Που λέτε... Είπα να το γυρίσω τζαι λλίον στο σοβαρό! Αστεία-αστεία, αλλά υπάρχουν τζαι προΛήματα!
Έχω μια φίλη! Έχω πολλές, αλλά μια ένει η καρδιακή μου (έσχει πρόβλημα με την καρδία της - όϊ μιλώ σοβαρά τωρά). Το πρόβλημα με την υγεία της εν σοβαρό. Πριν χρόνια έκαμεν εγχείρηση καρδίας τζαι εγλίτωσεν την που την τρίχα, κυριολεκτικά τζαι... χωρίς υπερβολή τουν τη φορά.
Ένα χρόνο μετά αρραβωνιάστηκε τζαι αρκέψαν με τον άνθρωπο της να ψάχνουν το θέμα "τεκνοποίηση". Οι γιατροί στην Κύπρο τζαι στο εξωτερικό ήταν κάθετοι: μην επιχειρήσετε εγκυμοσύνη, καλίττερα να υιοθετήσετε!:[ Τζι εγώ έτσι την εσυμβούλευκα να κάμει (εφοούμουν για την ζωή της). Όμως η κκελλέ του πουπούξιου εν ξερή τζι ότι κόψει ο νους της εν να κάμει. "Να καταδικάσω τον άντρα μου μια ζωή να μεν αποκτήσει δικά του μωρά?" (τάχα μου) το επιχείρημα της. Όταν της έλεα "κόρη σύνελθε, μπορεί να πεθάνεις!" εισέπραττα την εξής απάντηση: "τζει πον να κοπεί, ας μείνει!" ή "σικκιμέ!", έτσι για ποικιλία. Μα να διώ τζαι γιω πας σε κάτι πλάσματα... έργα τέχνης ολάν!
Να μεν τα πολυλογούμεν, αφού ετσάκρισεν τζειν το καυμένο το πλάσμα, κουκκούφα-κουκκούφα, εκαΐλισεν της να κάμουν μωρό. Επί 3 χρόνια επροσπαθούσαν αλλά τίποτε! Κάτι γυναικολογικά, η ψυχολογία, το άγχος, εν έρκετουν το ποθούμενον. Σαν ύστατη λύση - πριν την εξωσωματική - ο γυναικολόγος επρότεινε την τοποθέτηση του σπέρματος εντός της μήτρας. Είπεν της φιλενάδας να περιμένει ν' αδιαθετήσει τζαι μετά ν' αρκέψει κάτι χάπια, για να προετοιμάσουν την μήτρα τζαι τες ωοθήκες για την τοποθέτηση. Η φιλενάδα επερίμενεν τζαι προσεύχετουν, αφού έταξε τζαι το μωρό της Παναΐας!
Επερίμενε πολλά, ...παραπάνω που το κανονικό τζαι μιαν ημέρα είπεν να λοαρκάσει τες ημέρες της... 3 ημέρες καθυστέρηση?!!! Ίσια αρκέψαν κάτι ελπιδούλλες μικρές τζιαι ξιφτισμένες να ταράσσουν, να δημιουργούν κομφούζιο τζαι να την καταλαμβάνουν σαν τα στοισχειά! Αποφάσισεν να μεν πει κανενού τίποτε (ούτε εμένα, σκέφτου...) μέχρι να κάμει αναλύσεις τζαι να φκει το αποτέλεσμα. Ένιωθε οτι, αν το λαλούσεν κάποιου (έστω τζαι του άντρα της) ήταν να χαλάσει η συνταγή! Όταν θα εσχόλανε, λοιπόν, που τη δουλειά θα πήαιννε κατευθείαν στο χημείο. Ένιωσε τζαι μια μικρή ζαλάδα, την οποία εξεχώρισεν ως διαφορετική (ιμίσχι), που τες άλλες ούλλες, που την ταλαιπωρούσαν γενικώς! Πάλε οι ελπίδες να φτερουγίζουν.
