Το Θύμα

  Ήταν μια φτωχή πλην τίμια κοπέλα της επαρχίας, γύρω στα 23.  Με καθαρό πρόσωπο... και κυρίως μέτωπο, από μια μεγάλη οικογένεια. Ήταν το τελευταίο παιδί, ανάμεσα σε 7 αδέρφια, 4 κόρες και 3 γιούς. Φτωχοί, αλλά προκομμένοι άνθρωποι και κυρίως ήσυχοι - ποτέ δεν έδωσαν λαβή για σχόλια στο χωριό. Όλοι αποκατεστημένοι, σκληρά εργαζόμενοι οικογενειάρχες. Όλοι, εκτός από αυτήν την μικρή. Χωρίς ιδιαίτερη μόρφωση, μεγαλωμένη σχεδόν μόνη της, αφού η μάνα της είχε πεθάνει προ πολλού, να φροντίζει τον γέροντα πατέρα της και να ονειρεύεται τον πρίγκιπα, που θα την έπαιρνε μακριά από την μιζέρια της μοναξιάς της.

   

  Σε ένα συγγενικό γάμο ήρθε ο πρίγκιπας! Της τον σύστησε ο αρραβωνιαστικός μιας φίλης της. Τον ερωτεύτηκε αμέσως, αλλά και κείνος δεν έμεινε ασυγκίνητος, μπροστά στην αγνή και φρέσκια ομορφιά της. Ήταν πάνω-κάτω στην ηλικία της, ίσως 2-3 χρόνια μεγαλύτερος, ψηλός, μελαχρινός και ρωμαλέος. Κανένας συναγερμός κινδύνου δεν σήμανε μέσα της! Μαγεύτηκε!

  

  Συναντήθηκαν μερικές φορές ακόμα και της ζήτησε να παντρευτούν. Νόμιζε ότι ονειρευόταν! Δεν πτοήθηκε, ούτε όταν την προειδοποίησε ότι είναι άστατος χαρακτήρας, αυταρχικός και είχε ανάγκη πότε-πότε να βγαίνει με φίλους και να ξενυχτά. Δεν προβληματίστηκε καθόλου, όταν της είπε ότι, αυτός είναι ένας από τους όρους του για να παντρευτούν - ότι δηλαδή δεν θα έπρεπε, ποτέ της, να πιστέψει, ότι εκείνος μπορούσε ν' αλλάξει. Δεν την πείραξε, που θα ερχόταν κάποιες φορές δεύτερη στην ζωή του! Φτάνει, που θα τον είχε δικό της.

  Παντρεύτηκαν! Ακόμα πετούσε στα σύννεφα! Δεν την ένοιαζε, που θα έμεναν με την πεθερά της, μέχρι να φτιάξουν δικό τους σπίτι. Θα υπέμενε τα πάντα, φτάνει, που ήταν δικός της. Έμεινε έγκυος! Δεν την ένοιαζε, που θα έφερνε το νεογέννητο στο σπίτι των πεθερικών της, ένα μικρό και κρύο σπίτι. Φτάνει που θα ήταν μαζί, να το ζεσταίνουν με την αγάπη τους. 

  Η κόρη τους έγινε 2 χρονών και η ίδια άρχισε να κουράζεται με την ασφυκτικη κατάσταση στο μικρό σπίτι της πεθεράς, γιατί τώρα ζούσαν εκεί κι αδερφός του πρίγκιπα με την αρραβωνιαστικιά του. Άρχισε να  τον πιέζει ελαφρά, για να νοικιάσουν έστω, ένα μικρό διαμέρισμα. Ήδη, οι δουλειές του πήγαιναν πολύ καλά. Πέρασαν άλλοι 6 μήνες και επιτέλους αγόρασαν ένα μικρό διαμέρισμα και μετακόμισαν. 

  Όσο καλύτερα πήγαιναν οι δουλειές του, τόσο πιο συνχνά και μεγάλα γίνονταν και τα ξενύχτια. Δεν άργησε, στο μικρό, καταθλιπτικό διαμέρισμα, να βρει τα αποδεικτικά στοιχεία της προδοσίας... κραγιόν, γκλίτερ απο σκιές ματιών και οσμές από γυναικεία αρώματα, στα πουκάμισα του. Τα ίδια πουκάμισα, που η ίδια έπλενε με αγάπη και σιδέρωνε με λατρεία.... Πικράθηκε, αλλά δεν το έδειξε! Αφού είχαν συμφωνήσει! πως ν' αθετήσει την συμφωνία τους. Έπεισε τον εαυτό της ότι, της ήταν αρκετό, που επέστρεφε πάντα κοντά της.

