Wearing... Invictus!

Μεσιέ ΙΤτά, μα γιατί εν μας είπες ότι είσαι κομμένος φέττες?

Αδικίες...

Α ρε Πάνικ (συνονόματε του αρφού μου) τι μου θύμισες με την σημερινή σου ανάρτηση... Όταν μιλούμεν για ενδοοικογενειακές αδικίες έχω πολλά να πω, παρόλο που οι γονιοί μου εν που τα πιο δίκαια πλάσματα που ξέρω. Πως γίνεται? Έλα ντε! Μάλλον έχω το σύμπλεγμα του αδικημένου :Ρ

Θκιαβάζοντας σε, Ντζόϋγκλοου, εθυμήθηκα τότε που ήταν να κάμουμεν πάρτυ αποφοίτησης από το Λύκειο (ναι! επήεν ο νους μου τόοοοσον παλιά) τζι όταν το ανακοίνωσα στον φάδερ, ακολούθησαν τα εξής:
-Παπά πόψε έχω έξοδο! Εν το πάρτυ αποφοίτησης μας στο Τάδε ξενοδοχείο!
-Ίντα πράαααμα? Τζαι ποιός σου είπεν ότι μπορείς να πάεις?
-Παπάαααα! Εν να πάσιν ούλλοι οι συμμαθητές μου τζαι εν ναν τζι οι καθηγητές μας!
-Α... Ε καλά, αλλά η ώρα 10 να είσαι έσσω!
-Μα παπά αφού η ώρα 9:30 ξεκινά το πάρτυ!
-ΝΤΣ! (νευριασμένο κλώσμα της τζεφαλής)... ... ...Καλά. 10:30!
-Μα παπά...

Τελικά - φυσικά - εγίνηκεν 12 να πάω σπίτι.

4 χρόνια αργότερα η αρφή μου, η γνωστή σε όλους σας Τάτσα, έθεσε τον πήχη ψηλότερα, αλλά έκατσεν πάνω γιατί υπήρχε το δικό μου ιερό και... ζηλευτό προηγούμενο: "Να' ρτεις μετά τες 12??? Ούτε να το σκεφτείς! Η Γρούτα η ώρα 11 ήταν έσσω!"*

17 χρόνια αργότερα, όμως, όταν ήταν να αποφοιτήσει το... ποσπόριον, ούτε άδειαν εζήτησεν (απλά ανακοίνωσε), ούτε χρονικό πλαίσιον εκαθορίστηκε (διότι που τα 15 της έφκαινε τζι εγύριζεν μετά τα μεσάνυκτα), ούτε αγχώθηκεν ίντα πον να φορήσει (γιατί μέχρι τότε ήταν πλέον παράδοση να γοράζουν επίσημον ένδυμαν και πατούμενα, ειδικά για την περίσταση)! Και σημειώσατε ότι μέχρι τζαι κομμωτήριο πηαίνουν επί τούτου (το ποσπόριν εν αθυμούμαι).

Κατά τα άλλα (σόρρυ Πάνικ μου) τζι εγώ τζι η Τάτσα είχαμεν μοτορούες. Εγώ μιαν Σιαλούαν τζι η αρφή μου μιαν Λαντούα. Το Ποσπόριον εν είσχεν! ΧΑ!


*Το να αυξομοιώνουμεν τα νούμερα κατά πως μας συμφέρει εν οικογενειακόν μας! Πχ η ώρα 7πμ έρκετουν μάνα μου να με ξυπνήσει για το σχολείο: Γρούτααα!!! Ξύπνα τζι εν 8 η ώρα! 15 λεπτά αργότερα: ΓΡΟΥΤΑΑΑ!!! Εν 8:30!

Το' χασα τελείως...

Είπα να μπω, μετά που πολύ καιρό, στα μπλογκς να περιχαρίσω λλίον. Όπως μπαίνω φάτσα φόρα, πρώτη πόρτα δεξιά, βλέπω "αναρτήσεις 199"! Αμέσως σκέφτομαι ότι εν γίνεται! Εν γίνεται να υπάρχει αυτή η εκκρεμότητα. Πρέπει να γίνουν οι αναρτήσεις 200 για να... μπόρω (που λένε και στα χω... εεε στη Χώρα) να κοιμούμαι ήσυχη τα βράδια :Ρ

Να γράψω! Πρέπει να γράψω κάτι! Σε άπταιστον κυπριακήν, για να τσακρίσουν όσοι την θεωρούν "εχθρόν της ελληνικής γλώσσας"!!!???!!!???!!!??? Έτσι αντάκωσα να σκέφτομαι τι να γράψω... Τι να γράψω?... χωρίς να κλάψω?... Δυστυχώς έχασα προσωρινά (θέλω να πιστεύκω) την αισιοδοξία μου... Ίσως τζαι την αίσθηση του χιούμορ μου. Τζαι σκέφτου ότι δεν βλέπω τηλεόραση τζι αποφεύγω τες ειδήσεις...

Θέμα... Το αιώνιο μου πρόβλημα. Εν βρίσκω θέμα... Ανάθεμάν τα!

Εν να μου πεις ίντα που ζορίζεσαι? Εν έσχεις θέμαν, εν έσχεις υπόθεσην, παραίτα! Εν ανάγκη πεχαλίν να γράψεις κάτι? Μα ναι! Πρέπει να γίνουν οι αναρτήσεις 200, είπαμεν!