Που το χημείο είπαν της ότι μόλις έχουν αποτελέσματα θα της τηλεφωνήσουν. Επήεν σπίτι τζι έκατσεν που πάνω που το τηλέφωνο. Ελπίδες μες τον νου της ..."τουν τη φορά εν διαφορετικά, νιώθω το!" Ελπίδες παντού, γεμάτος ο τόπος ..."Λες?" Τζαι δος του μονόλογο τζαι προσευχή! "Μακάρι Παναΐα μου!" Όταν είδεν ότι εν σχεδόν ώρα να κλείσει το χημείο, επιασεν τους η ίδια τηλέφωνο. Μολις δε άκουσε το: Συγχαρητηρια, είσται έγκυος! εγύρευκε να βρει την φωνη της για να ευχαριστήσει τον χημικό.
Οι στιγμές που ακολούθησαν, όπως μου τις περιέγραψε, ήταν απείρου κάλλους, αφού επήαιννε τζι έρκετουν μες το σπίτι, με μιαν εικόνα της Παναγίας στα σχέρκα τζι έκλαιε ακατάσχετα. Ωσπου, βέβαια, ήρτεν σπίτιν ο άντρας της - έπαθε σιόκ ο καυμένος ετσι που την είδε! τζι ακόμα παραπάνω όταν έμαθε τον λόγο για την κατάσταση της!
9 μήνες μετά, τζαι ενάντια σε όλα τα προγνωστικά, εγεννήθηκεν η κόρη της φιλενάδας! Μια κοράκλα με έντονη προσωπικότητα, ακριβώς όπως την μάνα της! Η φιλενάδα έχαιρεν και χαίρει άκρας υγείας τζαι μάλιστα είσχεν μιαν εγκυμοσύνη, που άλλες ονειρεύουνται (χωρίς ναυτίες, χωρίς προβλήματα, φοβερά ...επιλεκτική όρεξη κλπ). Άμαν θέλει ο άνθρωπος (τζι ο Θεός, βεβαίως-βεβαίως) όλα γίνουνται! Εν πα να σαλαβατούν οι γιατροί?
Στο επόμενο: η κκελλέ του πουπούξιου αποφασίζει ότι ένα μωρό = κανένα!!!
Έχω μια φίλη! Έχω πολλές, αλλά μια ένει η καρδιακή μου (έσχει πρόβλημα με την καρδία της - όϊ μιλώ σοβαρά τωρά). Το πρόβλημα με την υγεία της εν σοβαρό. Πριν χρόνια έκαμεν εγχείρηση καρδίας τζαι εγλίτωσεν την που την τρίχα, κυριολεκτικά τζαι... χωρίς υπερβολή τουν τη φορά.
Ένα χρόνο μετά αρραβωνιάστηκε τζαι αρκέψαν με τον άνθρωπο της να ψάχνουν το θέμα "τεκνοποίηση". Οι γιατροί στην Κύπρο τζαι στο εξωτερικό ήταν κάθετοι: μην επιχειρήσετε εγκυμοσύνη, καλίττερα να υιοθετήσετε!:[ Τζι εγώ έτσι την εσυμβούλευκα να κάμει (εφοούμουν για την ζωή της). Όμως η κκελλέ του πουπούξιου εν ξερή τζι ότι κόψει ο νους της εν να κάμει. "Να καταδικάσω τον άντρα μου μια ζωή να μεν αποκτήσει δικά του μωρά?" (τάχα μου) το επιχείρημα της. Όταν της έλεα "κόρη σύνελθε, μπορεί να πεθάνεις!" εισέπραττα την εξής απάντηση: "τζει πον να κοπεί, ας μείνει!" ή "σικκιμέ!", έτσι για ποικιλία. Μα να διώ τζαι γιω πας σε κάτι πλάσματα... έργα τέχνης ολάν!
