Γρουτικά και άλλα...

Είπα να δοκιμάσω τζι εγώ τουν τα dots να δω τί τους βρίσκει η Αχάπαρη...
Λοιπόν νεώτερα από το γρουτικό μέτωπο:

• Κάμνω στολίθκια με το σμιλι για το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Μόλις τα τελειώσω τζαι... ψήσω τζαι τα υπόλοιπα στολίθκια (πισκόττα σε διάφορα χρώματα και σχέδια) θα το στολίσουμε:)
• Εστούππωσε το φίλτρο του πλυντηρίου από ένα κομμάτι μεταλλική μπανέλα σουτιέν (...εγώ εν τζαι...) τζαι ο στύλλος του σπιθκιού επροσπάθησεν να το σάσει. Δηλαδή: άνοιξεν το φίλτρο για να το καθαρίσει τζαι τα νερά που ήταν μες το πληντύριο εφτάσαν ως το σαλόνι :D Αφού έκαμεν την αγγούρα του, ανακάλυψα ότι είσχεν ειδικό σωλήνα για να φκερώνεις το νερό, που έμεινε μες τον κάδο, χωρίς να πλυμανίσκεις τους τόπους...! 
• Τούτο θυμίζει μου: τότε στην Ελλάδα, που στήσαμεν το φοιτητικό σπιτικό μας με σχίλιες στερήσεις, με μεταχειρισμένα έπιπλα και οικιακές συσκευές, είσχεν τζαι προίκα (ο στύλλος), μιαν τηλεοραση παλιάν μεν, αλλά έγχρωμη τζαι μεγάλη. Όμως, όπως μου είπεν, δεν είσχεν ήχο από 3ετίας (!!!) γιατί ...έπαιζε κάποιο πρόβλημα με τα μεγάφωνα! Στο Μουντιάλ, με τους συγκάτοικους του, επαρακολουθούσαν τους αγώνες στην εν λόγω τηλεόραση τζι εβάλλαν που πάνω της τζαι μιαν 14'' για να ακούουν τον ήχο... Είπα τζι εγώ "ας ένει! Παρά καθόλου, καλίττερα μουγγή". Μιάν ημέρα, όπως την εξεσκόνιζα, είδα ένα μικροσκοπικό κουμπάκι που έγραφε πάνω: Mute. Επάτησα το έτσι για πλάκα τζι ανέλπιστα, επουμπουρίσαν οι τόποι! =D
• Τελικά η πολλή οικειότητα ανάμεσα στα αντρόυνα εν εμάς τες γεναίτζες που βλάφτει... Εψές αργά ερκούμαστε Λεμεσό. Είχαμεν πάει Πάφο στη μάμμμμα μου. Πριν φύουμε που σπίτι το πρωί, είπα του στύλλου να φορήσει ρούχα γιατί ήταν ψατζή. Υπαναχώρησε τζι έβαλε ένα λεπτό τρικούι. Στην Πάφο όμως εχάλασεν ο τζαιρός τζι ήταν τζει που την ψατζή. Οπότε, ο κύριος στύλλος εψιλοκρυαδίστηκεν τζαι φουσκώσαν ...τ' άντερα του. Μες τ' αυτοκίνητο, λοιπόν, έκαμνε υπεράνθρωπες προσπάθειες να μεν μας φύρει με... φυσικά αέρια! Εν άντεξεν, όμως, τζι αμόλησεν την... Κλώνω πάνω του (με ύφος που δεν τον έπαιρνε να κάμει την πάπια) τζαι λαλώ του: "Πφφφφ Αναίσθητε! Κτήνος! Έπνιξες μας!" Χαχχανίζει τζαι λαλεί μου: "Ίνταλως κάμνεις έτσι για λλίο μεθάνιο?" Αννοίω τίγγα το παράθυρο, με κίνδυνο να πάθω εκτεταμένη ψύξη τζαι λαλώ του: "Τούτον εν ναι μεθάνιο! Εν πεθάνιο!" 

