Προ-ΣΕΞ-τε το! ...VIP*

  Επειδή, εφοητσιάσαμεν σας λλίον με το θεμα "κοπελλούθκια", τελευταίως, είπα να σας παρουσιάσω (στα μέτρα των φτωχών μου δυνατοτήτων) τζαι τον αντίποδα της υπόθεσης. 

  Είπα σας ότι τζαι γω επροσπαθούσα για 5 χρόνια να κάμω μωρό? Εν σας το είπα. Αφού επέρασεν η πενταετία του μαρτυρίου, λοιπόν, τζαι πάνω που απελπιστήκαμεν τζαι γω τζι ο στύλλος του σπιθκιού (τζαι τα 110,000,000 σπερματοζωάρια του), έμεινα έγκυος την κόρη μου. Η μεγαλύτερη χαρά της ζωής μου ήταν, όταν έμαθα ότι ήμουν έγκυος!

  Εγέννησα την κόρη με καισαρική. Σε κάποια φάση που εξύπνησα μετά το χειρουργείο, μες την χαύνωση του αναισθητικού, χωρίς να συνειδητοποιώ ακόμα, που είμαι και τι μου συμβαίνει, ακούω την μάμμμμα μου τζαι λαλεί: "να της φέρουμεν τζαι το μωρό να το δει". Αμέσως, έφερα τα μίλια μου τζαι είπα στον εαυτό μου: "Περίμενε μιαν στιMή! Μα ΝΑΙ! είσχεν τζι ένα μωρό μέσα η υπόθεση!". 

  Φέρνουν την τζαι βάλλουν την πάνω μου. Εν επρόλαβα να την κοιτάξω (να σκεφτώ ότι εν ασχημόπαπο τζαι ζαρωμένο τζαι ίνταλως το τυλίξαν έτσι, όπως το κουπέπι) τζι επιάαν με κάτι πόοοοονοι! Φοβεροί! Λάλω της μάνας μου: "Πιάς την γλήορα τζι εν να μου ππέσει!". 
  Το απόγευμα, που μου την εξαναφέραν, ήμουν πολλά καλύττερα τζαι συνειδητοποίησα ότι τουν το πλασματάκι ήταν μέσα μου ασφαλισμένο, τζαι τωρά, που εν σε ξένο περιβάλλον, έσχει με ανάγκη συνέχεια, για να νιώθει καλά. Τζι εγώ τόσες ώρες έμεινα μακριά του γιατί εν εμπορούσα να του προσφέρω τίποτε :(  Μόλις άνοιξε τα ματούθκια της τζαι είδα την να ποκνιάζεται (χεχε), ένιωσα την βαθύτερη χαρά της ζωής μου! Τούτο που λαλούν ότι, μόλις δεις το μωρό σου ξεχάνεις τα ούλλα, τζαι την ταλαιπωρία τζαι τους πόνους, εν αλήθκεια. Μπορεί στις καισαρικές να μεν γίνεται αμέσως, αλλά επέρχεται σύντομα τζαι ειδικά μετά τον πρώτο θηλασμό.

  Επιγραμματικά να σας πω ότι, για μένα προσωπικά, το κλάμα εν βλακεία - χάσιμο χρόνου - εν μ' εξυπηρετεί σε τίποτε. Οι φορές, που έκλαψα στην ζωήν μου - προ μητρότητας και μετά παιδικότητας - εν μετρημένες στον ένα σχέρι. Μετά την μητρότητα, όμως, κλαίω συχνά!  
  Δάκρυα χαράς τζαι συγκίνησης με κάθε ευκαιρία: 

• η αντανάκλαση του εαυτού μου στις κόρες των μμαθκιών της, 
• εχασμουρήθηκε,
• έκλεισε το δάκτυλο μου στο μικροσκοπικό της χεράκι,
• εγέλασεν μου,
• είπε με "μάμμα", 
• το πρώτο της δόντι, 
• έκαμεν πρόταση, 
• επαρπάτησεν, 
• τα πρώτα της γεννέθλια, 
• έδωκεν μου μιάν μες τα μούτρα τζι εχαχχάνιζε, 
• έδωκεν μου φιλί, 
• έπιασεν με αγκαλιά, 
• έκαμεν κακκά στην τουαλέττα, 
• εζωγράφισεν κάτι με νόημα για πρώτη φορά, 
• η πρώτη της μέρα στο νηπιαγωγείο, 
• μια κουβέντα της, πολλά φιλοσοφημένη, 
• η πρώτη γιορτούλλα - η πρώτη απαγγελία ποιήματος...

Η λίστα εν ατέλειωτη! Καθημερινές χαρές, που επισκιάζουν ούλλα τ' άλλα, τζαι φωτίζουν τις ζωές μας.

  Τα αισθήματα, που συνοδεύκουν την μητρότητα είναι τα πιο δυνατά σε ένταση και διάρκεια, που μπορεί να νιώσει μια γυναίκα στην ζωή τής. Αν ήταν να γεννάς το μωρό σου σε ένα μήνα (αντί εννιά), θα ήταν τόσο μεγάλο το σιόκ (λόγω τούτων ούλλων των αισθήματων, που σε κατακλύζουν), που δεν θα άντεχες ψυχολογικά.

  Εν ναιν τυχαίο, που η εγκυμοσύνη στους ανθρώπους, διαρκεί τόσους μήνες. Η φύση επρονόησε, ώστε η μάνα να προετοιμαστεί τόσο σωματικά, όσο και ψυχικά. Εν ναι τυχαίο, που τα μωρούθκια εν μικροσκοπικά τζαι χαριτωμένα. Η φύση επρονόησε έτσι, για να τρυπώνουν αμέσως μες την καρκιά της μάνας, γιατί την έχουν ανάγκη! Εν ναιν τυχαία, που αλλάσουν αυτόματα οι προτεραιότητες της γυναίκας, μόλις γίνει μάνα. Γιατί η ιδιότητα της μάνας, ενώ εν καταργεί αυτήν της γυναίκας, είναι πάνω απ' όλα, για την ίδια τζαι το μωρό της!

 "Κάθε γυναίκα, σαν γίνει μάνα, γίνεται και ιδέα, και οι ιδέες είναι από άφθαρτο υλικό και δεν πεθαίνουν."  

(Πασχαλία Τραυλού)

 

* Στο τίτλο έβαλα την λεξη ΣΕΞ, γιατί αφενός εν σχετική, τζι αφετέρου... πουλά ;Ρ 

VIP = Very Important Post :ΡΡΡΡΡ