"Τα προσχήματα δεν είναι παρά τα σχήματα, που έχει συνηθίσει το μάτι της λογικής να κοιτάζει"...
Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2012
Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2012
Ε ρε Τζάμπο που σας χρειάζεται!
Καθώς εψούμνιζα για το επικείμενο πάρτυ της Κοράσας, ακούω την εξής ανακοίνωση:
"Παρακαλείται η κυρία Ειρήνη να προσέλθει για να παραλάβει τον μικρό Ορέστη!"
Μα να μεν έχουν καθόλου φαντασία τούτοι του Τζάμπο?
Ρε αν ήμουν εγώ, ήταν να σου κάμνω κάτι ανακοινώσεις, όϊ να γλύφεις τα δάχτυλα σου, αλλά να τα ακκάνεις τζαι να θέλεις τζι άλλο!
Πουχου:
"Παρακαλείται η... κυρία Ειρήνη να έρτει να παραλάβει τον νου της!"
ή
"Παρακαλείται η κυρία που το όνομα της αρχίζει από Ε, αν έχασε κάτι που αρχίζει απο Ο να μας ενημερώσει!"
ή
"Παρακαλούνται όλες οι κυρίες που συνοδεύουν παιδάκια να κοιτάξουν γύρω τους! Τα συνοδεύετε ακόμα ή..."
ή
"Κυρία Ειρήνη έχασες τίποτε?"
ή
"Κυρία Ειρήνη να σας υπενθυμίσουμε ότι εφέρετε μαζί σας τζαι τον γιο σας!"
ή απλά
"Κυρία Ειρήνη, το όνομα Ορέστης σας λέει κάτι?"
Τωρά που το σκέφτομαι θα τες έκαμνα ούλλες, την μια πίσω που την άλλη!
"Άτε κυρία Ειρήνη! Παράλαβε τον γιο σου τζι άλλη φορά να βάλλεις κλωστούα πας το δάκτυλο σου για να θυμάσαι ότι έσχεις κάτι που εν πρέπει να ξε-χάνεις..".
Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2012
Eς αύριον τα... "σπουδαία"...
Είδα το τούτο τζαι έκαμα κάτι σκέψεις... τρελλές!
Να κάμουμεν ένα κλόπυ πέϊστ, έτσι, για να μεν κουράζεστε:
Στο ένα δισεκατομμύριο θα φθάσουν οι υπερήλικες
Ο αριθμός υπερηλίκων αυξάνεται ταχύτερα από οποιαδήποτε άλλη πληθυσμιακή ομάδα σε ολόκληρο τον κόσμο υποστηρίζει νέα έρευνα του ΟΗΕ, υπογραμμίζοντας ότι... μέσα στα επόμενα 10 χρόνια οι υπερήλικες του πλανήτη θα φτάσουν το ένα δισεκατομμύριο.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, που επικαλείται η Φωνή της Αμερικής, το 2000, για πρώτη φορά στην ιστορία, υπήρχαν περισσότεροι άνθρωποι άνω των 60 ετών στον πλανήτη, από ότι παιδιά κάτω των 5 ετών, ενώ οι δημογράφοι προβλέπουν ότι μέχρι το 2050, ο αριθμός των υπερηλίκων θα είναι μεγαλύτερος απ΄ότι ο αριθμός των παιδιών κάτω των 15 ετών. Επίσης μέσα στα επόμενα 10 χρόνια ο αριθμός των υπερηλίκων θα ξεπεράσει το 1 δισεκατομμύριο, δηλαδή θα αυξηθούν κατά 200 εκατομμύρια μέσα σε μόλις 10 χρόνια.
Η νέα έκθεση του ΟΗΕ σημειώνει τέλος ότι ενώ η τάση της αύξηση της μέσης ηλικίας των πληθυσμών αποτελεί επίτευγμα της ανθρωπότητας, παρουσιάζει παράλληλα και τεράστιες προκλήσεις για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και τα συνταξιοδοτικά συστήματα, καθώς επίσης και για την ζωτική καθημερινότητα των λαών και τις σχέσεις μεταξύ των διαφορετικών γενιών.
Λοιπόοοοοοοοοοοοοοον!
Στην Κίνα επιβάλαν σε κάθε οικογένεια να κάμνει μόνο ένα μωρό για να καταπολεμήσουν το πρόβλημα του υπερπληθυσμού! Αν η γυναίκα ξαναμείνει έγκυος τζι εν έσχει λεφτά να πληρώσει το υπέρογκο πρόστιμο, ε ξ α ν α γ κ ά ζ ε τ α ι σε έκτρωση! Πρόσφατα είχα δει σχετικήν είδηση με μια Κινέζα, η οποία εκράτησεν κρυφή την δεύτερη εγκυμοσύνη της, γιατί εν είσχεν τα λεφτά (να πληρώσει το πρόστιμο/να αγοράσει το δικαίωμα στη ζωή του μωρού της/να αγοράσει το δικαίωμα της στην μητρότητα). Ανακαλύψαν την τζι αναγκάσαν την να υποστεί έκτρωση στους 7μιση μήνες, σε παρακαλώ!