Όπως καταλαβαίνετε έιμαι ψυχικά καταβεβλημένη! Εν θα συγυρίσω ούτε σήμερα την ντουλάπα... :( 

Εν καλά τα dots, τελικά, κόρη Αχάπαρη! Φκάλλουν σε που δύσκολες (συγγραφικές/τεχνικές) θέσεις...   

Τ' αυτιά του Κανάκη!

Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας αυτό το βίντεο γιατί όταν το είδα έσπασα που το γέλιο! :)

Το τέλος είναι όλα τα λεφτά!

ΟΜΟΛΟΓΙΑ

Ποστ μου, είμαι Παφίτισσα... ΟΚ! Ομολογώ!

Μα γιατί ρε παιθκιά με κάμνετε να νιώθω παντές τζι είμαι φρομ άουτερ σπέϊς? Εν δυνατό να μεν έσχει άλλους Πάφιους μπλόγκερς? Α Π Ο Κ Λ Ε Ι Ε Τ Α Ι !

Κρυπτοπάφιοι μπλόγκερς ή πάφιοι κρυπτομπλόγκερς, φανερωθείται να δείξουμεν τα ποσοστά μας ρε! 

ΠΑΦΟΣ ΟΛΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

Ταξειδιωτικά ευτρά-πελλα!

Βιέννη 2009!

Κάποιος έκαμεν το λάθος να κλειώσει μόνο τον τροχό. 

Το υπόλοιπο ποδήλατο ήπιεν Red Bull, που ως γνωστό: δινει φτεράαα!

Ζάκυνθος 2008

 

Το προφίλ του Ποσειδώνα ιμισhi!  

Μα πούντο ολάν?

Κρήτη 2007

Τα τζέρατα του βου! 

Σκιάθος 2009

-Ε γείτο, καλημέρα! Μα ίντα που κάμνεις τζιαμαί?

-Καλημέρα ρε! Έτο είπα να κόψω τα νύσχια των ποθκιών μου!

-Χα! Εν καλή η δουλειά σου... κόφκεις μου τα τζαι μένα λλίον? Εν τα φτάνω πιον!

Σκόπελος 2009

Ετοιμάστε τα διαβατήρια σας, παρακαλώ! Σε μισό χιλιόμετρο περνούμε τα σύνορα με τον... Παράδεισο!

Γρουτοδιαγωνισμος!

  Εν με ρωτήσετε, αλλά εν να σας πω! 

  Φυσικά εν αποκλείω το ενδεχόμενο να το ξέρετε. Αλλά ή επανάληψη είναι η μήτηρ της μαθήσεως, γι' αυτό νομίζω εν καλά, να σας το θυμίσω τζαι μετά μπορείτε να το κατατάξετε στην ...άχρηστη πληροφορία της ημέρας.

  Λοιπόν, το ψευδώνυμο μου (Γρούτα) είναι ένα γλυκό που μας έκαμνεν η μακαρίτισσα η γιαγιά μου:

-όταν είμαστεν μιτσιοί,

-όταν εν είσχε τίποτε άλλον σπίτι να μας δώκει για να σιωπήσουμε (πχ, κρεόλες, φρουτάκια κλπ),

-όταν δεν συμβιβαζούμασταν με ψωμί τζαι βρεμμένο ζάχαρις πουπάνω.

  Οπότε, έβαλλεν λλίον λάδι καλό μες το κασαρόλλι (το αλουμίνιο), έσυρνε μέσα λλίον αλεύρι, ανακάτωνε το να τσιγαριστεί, έβαλλε νερό ώσπου να γίνει κρεμούα τζαι τσας ανθόνερο... και voila! γρούταααα μιάμμμ!

  Τωρά μπορείτε να μου εξηγήσετε γιατί τόσον απλή συνταγή εμένα εν μου φκαίνει? Γίνεται ούλλο αηδιαστικά κουτρουβούθκια! :( 

  Μετά, λοιπόν, κι από την τελευταία μου αποτυχημένη προσπάθεια να κάμω γρούτα ("συγγνώμη γιαγιά που έκαψα τις κατσαρόλες σου"), αποφάσισα να αποποιηθώ κάθε ευθύνη και να κόψω κάθε δεσμό με το συγκεκριμμένον έδεσμα! 