Να μεν τα πολυλογούμεν, αφού ετσάκρισεν τζειν το καυμένο το πλάσμα, κουκκούφα-κουκκούφα, εκαΐλισεν της να κάμουν μωρό. Επί 3 χρόνια επροσπαθούσαν αλλά τίποτε! Κάτι γυναικολογικά, η ψυχολογία, το άγχος, εν έρκετουν το ποθούμενον. Σαν ύστατη λύση - πριν την εξωσωματική - ο γυναικολόγος επρότεινε την τοποθέτηση του σπέρματος εντός της μήτρας. Είπεν της φιλενάδας να περιμένει ν' αδιαθετήσει τζαι μετά ν' αρκέψει κάτι χάπια, για να προετοιμάσουν την μήτρα τζαι τες ωοθήκες για την τοποθέτηση. Η φιλενάδα επερίμενεν τζαι προσεύχετουν, αφού έταξε τζαι το μωρό της Παναΐας!
Επερίμενε πολλά, ...παραπάνω που το κανονικό τζαι μιαν ημέρα είπεν να λοαρκάσει τες ημέρες της... 3 ημέρες καθυστέρηση?!!! Ίσια αρκέψαν κάτι ελπιδούλλες μικρές τζιαι ξιφτισμένες να ταράσσουν, να δημιουργούν κομφούζιο τζαι να την καταλαμβάνουν σαν τα στοισχειά! Αποφάσισεν να μεν πει κανενού τίποτε (ούτε εμένα, σκέφτου...) μέχρι να κάμει αναλύσεις τζαι να φκει το αποτέλεσμα. Ένιωθε οτι, αν το λαλούσεν κάποιου (έστω τζαι του άντρα της) ήταν να χαλάσει η συνταγή! Όταν θα εσχόλανε, λοιπόν, που τη δουλειά θα πήαιννε κατευθείαν στο χημείο. Ένιωσε τζαι μια μικρή ζαλάδα, την οποία εξεχώρισεν ως διαφορετική (ιμίσχι), που τες άλλες ούλλες, που την ταλαιπωρούσαν γενικώς! Πάλε οι ελπίδες να φτερουγίζουν.
Που το χημείο είπαν της ότι μόλις έχουν αποτελέσματα θα της τηλεφωνήσουν. Επήεν σπίτι τζι έκατσεν που πάνω που το τηλέφωνο. Ελπίδες μες τον νου της ..."τουν τη φορά εν διαφορετικά, νιώθω το!" Ελπίδες παντού, γεμάτος ο τόπος ..."Λες?" Τζαι δος του μονόλογο τζαι προσευχή! "Μακάρι Παναΐα μου!" Όταν είδεν ότι εν σχεδόν ώρα να κλείσει το χημείο, επιασεν τους η ίδια τηλέφωνο. Μολις δε άκουσε το: Συγχαρητηρια, είσται έγκυος! εγύρευκε να βρει την φωνη της για να ευχαριστήσει τον χημικό.
Οι στιγμές που ακολούθησαν, όπως μου τις περιέγραψε, ήταν απείρου κάλλους, αφού επήαιννε τζι έρκετουν μες το σπίτι, με μιαν εικόνα της Παναγίας στα σχέρκα τζι έκλαιε ακατάσχετα. Ωσπου, βέβαια, ήρτεν σπίτιν ο άντρας της - έπαθε σιόκ ο καυμένος ετσι που την είδε! τζι ακόμα παραπάνω όταν έμαθε τον λόγο για την κατάσταση της!
9 μήνες μετά, τζαι ενάντια σε όλα τα προγνωστικά, εγεννήθηκεν η κόρη της φιλενάδας! Μια κοράκλα με έντονη προσωπικότητα, ακριβώς όπως την μάνα της! Η φιλενάδα έχαιρεν και χαίρει άκρας υγείας τζαι μάλιστα είσχεν μιαν εγκυμοσύνη, που άλλες ονειρεύουνται (χωρίς ναυτίες, χωρίς προβλήματα, φοβερά ...επιλεκτική όρεξη κλπ). Άμαν θέλει ο άνθρωπος (τζι ο Θεός, βεβαίως-βεβαίως) όλα γίνουνται! Εν πα να σαλαβατούν οι γιατροί?