Έλα δα τωρά "πολιτισμένε" κόσμε!
Αναγκάζεις οικογένειες να παραμείνουν τριμελείς. Κάμνεις τα στραβά μμάθκια στις εκτρώσεις ή νομιμοποιείς τες ή κάμνεις τες υποχρεωτικές! Κάμνεις τα πάντα για να καταστείλεις την αύξηση του πληθυσμού της γης! Μέχρι τζι αρρώστιες εφευρίσκεις για να κοττάς του κόσμου εμβόλια, που ευελπιστείς ότι εν να τον στείλουν στον άλλο κόσμο! Ψεκάζεις τους πέρκει λλιάνουσιν...
Τι έμεινε για να κάμεις πιον? Έλα, λοιπόν! Θέσπισε τζαι την ευθανασία στους γέρους τζαι τάχα ανήμπορους! Έλα φκάλε φιρμάνι, όποιος εν πάνω που 90, να τον φυτεύκουμεν να τελειώνει! Εν θα πεις ότι εν βάρος της γης τζαι εμπόδιο στα θησαυριστικά σου σχέδια! Θα πεις ότι εν για το καλό τους, για να μεν βασανιούνται, για αξιοπρεπή θάνατο μπλα, μπλα, μπλα...
Η ζωή δεν είναι απαραίτητο να είναι τέλεια για να είναι υπέροχη.
Μανώλης Δουκίδης, Συγγραφέας
Το να γερνάς είναι σαν να σε τιμωρούν ολοένα και πιο αυστηρά για ένα έγκλημα που δεν έχεις διαπράξει.
Pierre Teilhard de Chardin, 1881-1955, Γάλλος Ιησουίτης & Φιλόσοφος
Μέσα σε κάθε γέρο υπάρχει ένας νέος που αναρωτιέται τι στο καλό συνέβη.
Terry Pratchett, 1948-, Βρετανός συγγραφέας φανταστικών ιστοριών
Ταπέλλες
Κρίση,
Σοβαρά,
Τα νεύρα μου
Παρασκευή 5 Οκτωβρίου 2012
Αν εν κακό τζαι ξόρισ' το!
...ή "αν εν κακό τζαι ξόριστο"???
Όπως τζαι να' σχει, το θέμαν είναι ότι το μωρό τυρανιέται...
Που την ημέρα που άρκεψεν να πηαίνει στον παιδικό σταθμό, πάει την μιάν τζαι κάμνουμεν τζαι 3 έσσω με πυρετούς, βήχες, μύξες, φλέγματα... Στον αντίποδα τα αντιπυρετικά βίρρα, βλεννολυτικά, μασκούες, τζείν το μασκαραλίκκι που ρουφά τες μύξες, Φυσιομέρ, Σαμπουκόλ (ναι ρε Σάϊκ, τσακρά τα σφινάκια του τζι αρέσκουν του πολλά, θανκς!), Βικς, Βιπροσίλ, μωρομάντηλα τζαι χαρτομάντηλα... πολλά χαρτομάντηλα... μαυροσάκουλλα γεμάτα!
Μέρα καλήν εν είδαμεν κόμα! Πριν να γειάνει, ξαναρρωστά. Κόφκεται τζι η όρεξη του... άλλο μαράζι...
Ξέρω το ότι έτσι ένει στην αρκή! Μόλις βρεθούν με άλλα μωρά, κολλούν ο ένας τον άλλο τζαι παέι... Αλλά εν μπορώ να τον ακούω συνέχεια να ρογχαλίζει την νύχτα. Να προσπαθεί να αναπνεύσει τζαι να δυσκολεύκετε...
Έσχει 1 μήνα να τζοιμηθώ κανονικά... Ξυπνά τζαι κλαίει... Πάω σκουπίζω τον, κάμνω διάφορα να τον ανακουφίσω τζαι όταν πάω πως εν να φύω, χτυπά το σχερούι του πας το μαξιλάρι τζαι λαλεί μου "πέσε μαμαί, πέσε μαμαί"*... Ππέφτεις οξά' ν ππέφτεις? Μπορώ να πω όϊ, νομίζεις?
Που την άλλην, όμως, μπορώ να τζοιμηθώ δίπλα του? Μπήετε μες τα πλευρά μου, ππέφτει πας την κκελλέ μου, ξυπνά κάθε τόσο τζαι φωνάζει "έω πίτσες, έω πίτσες!"* ή "θέω νεό, θέω νεό!"*. Ναι λαλεί μας τα ούλλα διπλά για να τα εμπεδώνουμεν καλύττερα :Ρ
Ελπίζω το ανοσοποιητικό του Μάμμο σύντομα να δυναμώσει γιατί με βλέπω να περπατώ στα 4! Ήδη παρπατώ τζαι θωρώ αστρούθκια, τα λεγόμενα τζαι λουλουπούθκια! Γυρίζει ο νους μου! Τα κοκκαλικά μου συστήματα είναι λυμένα...
