Τρίτη 18 Σεπτεμβρίου 2012

Θύμα

Ρε παιθκιά!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Τι στο καλό? Εφάλλαρεν ο κόσμος?

Τι γυρεύφκει τουν το βίντεο στο Γιου... Πιουκ?
Εν βλέπω κανένα στυγνό δολοφόνον εγώ! Ούτε έναν αδυσώπητο βιαστή!
Γιατί το διασύρουν έτσι το μωρό? Γιατί να τον δικάσουν σαν ενήλικο? Γιατί τον καταδικάζουν πριν ακόμα τον δικάσουν? Ποιός εν ο μαλάκας που διέρρευσε τουν το βίντεο στην δημοσιότητα?

Εγώ βλέπω ένα κοπελλούι! Ένω μωρό στην προεφηβεία! Ένα άνθρωπο που η ζωή ήταν άδικη μαζί του! Ένα παιδάκι που αντί να παίζει τζαι να θκιαβάζει, σκοτώνει στο ξύλο τζαι βιάζει, γιατί δεν έμαθε διαφορετικά... Γιατί έτσι νομίζει ότι πρέπει να κάμνει... Γιατί θεωρεί ότι εμεγάλωσε τζι έτσι πρέπει να τιμωρεί...

Αν γίνει μόνιμος τρόφιμος των φυλακών τι θα κερδίσει τζείνος ή η κοινωνία?

Γιατί να το δικάσουν? Γιατί εν δικάζουν την κοινωνία τους? Πως θα διορθώσουν την κατάσταση τιμωρώντας ένα 13χρονο? Γιατί εν καταδικάζουν όσους εγ@$@σαν την ύπαρξη του, ως τωρά? Γιατί δεν προσπαθούν να διορθώσουν τες καταστάσεις, που έφεραν τουν το μωρό στην θέση του θύτη? Ενώ στην πραγματικότητα είναι μόνο, άλλον ένα...

θύμα...


ΥΓ: Επισήμανα το βίντεο ως ακατάλληλο, λόγω "κακοποίησης παιδιού". Ελπίζω να κάμετε τζι εσείς το ίδιο. Εν θα το χρησιμοποιούσα καθόλου στην ανάρτηση μου, αλλά τελικά έβαλα τον σύνδεσμο, μόνο τζαι μόνο, για να το έβρετε πιο εύκολα τζαι να το επισημάνετε ως ακατάλληλο.



Δευτέρα 17 Σεπτεμβρίου 2012

Ηχορύπανση...

[Κυριακή 16/9]

Αρκέψαν πάλαι... πφφφ...

Κάθε που έρκεται η κόρη, αρκέφκουν! Μάνα τζαι κόρη, ωρύουνται! Ή μάλλον... γαυγίζουν η μια της άλλης... Συνήθως αρκέφκουν λλίον πριν το μεσημέρι! Μαλλώνουν σαν τζι έγινε κάτι πολλά σοβαρό. Η κόρη παουρίζει σαν τζαι πατούν της τον νούρο της. Η μάνα λάσσει τζι εκσφενδονίζει βλαστημιές...

Στο αποκορύφωμα η κόρη αποσύρεται βρίζοντας "σκάσε μαλακισμένη/ή καθυστερημένη" στο δωμάτιο της, για να κλάψει παραπονεμένα που δεν έγινε το δικό της!!! Ενώ η μάνα παέι τζι έρκεται μες το σπίτι, σαν το αγρίμι, βρίζοντας Θεούς τζαι δαίμονες, εκσφενδονίζοντας κατάρες του στυλ "στ' ανάθεμαν"...

