Αν τζι έγραψα πολλά πράματα, αρκετές φορές τζαι για την κόρη, κάποιοι θεωρούν (βλ.: Πρασινάδα) ότι εν αφιέρωσα καμιάν ανάρτηση, αποκλειστικά, στην κοράσα τζι έχουν δίκαιο. Η κόρη εν μεγάαααααααααααλο κεφάλαιον, όμως, γιατί εκτός του ότι στα 6+ χρόνια καριέρας της στην γη, έκαμεν αρκετά ώστε να μπορώ τζαι βιβλίο να της αφιερώσω, αλλά τζι επειδή εν μιάλον κόζιν.
Η κόρη εν το Α σε σχέση με τον μαμμόθρεφτο, που εν το Ω. Αντιλαμβάνεστε ότι που το Α ως το Ω μεσολαβούν κάποια γράμματα, ενώ που το Ω τζαι μετά... το χάος ;Ρ Μιά που τις έννοιες, τουτης της φράσης για μένα, είναι ότι η κοράσα ήταν η αρχή της μητρότητας, ενώ ο μαμμόθρεφτος η τελευταία επιχείρηση της.
Που μιάν άποφη τζαι
τούτη η ανάρτησή μου, ήταν για την κοράσα.
Επιγραμματικά θα αναφέρω ορισμένα πράματα/καταστάσεις που θυμούμαι πιο έντονα.
- Μόλις εγεννήθηκε είπαν μας ότι εν πολλά φρόνιμη τζι ανοικτομμάτα. Τζι ήταν πράγματι πολλά φρόνιμη. Το κλάμα της εν το ακούσαμε όσον ήταν βρέφος. Έκλαιεν χωρίς ήχο τζαι στην πολλή την ώρα ακούετουν ένα βραχνό νιαούρισμα. Εγελούσεν, όμως, ηχηρά!!! ενώ ήταν ακόμα ημερών (αν θέλετε πιστεύκετε το!). Τζι ανοικτομμάτα ήταν... το μμάτι της έπαιζεν άγρια τζι ήταν ππιρίλλα ;Ρ
- 38 ημερών εσταμάτησε να ξυπνά την νύχταν να θέλει γάλα. 4 μηνών έκοψεν το τέλεια!!! Εδοκιμάσαμεν άλλα γάλατα.... τίποτε! Ο κουμπάρος που έσχει δίδυμα, επρότεινε μας να την ταϊζουμεν σαν τζοιμάται τζι εμείς εγελούσαμεν. Όταν το εδοκιμάσαμεν, όμως, είδαμεν αποτέλεσμα. Τζι έτσι εσυνεχίσαμεν, ώσπου εγίνηκεν 8 μηνών τζι έκοψεν το οριστικά τζι αμετάκλητα. Τότε ήταν, που αρκέψαμεν τα δημητριακά τζαι τα μπισκότα στο γάλα. Ειδικά τα δημητριακά ήταν απαίσια, ανούσια. Άλλα μωρά που δοκιμάζαν εκάμναν εμετό, αλλά η κοράσα έτρωεν τα.
- Η κόρη είσχεν τον εμετό μες το τζεπάκι της! Άμαν εγέμωνεν το στομαχούι της ΓΛΟΥΠ... έφκαλλεν τα ούλλα με έναν φαντασμαγορικό πίδακα. Αγχώνουμουν πολλά, γιατί πάντα ήταν κάτω που το κανονικό σε βάρος, ενώ το ύψος της πάντα στο ανώτατο όριο. Για να φάει έπρεπε να κάτσουμεν να λαλούμεν τραγουδάκια για κανένα μισάωρο + (τζαι να παρακαλούμεν να μεν μας τα φκάλει στην τελευταία κουταλιά). Εξ ου και στην ηλικία των 2 χρόνων, η κοράσα είσχεν στο ρεπερτόριο της ούλλα τα παιδικά τραγουδάκια, πλας πολλά τραούθκια της Κυριακούς Πελαγία τζαι άλλα κυπριακά. Το αγαπημένο της ήταν τούτο:
ΩΩΩΩ
Που τον τζαιρόν που πλάστηκα,
δουλεύκω τζι εν εσάστηκα
ακόμα να ην κλέφκω (δις)
ΩΩΩΩ
Εν τζαι γρειάστηκα γιατρό
εν οι κοπέλλες που τα τρων
στ΄ αγκάλια τους που ππέφτω (δις)
ΩΩΩΩ
Την νύχταν πον να λογιαστείς
έφκα αππέξω να κροστείς
τζι εμέν τα κλάματα μου (δις)
ΩΩΩΩ
τζι αν είσαι πλάσμα σπλαχνικό
τζαι δεν θέλεις για μεν κακό
φύε τζι έλα μιτά μου (δις)
http://www.youtube.com/watch?v=GfXq69Vn4FM&feature=related
Τζαι φαντάσου ας πουμεν, ένα μωρό 2μιση χρονών να σου το τραουδά τζαι να καμπανιάζει τζαι την φωνή της. Φυσικά που τότε αναβαθμίτηκε πολλά το ρεπερτόριο της. Ο Σωκρατάκης (Μάλαμας) εν ο αγαπημένος της, ίσως επειδή εν πολλά χαρακτηριστική η φωνή του τζαι ξεχωρίζει τον. Ακούει τζαι Μ. Πασχαλίδη, Παπάζογλου, Ιωαννίδη, Χαρούλα, Γλυκερία, Καζαντζίδη κάπ.