Πάω να ππέσω... Ελπίζω πόψε να έχουμεν ήρεμη νύχτα...
*πέσε μαμαί = ππέσε δαμαί
*έω πίτσες = έχω μύξες
*θέω νεό = θέλω νερό
Όπως τζαι να' σχει, το θέμαν είναι ότι το μωρό τυρανιέται...
Που την ημέρα που άρκεψεν να πηαίνει στον παιδικό σταθμό, πάει την μιάν τζαι κάμνουμεν τζαι 3 έσσω με πυρετούς, βήχες, μύξες, φλέγματα... Στον αντίποδα τα αντιπυρετικά βίρρα, βλεννολυτικά, μασκούες, τζείν το μασκαραλίκκι που ρουφά τες μύξες, Φυσιομέρ, Σαμπουκόλ (ναι ρε Σάϊκ, τσακρά τα σφινάκια του τζι αρέσκουν του πολλά, θανκς!), Βικς, Βιπροσίλ, μωρομάντηλα τζαι χαρτομάντηλα... πολλά χαρτομάντηλα... μαυροσάκουλλα γεμάτα!
Μέρα καλήν εν είδαμεν κόμα! Πριν να γειάνει, ξαναρρωστά. Κόφκεται τζι η όρεξη του... άλλο μαράζι...
Ξέρω το ότι έτσι ένει στην αρκή! Μόλις βρεθούν με άλλα μωρά, κολλούν ο ένας τον άλλο τζαι παέι... Αλλά εν μπορώ να τον ακούω συνέχεια να ρογχαλίζει την νύχτα. Να προσπαθεί να αναπνεύσει τζαι να δυσκολεύκετε...
Έσχει 1 μήνα να τζοιμηθώ κανονικά... Ξυπνά τζαι κλαίει... Πάω σκουπίζω τον, κάμνω διάφορα να τον ανακουφίσω τζαι όταν πάω πως εν να φύω, χτυπά το σχερούι του πας το μαξιλάρι τζαι λαλεί μου "πέσε μαμαί, πέσε μαμαί"*... Ππέφτεις οξά' ν ππέφτεις? Μπορώ να πω όϊ, νομίζεις?
Που την άλλην, όμως, μπορώ να τζοιμηθώ δίπλα του? Μπήετε μες τα πλευρά μου, ππέφτει πας την κκελλέ μου, ξυπνά κάθε τόσο τζαι φωνάζει "έω πίτσες, έω πίτσες!"* ή "θέω νεό, θέω νεό!"*. Ναι λαλεί μας τα ούλλα διπλά για να τα εμπεδώνουμεν καλύττερα :Ρ
Ελπίζω το ανοσοποιητικό του Μάμμο σύντομα να δυναμώσει γιατί με βλέπω να περπατώ στα 4! Ήδη παρπατώ τζαι θωρώ αστρούθκια, τα λεγόμενα τζαι λουλουπούθκια! Γυρίζει ο νους μου! Τα κοκκαλικά μου συστήματα είναι λυμένα...
Πάω να ππέσω... Ελπίζω πόψε να έχουμεν ήρεμη νύχτα...
*πέσε μαμαί = ππέσε δαμαί
*έω πίτσες = έχω μύξες
*θέω νεό = θέλω νερό
Πέμπτη 4 Οκτωβρίου 2012
Εν ναιν κρίμα τζι άδικο...
να ζω στην κοινωνία,
χωρίς φαϊ, χωρίς ποτό,
χωρίς στην τζέπη μία?
Κάτι που σαλαβατούσαμεν συχνά όταν ήμασταν φοιτητές...
Αθθύμηθηκα το τζι είπα να το διασώσω...
Έπιαεν με μια νοσταλγίιιιιιιια για τα φοιτητικά μου χρόνια... Τι να σου πω! Άλλον πράμα...
Τζι ώσπου αθθυμούμαι πόσα... εξήχασα...
Άτζιαπις σου εγέρασα? μα πάλαι που ταράσσω? :Ρ
Σήμερα πουχου εμαϊρεψα την φατζήν όπως την εκάμναμεν στην Ελλάδα. Με ντοματοχυμό, δάφνη, ξύδι τζαι σκορτούι...
Φτάνει πια με την μουκέντρα, βρε παιδιά! Την βαρέθηκ' η ψυχή μου!
Ωραίες εποχές... 2 φορές την εφτομά φατζή τζαι 3 μακαρόνια... Σαββατοκυρίακο σουβλάκια, πίτσες τζαι παϊδάκια... Αααχ! Ο γύρος κοτόπουλο του "Σπιτικού"! :)... απέναντι που το... γραφείον τελετών "Το Τέλειον"... :ζ
χωρίς φαϊ, χωρίς ποτό,
χωρίς στην τζέπη μία?
