Ε τζαι χαλόου δέαρ!

Εχάθηκα, εν ναι?
Τι? Ούτε που το καταλάβετε?...
Ε σιγά ρε παιθκιά! ΤΣΣΣΣ! Εν δυνατόν? χεχε...
Είναι δυνατόν να μεν σας έλειψα? χεχ! νόου τσιάνς!...
Τι?... Να σας παρετήω?!!!... :(
Γιατί μου τα λαλείτε έτσι ξικούτσουλλα τζαι παφίτικα τζαι πληγώνετε με? -σνιφ-

Τέλοσπάντων! Μπορεί εμένα να μεν με... πισκάσετε, αλλά τον μάμμο? ε? σίουρα διερωτάστε τι να σκαρώνει, ούλλον τούτον το διάστημα, που εκράτησα μιάν ανεξήγητη όσον και μυστηριωδώς ηθελημένην αποχή, που ακόμα δεν μπορώ να εξηγήσω τα αίτια που την προκάλεσαν...? Πραγματικά... Εν ιξέρω γιατί εν είχα όρεξη να ασχοληθώ με το μπλογκ τζαι γενικά με το ίντερνετ... Τούτη η διατροφή που κάμνω ανακάτωσεν τον οργανισμό μου τζι ώσπου να φέρω τα μίλια μου θα είμαι σε μια περίεγη φάση... Μάλλον...

Πριν πάμεν στον μάμμο, να πούμεν για την κοράσα ότι οι τιμωρίες πάσιν σύννεφο! Απλά να αναφέρω, ότι που πριν το Πάσχα, καταφέρνει να ανανεώνει κάθε εφτομάν, την τιμωρία της τηλεόρασης τζαι του κομπιούτερ! Γιέϊ!!! Κατ' αυτόν τον τρόπο είμαστεν στην τρίτην εβδομάδα... αποτοξίνωσης από τες οθόνες, με μισάωρα διαλείμματα ανά διήμερο... Είμαι αυστηρή? Έτσι νομίζω τζι εγώ! :Ρ

Που λες, ο μάμμο...
ΕΧΕΣΕ ΣΤΗΝ ΤΟΥΑΛΕΤΑ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ!!!
>Έντερ σερπαντίνες, κομφετί, βεγγαλικά τζι αεροπουρούες!< 
Το σημαντικό είναι ότι ενημέρωσενν με πριν τα κάμει τζι έτσι επρόλαβα τζι έβαλα τον στην τουαλέττα.
ΑΧ! Τι ευτυχία μόλις μου φώναξεν: "έκαμα!"
Επήα να δω με πάσαν επιφύλαξην, αλλά αντάν τζι εκόντεψα, έπιαν με ο βρώμος τζι εσκέφτηκα: "Λες?"
Κοιτάζω και τι να δω? 10 εκατοστά μήκος, 2 διάμετρος! Χρώμα, ανοικτό πράσινο-καφέ. Υφή, γλοιώδης. Οσμή, ανυπόφορη...
ΘΡΙΑΜΒΟΣ! >έντερ παραπεταμένο χειροκρότημα<
Αφού ετελειώσαμεν με τες επευφημίες τον εσκούπισα τζι υποσχέθηκεν ότι στο εξής θα τα κάμνει στην τουαλέττα. Που τζειν την στιγμή τζαι μετά, εζήτησεν μου να τον πάρω για πισσιά 7 φορές, εκ των οποίων μόνο την μιαν εκατούρησε... >έντερ ποφύσημαν απελπισίας<

Που λέτε συνμπλογκεράκια, εγώ επεθύμησα σας! Έπιασα τον εαυτό μου σε κάποια φάση να διερωτάται τι να κάμνει ο ένας τζι ο άλλος μπλόγκερ τζαι πόσα επεισόδια/αναρτήσεις να έχασα? Γι΄αυτόν επέστρεψα... ... ... Άμπα τζαι χάσω! :Ρ χαχαχα

Άτε! Καλώς σας ήβραμεν, καλόν καλοκαίρι να μας έρτει, Χριστός Ανέστη, Χρόνους Πολλούς, Καλόν... Μνημόνιο κι από χρόνου :D

ΥΓ: Με τόσες αναρτήσεις να σχετίζουνται με... σκατά, ίσως να πρέπει να αναθεωρήσω το όνομα του ιστολογίου σε... Σκατολόγιο, το δικό μου σε Σούρτα και να έχω τζαι μιαν ετικέτα "Σιεσιές"...
Σημ.: Είπα να  προλάβω κάποιους... κακεντρεχείς σχολιαστές, που σίουρα θα μου επρότειναν τα πιο πάνω :Ρ

E?

Εεεεεεε?

ΕΕΕΕΕ?