Σίουρα, αύριο το πρωί, η γεναίκα (του ρακοσυλλέκτη γείτονα), θα έρτει σπίτι μου για να μου φέρει... τάχα λλίον σταφύλι (ξέρεις... που τρων οι θκυό οι φίλοι)... Βασικά, όμως, εν να έρτει για να μου δικαιολογηθεί για την συμπεριφορά της κόρης της (όϊ την δική της!). Εν ιξέρω γιατί νιώθει την ανάγκη να το κάμει. Αφού όσες φορές με ρώτησεν αν τες άκουσα, είπα ψέμματα... Πάντως κάθε φορά που τσακκώνουνται, έρκεται με νέο πακέτο δικαιολογιών: καθυστερημένη εφηβεία, κάτι χάπια (αντισταμινικά, για τα... τσιμπήματα κουνουπιών) που πίνει η κόρη τζαι πειράζουν την, κάτι κακές παρέες που την βάλλουν πάνω... Στο καππάτζι θα μου την χουμίσει με έμφαση και πάθος: ότι κάμνει της το σπίτι λαμπίκκο!, ότι εν πολλά καλές οι δουλειές της!, ότι εν γλήορη!, ότι ούλλο το σίδέρωμα κάμνει της το, μόνη της!...

Το διεστραμμένο μου μυαλό σκέφτεται ότι, το δικό της διεστραμμένο μυαλό θεωρεί ότι, επειδή είχα την ατυχία - σαν γειτόνισσα - να γίνομαι μάρτυρας των... ατυχών αυτών στιγμών, μπορεί να κατηγορήσω την κόρη της, ποτζεί ποδά, τζαι να της κόψω την... τύχη της!

Όχι καλέ γειτόνισσα! Εν εκατηγόρησα την κόρη σου σε κανέναν! Εξάλλου είμαι ξενοχωρίτισσα, ρεμέμπερ? Σε ποιόν να την κατηγορήσω, που να την ξέρει.

Όμως, εν την εκατηγόρησα γιατί, τί φταίει τζείνη? Τί φταίει που την ανέθρεψες έτσι? Τί φταίει που της έδωκες το δικαίωμα να σε ξατιμάζει? Τί φταίει που ΕΣΥ την έμαθες να ξατιμάζει? Τί φταίει που εν της έμαθες να μιλά, αλλά να παουρίζει? Τί φταίει που μόνο για τες δουλειές της, μπορείς να την φουμίσεις?

Τζείνη εν 20 χρονών τζι εσύ 40!!! Τζι αντί να σεβαστεί την ηλικία σου τζαι το γεγονός ότι είσαι η μάνα της, αποκαλεί σε ωρυόμενη, ..."μαλακισμένη"... Εν μπορώ να την κατηγορήσω για τούτον...
Τούτον το δημιούργημα, εν ούλλο δικό σου!


Πέμπτη 13 Σεπτεμβρίου 2012

Τεστ Μαργαριταριών ;)

Στην τελευταία μου ανάρτηση περί Μαργαριταριών, ο Νονίς (μα ναν μέσα σε όλα τουν το κοπελούι?!) εισηγήθηκε (Βλ.: σχόλια) να σας τα θέσω υπό τύπον άσκησης, να δούμεν αν τα καταλάβετε.

Τα μαργαριτάρια (προς διάσωση) είναι τα εξής:

Ρουβίνι
Άρνιο ή μάλλον... arnio
Γολγοθάς
Βαλλαχώμεθα
Νταουνλόου
Ίντερνερ
Αγλαντίνα
Χρύσταλλος
Καπηταλεύομαι

Δείτε, λοιπόν, αν μπορέσετε να τα βάλετε στην σωστή πρόταση. Οι προτάσεις παρατίθενται με τυχαία σειρά. Ελπίζω ότι θα τα καταφέρετε τζαι τότε θα καταλάβετε τζαι το ακριβές νόημα της λέξης, καθώς τζαι τον λόγο που κατατάσσεται στα μαργαριτάρια :)

-Μάμα βάλε μου το ΝτιΒιΝΤι της Αγλαντίνας (=Ατλαντίδας)! Αρέσκει μου η φάση που επήαν να πιάν τον χρύσταλλο (= κρύσταλλο)!
Κλειδί: Κόρη Ντίσνεϋ, ο Πλάτωνας εν άλλοσπως που τα είπε!!!

-Είπα σου ρε σύγαμπρε! Η κατάσταση εν πάει άλλο!  Βαλλαχώμεθα (= βαλλόμεθα) πανταχώθεν!
Κλειδί: Ξέρεις... κρίση, φυσικόν αέριο τζαι βλέψεις Τουρκίας, κάθοδος των Ρώσσων υπερασπιστών κλπ

-Είπα σου σχίλιες φορές να μεν καπηταλεύεσαι (= καπηλεύεσαι)  τες ιδέες μου!
Κλειδί: Τζαι την ιστορία!