Κάτι που σαλαβατούσαμεν συχνά όταν ήμασταν φοιτητές...
Αθθύμηθηκα το τζι είπα να το διασώσω...
Έπιαεν με μια νοσταλγίιιιιιιια για τα φοιτητικά μου χρόνια... Τι να σου πω! Άλλον πράμα...
Τζι ώσπου αθθυμούμαι πόσα... εξήχασα...
Άτζιαπις σου εγέρασα? μα πάλαι που ταράσσω? :Ρ
Σήμερα πουχου εμαϊρεψα την φατζήν όπως την εκάμναμεν στην Ελλάδα. Με ντοματοχυμό, δάφνη, ξύδι τζαι σκορτούι...
Φτάνει πια με την μουκέντρα, βρε παιδιά! Την βαρέθηκ' η ψυχή μου!
Ωραίες εποχές... 2 φορές την εφτομά φατζή τζαι 3 μακαρόνια... Σαββατοκυρίακο σουβλάκια, πίτσες τζαι παϊδάκια... Αααχ! Ο γύρος κοτόπουλο του "Σπιτικού"! :)... απέναντι που το... γραφείον τελετών "Το Τέλειον"... :ζ
Κάμνω μιαν έρευνα να σας βάλω φώτο του "Σπιτικού" και τί βρίσκω? ε? Ε?
Πάει το "Σπιτικόοοοοοοοοο"... Έκρουσε! :(
Ευτυχώς που υπάρχουν, ακόμα, τουλάχιστον τα Ready's :)
Ένα σάντουϊτς τυρί, χαμ, γαλοπούλα, μαρούλι, ντομάτα και ρώσικη παρακαλώ! λιουρσh!
Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2012
Να γιατί...
Αντιγράφω από:
http://www.newsbomb.gr/koinwnia/story/239292/mia-elvetida-exigei-me-ena-vivlio-giati-misei-toys-ellines
Μέσα από τους σελίδες ενός βιβλίου, με τίτλο «Σκυλάνθρωποι» μία Ελβετίδα εξηγεί γιατί τόσο η ίδια, όσο και οι Ευρωπαίοι μισούν τους Έλληνες.
Μάλιστα, δίνει την δική της απάντηση στο γιατί συμπεριφέρονται όλοι με «άθλιο» τρόπο στον ελληνικό λαό!
Ωστόσο, μεταξύ άλλων, εκμυστηρεύεται ότι παρόλο που υπάρχει ένα συναίσθημα μίσους από την πλευρά της, την ίδια στιγμή θαυμάζει και σέβεται το ελληνικό πνεύμα και τους αρχαίους Έλληνες.
«Τα ζώα δεν συγχωρούν ποτέ στον άνθρωπο τη βελτίωση της συμπεριφοράς τους, γιατί νιώθουν ότι αυτή η βελτίωση τ' απομακρύνει από τη φύση τους. και όποτε δίνεται η ευκαιρία το μίσος εκρήγνυται» {...}
{...} «Είναι ακριβώς αυτό που συμβαίνει μ' εμάς τους Ευρωπαίους και τους Έλληνες! Αν υπάρχει μια φυλή στον κόσμο που κυριολεκτικά τη μισώ αφόρητα, αυτή η φυλή είναι οι Έλληνες»! Και τεκμηριώνει την άποψή της λέγοντας ότι στα γυμνασιακά της χρόνια ένιωθε "ψυχικά καταπιεσμένη" γιατί "Οι Σοφοί μας Δάσκαλοι δεν μας δίδαξαν τίποτα που να μην το είχαν ήδη Ανακαλύψει, Εξηγήσει, να μην να μην το είχαν Τεκμηριώσει, να μην το είχαν Τελειοποιήσει οι Αρχαίοι Έλληνες"! Κι αν κάποτε ανέφεραν κανένα άλλον συγγενή της Γνώσης και της Σοφίας, που δεν ήταν Έλληνας, στο τέλος πάντα κατέληγαν ότι η Γνώση του και η Σοφία του ήταν βασισμένη επάνω στη Σοφία κάποιου Έλληνα Φιλόσοφου! Σιγά σιγά ένιωθα πως οι Γνώσεις μου, οι Σκέψεις μου, τα Αισθήματά μου, η Προσωπικότητά μου, ο Κόσμος μου, η Ύπαρξή μου ως το πιο έσχατο κύτταρό μου ήταν όλα επηρεασμένα, ήταν ταγμένα σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε "*Η Φιλοσοφία των Αρχαίων Ελλήνων*"! {...}
