Για όσο μεινίσκουν τα πιθάρκα τζαι τα υπόλοιπα πατσιαρίσια στοιβασμένα στο διπλανόν οικόπεδο, εγώ θα πηαίννω τουαλέττα τζαι θα λαώνομαι ανά πεντάλεπτο, γιατί θα μου έρκουνται εικόνες φανταστικές, από φίθκια τα οποία πετάσσουνται που μες την τουαλέττα τζι ακκάνουν μου τον κ@λο μου...
Για όσον επικρατεί η οικονομική κρίση, εγώ θα πεθυμώ φαγιά σε ταβέρνες τζι εστιατόρια, αλλά θα μαειρεύκω πεισματικά ό,τι έχω έσσω...
Για όσον είμαι άνεργη τζαι δεν αντικαθιστώ κανέναν στα δημόσια σχολεία (πρρρρρ), εγώ ΔΕΝ θα βλέπω βιτρίνες καταστημάτων, για να μεν θέλω τίποτε...
Για όσον τζαιρό αρνείται ο Γρούτος να πάει σε οδοντίατρο, θα τρέμω στην σκέψη ότι θα αναγκαστώ, κάποια στιγμή, να τον φιλήσω σαν φορεί μασέλλα...
Για όσο διαρκέσει η νηπιακή ηλικία του μαμμόθρεφτου, θα χρειάζομαι ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ διακοπές, αλλά θα σφίξω τα δόντια (τα ζωνάρκα εν ήδη σφικτά) τζαι θα αντέξω χωρίς...
Για όσο χρειαστεί η κοράσα να μάθει να συγυρίζει, θα με πιάννει ο πέλλαρος, αλλά θα συγκραθκιούμαι να μεν την πατσαρκάσω...
Για όσα χρόνια εν να είμαι γειτόνισσα με την γείτα, θα παρακαλώ τον Θεόν να μεν με φέρνει στα όρια μου για να μεν την πιάω τζαι να την πασπαλιάω, αλλά θα κρύφκω να περάσουμεν...
Για όσον διάστημα έχω τα μαλλιά μου κοντά, θα σκέφτομαι: "λαλείς να τα μακρύνω?", αλλά κάθε μήνα θα πηαίννω να τα ππαλιάζω, γιατι έτσι μου αρέσκει...
Για όσα χρόνια θα ζήσω ακόμα θα έχω τα νεύρα μου 500%, θα προσπαθώ να συγκραθκιούμαι, αλλά εν θα τα πολλοκαταφέρνω...
Για όσο ζήσω θα καταπιέζομαι με τον ένα τρόπον ή τον άλλο, αλλά θα σκέφτομαι πόσα έχω, που με κάμνουν να σχαίρουμαι τζαι ότι άλλοι εν έχουν στον ήλιο μοίρα τζαι θα νιώθω ευγνώμων...