- Η κοράσα, όταν ήταν, όσος εν ο μαμμόθρεφτος τωρά (18 μηνών), τον παπά ελάλεν τον παπάλλα, την μάμμα > μαμμούλλα τζαι τα κακκά > κακκάλλα ;) Ήταν που την αρκή πολλά καθαρόγλωσση. Αφού τις λέξεις που εν ελάλεν σωστά, άφηνα την ξεπίτηδες να τες λαλεί λάθος τζι εν την εδιόρθωνα. Ήταν πολλά μιτσιά για να τα λαλεί ούλλα σωστά... Ας πούμε την τηλεόραση ελάλεν την τόαση, τα DVD > ΔΙΒΙΔΙ, την Νουτέλλα > Μουτέλλα, την φωτογραφία > ζωβαφία.
- Επικοί διάλογοι:
(Κοράσα 4 χρονών).
-Μάμμα ήβρα ποιόν εν να παντρευτώ πον να μεγαλώσω... (γελούθκια)
-Ποιόν εν να παντρευτείς αγάπη μου?
-Τον παπά!!!... (γελούθκια).
-Μα μωρό μου, ο παπάς σου εν παντρεμένος μαζί μου. Εν γίνεται...
-Εγώ ποιόν εν να παντρευτώ κάλοοοο... (σχεδόν κλάματα).
-Πον να μεγαλώσεις εν να έβρεις ένα πολλά καλό παιδί, που να το αγαπάς τζαι εν να σε αγαπά τζαι τζείνο τζι εν να παντρευτείτε!
-Εσύ που τον ήβρες τον παπά?
-Μες την αφροζούα...
-Τι?
-Εγνώρισα τον στο Πανεπιστήμιο.
......
-Τζαι που εν να μεινίσκω εγώ, άμαν παντρευτώ?
-Με τον άντρα σου, αγάπη μου!
-Δηλαδή εν θα είμαι μαζί σας?... (δάκρυα).
-Ε όϊ, εν να πρέπει να έσχετε δικό σας σπίτι!
-Ε τζαι ποιός εν να μας κάμνει φαϊ να τρώμε?... (:D)
-Ε εν να μαϊρεύκετε εσείς το φαΐ σας, αγάπη μου!
-... Μάμμα, ξέρεις τι εσκέφτηκα... να μου φτιάξει ο παπάς ένα σπίτι, τέλεια κοντά στο δικό μας, για να είμαστεν ούλλη μέρα μαζί τζαι να μαϊρεύκεις εσύ να τρώμε!!!... (:DDDDDDDDDD)
(Κοράσα 4μιση χρονών)
-Μάμμα, ήβρα ποιόν εν να παντρευτώ πον να μεγαλώσω...
-Ξέρω! Τον Χρίστο?
-Ναι! μα πως το ήξερες?
-Η μάμμα ούλλα ξέρει τα... Εζήτησεν σου να παντρευτείτε?
-Ε ναι! Είπεν μου πον να τελειώσει το σχολείο εν να παντρευτούμε...
-Μα πον να τελειώσετε το νηπιαγωγείο εν να πάτε δημοτικό, ύστερα γυμνάσιο, ύστερα λύκειο, ύστερα πανεπιστήμιο. Ποιό σχολείο να τελειώσετε?
-Ε ούλλα τα σχολεία μάααααμμα, πον να μεγαλώσουμε είπαμεν!
-ΑΑΑ! Μάλιστα! Ως τότε, μάναμου, μπορεί να γνωρίσεις κάποιον άλλον, που να σου αρέσκει παραπάνω... Γιατί εν περιμένεις λλίον...
-ΕΕΕ, αφού... εγνώρισα τον Χρίστο... αφού εγνωριστήκαμεν, τελοσπάντων... εν να τον παντρευτώ...
(Κοράσα 5 χρονών)
-Ίντα ωραία τωρά που έχουμεν τζι ένα μωράκι?
-Ναι! Εν πολλά ωραία...χμ... μόνο που... κάμνει κακκά μες το πανί του τζαι πππουυυ βρωμεί πολλά!