Κανεί ολάν!

Τελευταία ο Γρούτος τζι εγώ κατορθώνουμεν να μεν τσακωνούμαστεν! "Κατορθώνουμεν" γιατί περί κατορθώματος πρόκειται. Ακόμα τζαι να τσακωθούμεν - έτσι για το action - ύστερα που λλίον (πον να κάτσουν τα νεύρα μας) βρίσκουμεν τα. Εύκολα, πλέον, μπορώ να πω.

Φοούμαι, όμως... Φοούμαι ότι τούτον εν ν΄ αλλάξει... Διότι ώσπου μπαίνει τζείνος πιο βαθκιά στα άδυτα της κλιμακτηρίου τζι εγώ πελαγώνω στις ορμονικές μου διακυμάνσεις... Τέλοσπάντων! Πρέπει να κάμνουμεν πιο πολλήν υπομονή τζαι να δείχνουμεν πιο πολλήν κατανόηση. Μα ακριβώς εν τούτον που φοούμαι... Ποιός έχασεν την υπομονήν για να την έβρω εγώ? Ποιός μπορεί να μου δείξει πως να δείχνω κατανόηση στην... μάππα?

Ναι... Μετά λύπης και μεγάλης αμηχανίας, σας πληροφορώ ότι το 99% των φορών που ετσακκωθήκαμεν... ήταν για την μάππαν!

Για τζείνο το ηλίθιο, ως επί το πλείστον μαυρόασπρον, σφαιρικόν αντικείμενον...

Οϊ μεν πάει ο νους σας στο κακό!
Δεν ετσακωθήκαμεν για το χρώμα και το σχήμα της! Ούτε για το πως γίνεται ένας ώριμος και κατασταλαγμένος (μακράν απέχοντος ηλικιακά από την εφηβείαν) άντρας, να φλέγεται τόσον, από διακαή πόθο για το άθλημα, που να παρακολουθά στην τηλεόραση ακόμα τζαι το ματς Δασάκιν Άχνας - Δόξα Κακοτοπιάς (πουχου)... Ούτε καν για τες αμέτρητες ώρες, που εκατασπατάλησεν στην ζωήν του, αναπτύσσοντας εμπεριστατωμένα και με πλήρην επιχειρηματολογία, τις μεταγραφές κάθε ομάδας (οϊ μόνο της δικής του - που εξάλλου εν ναιν μόνο μια), το μπάτζετ κάθε ομάδας, τες ικανότητες κάθε παίκτη και προπονητή, τις κινήσεις του τελευταίου εντός κι εκτός γηπέδου, το ιατρικόν ιστορικό κάθε παίκτη (και πρώην παίκτη), την ιδιοσυγκρασία και καλήν ή κακήν προαίρεση κάθε διΑτητή ΚΑΙ λάισhμαν...

ΟΥΦΦΦΦΦΦΦΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ

Εμπρός! Βρίστε με!... Καταπιέζω τον... μπλα μπλα μπλα...

Εσείς εν ξέρετε τι πάει να πει να τρέμει η ψυσhή σου κάθε που κοντεύκει το Euro, το Μουντιάλ, το Τσhάμπιονς Λιγκ, το Ουέφα κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ...
ΝΑΙ ΡΕ!... ΚΛΠ!... Γιατί εν ναιν μόνο το ποδόσφαιρο που χρησιμοποιά τζειν το σφαιρικόν αντικείμενο! Ότι παίζεται με μάππαν παρακολουθούμεν το!!! Μιτσιά, μιάλη? Εν μας κόφτει! Τέννις ή Γοτερ Πόλο? Αδιάφορον! Φτάνει ναν η μάππα σφαιρική! Τζαι για να σου το σιουρέψω: το αμερικάνικο ποδόσφαιρο, που παίζεται με τζειν την μάππαν την πιτακωτή (...καλαμαριστί), εν μας αρέσκει. Τζείνον εν το αναγνωρίζουμεν καν ως άθλημαν!

ΑΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

Γιατί να είμαι τόσον εγωίστρια? Γιατί να τα θέλω ούλλα δικά μου? Εν να μεν του μείνει χρόνος τζαι για μένα? Κάποια στιγμή εν να περισσέψει τζαι κανένα 5λεπτο... Ναι, αλλά... αμέσως αλλάσσει κανάλι... Βάλλει CSI... Πριν περάσει το 5λεπτο ροχχαλίζει... Αν τυχόν τζι εν πυρά τζι εν μπορεί να τζοιμηθεί, εν να φκει έξω, που είμαι εγώ τζαι θκιαβάζω το βιβλιούι μου. Θα μου αρκέψει ότι ούλλη μέρα παλαβώνω πάνω σε ένα βιβλίο τζι εν του διώ σημασία ! ! ! ! !