   Το μικρό διαμέρισμα σε λίγα χρόνια το διαδέκτηκε ένα τεράστιο οροφοδιαμέρισμα, 5 υπνοδωματίων - υπερπολυτελές. Ακόμα και στο νέο τους σπίτι, φάνηκε πόσο λίγο την υπολόγιζει, πόσο λίγο τον ενδιαφέρει η άποψη της! Δεν της επέτρεψε να πάρει καμία σχετική απόφαση, δεν την πήρε ποτέ μαζί του για να διαλέξουν πατώματα, ηλεκτρικές συσκευές ή έστω έπιπλα. Αποφάσισε για όλα μόνος του!

  Έμεινε ξανά έγκυος και αυτή τη φορά τα πέρασε όλα, ολομόναχη, στο τεράστιο, καταθλιπτικό οροφοδιαμέρισμα. Η εγκυμοσύνη ήταν δύσκολη, ίσως και λόγω της βεβαρημένης ψυχολογίας της. Δεν είχε, ούτε την πεθερά της κοντά για να την βοηθήσει, όπως στην πρώτη εγκυμοσύνη. Εκείνος να συνεχίζει τα ξενύχτια και ίδια να συνεχίζει να δαγκώνει τα χείλη για να μην ανοίξει το στόμα της. Δεν είπε σε κανέναν τίποτε - ούτε στα αδέρφια της. Ήταν περήφανη, δεν ήθελε να την λυπούνται... και ύστερα είναι κι ο κόσμος, τι θα πει ο κόσμος?

  Γέννησε την δεύτερη κόρη και ο πρίγκιπας, κάπως, μαζεύτηκε στο σπίτι. Έδειχνε μια αδυναμία στην δεύτερη κόρη, ίσως γιατί αυτή του έμοιαζε περισσότερο. Όταν η κόρη ήταν γύρω στα 3, εκείνος κάλεσε στα γεννέθλια της, έναν συνεργάτη του με την σύζυγο του. Κάποιοι πρόσεξαν ότι ήταν ασυνήθιστα διαχυτικός με την σύζυγο του συνεργάτη. Το πρόσεξε και η ίδια και τον ρώτησε, αν συμβαίνει κάτι. Της έιπε ότι την λυπάται, γιατί ο άντρας της έιναι μέθυσος, χαρτοπαίκτης και την χτυπά. 

  Αμέσως, την λυπήθηκε κι η ίδια. Για να την βοηθήσει, επιδίωξε να γίνουν φίλες. Έγιναν φίλες και μοιράζονταν τα συζυγικά τους μυστικά.  Αυτά, που δεν μοιραζόταν με κανέναν άλλο. Θεωρούσε ότι αυτή, που είχε δεινοπαθήσει από τον άντρα της, μπορούσε να την καταλάβει...

  Τα ξενύχτια ξανάρχισαν και έγιναν ολονύχτιες αγρυπνίες για κείνη - ολονύχτιες απουσίες εκείνου. Ερχόταν στο σπίτι, την ώρα, που οι άλλοι ξυπνούν να πάνε στη δουλειά τους! Κοιμόταν μέχρι το μεσημέρι, έκανε μπάνιο, έτρωγε κι έφευγε. Ένας άγνωστος, που απολαμβάνει υπηρεσίες ξενοδοχείου...

  Ένα χρόνο μετά, ήρθε ένα ανώνυμο τηλεφώνημα να αναστατώσει τα ήδη αναστατωμένα. Της είπαν ότι, τον είδαν με την σύζυγο του συνεργάτη του (η οποία, εν τω μεταξύ είχε χωρίσει) στα μπουζούκια... Φυσικά, το αρνήθηκαν και οι δύο. Αλλά, επιβεβαιώθηκε από πολλούς άλλους, στην συνέχεια. Διπλή προδοσία...