Στο επόμενο: η κκελλέ του πουπούξιου αποφασίζει ότι ένα μωρό = κανένα!!!
!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφή:))))) Ευχομαι ολοψυχα το ίδιο αποτελεσμα σε ενα πολλά κοντινο μου προσωπο.....
ΑπάντησηΔιαγραφήνα σας ζήσει η κοράκλα!!
ΑπάντησηΔιαγραφήεν συμφωνώ με το attitude 'δικό μου' - τι σχέση έχει πιού τα γονίδια έχει? - εν θα το αγαπάς το μωρό αν δεν το γεννήσεις? ..αλλά επειδή οι ανάγκες του κάθε ανθρώπου εν διαφορετικές και σεβαστές μπράβο της που το προσπάθησε και εκατάφερεν τα!
@Νεραϊδα !!!! τζι εγω.
ΑπάντησηΔιαγραφή@Πρας μου επειδη το ειδα να συμβαινει παντα λέω σε οσους εχουν παρομοιο προβλημα να μεν το βαλλουν κατω. Η αισιοδοξια (θετικη σταση απεναντι στη ζωη) τζαι η επιμονη, ειναι βασικοι παραγοντες σ' ετσι περιπτωσεις. Ευχομαι στο κοντινο σου προσωπο να εβρει τη δυναμη να το πιστεψει!
@Ρανια ευχαριστουμε! Οντως το θεμα της υιοθεσιας εν ενα ΘΕΜΑ, που πολλοι δεν το βλεπουν ως λυση αλλα ως τελικη λυση. Η φιλενας, ομως, ειμαι πεπεισμενη οτι ηθελε να νιωσει την μητροτητα που την αρκη, δηλ. την εγκυμοσυνη, τον θηλασμο κλπ. Αυτο αλλωστε θα το δείτε τζαι στο επόμενο... επεισοδιο ;)
ole ole ole!!! mbravo na tous zisei panta gero kai dinato... fisika to risko itan megalo alla eytuxos mexri tora ola kala na pologiso ... j apopsi mou mana en jinei pou nionei ta kopelouthkia opoia j na einai.. oi tzini pou ta spourrta.. sorry gia tin ekfrasi... :P
ΑπάντησηΔιαγραφήσυγχαρητήρια στη φίλη σου...
ΑπάντησηΔιαγραφήνα την σιέρεται τζαι ναν ούλοι καλά στην υγεία τους...
υγ. έθελε όντως κότσια να το κάμει...
Πολλά όμορφη ιστορία. Όπως άρκεψες εθύμησες μου έναν παλιό μου ποστ τζαι επερίμενα άσιημο τέλος τζαι έτσι το χάπι-εντ ήρτεν μου ακόμα πιο έντονο :) Να'ν καλά να τες σιαίρεστε.
ΑπάντησηΔιαγραφήΥ.Γ. Για το "ιμίσχι", "σχέρκα", "είσχεν", εγώ προσωπικά προτιμώ τα "ίμισιη", "σιέρκα", "είσιεν"... Just a thought.
Να της ζήσουν και τα δύο και τα τρία αμα λάχει!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤελικά η ξεροτζεφαλιά καμιά φορά κάμνει θαύματα. Μπράβο στη φίλη σου για την επιμονή τζαι την πίστη που είσhε σε τούτο που έθελεν.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑμα η ψυχη σου είναι δοσμένη σε αυτό που θέλεις, τελικά όλα γίνονται. Να χαίρεται το παιδάκι της.