{...} «Ένα φλογερό μίσος για καθετί το ελληνικό»! «Αργότερα στο πανεπιστήμιο, η κατάσταση έγινε δραματική. Ο Ασκληπιός από τη μια, ο Ιπποκράτης απ' την άλλη! Ο Γαληνός τη μια μέρα, ο Ορειβάσιος την επομένη! Αέτιος το πρωί, Αλέξανδρος Τραλλιανός τ' απόγευμα! Παύλος ο Αιγινίτης από 'δω, Στέφανος ο Αθηναίος από 'κει. Δεν μπορούσα ν' ανοίξω βιβλίο χωρίς να βρω μπροστά μου την ελληνική παρουσία. Δεν τολμούσα να πιάσω στα χέρια μου λεξικό για να βρω μια δύσκολη, σπάνια, μια χρήσιμη, μια έξυπνη, μια όμορφη, μια μεστωμένη λέξη. Όλες ελληνικές! Και άλλες αμέτρητες σαν την άμμο των θαλασσών και των ποταμών, ελληνικής κι αυτές προέλευσης! Πρόκειται για φαινόμενο ομαδικό! Έτσι αισθανόμαστε λίγο πολύ όλοι μας απέναντι στους Έλληνες. Τους μισούμε όπως τα ζώα τους θηριοδαμαστές. Και μόλις μας δίνεται η ευκαιρία χιμάμε, τους δαγκώνουμε και τους κατασπαράζουμε. Γιατί στο βάθος ξέρουμε ότι κάποτε είμαστε ζώα μ' όλη τη σημασία της λέξης κι είναι αυτοί, οι Έλληνες, πάλι οι Έλληνες, πάντα οι Έλληνες, που μας εξώσανε από τη ζωώδικη υπόσταση και μας ανεβάσανε στην ίδια με τους εαυτούς τους ανθρώπινη βαθμίδα! Δεν αγαπάμε κάτι που θαυμάζουμε. Ρίξε μια ματιά στην ιστορία και θα διαπιστώσεις ότι όλοι οι Ευρωπαίοι, με αρχηγούς τους Λατίνους και το Βατικανό, λυσσάξαμε να τους εξαφανίσουμε τους Έλληνες από το πρόσωπο της γης! Δεν θα βρεις και δεν θα φανταστείς συνδυασμό και εγκλήματος, πλεκτάνης και παγίδας που δεν το σκαρφιστήκαμε και δεν το πραγματώσαμε για να τους εξολοθρεύσουμε! . η ιστορία με το μίσος κατά των Ελλήνων δεν ξέφτισε. Ο σύγχρονος πολιτισμένος άνθρωπος είναι ο ίδιος και χειρότερος. Δεν θα επιτρέψει ποτέ το Βατικανό, να επιβιώσει στην αυλόπορτα της Ευρώπης, στα πλευρά της Ασίας και στο κατώφλι της Αφρικής ο Ελληνισμός γιατί θεωρούν ότι τους αφαιρούμε Σεβασμό και Κύρος!
Για αυτό παρόλο που τους μισώ, γιατί δεν προέρχομαι από τη φυλή τους, δεν μπορώ να μη τους θαυμάζω και να μη τους σέβομαι και θα συνεχίσω να Μελετάω τον Πλάτωνα, τον Σωκράτη και τον Περικλή όσο θα ζω, διδάσκοντας στα παιδιά μου τη Δύναμη της Σοφίας τους και την επιρροή της στη Ζωή μας και στην Ευτυχία μας!».
Πολύ ειλικρινής! Νες πα?
http://www.newsbomb.gr/koinwnia/story/239292/mia-elvetida-exigei-me-ena-vivlio-giati-misei-toys-ellines
Μέσα από τους σελίδες ενός βιβλίου, με τίτλο «Σκυλάνθρωποι» μία Ελβετίδα εξηγεί γιατί τόσο η ίδια, όσο και οι Ευρωπαίοι μισούν τους Έλληνες.
Μάλιστα, δίνει την δική της απάντηση στο γιατί συμπεριφέρονται όλοι με «άθλιο» τρόπο στον ελληνικό λαό!
Ωστόσο, μεταξύ άλλων, εκμυστηρεύεται ότι παρόλο που υπάρχει ένα συναίσθημα μίσους από την πλευρά της, την ίδια στιγμή θαυμάζει και σέβεται το ελληνικό πνεύμα και τους αρχαίους Έλληνες.
