Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μάνα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μάνα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 18 Ιουνίου 2012

Baby Briana


Εψές την νύχτα έκαμα μια μεγάλη βλακεία...

Αφού ετζοιμήσαμεν τα μωρά, έκατσα λλίον στο ίντερνετ να χαλαρώσω τζαι να πάω για ύπνο. Μόλις άνοιξα τον blogger έδωκα πας σε τουν την ανάρτηση η οποία περιέχει τζι ένα βίντεο. Είδα το βίντεο, τζι άλλο 2-3, σχετικά. Μόλις ετέλειωνεν το ένα, έβρισκα τζι άλλο που ήθελα να δω. Έτσι, αφού είδα ορισμένα για μωρά που γεννήθηκαν τζαι πεθάναν ύστερα που λλίες ώρες λόγω κάποιας σοβαρής/θανατηφόρας πάθησης, έφτασα τζαι στα μωρά που πεθάναν από κακοποίηση...

Τζαι λέω ότι έκαμα βλακεία γιατί, όσες φορές μου έτυχε να δω τέθκοια βίντεο στο παρελθόν εστοιχειώναν με για μέρες/μήνες/χρόνια... Ο εγκέφαλος μου κάμνει λοκ πάνω στες "γραφικές" εικόνες τζαι βασανίζεται συνέχεια με όλων των ειδών τες ερωτήσεις, που ξεκινούν με το γιατί? Γιατί οι άνθρωποι ναν τόσον κακοί? Γιατί να υποφέρουν τα μωρούθκια? Γιατί τούτοι οι γονιοί να μεν πονούν τα παιθκιά τους? Γιατί εν σταματούν αν δεν τα σκοτώσουν πρώτα? Γιατί κάποιος εν αντιλήφθηκε την κατάστασην εγκαίρως? Γιατί κάποιοι ενώ γνωρίζουν, σιωπούν? Γιατί υπάρχουν οι υπηρεσίες κοινωνικής ευημερίας? Γιατί οι άνθρωποι κάμνουν μωρά, αφού εν τα θέλουν? Γιατί εν τα διούν για υιοθεσία όταν ανακαλύψουν ότι εν τα θέλουν ή ότι τους είναι βάρος ή ότι εν κάμνουν για γονιοί?

Θα σας πω θκυό λόγια για την χειρότερη (που έλαβεν δημοσιότητα) περίπτωση κακοποίησης παιδιού... Τι παιδιού δηλ.? Μιλούμεν για ένα βρέφος 5 μηνών!!! Ίσως να το έσχετε ήδη υπόψη σας... Η Μπριάνα Λόπεζ, γεννήθηκε στο Νέο Μεξικό των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής στις 14 Φεβρουαρίου του 2002. Δολοφονήθηκε από τον πατέρα και τον θείο της, στις 19 Ιουλίου του 2002...  Στην νεκροψία εφάνηκεν ότι το μωρό εκακοποιείτουν καθ' όλη την διάρκεια της μικρής ζωής του... Ήταν καλυμμένο με σημάθκια τζαι μώλωπες που την κκελλέν ως τα νύσχια των ποθκιών του... Ακόμα τζαι το μικρά του αυτάκια ήταν ολόμαυρα... ... ... ... Έφερεν μώλωπες παλιούς και νέους, ... αιματώματα παλιά και νέα, .... κατάγματα παλιά και νέα... Είχεν, επίσης, κακοποιηθεί... σεξουαλικά, πολλές φορές από τον θείο της και τον ίδιο τον πατέρα της...

Αν δείτε το βίντεο (που δεν σας το συνιστώ ΚΑΘΟΛΟΥ) θα καταλάβετε ότι τούτο το μικρό μωράκι εχρησιμοποιήτουν συστηματικά σαν "παιχνίδι"/πηγή "ψυχαγωγίας", με τον πιο βάναυσο, σαδιστικό  τζι αποτρόπαιο τρόπο. Την νύχτα πριν πεθάνει/δολοφονηθεί, ο πατέρας τζι ο θείος της είχαν μεθύσει... Η μητέρα(ς) της έππεσε να τζοιμηθεί τζι άφηκεν την μαζί τους (σκέφτου... με 2 μεθυσμένους...). Οι θκυό υπάνθρωποι έριχναν το μωρό ο ένας στον άλλο... κάποιες φορές μάλιστα εχτύπησεν στο ταβάνι... κάποιες άλλες, εν επρολαβαίναν (τάχα) να το πιάσουν τζι έππεφτε χαμαί... Την άλλη μέρα η "μάνα" η οποία, επίσης εκακοποιούσε συχνά το μωρό (αφού εβρεθήκαν πάνω του ίχνη ακκαμαθκιών που τα δόντια της...), είδεν ότι το μωρό εν αντιδρούσε τζι επήραν το στο νοσοκομείο, οπού απλά εδιαγνώστηκεν ο θάνατος του...