  5 χρόνια υπέμενε τις καταστάσεις αυτές. 5 χρόνια συνέχιζε να του ξεπλένει τα μιαρά αποδεικτικά στοιχεία της προδοσίας, απ' τα ρούχα. 5 χρόνια έκανε υπομόνη για τις κόρες της! 5 χρόνια ρωτούσε τον εαυτό της, που έφταιξε! 5 χρόνια είχε να νιώσει γυναίκα! 5 χρόνια κοιμόταν και ξυπνούσε μόνη της, με ημικρανίες! 5 χρόνια υποκρινόταν σε όλους, ότι όλα είναι τέλεια! 5 χρόνια μια τον μισούσε, μια τον σιχαινόταν και προπάντων των αγαπούσε! 5 χρόνια ήλπιζε, ότι κάτι θα ...γίνει!

  Κι έγινε... Της είπε ότι δεν πάει άλλο! Πρέπει να χωρίσουν!

Πρόκειται για την πραγματική ιστορία μιάς γνωστής μου.

Σόρρυ, που εν καταθλιπτική. Απλά εν σηκώνει διακωμώδηση με τίποτε. :(

Προ-ΣΕΞ-τε το! ...VIP*

  Επειδή, εφοητσιάσαμεν σας λλίον με το θεμα "κοπελλούθκια", τελευταίως, είπα να σας παρουσιάσω (στα μέτρα των φτωχών μου δυνατοτήτων) τζαι τον αντίποδα της υπόθεσης. 

  Είπα σας ότι τζαι γω επροσπαθούσα για 5 χρόνια να κάμω μωρό? Εν σας το είπα. Αφού επέρασεν η πενταετία του μαρτυρίου, λοιπόν, τζαι πάνω που απελπιστήκαμεν τζαι γω τζι ο στύλλος του σπιθκιού (τζαι τα 110,000,000 σπερματοζωάρια του), έμεινα έγκυος την κόρη μου. Η μεγαλύτερη χαρά της ζωής μου ήταν, όταν έμαθα ότι ήμουν έγκυος!

  Εγέννησα την κόρη με καισαρική. Σε κάποια φάση που εξύπνησα μετά το χειρουργείο, μες την χαύνωση του αναισθητικού, χωρίς να συνειδητοποιώ ακόμα, που είμαι και τι μου συμβαίνει, ακούω την μάμμμμα μου τζαι λαλεί: "να της φέρουμεν τζαι το μωρό να το δει". Αμέσως, έφερα τα μίλια μου τζαι είπα στον εαυτό μου: "Περίμενε μιαν στιMή! Μα ΝΑΙ! είσχεν τζι ένα μωρό μέσα η υπόθεση!". 

  Φέρνουν την τζαι βάλλουν την πάνω μου. Εν επρόλαβα να την κοιτάξω (να σκεφτώ ότι εν ασχημόπαπο τζαι ζαρωμένο τζαι ίνταλως το τυλίξαν έτσι, όπως το κουπέπι) τζι επιάαν με κάτι πόοοοονοι! Φοβεροί! Λάλω της μάνας μου: "Πιάς την γλήορα τζι εν να μου ππέσει!". 
  Το απόγευμα, που μου την εξαναφέραν, ήμουν πολλά καλύττερα τζαι συνειδητοποίησα ότι τουν το πλασματάκι ήταν μέσα μου ασφαλισμένο, τζαι τωρά, που εν σε ξένο περιβάλλον, έσχει με ανάγκη συνέχεια, για να νιώθει καλά. Τζι εγώ τόσες ώρες έμεινα μακριά του γιατί εν εμπορούσα να του προσφέρω τίποτε :(  Μόλις άνοιξε τα ματούθκια της τζαι είδα την να ποκνιάζεται (χεχε), ένιωσα την βαθύτερη χαρά της ζωής μου! Τούτο που λαλούν ότι, μόλις δεις το μωρό σου ξεχάνεις τα ούλλα, τζαι την ταλαιπωρία τζαι τους πόνους, εν αλήθκεια. Μπορεί στις καισαρικές να μεν γίνεται αμέσως, αλλά επέρχεται σύντομα τζαι ειδικά μετά τον πρώτο θηλασμό.