Και μετά από τον ηλίθιο, εισαγωγικό μονόλογο ας προχωρήσω  στο κυρίως θέμα...

...

Αυτά.

Επί του θέματος...

Ήρτα έτσι άρπα τζι ανόρπιστα, ντήαρ αναγκνώστερ, για να σου υποβάλω μερικά καίρια ερωτήματα, που έχουν ΑΜΕΣΗ σ-χέση με την τραγική πραγματικότητα του σήμερα στην χώρα μας και που θα πρέπει να μας απασχολούν και να μας προβηματίζουν ΟΛΟΥΣ!

Θωρείς τα τούτα ούλλα τα... αντζιά?... Τα άπλυτα?

 Μπορείς να τα φανταστείς ούλλα πλυμμένα τζαι στοιβασμένα πάνω σε τούτην την μικρή πιατοθήκη?
Δυσκολεύκεσαι, α? 

ΑΑΑΑΤΣΣ! 

Είες? 

Αυτό είναι που αποκαλώ νοικοτζυροσύνη, δεξιοτεχνία,... "λεπτή ισορροπία"!

***********

ΚΑΙ το σημαντικότερον!!!... 

Τούτο που ακολουθεί... κάμνεις το τζι εσύ???

Απο και κλείεται!

Πρέπει να είσαι ποοοολλάααα έξπερτ για να καταφέρεις να... ξεράνεις τον κάχτο! :Ρ

Εν τω μεταξύ, επειδή κάποιοι μπορεί να θέλετε να μάθετε τζαι τα νέα μου, να σας πω ότι επήαμεν οικογενειακώς 4 μέρες διακοπές στον... Δρωταράς*. Όνομα τζαι πράμαν ο Δρωταράς... ετρέχαν που πάνω μας... Εν ήταν τζι άσιημα. Εκδράμαμεν και στα χωριά, στα όρη και στα παραρά 2-3 φορές. Επηάμεν τζαι καμιάν 10ρκα μπάνια. Τζαι κόμα έχουμεν μέρες. 

Κατά τα άλλα, κάμνω (τάχα μου), ακόμα δια(Σ)τροφή! Εν έχασα δράμι, αλλά είμαι πολλά καλύττερα. Πιο φιτ, ρε κουμπάρε! Πως να σου το εξηγήσω? Μόλις δε, παν τζαι τα κοπελλούθκια σχολείο, θα είμαι τζαι πολλά ήρεμη, εκτός των άλλων ;)

Ελπίζω να περνάτε καλά (τζι εμείς καλλύττερα :Ρ)

ΧΧΧ

*=Πρωταράς αλά μάμμο :Ρ

Κούκου ΤΣΑ!

Είναι κανείς εκεί?

Του χουμ ιτ μάϊτ κονσέρν,

βαρκούμαι! ΟΚ?

Θέλω να πάω τζαι θάλασσα...
μα φυσά...
εν να με φορεί το μαγιώ?...
θέλει τζαι πεζίνα το αυτοκίνητο...
τζαι να πάω τζαι να έχω πας την κκελλέ μου τα κοπελλούθκια?...
τζι αν έσχει τζύμμα?...
φυσά βορκάς...
στάνταρ εν να' σχει τζύμα...
ναι αλλά εν ναν βραστή η θάλασσα...
σχετικά...
αντί -5 εν ναν -1 το Λέϊντις Μάϊλ...
... ... ...
μα...
βαρκούουουουουμαιαιαιαιαι...

ΥΓ: Εδοκίμασεν κανένας σας τούντο πράμα? Θέλω να το πιάσω δώρο του άντρα μου...
Σε περίπτωση που όντως πιάω το δώρο του άντρα μου, θεωρείτε ότι εν σαφές το "υπονοούμενον" ότι πρέπει να καθαρίσει τα δόντια του, επιτέλου(ς)*?

*λαλεί το μια θεία μου έτσι, χωρίς το ς ;) χεχε

Παρούσα!

Έσχει τζαιρό να μπω στα μπλογκς...
Εσκέφτηκα το διεξοδικά τζι εκατέληξα ότι έσχει να κάμει με το γεγονός ότι έκοψα το κάπνισμα!
Εν παράξενον εν ναι? Τζι όμως! Εκάθουμουν δαμαί με το τσιαρούι μου (λρσς - ναι ακόμα λυσσιώ το), το φραπούι μου, εθκιάβαζα, έγραφα τζι εξικάπνιζα (δεεεεεαξ)...

Τωρά, άλλαξα συνήθειες, άλλαξα τζαι πρόγραμμα τζαι διάθεση τζαι τακτική... Βαρκούμαι να κάτσω στον υπολογιστή - ίσως επειδή εν τζαι πυρά (μπααα!) - προτιμώ να θκιαβάζω βιβλία ή να ασχολούμαι με τον κήπο ή να βλέπω τηλεόραση (!!!)... Σε κάθε περίπτωση... τρώω, ΤΡΩΩ, ΤΡΩΩΩ!!!
Υποτίθεται κάμνω τζαι διατροφή, έσχει 2 μήνες! Φαντάσου να μεν επρόσεχα, δηλαδή! πφφφφ! Ήταν να μεν με φορεί η πόρτα...

Ώσπου, αντί για σιοκολάτες, φακκώ των κκεραζιών μες τα μμάθκια, εν καλά...

Φιλάκια καλοκαιρινά :)