ΑπάντησηΔιαγραφή@Μισιρλου δεν θα μπορουσα να συμφωνησω περισσοτερο μαζι σου. Μανα εν ναι μονο τζεινη που γεννα, αλλα τζαι τζεινη που αναγνωριζει οτι ουλλα τα μωρα, εν μωρα ουλλου του κοσμου. Που αναγνωριζει δηλ. στο προσωπο των παιδιων το μελλον τζαι την ελπιδα. Που ανα πασα στιγμη μπορει να λειτουργησει, δοθεισης της ευκαιριας, προς ωφελος οποιουδηποτε παιδιου στον πλανητη. Η μανα νιωθει ουλλα τα μωρα του κοσμου δικα της.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑλλα, φανταζομαι συμφωνεις οτι τζαι το να βιωσει μια γυναικα την εγκυμοσυνη, τον θηλασμο και την γεννα, ειναι σοβαρη υποθεση. Για μενα τουλαχιστον η μητροτητα ηταν συγκλονιστικη υποθεση τζαι ειδικα ο θηλασμος.
Το ιδιο ισχυει τζαι για την φιλεναδα μου, η οποια ενιωθε σαν να τζαι οι γιατροι επροσπαθουσαν να την αποκοψουν (για να γλιτωσουν τον πελα) που την βασικοτερη πτυχη της φυσης της.
Ερισκαρε αλλα το ρισκο εφερεν της την ευτυχια, αρα αξιζε!
τζι εμέναν επιάστην η ψυshή μου ώσπου να τελειώσω το διάβασμα του ποστ, εχάρηκα που είσιεν καλήν κατάληξην!!
ΑπάντησηΔιαγραφήδόξα σοι ο Θεός τζαι μακάρι να ζήσουν χρόνια πολλά να χαρούν η μια την άλλη!
@Nonis η κκελλε του πουπουξιου εν εσχει κοτσια, εσχει ομως πεισμα γαδάρου! χαχαχαχα
ΑπάντησηΔιαγραφή@HeatJo ο επιμενων νικα!
@Σμιλι οτι καμνουμε με την ψυσχη μας εν καλα καμωμενα (να σου βαλω φωτο της κουβερτουας που ξεκινησα).
@Defiance βαλε το link καπου ή πε μου τον τιτλο να την θκιαβασω την αναρτηση σου σε παρακαλω. Τζαι ναι το καλο μας ελειξε καλα η ιστορια.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓια την λεκτικη σου παρατηρηση, εσκεφτηκα το τζι εγω, αλλα εν σαν να αλλοιωνεται εντελως η λεξη, εν θυμιζει σε τπτ την αρχικη. Το ιδανικο θα ηταν να εχουμε πληκτρολογια που να τοποθετουν το ειδικο σημαδακι πανω στα γραμματα που εχουν ιδιαιτερη προφορα, αλλα... πφφ εν νμζ να φκει ποττε ετσι πληκρολογιο.
@ Καισι, εν τζαι φανταζομαι να βαλες τπτ το σχερι σου εσυ, τοτε που εμεινεν εγκυος? ;p
ΑπάντησηΔιαγραφή@Neerie, εμενα επιαστειν η ψυσχη μου οταν εμεινεν εγκυος, εμεινε πιασμενη ωσπου να γεννησει (τζεινη, ππε στην κοσμαρα της, ουτε πως συμβαινει τπτ), επιαστηκαν τζαι τα σχερκα μου να γραψω την αναρτηση! Χαλαλι της!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠαρόλο που διαφωνώ λιον με τη στάση της φίλης σου (οκ δαμέ ευτυχώς επήαν ούλλα καλά αλλά αν δεν, ενα μωρό θα εμείνισκεν μόνο του ενεν?) πιστέφκω πως ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε μιαν αρρώστια εν καθοριστικός για το πως θα εξελιχθει.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑχαπαρη μου συμφωνουμεν ειδικα με την τελευταια σου προταση. Για τα υπολοιπα παιρνω θεση στην αναρτηση/συνεχεια της ιστοριας.
