Εικονική εικόνα...

Όταν θκιαβάζεις έναν συνάδελφο βλόγερ πολλύν τζαιρό, δημιουργείς μες τον νου σου μιάν αυθαίρετην εικόνα της εξωτερικής του εμφάνισης... Εν ναι? Είτε που στοιχεία, που ο ίδιος διαρρέει αυθόρμητα, οικειοθελώς ή ανοικειοθελώς  ή τζαι κατά λάθος... Τούτη η εικόνα, πόσην σχέσην έσχει με την πραγματικότητα? Άραγε μπορείς να διαισθανθείς το παρουσιαστικό κάποιου που τα γραφόμενα του?

Ακόμα τζαι να ππέσεις μέσα, πόσην αξία μπορεί να' σχει η εικόνα που εσύ εδημιούργησες απέναντι στο ζωντανό/πραγματικό βλόγερ? Εν αρκετή για να απογοητευτείς ή να ενθουσιαστείς? Τι έσχει πιο πολλύ σημασία για σένα? Ο άνθρωπος, όπως τον εγνώρισες, μέσα που τις σκέψεις που απλώνει στο βλογ του ή πως είναι το στόμα, η φωνή, τα μμάθκια, το όλον καλούπι του ατόμου που έσχεις απέναντι  σου? Δεν λέω... η προσωπική επαφή με κάποιον εν πολυδιάστατη εμπειρία τζαι οι εκφράσεις κάποιου, την ώρα που σου μιλά, εν πιο ολοκληρωμένη επικοινωνία που την διαδικτυακή. Όμως... μιλούμεν για έναν άτομο που ήδη ξέρεις! Ξέρεις πολλά πράματα για το πως σκέφτεται, ποιές εν οι αντιλήψεις του πάνω-κάτω, πως αντιδρά περίπου σε ορισμένα ερεθίσματα, το σκεπτικό του σε γενικές γραμμές... Άρα το μόνο που σου λείπει για να πεις ότι τον γνωρίζεις αρκετά, είναι η όψη του. Η όψη του, είναι αρκετή για να σου αλλάξει ιδέα για το άτομόν του?

Δηλώνω κατηγορηματικά: ΟΧΙ!

Η εικόνα που δημιούργησες μέσα σου είναι τόσον υποκειμενική που ακόμα τζαι να συνάδει με την πραγματικότητα, εν έσχει καμιάν αξία. Γιατί η αναθεωρημένη, πραγματική εικόνα συμπληρώνει τέλεια τα κενά της διαδικτυακής επαφής, σε σημείο που να εξαλείφει εντελώς την εικόνικην εικόνα. Η εντελώς άγνωστη εικόνα, ενός πολλά γνωστού ανθρώπου έσχει τεράστιαν αξία. Τζι η προσωπική επαφή παίρνει σχεδόν μια τέλεια μορφή! Σκέφτου να κάθεσαι να μιλάς με έναν άνθρωπο που εν εξαναείδες τζαι οι κουβέντες σας να μεν έχουν τελειωμό! Εν ναιν τέλεια επικοινωνία τούτη?

Αν εξαιρέσεις τον Μάμμο, που σαντανώνεται μες τα πόθκια σου τζι εν σ΄αφήνει να κόψεις κουβέντα, χωρίς να του δόκεις σημασία...

Η εικονική εικόνα, που είχα για την Πρασινάδα τζαι την Αχάπαρη ήταν και στες 2 περιπτώσεις εκ δια μέτρου αντίθετες με την πραγματικότητα! Κατ' αρχάς η Πρας πε τζαι να πεις για το βάρος της τζαι τες δίαιτες, εδίαν μου την εντύπωσην ότι εν υπέρβαρη! Την στιγμή που είναι απλά μια χυμώδης κοπέλα, με τις καμπύλες της, με ωραίο πρόσωπο τζαι με το μαλλούι της το καταπληκτικό! Η Αχάπαρη... Επερίμενα μιαν μέτρια, μελαχροινήν με περιφέρεια τζαι προέκυψε μας ψηλή (πέρκει ναν τζαι πιο ψηλή που μένα!), κανονικού βάρους και ΚΑΣΤΑΝΗ σε παρακαλώ, ΝΕΟΤΑΤΗ (Ίνβικτε), κοπέλα!

Από άποψη χαρακτήρα εν θα πω τίποτε γιατί τζι οι 2 εν συνεπείς με την εικόνα που παρουσιάζουν στα βλογς τους. Δηλαδή η Πρασινάδα είναι η πρόσχαρη, προσιτή, ευχάριστη επιστήμονας με ταλέντο στην ζαχαροπλαστική τζαι η Αχάπαρη είναι παναϋρι, παναϋρι, παναϋρι, κανέναν ταλέντο στην μαγειρική/ζαχαροπλαστική και ευτυχής μητέρα δύο πολλά φρόνιμων τζι όμορφων μωρών (τα οποία εδέσαν αμέσως, με τα Γρουτούθκια τζαι τα Τατσούθκια, αφού όλα μαζίν... επαλαβώσαν πας την τηλεόραση).

Χαίρομαι αφάνταστα που εγνωριστήκαμεν κοπέλες! 
Ελπίζω να τα ξαναπούμεν σύντομα!

ΧΧΧ

ΥΓ1: Πρας το κέϊκ έγινεν ανάρπαστο! Θα δοκιμάσω να το κάμω τζι εγώ, ελπίζω χωρίς απώλειες!

ΥΓ2: Η Αχάπαρη έφαν που την μηλόπιττα μου τζι έπαθεν την πλάκα της! Εν αντράπηκε τζαι ζήτησε τζαι 2ο τζαι 3ο κομμάτι... Στο τέλος έφαν την ούλλην μόνη της! μουαχαχχαχαχαχχαχαχαχα

ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ:
1. Η Πρας έπαθεν ένα ψιλοσιόκ μόλις με είδε! Αλόπως επερίμενεν να δει καμιάν κάσια τζαι μόλις με είδεν - έτσι θεογκόμενα που είμαι - έπαθεν την πλάκα της!
2. Η Αχάπαρη εν αγενής τζαι σνομπαρία! Εν μου δοκεν ούτε το σχέρι της προς χειραψία (όϊ πως της το ζήτησα δηλ.). Επίσης, ήθελεν να μου πιάει τον Μάμμο, αλλά εν της έκαμε το χατίρι :Ρ