  Επιγραμματικά να σας πω ότι, για μένα προσωπικά, το κλάμα εν βλακεία - χάσιμο χρόνου - εν μ' εξυπηρετεί σε τίποτε. Οι φορές, που έκλαψα στην ζωήν μου - προ μητρότητας και μετά παιδικότητας - εν μετρημένες στον ένα σχέρι. Μετά την μητρότητα, όμως, κλαίω συχνά!  
  Δάκρυα χαράς τζαι συγκίνησης με κάθε ευκαιρία: 

• η αντανάκλαση του εαυτού μου στις κόρες των μμαθκιών της, 
• εχασμουρήθηκε,
• έκλεισε το δάκτυλο μου στο μικροσκοπικό της χεράκι,
• εγέλασεν μου,
• είπε με "μάμμα", 
• το πρώτο της δόντι, 
• έκαμεν πρόταση, 
• επαρπάτησεν, 
• τα πρώτα της γεννέθλια, 
• έδωκεν μου μιάν μες τα μούτρα τζι εχαχχάνιζε, 
• έδωκεν μου φιλί, 
• έπιασεν με αγκαλιά, 
• έκαμεν κακκά στην τουαλέττα, 
• εζωγράφισεν κάτι με νόημα για πρώτη φορά, 
• η πρώτη της μέρα στο νηπιαγωγείο, 
• μια κουβέντα της, πολλά φιλοσοφημένη, 
• η πρώτη γιορτούλλα - η πρώτη απαγγελία ποιήματος...

Η λίστα εν ατέλειωτη! Καθημερινές χαρές, που επισκιάζουν ούλλα τ' άλλα, τζαι φωτίζουν τις ζωές μας.

  Τα αισθήματα, που συνοδεύκουν την μητρότητα είναι τα πιο δυνατά σε ένταση και διάρκεια, που μπορεί να νιώσει μια γυναίκα στην ζωή τής. Αν ήταν να γεννάς το μωρό σου σε ένα μήνα (αντί εννιά), θα ήταν τόσο μεγάλο το σιόκ (λόγω τούτων ούλλων των αισθήματων, που σε κατακλύζουν), που δεν θα άντεχες ψυχολογικά.

  Εν ναιν τυχαίο, που η εγκυμοσύνη στους ανθρώπους, διαρκεί τόσους μήνες. Η φύση επρονόησε, ώστε η μάνα να προετοιμαστεί τόσο σωματικά, όσο και ψυχικά. Εν ναι τυχαίο, που τα μωρούθκια εν μικροσκοπικά τζαι χαριτωμένα. Η φύση επρονόησε έτσι, για να τρυπώνουν αμέσως μες την καρκιά της μάνας, γιατί την έχουν ανάγκη! Εν ναιν τυχαία, που αλλάσουν αυτόματα οι προτεραιότητες της γυναίκας, μόλις γίνει μάνα. Γιατί η ιδιότητα της μάνας, ενώ εν καταργεί αυτήν της γυναίκας, είναι πάνω απ' όλα, για την ίδια τζαι το μωρό της!

 "Κάθε γυναίκα, σαν γίνει μάνα, γίνεται και ιδέα, και οι ιδέες είναι από άφθαρτο υλικό και δεν πεθαίνουν."  

(Πασχαλία Τραυλού)

 

* Στο τίτλο έβαλα την λεξη ΣΕΞ, γιατί αφενός εν σχετική, τζι αφετέρου... πουλά ;Ρ 

VIP = Very Important Post :ΡΡΡΡΡ

Τα καλύτερα Χριστούγεννα!

  Μιάς τζι αρκέψετε ούλλοι που τα τωρά, με τα Χριστούγεννα τζαι ξέρω γιω ιστορίες - ένεκα τζαι του βλογοπαίγνιου "Σίκρετ Σάντα" που ενεπνεύστηκεν η Πρας (και θα διεκπεραιωθεί με την συμπαιγνία του Alter Ego - για πληροφορίες χώρε δαμαί), θα σας πω τζι εγώ για τα πιο ευτυχισμένα Χριστούγεννα της ζωής μου! Ενδέχεται, να σας βοηθήσω να μπείτε καλύτερα στο κλίμα!

  