-Είπα τους να έρτουν να μου σάσουν το  ίντερνερ (= ίντερνετ) γιατί εν κάμνει  νταουνλόου (= νταουνλόουντ)! Τζαι πον να ενώνουμαι με το κινητό φκάλλει μου "σφάλμα άρνιο/arnio (= ...Android!!!)"!
Κλειδί: Τι τα θέλεις μάναμου, αφού ούτε να τα πεις εν ιξέρεις ;D

-Μάμα κοίτα τα χείλη μου?! Άμαν τα γλείψω... έτσι...  γίνουνται όπως το  ρουβίνι (= ρουμπίνι)!
Κλειδί: Μάναμου τα πολύτιμα του!

- Ο παππούς ήταν στο χωράφι. Επήα τζαι είδα τον που έβαλλε φάρμακο για τον γολγοθά (= κολοτζυθθάς :Ρ)!
Κλειδί: Τούτον εν δικό μου. Είπα το που ήμουν μιτσιά. Εκόντευκε το Πασχα θυμούμαι τζαι προφανώς... εσυγχίστηκα :Ρ


Να τα έβρεις ούλλα, εν δύσκολο :Ρ
Ελπίζω το απντέϊτ να βοηθήσει...

Σφυρίζω την λήξη! 
Κάτω οι πέννες! 
Ίνβικτε εν ήβρες λινκ για τουν το τεστ :Ο
Εν θα σε ζερώσω... Θα πάρεις ΑΣΣΟ γιατί έσχεις πολλύ μαλλί :Ρ

Οι λύσεις εδόθησαν, μαζί με την επεξήγηση, σε παρένθεση :)

ΥΓ: Όποιος εν εδυσκολεύτηκε στο "άρνιο", έσχει πρόΛημα τζαι να πάει να το ελέγξει :Ρ


Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου 2012

Επωδός...


Βαρκούμαι...

Πρέπει να έβρω δουλειά...

Βαρκούμαι...

Πρέπει να κάμω τες δουλειές...

Βαρκ...

Πρέπει να μαειρέψ...

Βαρκ...

Πρέπ....

Δεν βαριέ...


Πάω να πιάω την λαστίχα μου, να κάμω τες βεράντες σιονωτές, που εν βαρκ...



Παρασκευή 7 Σεπτεμβρίου 2012

Εικονική εικόνα...

Όταν θκιαβάζεις έναν συνάδελφο βλόγερ πολλύν τζαιρό, δημιουργείς μες τον νου σου μιάν αυθαίρετην εικόνα της εξωτερικής του εμφάνισης... Εν ναι? Είτε που στοιχεία, που ο ίδιος διαρρέει αυθόρμητα, οικειοθελώς ή ανοικειοθελώς  ή τζαι κατά λάθος... Τούτη η εικόνα, πόσην σχέσην έσχει με την πραγματικότητα? Άραγε μπορείς να διαισθανθείς το παρουσιαστικό κάποιου που τα γραφόμενα του?

Ακόμα τζαι να ππέσεις μέσα, πόσην αξία μπορεί να' σχει η εικόνα που εσύ εδημιούργησες απέναντι στο ζωντανό/πραγματικό βλόγερ? Εν αρκετή για να απογοητευτείς ή να ενθουσιαστείς? Τι έσχει πιο πολλύ σημασία για σένα? Ο άνθρωπος, όπως τον εγνώρισες, μέσα που τις σκέψεις που απλώνει στο βλογ του ή πως είναι το στόμα, η φωνή, τα μμάθκια, το όλον καλούπι του ατόμου που έσχεις απέναντι  σου? Δεν λέω... η προσωπική επαφή με κάποιον εν πολυδιάστατη εμπειρία τζαι οι εκφράσεις κάποιου, την ώρα που σου μιλά, εν πιο ολοκληρωμένη επικοινωνία που την διαδικτυακή. Όμως... μιλούμεν για έναν άτομο που ήδη ξέρεις! Ξέρεις πολλά πράματα για το πως σκέφτεται, ποιές εν οι αντιλήψεις του πάνω-κάτω, πως αντιδρά περίπου σε ορισμένα ερεθίσματα, το σκεπτικό του σε γενικές γραμμές... Άρα το μόνο που σου λείπει για να πεις ότι τον γνωρίζεις αρκετά, είναι η όψη του. Η όψη του, είναι αρκετή για να σου αλλάξει ιδέα για το άτομόν του?