«Τα ζώα δεν συγχωρούν ποτέ στον άνθρωπο τη βελτίωση της συμπεριφοράς τους, γιατί νιώθουν ότι αυτή η βελτίωση τ' απομακρύνει από τη φύση τους. και όποτε δίνεται η ευκαιρία το μίσος εκρήγνυται» {...}
{...} «Είναι ακριβώς αυτό που συμβαίνει μ' εμάς τους Ευρωπαίους και τους Έλληνες! Αν υπάρχει μια φυλή στον κόσμο που κυριολεκτικά τη μισώ αφόρητα, αυτή η φυλή είναι οι Έλληνες»! Και τεκμηριώνει την άποψή της λέγοντας ότι στα γυμνασιακά της χρόνια ένιωθε "ψυχικά καταπιεσμένη" γιατί "Οι Σοφοί μας Δάσκαλοι δεν μας δίδαξαν τίποτα που να μην το είχαν ήδη Ανακαλύψει, Εξηγήσει, να μην να μην το είχαν Τεκμηριώσει, να μην το είχαν Τελειοποιήσει οι Αρχαίοι Έλληνες"! Κι αν κάποτε ανέφεραν κανένα άλλον συγγενή της Γνώσης και της Σοφίας, που δεν ήταν Έλληνας, στο τέλος πάντα κατέληγαν ότι η Γνώση του και η Σοφία του ήταν βασισμένη επάνω στη Σοφία κάποιου Έλληνα Φιλόσοφου! Σιγά σιγά ένιωθα πως οι Γνώσεις μου, οι Σκέψεις μου, τα Αισθήματά μου, η Προσωπικότητά μου, ο Κόσμος μου, η Ύπαρξή μου ως το πιο έσχατο κύτταρό μου ήταν όλα επηρεασμένα, ήταν ταγμένα σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε "*Η Φιλοσοφία των Αρχαίων Ελλήνων*"! {...}
{...} «Ένα φλογερό μίσος για καθετί το ελληνικό»! «Αργότερα στο πανεπιστήμιο, η κατάσταση έγινε δραματική. Ο Ασκληπιός από τη μια, ο Ιπποκράτης απ' την άλλη! Ο Γαληνός τη μια μέρα, ο Ορειβάσιος την επομένη! Αέτιος το πρωί, Αλέξανδρος Τραλλιανός τ' απόγευμα! Παύλος ο Αιγινίτης από 'δω, Στέφανος ο Αθηναίος από 'κει. Δεν μπορούσα ν' ανοίξω βιβλίο χωρίς να βρω μπροστά μου την ελληνική παρουσία. Δεν τολμούσα να πιάσω στα χέρια μου λεξικό για να βρω μια δύσκολη, σπάνια, μια χρήσιμη, μια έξυπνη, μια όμορφη, μια μεστωμένη λέξη. Όλες ελληνικές! Και άλλες αμέτρητες σαν την άμμο των θαλασσών και των ποταμών, ελληνικής κι αυτές προέλευσης! Πρόκειται για φαινόμενο ομαδικό! Έτσι αισθανόμαστε λίγο πολύ όλοι μας απέναντι στους Έλληνες. Τους μισούμε όπως τα ζώα τους θηριοδαμαστές. Και μόλις μας δίνεται η ευκαιρία χιμάμε, τους δαγκώνουμε και τους κατασπαράζουμε. Γιατί στο βάθος ξέρουμε ότι κάποτε είμαστε ζώα μ' όλη τη σημασία της λέξης κι είναι αυτοί, οι Έλληνες, πάλι οι Έλληνες, πάντα οι Έλληνες, που μας εξώσανε από τη ζωώδικη υπόσταση και μας ανεβάσανε στην ίδια με τους εαυτούς τους ανθρώπινη βαθμίδα! Δεν αγαπάμε κάτι που θαυμάζουμε. Ρίξε μια ματιά στην ιστορία και θα διαπιστώσεις ότι όλοι οι Ευρωπαίοι, με αρχηγούς τους Λατίνους και το Βατικανό, λυσσάξαμε να τους εξαφανίσουμε τους Έλληνες από το πρόσωπο της γης! Δεν θα βρεις και δεν θα φανταστείς συνδυασμό και εγκλήματος, πλεκτάνης και παγίδας που δεν το σκαρφιστήκαμε και δεν το πραγματώσαμε για να τους εξολοθρεύσουμε! . η ιστορία με το μίσος κατά των Ελλήνων δεν ξέφτισε. Ο σύγχρονος πολιτισμένος άνθρωπος είναι ο ίδιος και χειρότερος. Δεν θα επιτρέψει ποτέ το Βατικανό, να επιβιώσει στην αυλόπορτα της Ευρώπης, στα πλευρά της Ασίας και στο κατώφλι της Αφρικής ο Ελληνισμός γιατί θεωρούν ότι τους αφαιρούμε Σεβασμό και Κύρος!
Για αυτό παρόλο που τους μισώ, γιατί δεν προέρχομαι από τη φυλή τους, δεν μπορώ να μη τους θαυμάζω και να μη τους σέβομαι και θα συνεχίσω να Μελετάω τον Πλάτωνα, τον Σωκράτη και τον Περικλή όσο θα ζω, διδάσκοντας στα παιδιά μου τη Δύναμη της Σοφίας τους και την επιρροή της στη Ζωή μας και στην Ευτυχία μας!».
Πολύ ειλικρινής! Νες πα?
Δευτέρα 1 Οκτωβρίου 2012
...PLITSH...
Αθήνα 1999...
Ο Γρούτος τζι εγώ, φοιτηταί, εζούσασμεν σε ένα φτηνό δυάρι, που ήταν τζαι... ρετιρέ (ιμίσh), στον τρίτον όροφο μιας αρχαίας πολυκατοικίας, κάπου στο Γουδί.