  Αυτό βεβαίως σημαίνει, αυτομάτως και την αλλαγή του ψευδώνυμου μου!

  

  Σας περικαλώ, λοιπόν, να με βοηθήσετε να έβρω άλλο (ψευδώνυμο)!

  Μετά από αξιολόγηση, η πρόταση με τις καλύτερες προοπτικές θα υιοθετηθεί. Ο μπλόγκερ, που θα κάμει την πρόταση, που θα υιοθετηθεί, θα ανταμοιφθεί με πλού-σι-α πα-ρα-δο-σι-α-κά δώ-ρα, ήτοι: 

1. Μια ζαλατίνα αφκιά του σχοίρου!!! ΚΑΙ

2. Μια κότα ελευθέρας βοσκής!!!

Εν άκουσα χειροκρότημα ...άρα μάλλον, θέλουν καθάρισμα τ' αφκιά μου... :)))

Η κκελλέ του πουπούξιου ξανακτυπά!

  Που λέεις, Ντηαρ μπλογκ, η κκελλέ του πουπούξιου ήταν πολλά ευτυχισμένη, αφού η Παναγία της έδωσε αυτό ακριβώς που εζήτησε: μιαν κοράσα, σκέττη νεράϊδα! 

  Οι νεράϊδες, όμως, κατά κανόνα εν νάκκον... παστούες! Η φιλενάς ήθελε τα μωρούθκια ναν τορφαντά! Άγχος - άγχος γιατί να μεν πασχινίσκει το μωρό! "Άμπα τζι εν πον την εθήλασα?" ερώταν με συνέχεια (οι γιατροί δεν της επέτρεψαν να θηλάσει γιατί τα φάρμακα που έπρεπε να πίνει για την πίεση ήταν να βλάψουν το μωρό - στην πορεία ανακάλυψε ότι υπήρχαν άλλα φάρμακα, που μπορούσε να παίρνει και να θηλάζει, αλλά ήταν αργά). Ο παιδίατρος είπεν της ότι, έτσι εν το καλούπι του! Ε! τάϊστο - τάϊστο εμιάλυνε (αλλά εν επάσχυνε)! Εγίνηκεν 2 χρονών τζαι γράψαν το σε παιδικό σταθμό να κοινωνικοποιηθεί με άλλα μωρά, αφού εν είσχεν αρφούθκια. Όταν η κοράσα ήταν γύρω στα 2μιση εμιλήσαν στο σχολείο για την οικογένεια. Τζι εν ηξέρω τι ακριβώς έιπαν των μωρών οι δασκάλες, πάντως όταν επήεν η φιλενάς να την πιάει που το σχολείο, ακολούθησεν η κάτωθι στιχομυθία: 

-Μάμμα?

-Ναι μωρό μου!

-Θέλω αδεφάκι!

-...(μίνι εγκεφαλικό)... Τί το θέλεις το αδερφάκι?

-Θέλω το! να γίνουμεν οικογένεια!!! 

-Μα... αφού είμαστεν οικογένεια! Εγώ, εσύ τζι ο παπάς σου είμαστε μια οικογένεια! 

-Έν ναι! Η δακάλα είπεν ότι πρέπει να έχουμε αδεφάκι! 

-Αγάπη μου, είμαστεν οικογένεια τζαι χωρίς να έχεις αδερφάκι. Έχεις ξαδερφάκια, τί να το κάμεις το αδερφάκι? 

-Τα ξαδεφάκια μου, όμως, έχουν αδεφάκια, εγώ γιατί να μεν έχω?

   Όπως καταλαβαίνεται το ηθικό δίλημμα εν τεράστιο. Διότι, η φιλενάς άλλο που δεν ήθελε (ένα τορφαντό αγοράκι), αλλά κάπου έπρεπε να δείξει αυτοσυγκράτηση! Τωρά έσχει τζαι μιαν κοράσα να σκεφτεί! Εν την παίρνει να λαλεί "σικκιμέ" πλέον! Μια φράση εκλωθογύριζε συνέχεια μες τον νου της: "Don't push your lack". Είπεν της την ένας γιατρός, που την εξέτασε μετά την εγκυμοσύνη - παρόλο που την ήβρεν πολλά καλά καρδιολογικά - για να την αποθαρρύνει απο μια νέα απόπειρα αυτοκτονίας εγκυμοσύνης.