ΑπάντησηΔιαγραφήhttp://defiancev.blogspot.com/2011/01/optimism-free.html
ΑπάντησηΔιαγραφήDefiance έσχει δηλ. καπου 10 μηνες η κουβεντα. Ελπιζω να εισαι καλα τωρα, να τελειωσεν ο αγωνας. Αξιζει μας μια ανασα ρε παιδι μου! Μολις φυει το εναν, ερκεται το αλλο... γμτ!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕχω μια φιλη με το ιδιο προβλημα. Επηρεν το ραδιενεργο ιωδιο για 2η φορα, αλλα τα αντισωματα της εν εππεσαν ικανοποιητικα. Ο γιατρος εσχει την λλιον στο περιμενε τωρα. Any thoughts?
Μια χαρά είμαι. Προς το παρών τουλάχιστον. Με τούτες τες ιστορίες εν τζαι ξεμπερτεύκεις. Απλά περιμένεις το να ξανάρτει για να το ξαναξεφορτωθείς. Μια ζωή εξετάσεις, αναλύσεις τζαι χάπια...
ΑπάντησηΔιαγραφήΓια τη φίλη σου τωρά, το ραδιενεργό ιώδιο για να δουλέψει, πρέπει πρώτα να καθαρίσει που ιώδιο ο οργανισμός σου τζαι μετά να του δώκεις ραδιενεργό ιώδιο τζαι να το απορροφήσει αμέσως. Για 2-4 εφτομάδες πριν τη θεραπεία πρέπει να προσέχεις τι τρώεις, να μεν τρώεις ιώδιο τίποτε. Τζαι το μαλακισμένο εν παντού: αλάτι, γαλακτοκομικά, ψωμί, ζυμαρικά, ρύζι, αυγά, ψάρι, θαλασσινά, ζωμό, πατάτες... Βασικά πρέπει να τρώεις σχεδόν μόνο κρέας (βραστό χωρίς ζωμό ή στη σχάρα) ανάλατο, με σαλάτα πάλε ανάλατη τζαι φρούτα. Αν έσιει ήδη ιώδιο ο οργανισμός σου, μετά τη θεραπεία, χρησιμοποιεί ένα μέρος του ραδιενεργού ιωδίου τζαι το υπόλοιπο αποθηκεύκει το. Που σημαίνει έννα φάεις παραπάνω τζαιρό να καθαρίσεις που το ραδιενεργό ιώδιο τζαι άρα που τη ραδιενέργεια.
Αν μετά που τη θεραπεία δυσκολεύκεται να καθαρίσει, πρέπει ξανά να κόψει το ιώδιο για να το "ξεθάψει" ο οργανισμός της το ραδιενεργό που τζαμαί που το έχωσε τζαι να το καταλύσει. Παράλληλα, για να φύει πιο γλήορα, θέλει πολλά υγρά τζαι πολλή κατούρημα. Βοηθά τζαι ο ιδρώτας. Να δρώνει (γυμναστική) τζαι να λούνετε αμέσως για να φύει που πάνω της τζαι να μεν το απορροφήσει ξανά το σώμα.
Η αστάθεια ή η έλλειψη θηροξίνης (κόφκεις την πριν, κατά τζαι μετά την θεραπεία για ένα χρονικό διάστημα) έσιει απίστευτες ψυχολογικές επιπτώσεις: κυκλοθυμία, νεύρα, υπερευαισθησία... τζαι αν δεν το προσέξεις προκαλεί κατάθλιψη. Έσιετε της λλίην ένοια ώσπου να περάσει.
Defiance ευχαριστω γιατι για τις επιπτωσεις εν ειχα ιδεα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕκαμεν διατροφη κανονικα νμζ πριν να το παρει. Εν τα τρωεν αναλατα, ομως. Εβαλλεν ενα ειδικον αλατι, χωρις ιωδιο.
Παντως, ουλλοι σηκωνουν ενα σταυρο... αλλος με την υγεια, αλλος με τα οικογενειακα του και παει λεγοντας. Φυσικα σαν την υγειαν εν εσχει οποτε εμεις μαλλον ειμαστε που τους πιο ατυχους. What to do, ομως? Εν να περαουμεν! ;)