Να σκεφτείς ότι μετά τον σεισμό, τον Σεπτέμβρη του '99, εσημαθκιάσαν την ότι πρέπει να εξεταστεί, γιατί επαρουσιάσεν κάποιαν αστάθεια. Τελικά... επέρασεν τες εξετάσεις. Ούτε ασανσέρ εν είσχεν! Στην XS κουζίνα είσχεν ένα παράθυρο, που άννοιεν στον φωταγωγό. Που τζιαμαί εμπαίναν οι φωνές του γέρου, του αποκάτω, που επαούριζεν της κοτζιάκαρης του, που είσχεν άνοια, αλλά τζαι κάτι κατσαρίδες... ΝΝΑ!
Οι διπλανοί μας ήταν τζαι τζείνοι ένα ζευκάρι κυπραίων φοιτητών με την διαφορά ότι τζείνοι ήταν αρραβωνιασμένοι. Πολλά καλά παιθκιά. Ο Ψηλός, έτσι εφωνάζαμεν τον γείτον, γιατί ήταν 1,85 τζι η Κοντή, η χαρτωμένη του (1,55 τοπς)! Εβοηθούσαμεν ο ένας τον άλλο, ανταλλάσαμεν επισκέψεις τζι αποκτήσαμεν πολλά καλές σχέσεις.
Μιάν ημέρα, που ήμουν μόνη μου σπίτι, ετόλμησεν μια ηλίθια κατσαρίδα να παραβιάσει το δυάρι μας. Μη έχοντας τον Γρούτον πρόχειρο για να μου την πατήσει, επανικοβήθηκα! Μόλις είχα καθαρίσει! Η μαννοκατσαρίδα θα μου εμαγάριζεν το σπίτι! Κτυπώ του γείτου τζαι λαλώ του: Ψηλέ μου να χαρείς! Βούρα τζι εμπαίειν μια κατσαρίδα μες το σπίτι! Αποσβολώνεται προς στιγμή τζαι λαλεί μου "έρκομαι σ' ένα λεπτό".
"Ωχ!" σκέφτομαι. Μπορεί το πλάσμα του Θεού να ήταν στην τουαλέττα τζαι να μεν επρόλαβεν να σκουπιστεί ή να κάμει το καζανάκι, έτσι που του φώναζα. "Καλάν", λαλώ του, τζαι φεύκω άρον-άρον.
Μπαίνω ξανά μες το δυάρι τζαι κρατώ τσίλιες (με τες τρίσhες ίσιαπάνω), άμπα τζαι φύει μας η κατσαρίδα. Σε ένα λεπτό να σου τζι ο Ψηλός με ένα... Baycon στα σχέρκα!!! "Πούντην?" λαλεί μου... "Ρε ψηλέ μου, αν ήταν για να της πιτήσω, επίτουν της τζι εγώ! Εν τζαι θέλω σε για να της πιτήσεις, αλλά για να την πατήσεις!" "Όϊ", λαλεί μου, "έτσι πράμαν εν μπορώ να κάμω! ...ανατριχώ!"
Πας την ώρα έρκεται η Κοντή, βρίσκει τες πόρτες μας ανοιχτές, ακούει την φωνή του άντρα της στο δικό μου διαμέρισμα τζαι μπαίνει. Μόλις τον είδεν να... οπλοφορεί με Baycon, εκατάλαβε! "Ήβρες τον Άγιο σου να άψεις το τζερί σου!" λαλεί μου, "Άλλη φορά να μου λαλείς εμένα! Πούντην?". "Εν που κάτω που τον καναπέ", λαλώ της. Ταράσσει τον καναπέ, πάει η κατσαρίδα πως εν να διαφύγει... PLITSH... επάτησεν την!!!
Εποθαύμασα! Στα μμάθκια μου πλέον η Κοντή, εφαίνετουν πιο ψηλή που τον Ψηλό! Ο καϋμένος ο Ψηλός έφαεν το δούλεμα της ζωής του, όταν επέστρεψεν ο Γρούτος τζι έμαθεν τα καθέκαστα.
Καταλαμβαίνω τον Ψηλό. Αφού είδα πως αντέδρασε μόλις ακούστηκε το... PLITSH (κάπου πρέπει να έσχει τζι ένα R μες τουν τον ήχο, άλλα εν εμπόρεσα να εντοπίσω που ακριβώς... :Ρ)! Κύμματα ανατριχίλας εβολοδέρναν στα μακριά, τριχωτά του μπράτσα! Ίντα τζαι το μαλλί του!... σαν να τζαι σηκώστηκε ίσιαπάνω!...
Ξέρω... Το ίδιο παθαίνω τζι εγώ!
ΥΓ: Δεχόμαστεν προτάσεις ως προς τον ακριβή... ήχο του... σπουρτίσματος...
Ο Γρούτος τζι εγώ, φοιτηταί, εζούσασμεν σε ένα φτηνό δυάρι, που ήταν τζαι... ρετιρέ (ιμίσh), στον τρίτον όροφο μιας αρχαίας πολυκατοικίας, κάπου στο Γουδί.