  Έσυρνεν οφκαιρα να πιάει γεμάτα τζι εσυζήταν το θέμα με συγγενείς, φίλους (μ' εμενα), αλλά κυρίως με τον άντρα της, ο οποίος ήταν κάθετα αρνητικός - δεν εσήκωνε κουβέντα. Οι περισσότεροι ελαλούσαν της "μεν είσαι πλεονέκτισσα" . Οι πιο ηπιοι "καλύττερα να το ξηάσεις". Μα προσέχετε ρε παιθκιά! πως μιλάτε έτσι στην κκελλε του πουπούξιου?! Αφού, εν ξεροτζέφαλη! γίνεται να της πηαίνεις κόντρα? Ξυπνάς την Λερναίαν Ύδρα, ονόματι ... ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ! 

  Όπερ και εγένετο! ..."ΠλεονεΞίιια? Να θέλω αλλό' να μωρό εν πλεονεΞία? Αν ήθελα τζι άλλον αυτοκίνητο, τζι άλλο σπίτι, τζι άλλα λεφτά, ΝΑΙ! ήταν να μουν πλεονέκτισσα! Άκου να το ξηάσω!... Γιαααατί? Είχα κανένα πρόοβλημα στην εγκυμοσύνη? Ούλλα ετζυλήσαν ρολόϊ! Έπαθα τίποτε? ΟΪ! Άρα? γιατί να μεν κάμω της κοράσας μου έναν αρφούι? Εν εν κρίμα το μωρό? Αύριο πον να γύρουμεν εμείς, να μείνει μόνη της? Να μεν έσχει κανέναν?" Αυτό αγαπητοί είναι μόνο ένα μικρό δείγμα, του λεγόμενου κουκκουφήματος, που υπέστηκε τζείνος ο κακομάαααζαλος ο άντρας της... επί ένα χρόνο, παρακαλώ (η επιτομή τους οσιομάρτυρα)! 

  Τελικά... εν άντεξε! ...Έσπασε! τζι εδέκτηκε να κάμουν αλλό' να... (βασικά έν έπαιρνε προφυλάξεις, προσευχόμενος να κούφανεν ο σπόρος του, για να μεν την έσχει πας την κκελλέ του). 
  Κάπου εδώ η ιστορία επαναλαμβάνεται! 

  Επέρασαν 3 χρόνια τζαι εγκυμοσύνη γιοκ. Οπότε η φιλενάς, μιά και δυό, παεί για σαλπιγγογράφημα. Ο ακτινολόγος την πληροφορεί ότι και οι δύο σάλπιγγες είναι βαούμενες και κλειαμπαρωμένες. Πάει στον γυναικολόγο τζαι λαλεί του γιατρέ πότε να ρτω να τες ανοίξουμε? (παντές τζαι ήταν αμπούστες)... Μόλις αδιαθετήσεις, της λεει, να παρεις τηλέφωνο στην κλινική να κλείσουμεν ραντεβού, ΟΚ? ΟΚ! Περιμένει και προσεύχεται (γνωστή ιστορία)! "Άγιε μου Εφραίμ, κάμε να γλιτώσω την λαπαροσκόπηση τζαι αν εν γιος, να φκάλω τ' ονομα σου!" 

  Να μεν τα πολυλογούμεν, μετά την 3 μέρα καθυστέρησης τζι αφού αντιμετώπισε τις ειρωνείες του συζύγου (ο οποίος επερίπαιζεν την, που επίστεψεν ότι μπορεί ναν έγκυος, την στιγμή που οι σάλπιγγες της ήταν κλειστές) επήεν να κάμει αναλύσεις. Τουν' τη φορά ερώτησεν τί ώρα θα ήταν έτοιμες, για να πάει να πιάσει τζαι το report ...στην ανάγκη, να το τρίψει του σύζυγου στα μούτρα (η κατζιασμένη). Σαφώς το αποτέλεσμα των αναλύσεων την εδικαίωσε και σαφώς το απόγευμα έτριψε το report στα μούτρα του σαστισμένου και πλήρως αποδιοργανωμένου συζύγου.