Δηλώνω κατηγορηματικά: ΟΧΙ!

Η εικόνα που δημιούργησες μέσα σου είναι τόσον υποκειμενική που ακόμα τζαι να συνάδει με την πραγματικότητα, εν έσχει καμιάν αξία. Γιατί η αναθεωρημένη, πραγματική εικόνα συμπληρώνει τέλεια τα κενά της διαδικτυακής επαφής, σε σημείο που να εξαλείφει εντελώς την εικόνικην εικόνα. Η εντελώς άγνωστη εικόνα, ενός πολλά γνωστού ανθρώπου έσχει τεράστιαν αξία. Τζι η προσωπική επαφή παίρνει σχεδόν μια τέλεια μορφή! Σκέφτου να κάθεσαι να μιλάς με έναν άνθρωπο που εν εξαναείδες τζαι οι κουβέντες σας να μεν έχουν τελειωμό! Εν ναιν τέλεια επικοινωνία τούτη?

Αν εξαιρέσεις τον Μάμμο, που σαντανώνεται μες τα πόθκια σου τζι εν σ΄αφήνει να κόψεις κουβέντα, χωρίς να του δόκεις σημασία...

Η εικονική εικόνα, που είχα για την Πρασινάδα τζαι την Αχάπαρη ήταν και στες 2 περιπτώσεις εκ δια μέτρου αντίθετες με την πραγματικότητα! Κατ' αρχάς η Πρας πε τζαι να πεις για το βάρος της τζαι τες δίαιτες, εδίαν μου την εντύπωσην ότι εν υπέρβαρη! Την στιγμή που είναι απλά μια χυμώδης κοπέλα, με τις καμπύλες της, με ωραίο πρόσωπο τζαι με το μαλλούι της το καταπληκτικό! Η Αχάπαρη... Επερίμενα μιαν μέτρια, μελαχροινήν με περιφέρεια τζαι προέκυψε μας ψηλή (πέρκει ναν τζαι πιο ψηλή που μένα!), κανονικού βάρους και ΚΑΣΤΑΝΗ σε παρακαλώ, ΝΕΟΤΑΤΗ (Ίνβικτε), κοπέλα!

Από άποψη χαρακτήρα εν θα πω τίποτε γιατί τζι οι 2 εν συνεπείς με την εικόνα που παρουσιάζουν στα βλογς τους. Δηλαδή η Πρασινάδα είναι η πρόσχαρη, προσιτή, ευχάριστη επιστήμονας με ταλέντο στην ζαχαροπλαστική τζαι η Αχάπαρη είναι παναϋρι, παναϋρι, παναϋρι, κανέναν ταλέντο στην μαγειρική/ζαχαροπλαστική και ευτυχής μητέρα δύο πολλά φρόνιμων τζι όμορφων μωρών (τα οποία εδέσαν αμέσως, με τα Γρουτούθκια τζαι τα Τατσούθκια, αφού όλα μαζίν... επαλαβώσαν πας την τηλεόραση).

Χαίρομαι αφάνταστα που εγνωριστήκαμεν κοπέλες! 
Ελπίζω να τα ξαναπούμεν σύντομα!

ΧΧΧ

ΥΓ1: Πρας το κέϊκ έγινεν ανάρπαστο! Θα δοκιμάσω να το κάμω τζι εγώ, ελπίζω χωρίς απώλειες!