  Που λέεις, ντήαρ αναγνώστερ (που λέει τζι η Αχάπαρ), λλίο πριν τζείνα τα Χριστούγεννα (είσχεν ένα χρόνο που εγέννησα την κόρη μου), ήμουν σε μιαν φάση πολλά περίεργη. Εν μου ξανάτυχεν που τότε (εύχομαι να μεν μου ξανατύχει), ούτε στον σχειρόττερο μου εχθρό εν θα ευχόμουν την φάση τζείνη. Ήμουν μεταξύ πελλής τζαι λαωμένης. Για να καταλάβεις πρέπει να σου πω ότι γενικά είμαι νάκκον νευρόσπαστον, αλλά τότε είχα ξεφύγει εντελώς. Για να μου απευθύνει τον λόγο, πλάσμα, έπρεπε να είναι πολλά θαρραλέο! Επιάνουμουν με το παραμικρό τζαι ελύσσιαζα! Επαούριζα τζι έσυρνα πράματα (ναι! έφτασα ως τζιαμαί!). Μόλις εσυνέβηκε τζαι τούτον, το τελευταίο, εκατάλαβα ότι κάτι εν πάει καλά. Δεν ήμουν ο εαυτός μου, αφούς! Ήμουν αγρίμι σε κλουβί! Ούλλοι τζαι ούλλα εφταίαν μου! Έφταια μου τζι εγώ! Κυρίως εγώ! Για ούλλα όσα ήθελα να κάμω τζι εν εμπορούσα! Είχα τύψεις!

  Εγυρεύτηκα (άτσα! το κυπριακόν της γιαγιάς) σε γιατρούς γιατί τούτη ούλλη η συμπεριφορά, εσυνοδεύκετουν με φοβερή κούραση, φοβερή κατάπτωση τζαι αδυναμία. Το αποτέλεσμα των εξετάσεων ήταν ότι, είχα φοβερήν αβιταμίνωση, που μου προκαλούσεν υπερκόπωση. Η άσχημη συμπεριφορά, όμως, είσχεν να κάμει με την παντελή έλλειψη Β12. Μια βιταμίνη, που εν υπεύθυνη για την καλή λειτουργία του νευρικού συστήματος. Η εγκυμοσύνη, μάλλον, με είσχεν στραντζίσει από αποθέματα!

  Να μεν τα πολυλογώ, έπαιρνα τριάντα λογιών βιταμίνες, έκαμνα ειδική διατροφή - γιατί είχα τζαι δυσανεξία σε ορισμένα φαγιά - τζαι επομπαρίσκουμουν με ενέσιμη Β12!

  Στον μήνα, αρκέψαν τα αποτελέσματα της αγωγής να φαίνουνται! Ένιωθα πολλά καλλύττερα, ηρέμησα τζαι είχα πολλύν ενέργεια! Η στρίγγλα που έγινεν αρνάκι... :)

  Μέχρι τα Χριστούγεννα, δηλ. λοάρκασε 2 μήνες περίπου, ήμουν μες την τρελλή χαρά! Έκαμνα ωραιότατα προγράμματα διαχείρισης χρόνου, τα οποία ετηρούσα! Εν εξεχνούσα τίποτε (βασικό τούτο)! Έκαμα το σπίτι που γωνιάς τζαι κόντρα! Έκαμα στολίθκια επιτοπίου κατασκευής με μάππουρους! Έκαμα γλυκά! Το πρωΐ των Χριστουγέννων, μετά την εκκλησία, έκαμα σούππαν αυκολέμονη! Είχα πάρει δώρα για ούλλους! Αλλά, το πιό βασικό έιναι ότι, είχα καρφωμένο, συνεχώς, ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπο!!! Κι επειδή, όπως ξέρετε, το χαμόγελο είναι κολλητικό τζαι μια αμφίδρομη κατάσταση, ήταν τζαι οι δικοί μου εξίσου ευτυχισμένοι τζαι γελαστοί! Οπωσδήποτε, το "πνεύμα των περασμένων Χριστουγέννων", ήταν το κάτι άλλο...

  Αχ! Τι ωραία που ήταν! ...Πρέπει επειγόντως ν' αρκέψω ξανά, να χτυπώ ενέσεις (Β12) :(

Υ.Γ.: Ύστερα που κάποιους μήνες, είδα έναν επεισόδιο του House, που είσχεν μιαν περίπτωσην με έλλειψη Β12! Τζαι τζείνη είσχεν τύψεις! Φυσικά τζείνη είσχεν τζαι ταινία στα έντερα (που απορροφούσε την Β12 που τον οργανισμό της) αλλά, ενιγουέϊς... ;p

"Τώρα που ήρθε η χειμωνιά"...

"Τώρα που ήρθε η χειμωνιά"

και πάγωσε τ' αγέρι, ξεγυμνωθήκαν τα κλαδιά

και έβρεξε και... λλίον,

αυκολέμονη και τραχανά

τρώμε για μεσημέρι, τρικά φορέσαμε και παλτά

ν' αντέξουμε το κρύο!