  9 μήνες μετά, κατόπιν σύστασης ομάδας γιατρών (στο χειρουργείο ήταν 13 άτομα για την καισαρική!!!), εγεννήθηκε το γιούι της φιλενάααδας! Ένας λεβέντης τορφαντός, που μόλις έπιαεν το βυζί της μάνας του, έδωκεν του τζαι κατάλαβε! Φοβερή εικόνα!

  <Τωρά χειριζούμαστε το θέμα με προσοχή! Γιατί τα ψέμματα ετελειώσαν (οι γιατροί είπαν μας ότι η μήτρα της εν όπως το τσιαρόχαρτο τζαι επιδεινώθηκε ελαφρά η καρδιακή της ανεπάρκεια)! Οπότε το θέμα εγκυμοσύνη είναι ταμπού στις συζητήσεις μας (άμπα τζαι δόξει της να θέλει τζι άλλο)!>
  Εν να μου πεις: η σταθερή πεποίθηση στην περίπτωση της αγγίζει τα όρια της ανευθυνότητας! Να κρίνω από το αποτέλεσμα ή από τις πιθανότητες και τα "αν"? Τα προσχήματα τζαι η λογική συνιστούν οπωσδήποτε το δεύτερο. Μπορώ, όμως, εγώ να κρίνω το μέγεθος της πεποίθησης και των δυνατοτήτων της? Εξάλλου, "τα προσχήματα δεν είναι παρά τα σχήματα, που έχει συνηθίσει το μάτι της λογικής να κοιτάζει"...

Η κκελλέ του πουπούξιου!

