντρευτούμεν, θα εφτάναμεν σε τέθκοια... επίπεδα οικειότητας/επικοινωνίας, που θα εσυζητούσαμε τζαι με άλλους... τρόπους - εκτός που την ομιλία, τα μάθκια και την γλώσσα του σώματος... ... ;Ρ (ελπίζω να κατάλαβες, γιατί εν μπορώ να το κάμω πιό λιανά - πάντως έσχει μεθάνιο μέσα η υπόθεση...;ΡΡΡ).

Λοιπόν έχουμε και λέγουμεν, επί παραδείγματι*:

Οικειότητα δεν είναι να σου αγγίζει ευγενικά το στήθος, δήθεν τυχαία σε ανύποπτο χρόνο.
Είναι, να το αρπάσσει τζαι να κάμνει πως διά στον εαυτό του βυζόπατσους!

Οικειότητα δεν είναι να σου λαλεί καλημέρα, μ΄ ένα φιλί, το πρωί.
Είναι, να σου κάμνει αέρα με τα σεντόνια, ώσπου να σπάσουν εσέν τα νεύρα σου τζαι τζείνος να φύρνεται που το γέλιο, γιατί την βρίσκει, να σε θωρεί νευριασμένη!

Οικειότητα δεν είναι να σε λέει "αγάπη μου".
Είναι, να σε λέει... "ρε κουμπάρε"!

Οικειότητα δεν είναι να λαλεί ότι, εν πολλά ωραίον το φαϊ.
Είναι, να σούζει, απλά, την κκελλέ του!

Οικειότητα δεν είναι να ρωτάς τον άλλο, αν/τι θέλει να (το) κάμετε ("κάτι") ;)
Είναι, να τον ρωτάς, απλά, ...αν ελούθηκε! ;Ρ

Οικειότητα δεν είναι να σε ρωτά, τι εννοείς όταν ρωτάς... αν ελούθηκε.
Είναι, να πιάννει το νόημαν αμέσως τζαι να... "σκουλλίζεται" ;) 

*= Τα παραδείγματα είναι πραγματικά και προσωπικά και ίσως ουδεμίαν εφαρμογήν έχουν επί του υπολοίπου πληθυσμού.

Είπα σου... σκουλλίστου λλίον...

-Ίντα που' παθες μάναμου?
-Άστα ρε μάναμου... είμαι μαύρος τζαι γέρημος... εν κομμένα τα κόκκαλα μου!
-Ε ρε μάναμου... αφού εν τον χρησιμοποιάς καθόλου (τον νου)... Εγιώ φορώ κλατσόν, κολάν, κλάτσες ως το γόνατο, τρία μανίτζια τζαι σάκκο, για να φκω έξω... τζι εσού εφκήκες με τες φορμούες τζαι την τελαντωτή που μέσα, πας την ταράτσα?... εχτές? ...που ήταν ψόφος?
-Αφού εσκουλλίστηκα τζαι τον κούκκουλλο της φόρμας... τς τς τς... Τζαι μεν μιλάς εσού, ρε μάναμου! Που είσαι τουρτούρα! Θέλεις να πεις αν σε αήκουν στους -30 (βαθμούς κελσίου), πόσα δεύτερα του δευτερολέπτου εν ν' αντέξεις? χαχαχχαχαχα.... Θέλεις να πεις, πόσην ώρα κάμνεις για να ντυθείς? χαχχαχαχχαχα
-Στους -30 εν έχω τσιανς τζαι για να φορήσω, ούλλα, τουν τα ρούχα θέλω τουλάχιστον 15 λεπτά... πληροφορία μπόνους, όταν φκάλω τα ρούχα μου γεμώνει μισό πλυντήριο! Αλλά, εν τζι είμ' εγώ που αρρώστησα, εν ναι?
-...
-Αρρωστάς συχνά τελευταίως Γρουτάκη... πρέπει να προσέξεις λλίον παραπάνω τον εαυτό σου...
-Ναι... αρρώστησα πολλές φορές φέτος, ρε γμτ... Αλλά ίντα που θέλεις να μου πεις? οτί εγέρασα?
-Ε... εν θέλω να σε πληγώσω... αλλά ετσούρεψες, ρε μάναμου... χαχχαχαχχα
-χαχαχαχχαχα... Μα πόσα κλείω φέτος? Τα 45? Απαναΐα μου! Τζαι λαλούν ότι μετά τα 45, δυσκολεύκει πολλά η κατάσταση...
-Ε ναι, εν 45 που κλείεις τζι εγώ 36...
-Η διαφορά μας είναι 8 ΧΡΟΝΙΑ τζαι 8 ΜΗΝΕΣ! Όπως τζαι να τα φκάλεις, η διαφορά εν αλλάσσει!
-Ε λοάρκαστα!
-... Α ναι ρε! Έσχεις δίκαιο... εν 36 που κλείεις!