Πάνω που τελειώνω την σελίδα (τζαι βάλλω την σημάϊ) για να το κλείσω, να του... δόκω σημασία... έχει πια κοιμηθεί...

ΑΠΟΝΗ ΖΩΗ!
ΜΑΣ ΠΕΤΑΞΕΣ... ΤΗΝ ΜΑΠΠΑΝ ΣΤΗΝ ΠΛΑΣΗ...

Εξόρμηση...

Την Κυριακή, ρε παιθκιά, εξαπολύσαμεν τους μιτσιούς της πεθεράς τζαι πήαμεν με τον Γρούτο Λόφου, σε μιαν ωραία ταβερνούα να φάμεν. Ήταν πολλά ωραία, πετρόκτιστη, με δύο ντζάκια (αφτούμενα) τζαι διάφορα παραδοσιακά εργαλεία στους τοίχους και όχι μόνον... Συγκεκριμένα, πάνω που την κκελλέ μου αιωρείτο μια... κουνιά! Πιο κάτω αιωρείτο, πάλι που το τταβάνι μια σαρκά, διάφοροι τσέστοι κλπ. Τζαι πες τζείνα ήταν ελαφριά πράματα, αλλά η κουνιά.... Μόλις την είδα αθθυμήθηκα το εξής:

Φάκκα του μιάν με την κουνιά

πάνω στην τζεφαλή του

τζι οπως μου ιστορήσασιν,

εζάωσεν το δειν του!

Τέλοσπάντων, αφού εν μου άνοιξεν την κκελλέ μου, πάμε πάρακατω.

Το αρνητικό στην όλην υπόθεση (εκτός που την κουνιά) ήταν ότι, ο χώρος ήταν μικρός, ή μάλλον τα τραπέζια ήταν πολλά για τον χώρο. Εκάτσαμεν σε ένα τραπέζι, που απείχε μόλις 25 εκατοστά που το διπλανό μας. Εννοείται ότι πουμέσα πάνταν (κοντά στον τοίχο) έκατσα εγώ, γιατί τον Γρούτον εν τον εφόρεν ούτε πλευρό να μπει.

Στο διπλανό, λοιπόν, τραπέζι εκάθουνταν μια παρέα, 2 ζευγαράκια συγκεκριμένα. Αναπόφευκτα ακούαμεν τες κουβέντες τους. ΟΧΙ δεν εστήναμεν αυτί, απλά αφού ήταν σαν να καθούμαστε ούλλοι στο ίδιο τραπέζι. Ο ένας, ο αρσενικός, πρέπει να ήταν κομμωτής, γιατί εμίλαν συνέχεια για εξτένσιονς διαφόρων ποιοτήτων και τεχνοτροπιών. Η κοπέλα (όχι του, η άλλη) είπεν σε μιάν φάση ότι, εβαρέθηκεν την κώμην της (μια μακριά ισιο/φριζαρισμένη, κοκκινο/ξανθο/καφεθκιά μάζα) τζαι ερώτησεν τον, αν θα ήταν ωραία να τα κόψει κοντούθκια. Ο κομμωτής απάντησεν κατηγορηματικά, ΟΧΙ, διότι εν πολλά εκτός μόδας... το κοντό το μαλλί!!! Σκεφτείτε λλίον την θέση μου!!! Όϊ σκεφτέιτε λλίον την θέση μου! Εκάθουμουν τέλεια δίπλα που την δεσποσύνην αφάνα (γοντ του μπι κοντομάλλα), τα μαλιά μου έχουν μέγιστο μάκρος 5 πόντους και ελάχιστο 0,5 πόντο τζαι τζείνος - ο έξπερτ - εδιαλαλούσεν ουσιαστικά τοις πάσιν, ότι είμαι πίσω που τον κόσμο! :( Εν τζι ακολουθώ την μόδαν κατά πόδας ρε παιθκιά, εν αγχώθηκα για τούτο. Αλλά ήταν τόσο κοντά μας, που μου εφάνηκε λλίον σαν "προσωπική" επίθεση, έλλειψη τακτ τζι αγένεια!

Όπως τζαι να' σχει, εχώνεψα το μαζίν με το φαϊ που ήταν αρκετά καλό (εκτός που την σπεσιαλιτέ, που εν ετρώετουν με τίποτε). Καλή επιλόγη η συγκεκριμένη ταβέρνα τζαι οικονομική.

Για να στραφούμεν Λεμεσό, ακολουθήσαμεν αλλή διαδρομή τζαι επεράσαμεν τζαι που το φράγμα του Κούρη.

Θέλει πολλύ κόμα για να ξισχειλίσει (εν το βέπω να συμβαίνει φέτος).