  Που λέτε... Είπα να το γυρίσω τζαι λλίον στο σοβαρό! Αστεία-αστεία, αλλά υπάρχουν τζαι προΛήματα! 
  Έχω μια φίλη! Έχω πολλές, αλλά μια ένει η καρδιακή μου (έσχει πρόβλημα με την καρδία της - όϊ μιλώ σοβαρά τωρά). Το πρόβλημα με την υγεία της εν σοβαρό. Πριν χρόνια έκαμεν εγχείρηση καρδίας τζαι εγλίτωσεν την που την τρίχα, κυριολεκτικά τζαι... χωρίς υπερβολή τουν τη φορά. 
  Ένα χρόνο μετά αρραβωνιάστηκε τζαι αρκέψαν με τον άνθρωπο της να ψάχνουν το θέμα "τεκνοποίηση". Οι γιατροί στην Κύπρο τζαι στο εξωτερικό ήταν κάθετοι: μην επιχειρήσετε εγκυμοσύνη, καλίττερα να υιοθετήσετε!:[  Τζι εγώ έτσι την εσυμβούλευκα να κάμει (εφοούμουν για την ζωή της). Όμως η κκελλέ του πουπούξιου εν ξερή τζι ότι κόψει ο νους της εν να κάμει. "Να καταδικάσω τον άντρα μου μια ζωή να μεν αποκτήσει δικά του μωρά?" (τάχα μου) το επιχείρημα της. Όταν της έλεα "κόρη σύνελθε, μπορεί να πεθάνεις!" εισέπραττα την εξής απάντηση: "τζει πον να κοπεί, ας μείνει!" ή "σικκιμέ!", έτσι για ποικιλία. Μα να διώ τζαι γιω πας σε κάτι πλάσματα... έργα τέχνης ολάν!
  Να μεν τα πολυλογούμεν, αφού ετσάκρισεν τζειν το καυμένο το πλάσμα, κουκκούφα-κουκκούφα, εκαΐλισεν της να κάμουν μωρό. Επί 3 χρόνια επροσπαθούσαν αλλά τίποτε! Κάτι γυναικολογικά, η ψυχολογία, το άγχος, εν έρκετουν το ποθούμενον. Σαν ύστατη λύση - πριν την εξωσωματική - ο γυναικολόγος επρότεινε την τοποθέτηση του σπέρματος εντός της μήτρας. Είπεν της φιλενάδας να περιμένει ν' αδιαθετήσει τζαι μετά ν' αρκέψει κάτι χάπια, για να προετοιμάσουν την μήτρα τζαι τες ωοθήκες για την τοποθέτηση. Η φιλενάδα επερίμενεν τζαι προσεύχετουν, αφού έταξε τζαι το μωρό της Παναΐας! 
  Επερίμενε πολλά, ...παραπάνω που το κανονικό τζαι μιαν ημέρα είπεν να λοαρκάσει τες ημέρες της... 3 ημέρες καθυστέρηση?!!! Ίσια αρκέψαν κάτι ελπιδούλλες μικρές τζιαι ξιφτισμένες να ταράσσουν, να δημιουργούν κομφούζιο τζαι να την καταλαμβάνουν σαν τα στοισχειά! Αποφάσισεν να μεν πει κανενού τίποτε (ούτε εμένα, σκέφτου...) μέχρι να κάμει αναλύσεις τζαι να φκει το αποτέλεσμα. Ένιωθε οτι, αν το λαλούσεν κάποιου (έστω τζαι του άντρα της) ήταν να χαλάσει η συνταγή! Όταν θα εσχόλανε, λοιπόν, που τη δουλειά θα πήαιννε κατευθείαν στο χημείο. Ένιωσε τζαι μια μικρή ζαλάδα, την οποία εξεχώρισεν ως διαφορετική (ιμίσχι), που τες άλλες ούλλες, που την ταλαιπωρούσαν γενικώς! Πάλε οι ελπίδες να φτερουγίζουν. 
  Που το χημείο είπαν της ότι μόλις έχουν αποτελέσματα θα της τηλεφωνήσουν. Επήεν σπίτι τζι έκατσεν που πάνω που το τηλέφωνο. Ελπίδες μες τον νου της ..."τουν τη φορά εν διαφορετικά, νιώθω το!" Ελπίδες παντού, γεμάτος ο τόπος ..."Λες?" Τζαι δος του μονόλογο τζαι προσευχή! "Μακάρι Παναΐα μου!" Όταν είδεν ότι εν σχεδόν ώρα να κλείσει το χημείο, επιασεν τους η ίδια τηλέφωνο. Μολις δε άκουσε το: Συγχαρητηρια, είσται έγκυος! εγύρευκε να βρει την φωνη της για να ευχαριστήσει τον χημικό. 
  Οι στιγμές που ακολούθησαν, όπως μου τις περιέγραψε, ήταν απείρου κάλλους, αφού επήαιννε τζι έρκετουν μες το σπίτι, με μιαν εικόνα της Παναγίας στα σχέρκα τζι έκλαιε ακατάσχετα. Ωσπου, βέβαια, ήρτεν σπίτιν ο άντρας της - έπαθε σιόκ ο καυμένος ετσι που την είδε! τζι ακόμα παραπάνω όταν έμαθε τον λόγο για την κατάσταση της!
  9 μήνες μετά, τζαι ενάντια σε όλα τα προγνωστικά, εγεννήθηκεν η κόρη της φιλενάδας! Μια κοράκλα με έντονη προσωπικότητα, ακριβώς όπως την μάνα της! Η φιλενάδα έχαιρεν και χαίρει άκρας υγείας τζαι μάλιστα είσχεν μιαν εγκυμοσύνη, που άλλες ονειρεύουνται (χωρίς ναυτίες, χωρίς προβλήματα, φοβερά ...επιλεκτική όρεξη κλπ). Άμαν θέλει ο άνθρωπος (τζι ο Θεός, βεβαίως-βεβαίως) όλα γίνουνται! Εν πα να σαλαβατούν οι γιατροί?

Στο επόμενο: η κκελλέ του πουπούξιου αποφασίζει ότι ένα μωρό = κανένα!!!