Μετά από τέθκοιαν εισαγωγή φαντάζομαι εκαταλάβετε το θέμα της ανάρτησης. ΝΑΙ ρε παιθκιά! Σωστά! Το θέμα "πλύμμα" με απασχολεί!

Τωρά, που τα ρούχα εν πιο χοντρά, έχουμε πρόΛημα! Μα πόσα πλυντήρια να βάλω σιόρ? Μα άλλη δουλειά εν θα κάμνω? 

Ναι, αγαπητέ άρρεν αναγνώστη! Εν κόπος! Γιατί συνυφασμένα με τις πλύσεις είναι: η μεταφορά απλύτων, η διαλογή, το άπλωμα για φυσικό στέγνωμα, το στέγνωμα με τεχνικά μέσα (όπου εφαρμόζεται), το δίπλωμα, η επαναμεταφορά και το συγύρισμα σε ντουλάπες! Α!Α!Α! Τζαι το σιέρωμα! Που το βαλλεις το σιέρωμα? ΧΕΧ (Τάτσα, ξέρω ίντα πον να πεις... αλλά τζαι που θωρώ, κουράζομαι...)

Μετά από επισταμένο προβληματισμό επί του θέματος μας (καθώς έβαλλα στο πλυντήριο τα ευαίσθητα ρουχούθκια της αυτού μαμμοθρεφτότητας) εκατέληξα στο εξής:

Γιατί να έχουμεν ρούχα? 

Καλάν ρε παιθκιά... ηρεμήστε! Ξέρω εν κρυάδα τζαι θέμα δημοσίας αιδούς! Κάμνω ριφρέϊζ: γιατί να  έχουμεν ρούχα πολλών χρήσεων? Τα ρούχα έπρεπε ναν μιας χρήσης. 

Καταγράφω λοιπόν τα υπέρ των ρούχων μιας χρήσης:

1. Φορείς τα τζαι μετά επειδή εν κατασκευασμένα από ανακυκλώσιμα υλικά, βάλλεις τα στην ανακύκλωση.
2. Εν υπάρχει περίπτωση να βαρηθείς τα ρούχα σου τζαι ν' αννοίεις την βαρυφορτωμένη ντουλάπα σου τζαι να λαλείς: Ούφφου! Εν έχω τίποτε να φορήσω! 
3. Κάθε μέρα θα είναι γιορτή γιατί θα φορείς καινούργια!
4. Θα μπορείς εύκολα να μεταπηδάς από το ένα στυλ στο άλλο.
5. Το κόστος τους θα είναι χαμηλό, αφού εν ναν που πολλά εξελιγμένα υλικά, που δεν θα χρειάζουνται ράψιμο!
6. Θα έσχει πολλίν άκτιον να κάθεσαι στο ιντερνετ τζαι να θκιαλέεις, ούλλα τα ρούχα, που θα φορήσεις νεξτ γουΐκ! Έτσι κάθε ευτομά μπορεί να έσχει θέμα, πχ η ευτομά κυρίλλε, φκιολέ, χαλαρέ, νερντέ, ατημελητέ, κκαζιουαλέ, σπορέ, πρακτικέ, σχεσολιρέ, μπανάλε, ρετρέ κλπ. Οι επιλογές εν ατέλειωτες.
7. Εν θα χρειάζεσαι ηλεκτρικές συσκευές όπως πλυντήρια, στεγνωτήρια αλλά ούτε τζαι ηλίθιες απλώστρες (που μόλις τους δόκει νάκκον ο αέρας, απλώνουν χαμαί) > εξοικονόμηση χώρου, αποφυγή οχληρίας και ηχορρύπανσης!
8. Επομένως, αυτόματα, εξοικονόμηση ρεύματος/ενέργειας > προστασία του περιβάλλοντος.
9. Εν θα χρείαζεσαι απορρυπαντικά 5-6 λογιών, ένα για το κάθε είδος λεκέ! > πάλαι προστασία του περιβάλλοντος τζαι της πούγκας μας!
10. Πρέπει να' σχει τζι άλλα.... αλλά εν μου' ρκουνται. Συμπληρώστε ελεύθερα! 

Μπορεί ναν τζι η ιδέα του αιώνα, Α!?

Η αρφή μου!

  Όϊ πως σας κόφτει αλλά έτσι για.... κουβέντα να γένεται ολάν!... Έχω μιαν αρφή, δηλ. εν θκυό που έχω, αλλά η μιτσιά εν τζει που την περίπτωση "ET want to go home" γι' αυτό εν θα ασχοληθώ με τον ρόκολο. Θα ασχοληθώ με την "φυσιολογική" (τρόπος του λέγειν) αδερφή μου! 