Να σκεφτείς ότι μετά τον σεισμό, τον Σεπτέμβρη του '99, εσημαθκιάσαν την ότι πρέπει να εξεταστεί, γιατί επαρουσιάσεν κάποιαν αστάθεια. Τελικά... επέρασεν τες εξετάσεις. Ούτε ασανσέρ εν είσχεν! Στην XS κουζίνα είσχεν ένα παράθυρο, που άννοιεν στον φωταγωγό. Που τζιαμαί εμπαίναν οι φωνές του γέρου, του αποκάτω, που επαούριζεν της κοτζιάκαρης του, που είσχεν άνοια, αλλά τζαι κάτι κατσαρίδες... ΝΝΑ!
Οι διπλανοί μας ήταν τζαι τζείνοι ένα ζευκάρι κυπραίων φοιτητών με την διαφορά ότι τζείνοι ήταν αρραβωνιασμένοι. Πολλά καλά παιθκιά. Ο Ψηλός, έτσι εφωνάζαμεν τον γείτον, γιατί ήταν 1,85 τζι η Κοντή, η χαρτωμένη του (1,55 τοπς)! Εβοηθούσαμεν ο ένας τον άλλο, ανταλλάσαμεν επισκέψεις τζι αποκτήσαμεν πολλά καλές σχέσεις.
Μιάν ημέρα, που ήμουν μόνη μου σπίτι, ετόλμησεν μια ηλίθια κατσαρίδα να παραβιάσει το δυάρι μας. Μη έχοντας τον Γρούτον πρόχειρο για να μου την πατήσει, επανικοβήθηκα! Μόλις είχα καθαρίσει! Η μαννοκατσαρίδα θα μου εμαγάριζεν το σπίτι! Κτυπώ του γείτου τζαι λαλώ του: Ψηλέ μου να χαρείς! Βούρα τζι εμπαίειν μια κατσαρίδα μες το σπίτι! Αποσβολώνεται προς στιγμή τζαι λαλεί μου "έρκομαι σ' ένα λεπτό".
"Ωχ!" σκέφτομαι. Μπορεί το πλάσμα του Θεού να ήταν στην τουαλέττα τζαι να μεν επρόλαβεν να σκουπιστεί ή να κάμει το καζανάκι, έτσι που του φώναζα. "Καλάν", λαλώ του, τζαι φεύκω άρον-άρον.
Μπαίνω ξανά μες το δυάρι τζαι κρατώ τσίλιες (με τες τρίσhες ίσιαπάνω), άμπα τζαι φύει μας η κατσαρίδα. Σε ένα λεπτό να σου τζι ο Ψηλός με ένα... Baycon στα σχέρκα!!! "Πούντην?" λαλεί μου... "Ρε ψηλέ μου, αν ήταν για να της πιτήσω, επίτουν της τζι εγώ! Εν τζαι θέλω σε για να της πιτήσεις, αλλά για να την πατήσεις!" "Όϊ", λαλεί μου, "έτσι πράμαν εν μπορώ να κάμω! ...ανατριχώ!"
Πας την ώρα έρκεται η Κοντή, βρίσκει τες πόρτες μας ανοιχτές, ακούει την φωνή του άντρα της στο δικό μου διαμέρισμα τζαι μπαίνει. Μόλις τον είδεν να... οπλοφορεί με Baycon, εκατάλαβε! "Ήβρες τον Άγιο σου να άψεις το τζερί σου!" λαλεί μου, "Άλλη φορά να μου λαλείς εμένα! Πούντην?". "Εν που κάτω που τον καναπέ", λαλώ της. Ταράσσει τον καναπέ, πάει η κατσαρίδα πως εν να διαφύγει... PLITSH... επάτησεν την!!!
Εποθαύμασα! Στα μμάθκια μου πλέον η Κοντή, εφαίνετουν πιο ψηλή που τον Ψηλό! Ο καϋμένος ο Ψηλός έφαεν το δούλεμα της ζωής του, όταν επέστρεψεν ο Γρούτος τζι έμαθεν τα καθέκαστα.
Καταλαμβαίνω τον Ψηλό. Αφού είδα πως αντέδρασε μόλις ακούστηκε το... PLITSH (κάπου πρέπει να έσχει τζι ένα R μες τουν τον ήχο, άλλα εν εμπόρεσα να εντοπίσω που ακριβώς... :Ρ)! Κύμματα ανατριχίλας εβολοδέρναν στα μακριά, τριχωτά του μπράτσα! Ίντα τζαι το μαλλί του!... σαν να τζαι σηκώστηκε ίσιαπάνω!...
Ξέρω... Το ίδιο παθαίνω τζι εγώ!
ΥΓ: Δεχόμαστεν προτάσεις ως προς τον ακριβή... ήχο του... σπουρτίσματος...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