Εκαταδικαστήκαν τζι οι τρεις... Επίσης, εκαταδικάστηκεν τζι η γιαγιά  τζι ένας άλλος θείος, οι οποίοι ήταν γνώστες της κατάστασης τζαι δεν επροβήκαν σε καμιάν ενέργεια!!! για να γλιτώσουν το μωρό...
Οι αρχικές καταδίκες των "γονιών" τζαι του "θείου" ήταν γελοίες... 18 χρόνια έκαστος... Η Εισαγγελέας, όμως, που άσκησε την δίωξη, αφού αγωνίστηκε για 3 χρόνια, εκατάφερε να αλλάξει την νομοθεσία, να ξαναδικαστεί η υπόθεση τζι έτσι, εφάν τα δύο ανθρωποειδή ισόβια τζι η... "μάνα" (εδώ γελάμε ελεύθερα, κλαίοντας ταυτόχρονα....) 27 χρόνια...

Ο αστυνομικός που ανέλαβεν την υπόθεση, εγύρεψε να έβρει μια φωτογραφία του μωρού, μες το σπίτι τους. Εν ήβρεν ούτε μια!!! Η μόνες φωτογραφίες της Μπριάννα δηλ. ήταν τζείνες που έφκαλεν η αστυνομία ως τεκμήρια, μετά τον θάνατο της. Εν υπήρχε πουθενά το χαμόγελο της, το σώμα της ανέπαφο τζαι τα ματάκια της ανοιχτά... Εχρησιμοποιήσαν μιαν, στην οποία φαίνεται σαν να τζοιμάται, εσβήσαν τους μώλωπες και ο προαναφερθείς αστυνομικός, αλλά κι η προαναφερθείσα Εισαγγελέας, έχουν την στο γραφείο τους κρεμμασμένη, προφάνως για να την θυμούνται, οϊ πως υπήρχε περίπτωση να ξεχάσουν...



Να με συγχωρέσετε για τούτην την ανάρτηση, που είναι τόσο βαριά τζαι καταθλιπτική, επειδή τούτη η περίπτωση κακοποίησης (όπως τζαι πολλές άλλες) θυμίζει μας ότι, ο άνθρωπος είναι ικανός για το μεγαλύτερο κακό. Τούτον το μωρό ας το υιοθετήσουμεν ούλλοι μαζί τζαι ας του δείξουμεν, έστω και τώρα, την αγάπη που δεν έλαβε που τζείνους που έπρεπε... Ας μην επιτρέψουμε, όσον περνά που το σχέρι μας, σε κανέναν να βλάψει τούτο το μωρό ή οποιοδήποτε άλλο, ξανά... Πολλά μωρά ζουν μες τον τρόμο τζι η καθημερινότητα τους είναι μια βασανιστική αναμονή του αναπόφευκτου...
Όποιος γνωρίζει και σιωπά είναι συνένοχος!

Υπάρχει ο Σύνδεσμος για την Πρόληψη και Αντιμετώπιση της Βίας μέσα στην Οικογένεια με γραμμή επικοινωνίας (χωρίς χρέωση) 1440.



Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2011

Προ-ΣΕΞ-τε το! ...VIP*

  Επειδή, εφοητσιάσαμεν σας λλίον με το θεμα "κοπελλούθκια", τελευταίως, είπα να σας παρουσιάσω (στα μέτρα των φτωχών μου δυνατοτήτων) τζαι τον αντίποδα της υπόθεσης. 

  Είπα σας ότι τζαι γω επροσπαθούσα για 5 χρόνια να κάμω μωρό? Εν σας το είπα. Αφού επέρασεν η πενταετία του μαρτυρίου, λοιπόν, τζαι πάνω που απελπιστήκαμεν τζαι γω τζι ο στύλλος του σπιθκιού (τζαι τα 110,000,000 σπερματοζωάρια του), έμεινα έγκυος την κόρη μου. Η μεγαλύτερη χαρά της ζωής μου ήταν, όταν έμαθα ότι ήμουν έγκυος!