-Ε μα εν μωράκι, αγάπη μου. Πον να μεγαλώσει ακόμα λλίον τζι εν να περπατά, εν να τον μάθουμεν να τα κάμνει στην τουαλέττα.
-Ναι, ...αλλά... εγώ ήθελα κοριτσάκι :(
-Αν ήταν κοριτσάκι, ήταν να σου πιάνει τα παιχνίδια σου! Ενώ το γιούι μας εν να παίζει με αυτοκινητάκια... Εξάλλου, αφού έσχεις την Εβελίνα*! (*=κούκλα/κόρη της Κοράσας)
-Ου! Εξέχασα τέλεια να της δόκω γάλα... (βουρά να... θηλάσει το μωρό της).
(Κοράσα 6 χρονών)
-Μάμμα! Έλα σύναξε τον γιο σου τζαι πιάνει μου τα πράματα μου!
-Εν σου είπα να μεν τ' αφήνεις τζει που τα φτάνει?
-Βαρ' τον μες το πάρκο του, να ξεκουραστεί... (...τάχα μου ;/)
-Εν κρίμα κόρη! Θέλει να παίξει τζαι τούτος λλίον! Κάτσε στο τραπέζι πον εφτάνει...
-ΟυυυυυΥΥΥΥ!
Ο πιο διαχρονικός και τετριμμένος μας διάλογος, όμως, είναι ο εξής:
-ΚοράΑΑΣΑ, φάε το φαϊ σου ούλλο! Αν δεν το φάεις, εν θα σηκωστείς που το τραπέζι!
-ΝΤΑΞΕΙ! :ζ
....
-Να φάω αλλό 3 μπουκιές τζαι κανεί?
-ΟΥΛΛΟ!
-Εν πεινώ άλλο :((((((((((((( ... 4 μπουκιές?
-5 ΓΕΜΑΤΕΣ!...Τζαι μόλις τελειώσεις να συγυρίσεις τες γερημίες που έκαμες!
-ΝΤΑΞΕΙ! Μεν μου το λαλείς συνέχεια! Είμαι τίποτε μωρό?... (:DDDDDDD)
- Άμαν κάτσουμε στο τραπέζι τζι ακούσω την να λαλεί: "Μμμμμμ, εν πολλά ωραίο το φαΐ!" εν σαν τζαι φακκά μου πας την κκελλέ! Γιατί ξέρω, ότι, άμαν πει τούν την κουβέντα, σημαίνει ότι εν της αρέσκει τζαι προετοιμάζει το έδαφος για την ...ηρωικήν έξοδον!
- Όταν έμεινα έγκυος τον Μαμμόθρεφτο, η έννοια μου ήταν, πως θα το πάρει η Κοράσα. Πέντε σχεδόν χρόνια μοναχοπαίδι, ξαφνικά να χάσει την αποκλειστικότητα, εν τζι εν λλίον πράμα, εν ναι? Μα τελικά αποδείκτηκε πολλά ΚΑΛΟμαθημένο μωρό! Εν πολλά προστατευτική με τον αδερφό της τζαι παρόλο που την εκνευρίζει μερικές φορές, δείχνει πολλύν υπομονή μαζί του. Πολλές φορές πάει τζαι φκαίνει πάνω της, σαν κάθεται στον καναπέ τζαι κάθεται πας την κκελλέ της, πατά την, κλωτσά την, τριχομαλλίζει την κανονικά τζαι η Κοράσα... φύρνεται που το γέλιο!
Η Κοράσα θέλει πολλύν υπομονή γιατί εν πολλά έξυπνη διαπραγματευτής. Τζι επειδή εγώ, εν φημίζομαι για την υπομονή μου, άκουσεν πολλές παουρκές, ως τωρά! Πατσαρκές εν έφαεν κόμα, μόνο 2-3... ξεσκονίσματα. Ως εκ τούτου, κατόπιν και της ελεύσεως την αυτού Μαμμοθρεφτότητας, τζει που ήταν τζαι τζείνη τέλεια μαμμόθρεφτη, εκόλλησεν με τον Γρούτο τζαι πολλές φορές κάμνουν... κόμμα τζαι χαχχανίζουν πας την ράσχη μου. Φυσικά μόλις την νέψω, αφήνει τον στα κρύα του λουτρού τον παπά της... χεχεχε!
Όπως τζαι να' σχει, είμαι περήφανη για την Κοράσα γιατί εν πολλά δυναμική, ανεξάρτητη τζαι με μιαν φαντασία τόσο ζωηρή, που δεν συνάεται.
Άτε κανεί γιατί όπως πάω εν ν΄ ανοίξω άλλο κεφάλαιο! ;Ρ