  Τούτη η περίπτωση αρφής - γιατί περί περίπτωσης πρόκειται - έσχει πρόΛημα! 

  Εφαήθειν να κάμει κοπελλούθκια! Κάθε μήνα επήαιννε τζι έρκετουν: 

-Ούφφου πάλαι αδιαθέτησα!

-Ούφφου κόμα να δω! Λαλείς?

-Τουν τη φορά είμαι! σίουρα!

-Έκαμα τεστ! Τζίφος!

-Μα γιατί? Εγώ πότε θα γίνω μάνα?

  Τελικά, έμεινεν έγκυος τζι επνάσαμεν ούλλοι. Επνάσαμεν? Μπα! Πνάζεις άμαν η αρφή σου εν έγκυος τζαι μιαν φορά την εφτομά βουρά στην κλινική με αιμορραγίες? 

  Ε τελοσπάντων, γυρω στον τρίτο μήνα εγκυμοσύνης, που εποσπαστήκαμεν τζαι με τις αιμορραγίες, κάπως εχαλαρώσαμεν. Απασχολούσαν μας φυσικά κάποια... θέματα: 

-Μα ίνταλως τρώει έτσι τούτη η κοπελλούα?

-Θέλει 15 μερίδες στο κάτσιμο της!

-Εν να γίνει, όπως, τον όχτο!

-Έφαν μιαν μαείρισσα κουπέπια μόνη της!

-Τιιιιιιιιί? Έφαν τα ούλλα? Εγώ ίντα πον να φάω τωρά? 

  Ε ΟΚ! τελικά εν έβαλεν πολλά κιλά - εν επρόλαβε - γιατί εγέννησε λλίον μετά τον 7ο μήνα. Βλέπετε τις τρίδυμες κυήσεις, γεννούν τες πρόωρα για ευνόητους λόγους.

Όπως, αντιλαμβάνεσται το σχήμα πάει κάπως έτσι:

Τρίδυμα > Τριπλή χαρά > Τριπλό πλούμισμα > Τριπλά έξοδα > Τριπλόν άλλαμα > Τριπλό τάϊσμα > Τριπλά κλάματα > Τριπλά ξενύχτια > Τριπλές αρρώστιες > Τριπλή κούραση > ...Τέζα Χ Τρία

  Άλλον να πιάννεις το μωρό σου που το μαιευτήριο τζαι να το φέρνεις σπίτι, να το σάζεις, να του παίζεις, να το σχαίρεσαι τζι άλλο να τα πιάννεις... εργολαβία: ώσπου να τα ταίσεις να θελουν άλλαμα, ώσπου να τ' αλλάξεις να θέλουν τάϊσμα τζαι πτου που ξάναρκης!

  Φυσικά, τωρά εμεγαλώσαν και σαν σωστά τρίδυμα κάμνουν πολλά πράματα (που ας πούμεν η κόρη μου, που εν μοναχοκόρη εν να τα κάμει, αφού παουρίσω), πχ: συγυρίζουν, κάμνουν μπάνιο μόνα τους, σηκώνουν το πιάτο τους, βοηθούν ο ένας τον άλλο, την μάμμα, τον παπά, κλπ. 

  Παρόλ' αυτά δεν παύεις να έσχεις να κάμεις με τρία 6χρονα. Πρέπει να τους θκιαβάσεις του καθενός ξεχωριστά, να τους απαντήσεις τζαι την 30η Χ 3 φορά πον να σε ρωτήσουν το ίδιο πράμα, με όσην υπομονή διαθέτεις, όσο κουρασμένος και να είσαι και να καταμερίσεις την προσοχή και σημμασία σου σε τρία, ίσα και δίκαια μέρη. 

Το πρόΛημα της αρφούας μου τούτον ένει: πως να κοπεί σε τρία κομμάθκια για να τα προλάβει ούλλα! 

Για προτάσεις περί εξεύρεσης τρόπου κλωνοποίησης, απευθύνεσται στην Τάτσα.  :)

Αρφούα αν εσυγκινήθηκες, τα μυξομάντηλα εν πας το τραπέζι ;Ρ

Μεταστροφή

Έμαθα να πείθομαι που τους άλλους, όχι από τα λεγόμενα τους, αλλά από το βλέμμα τους. Του κυρίου στο βίντεο, το βλέμμα του, εν το πιο καθαρό που είδα εδώ και χρόνια!