ΥΓ2: Η Αχάπαρη έφαν που την μηλόπιττα μου τζι έπαθεν την πλάκα της! Εν αντράπηκε τζαι ζήτησε τζαι 2ο τζαι 3ο κομμάτι... Στο τέλος έφαν την ούλλην μόνη της! μουαχαχχαχαχαχχαχαχαχα

ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ:
1. Η Πρας έπαθεν ένα ψιλοσιόκ μόλις με είδε! Αλόπως επερίμενεν να δει καμιάν κάσια τζαι μόλις με είδεν - έτσι θεογκόμενα που είμαι - έπαθεν την πλάκα της!
2. Η Αχάπαρη εν αγενής τζαι σνομπαρία! Εν μου δοκεν ούτε το σχέρι της προς χειραψία (όϊ πως της το ζήτησα δηλ.). Επίσης, ήθελεν να μου πιάει τον Μάμμο, αλλά εν της έκαμε το χατίρι :Ρ


Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου 2012

Κάθε μήνα τζαι μια τρύπα...

Εθκίαβαζα την ανάρτηση του Ίνβικτου τζι ύστερα τζείνη του Σμιλιού... τζι ήρτεν μου το θέμαν εντελώς αβίαστα...

Έσχει 1μιση χρόνο που εβαφτίσαμεν τον Μάμμο τζαι τες φωτογραφίες ακόμα να τες παραγγείλουμεν... Θυμούμαι τον φωτογράφο να μας λαλεί χαριτολογώντας "μεν βιαστείτε! Ώσπου να παρπατήσει το μωρό, έσχετε τζαιρό!" Τζι εγώ απάντησα "οϊ καλέ! Εν να μείνουμεν ως τότε? Πον να είσαι έτοιμος τηλεφώνα μας να έρτουμε να τα κανονίσουμε!". Η αλήθκεια, εκαθυστέρησε τζαι τζείνος αρκετά. Επεράσαν 3 μήνες, ώσπου να μας στείλει το λινκ, για να τες δούμεν τζαι να θκιαλέξουμε. Εμείς βέβαια εκαθυστερήσαμεν τα μάλα...

Που τότε, τούτη η εκκρεμότητα μετατίθεται για τον επόμενο μήνα... Διότι κάθε μήνα ανοίει καινούργιο μέτωπο... καινούρια τρύπα... Τον έναν, εν το ρεύμα, που εκατάντησεν τζει που την τρύπα του όζοντος. Τον άλλον, εν οι ασφάλειες... Τον επόμενον, εν κάποια ιατρικά έξοδα που δεν μας πολείπουν... Τον επόμενον, εν τα σχολικά... Τον επόμενον, εν μας αφήνουν οι κοινωνικές υποχρεώσεις... Τον επόμενον, θέλει λάστιχα το αυτοκίνητο... Τον επόμενο, θέλουν σέρβις ΤΑ αυτοκίνητα... Τον επόμενο, εφάτσιησεν πυέλλα το αυτοκίνητο της δουλειάς τζαι θέλει... ΜΗΧΑΝΗ!... Τον επόμενο, εν γιορτές... Τον επόμενο, εν οι άδειες κυκλοφορίας... και ο φαύλος κύκλος συνεχίζει εσαεί την κατακλυσμική του δίνη προς την μαύρη, αδηφάγα, μαύρη τρύπα...



Έτσι ο Μάμμο παραμένει χωρίς άλμπουμ φωτογραφιών από την βάφτιση του! Τζαι γενικά έτσι, όπως, εξελικτήκαμεν σήμερα σε ηλεκτρονικά όντα, εν έσχει ούτε μιάν φωτογραφία τυπωμένη σε χαρτί, να την καδρώσουμεν, ρε παιδί μου! Εν άλλες μες τα μόπαϊλ, άλλες στα κομπιούτερ τζι άλλες μες την κάμερα.  Κάποια στιγμή πρέπει να τες θκιαλέξω, να τες οργανώσω τζαι να τες πάρω για εκτύπωση... (αν βαστώ λίρες... - πράγμαν αδύνατον, γιατί τώρα έχουμεν ευρώ! :Ρ).