  Εγέννησα την κόρη με καισαρική. Σε κάποια φάση που εξύπνησα μετά το χειρουργείο, μες την χαύνωση του αναισθητικού, χωρίς να συνειδητοποιώ ακόμα, που είμαι και τι μου συμβαίνει, ακούω την μάμμμμα μου τζαι λαλεί: "να της φέρουμεν τζαι το μωρό να το δει". Αμέσως, έφερα τα μίλια μου τζαι είπα στον εαυτό μου: "Περίμενε μιαν στιMή! Μα ΝΑΙ! είσχεν τζι ένα μωρό μέσα η υπόθεση!". 
  Φέρνουν την τζαι βάλλουν την πάνω μου. Εν επρόλαβα να την κοιτάξω (να σκεφτώ ότι εν ασχημόπαπο τζαι ζαρωμένο τζαι ίνταλως το τυλίξαν έτσι, όπως το κουπέπι) τζι επιάαν με κάτι πόοοοονοι! Φοβεροί! Λάλω της μάνας μου: "Πιάς την γλήορα τζι εν να μου ππέσει!". 
  Το απόγευμα, που μου την εξαναφέραν, ήμουν πολλά καλύττερα τζαι συνειδητοποίησα ότι τουν το πλασματάκι ήταν μέσα μου ασφαλισμένο, τζαι τωρά, που εν σε ξένο περιβάλλον, έσχει με ανάγκη συνέχεια, για να νιώθει καλά. Τζι εγώ τόσες ώρες έμεινα μακριά του γιατί εν εμπορούσα να του προσφέρω τίποτε :(  Μόλις άνοιξε τα ματούθκια της τζαι είδα την να ποκνιάζεται (χεχε), ένιωσα την βαθύτερη χαρά της ζωής μου! Τούτο που λαλούν ότι, μόλις δεις το μωρό σου ξεχάνεις τα ούλλα, τζαι την ταλαιπωρία τζαι τους πόνους, εν αλήθκεια. Μπορεί στις καισαρικές να μεν γίνεται αμέσως, αλλά επέρχεται σύντομα τζαι ειδικά μετά τον πρώτο θηλασμό.
  Επιγραμματικά να σας πω ότι, για μένα προσωπικά, το κλάμα εν βλακεία - χάσιμο χρόνου - εν μ' εξυπηρετεί σε τίποτε. Οι φορές, που έκλαψα στην ζωήν μου - προ μητρότητας και μετά παιδικότητας - εν μετρημένες στον ένα σχέρι. Μετά την μητρότητα, όμως, κλαίω συχνά!  
  Δάκρυα χαράς τζαι συγκίνησης με κάθε ευκαιρία: 
  • η αντανάκλαση του εαυτού μου στις κόρες των μμαθκιών της, 
  • εχασμουρήθηκε,
  • έκλεισε το δάκτυλο μου στο μικροσκοπικό της χεράκι,
  • εγέλασεν μου,
  • είπε με "μάμμα", 
  • το πρώτο της δόντι, 
  • έκαμεν πρόταση, 
  • επαρπάτησεν, 
  • τα πρώτα της γεννέθλια, 
  • έδωκεν μου μιάν μες τα μούτρα τζι εχαχχάνιζε, 
  • έδωκεν μου φιλί, 
  • έπιασεν με αγκαλιά, 
  • έκαμεν κακκά στην τουαλέττα, 
  • εζωγράφισεν κάτι με νόημα για πρώτη φορά, 
  • η πρώτη της μέρα στο νηπιαγωγείο, 
  • μια κουβέντα της, πολλά φιλοσοφημένη, 
  • η πρώτη γιορτούλλα - η πρώτη απαγγελία ποιήματος...
Η λίστα εν ατέλειωτη! Καθημερινές χαρές, που επισκιάζουν ούλλα τ' άλλα, τζαι φωτίζουν τις ζωές μας.



  Τα αισθήματα, που συνοδεύκουν την μητρότητα είναι τα πιο δυνατά σε ένταση και διάρκεια, που μπορεί να νιώσει μια γυναίκα στην ζωή τής. Αν ήταν να γεννάς το μωρό σου σε ένα μήνα (αντί εννιά), θα ήταν τόσο μεγάλο το σιόκ (λόγω τούτων ούλλων των αισθήματων, που σε κατακλύζουν), που δεν θα άντεχες ψυχολογικά.

  Εν ναιν τυχαίο, που η εγκυμοσύνη στους ανθρώπους, διαρκεί τόσους μήνες. Η φύση επρονόησε, ώστε η μάνα να προετοιμαστεί τόσο σωματικά, όσο και ψυχικά. Εν ναι τυχαίο, που τα μωρούθκια εν μικροσκοπικά τζαι χαριτωμένα. Η φύση επρονόησε έτσι, για να τρυπώνουν αμέσως μες την καρκιά της μάνας, γιατί την έχουν ανάγκη! Εν ναιν τυχαία, που αλλάσουν αυτόματα οι προτεραιότητες της γυναίκας, μόλις γίνει μάνα. Γιατί η ιδιότητα της μάνας, ενώ εν καταργεί αυτήν της γυναίκας, είναι πάνω απ' όλα, για την ίδια τζαι το μωρό της!

 "Κάθε γυναίκα, σαν γίνει μάνα, γίνεται και ιδέα, και οι ιδέες είναι από άφθαρτο υλικό και δεν πεθαίνουν."  
(Πασχαλία Τραυλού)

 
* Στο τίτλο έβαλα την λεξη ΣΕΞ, γιατί αφενός εν σχετική, τζι αφετέρου... πουλά ;Ρ 
VIP = Very Important Post :ΡΡΡΡΡ