Σημείωση: Όταν θέλεις ν' αμφισβητήσεις κάτι δεν χρειάζεται να κάμεις ιδιαίτερη προσπάθεια! Για να πιστέψεις σε κάτι ιδεατό (όπως τον Θεόν, ας πούμε) χρείαζεσαι ψυχικη δύναμη!

Θερμαντικά

Αφού οι τζαιροί εν δύσκολοι τζι εν μας παίρνει να αφταίνουμε την θέρμανση στο φουλ, όπως παλιά, είπα να γράψω τζαι γω μερικές ιδέες, για το πως να... εξοικονομήσουμεντε λεφτά που το πετρέλαιο θέρμανσης. Ως συνέχεια του σκεπτικού της Μάνας, σας παραθέτω τις δικές μου λύσεις: 

• Σιύλλος ή κάττος ή οποιοδήποτε άλλο κατοικίδιο - Όταν πάεις για ύπνο ή απλώνεις επί του καναπέως, βάλλεις το χτηνό σου να ξαπλώσει πάνω στα πόθκια σου. Έτσι διατηρούνται ζεστά (προσοχή, όμως, στα μεγάλου βάρους ζώα)...
• Πουγιόττα - Επιτελεί ακριβώς το ίδιον έργο με το κατοικίδιο (προσοχή κλείστε την καλά για ν' αποφύγετε τα εγκαύματα).
• Κουβερτούα - Ζεστή κουβέρτα, κατά προτίμηση made by Σμιλί.
• Κλάτσες - Οι ττόρενες κάμνουν καλή δουλειά, αλλά για την πολλήν κρυάδα, προτιμήστε μάλλενες (εκτός τζι αν σας πιάννει φαούρα...)
• Τζάκι - Είναι ότι πεις! αν έσχεις ξύλα, κάστανα, λουκάνικα, χαλλούμι κλπ (προσοχή: πότε-πότε γυρίζετε τζαι λλιον ράσχη του τζακιου, για να βράζει τζαι τζείνη λλίον).
• Δραστηριότητες - Όσην ώρα δεν κάθεστε ή απλώνετε σκουλλισμένοι, πρέπει να κινείστε ζωηρά για να κυκλοφορεί το γαίμα, πχ: δεν πάω χαλαρά στην κουζίνα, τρέχω! δεν ανεβαίνω με το καλάθι την σκάλα για να φέρω τ' άπλυτα, φέρνω τα ένα-ένα! ;p
• Σούππες - αυκολέμονη, τραχανά, φιδέ τζαι βάρτε τζαι μπόλικο πιπέρι.
• Αλκοόλ - Λικεράκια, κονιακκούι, ουίσκι κλπ
• Γλυκά - Φάτε σιοκολάτες άφοα! Το τουρτουρκό κάφκει θερμίδες!
• Έξω - Αν η κατάσταση δεν πάει άλλο τζαι μπαίνετε στον πειρασμό ν' άψετε την θέρμανση, φορείστε τον σάκκο, τον σκούφο, το κασκόλ σας τζαι φκείτε έξω στην κρυάδα, για όσον αντέχετε. Όταν θα ξαναμπείτε στο σπίτι θα σας φανεί φούρνος!
• Ολα τα πιο πάνω!
• Φίμωτρο - Σε περίπτωση που εκάμετε όλα τα πιο πάνω τζαι πάλαι ρυάτε, καλό θα ήταν να χρησιμοποιήσετε ένα... φίμωτρο, για να συγκρατεί την μασέλλα σας να μεν φακκά - μεν σπάσουμε τζαι κανένα δόντι... 

Μετά λύπης μου σας πληροφορώ ότι, κανέναν από τα πιο πάνω σημεία δεν εφαρμόζεται στο μπάνιο... :( Τζιαμαί εβάψαμεν την! Άτε να φκάλεις τα ρούχα μες την ψατζιή... πρρρρ... Φυσικά, μιά λύση είναι να κάμνεις μπάνιο ΜΕ τα ρούχα, αλλά άτε να στεγνώσεις μετά... :/ Ή απλά μηνίσκεις ...άλουτος - η αζούρα, λαλεί τζαι η Μάνα - λογικά, πρέπει να φέρνει βράστη! ;p