Όπως τζαι να' σχει εν εφκαίνουμεν που πάνω! [ΑΚΟΥΕΙΣ σύντροφεεεεεεεεεεεεεε?]
Γιατί, τι να κόψεις πίσω? Το στεγαστικό? Να σε βουρούν οι τράπεζες με την ππάλα του τόκου? Ή τες ασφάλειες? Μα αν δεν ήταν τζαι τζείνες, εν ήταν να φυλάουμεν πακκίρα! Τζαι μόλις εθθυμήθηκα τον παπά μου να λαλεί ότι, ο τρεχούμενος του εν όπως ένα καλάθι, που προσπαθείς μάταια να τον γεμώσεις με... νερό! Παρομοίως παπά!

Ευχαριστώ για την υπομονή σας και εύχομαι για όλους μας ΥΓΕΙΑΝ, αν δεν ναιν άλλο...


Τρίτη 4 Σεπτεμβρίου 2012

Τα γοβάκια της Σκατοπατούσας ;)


Είδα τουν την ανάρτηση της Leniς τζαι αθθυμήθηκα κάτι που τα παλιά... Πριν κάτι αιώνες που ήταν να παντρευτώ.

Πριν τον γάμο, λοιπόν...

Επρήστειν το βλαντζί μου που το άγχος για τα παπούτσια του γάμου... Να μεν ναιν πολλά ψηλά, για να μεν είμαι όπως (όπως ?) τον ξυλοπόδαρο (α), για να μεν ποσταθώ (β), για να μεν ξυώ τους πολυέλεους της εκκλησιάς (γ) τζαι για να μεν περνώ στο ύψος τον Γρούτο(Δ).

Ο Γρούτος διατείνεται ανέκαθεν ότι με περνά 6 ολόκληρους πόντους! Τους εξής 4: 176-172? Απλά μαθηματικά... Εν ήθελα να τον εκθέσω στα μαθηματικά γιατί εν ο τομέας του... λαλεί... Οπότε έπρεπε να έβρω παπούτσι με τακκούνι, που να μας φέρνει τουλάχιστον ίσια-ίσια... να μεν εξέχω... Εν μ' αρέσκει να εξέχω :(

Έψαχνα συνέχεια τζι εν έβρισκα! Ήταν η μόδα όπως εν τωρά, με τες πλατφόρμες τες πολυώροφες :(

Ο γάμος ήταν Κυριακή. Επήεν Τετάρτη τζι εν είχα έβρει παπούτσια!... Την Πέμπτη... ΕΥΡΗΚΑ! Ήταν κλειστά μπροστά τζαι πίσω ανοικτά. Πολλά ωραία τζι άνετα! Όμως, τσας πιο ψηλά, που το κανονικό... Μια και δυό τα παίρνω στον σκαρπάρη και του λέω: "κόψε μου τα όσο σε παίρνει! Την Κυριακή παντρεύκομαι! Αύριο εν να' ρτω να τα πιάω! ΟΚ?"
"ΟΚ!"


Παρασκευήν απόγευμαν ήταν έτοιμα τζαι χωρίς λάθος! Οποία ανακούφισις!

Σάββατο ξυπνώ τζαι νιώθω το πόδι μου, το δεξί,... κάπως... Βλέπω το μιάλο δάκτυλο του ποθκιού μου να' σχει γίνει... διπλάσιο σε μέγεθος!
Ε ρρρρεεεε γλέντια! Τωρά που ήβραμεν παπούτσια εν θα μπορήσουμεν να τα φορήσουμεν! Έλααααααααα! Εν να πάμεν με τα φλιφλό στον γάμο! Όπας!

Μιά και δυό πάω στην δερματολόγο, με βλέπει, βγάζει επιφωνήματα κλπ και μου λέει ότι... εν που το άγχος τζαι να κάτσω την μάππα χαμαί... Έδωσεν μου τζαι μιαν πολλά δυνατήν αντιβίωσην-εξπρές τζαι την Κυριακή... εξιφούσκωσεν... φιουξ!

Αγχώθηκα τζαι μόνο που τ' αθθυμήθηκα!

Οϊ μάααααναμου! Εν ξαναπαντρεύκουμαι!
Τζι ας κάμνουν ουρέεεεεεεες οι γαμπροί, σε περίπτωση που χωρίσω... :Ρ