Σήμερα, ντηαρ μπλογκ, εμαείρεψα μιαν ωραιότατη μακαρονάδα με τον κεϊμά!
Συνάετε η οικογένεια σιγά-σιγά (με τον νανέ της, σαν τζι εν εκωλοσύρνετουν το αρφάλλι μας χαμαί που την πείνα) τζαι σερβίρω: πρώτα την αυτής μεγαλειότητα την κοράσα, μετά την αυτού μαμμοθρεφτότητα το γιούι και κατόπιν την αυτού εξοχότητα τον στύλλο του σπιθκιού (τον γνωστόν ΠΧ4) - όταν λέμε στύλλο, μεν φανταστείτε κανένα στύλλο ξύλενο, της ΑΗΚ ας πούμε, αλλά κολώνα χυτή, κουγκρί σόλιτ, με σιδερονεφκιές με ούλλα, επενδυμένη με γρανίτη πρώτης ποιότητας.
Τα μακαρόνια ήταν άσυλα πας το ψήμα τους και η σάλτσα ήταν πολλά γευσάτη. Τζι αφού κανένας τους (= ο ΠΧ4, γιατί οι άλλοι εν μωρά τζι εν πιάννουνται) εν εφιλοτιμήθηκε να τα φουμίσει, έκαμα εγώ την πρώτη νίξη:
-Ίντα μακαρόνια σου κάμνω, μάναμου?
-Πόοομπα!
-Ε! πε τζαι μιά φορά ότι εν καλό το φαΐ, αφού σ' αρέσκει!
-Ε! Θέλεις να σου το πω? Αφού τρώεις τζαι σου τζαι ξέρεις!
-Ε! Τόσον κόπο να μαειρέψω, λαλείς να μεν χρειάζομαι λίην επιβεβαίωση, ρε κουμπάρε?
-Καλάν ρε κουμπάρε, άμα εν ναι καλό το φαΐ, εν σου το λαλώ? !!!!! (τζι εν τον κανεί χασκογελά πουκάτω-πουκάτω σαν τα λαλεί :D).
Φυσικά, εγύρισα τζαι είδα τον με το δολοφονικό μου βλέμμα τζι αμέσως εσυνάκτηκε μες την πέτσα του (γελώντας υποδόρια, το κτήνος)! Α, μεν φοάσαι ότι του κόπηκεν η όρεξη! Επιδόθηκε με ζήλο στο καθαρισμό του πιάτου του, ωσάν να ήταν ο υπέρτατος σκοπός της ζωής του! Έφαεν τζαι διπλή μερίδα, όπως πάντα!
Αφού, λοιπόν, έφαεν τζι έσπασε, γυρίζει τζαι τί μου λαλεί(?): "Εν τα μακαρόνια που ήταν τσας ανάλατα, ο κεϊμας ή η αναρή?" Και τότε, δοθείσης της ευκαιρίας, έρκεται από μένα (την υπομονετική, καλόβολη και πειθήνια - λέμεν τώρα - σύζυγο) η πληρωμένη απάντηση: "Μα εν γι' αυτό που ...εν έντζισες πας το φαΐ? Να σου μαειρέψω τίποτε άααλλο? ...μάναμου?"
Μα σερβίρεις τους που τ' αλήθκεια τωρά πε μου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα 'ρτεις ποδά να σου κάμουμεν ιδιαίτερα.
Σερβιρω τους? ετο συρνω τους το φαΐ μες το πιάτο, γιατί αν βάλουν μονοι τους, εν να καθαρίζω μισην ωρα ύστερα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΝτιφάϊν "ποδά"...
Πρέπει να είμαστεν συγγενείς εμείς οι δύο. Τζιαι γιαυτό σου συστήνω να παρετήσεις το μαείρεμαν όπως έκαμα τζιαι εγώ πριν 10 χρόνια τζιαι ησύχασα.
ΑπάντησηΔιαγραφήχαχχαχαχχααχα
ΑπάντησηΔιαγραφήΛαλεις κορη? Μα ειμαι σπιτι, εν δουλεφκω, ενεκα το γιουι που εν μιστικουρουι κομα.... ενα φαΐ να μεν το καμνω? Τζεινα τα ετοιμα νεκατσιω τα!
απαράδεχτος σιόρ, πρέπει να σε χουμίζει τζιαι ειδικά στην μάναν του.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚάμνω όνειρα α;
Οϊ κορη Ποστ, τζεινος ...εν τζαι! Εν εγω που φταιω, που τον αποκατεστησα τζι' εκαμα τον πλασμα! Οταν τον εγνωρισα εφορεν μιαν την αλλη ενα πρασινο καρο πουκαμισο τζαι ηταν οπως τον... κολιαντρο! χαχχαχα
ΑπάντησηΔιαγραφήan den ektimoun tin mageiriki sou iparxoun atoma pou exoun oli tin kali diathesi na dokimazoun kathimerina mexri kai 5 fores tin mera ta iperoxa , monadika, anepanalipta, geustikotata, pliri, nostima, eugesta, apolaystika, terpsilariggia kai goustozika geymata pou tha ftiaxneis!!!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑφου τον αποκατέστησες, τωρα πρέπει να τον βάλλεις τερμπιεν!! Στο θεμα αντρων φταιν τζαι οι κυπραιες μάνες ετσι τον γιον βαρτον που νωρίς τζαι τζεινον τερπιεν.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤζαι γουέλκαμ το δε μπλόγκοσφιαρ! :)
@ Μισιρλου επιασα το υπονουμενο :p, να κοπιασετε οποτε θελετε, αλλα υποψην: μια φορα την ημερα μαειρευκω, Σαββατο & Κυριακη κλειστα (μαειρεύκει η μανα και η πεθερα).
ΑπάντησηΔιαγραφή@ Πρασιναδα σκεφτου οτι εν σαν τον εχω τερπιεν που τα καμνει τουτα ουλλα... Η αληθκεια ενει οτι η πεθερα μου εν καλο πλασμα. Ενα λαθος εκαμεν στη ζωη της (...χωρις υπερβολη): τον ΠΧ4!
Το γιουι σιουρα θα παρει σωστη διαπαιδαγωγηση (αν τζι εν ανεπιδεκτος μαθησεως καθοτι τατσιζης οπως τους γονιους του).
Να σου πω να γελάσεις, εδώ και πάρα πολλά χρόνια κάθε Κυριακή μεσημέρι κάμνω μακαρόνια με κεϊμά. Ο σύζυγος αρνείται να φάει ότιδηποτε άλλο τζαι εγω τζαι τα μωρά εβαρεθήκαμε τα αλλά αυτός τίποτα. Τζαι αν έχουμε κάπου να πάμε τζαι εν τα κάμω Κυριακή, πρέπει να τα κάμω όπωσδήποτε την επομένη. Η ο δικός μου εν ιδιότροπος ή κάμνω τα πολλά καλά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤζαι εγώ πάντα τους σερβίρω.
Α Σμιλι μου να πεις του κυριου Σμίλου οτι εν εν καθολου δημοκρατικος! Οτι θελει η πλειοψηφια!
ΑπάντησηΔιαγραφήΦανταζομαι τζι εσυ εν για πρακτικους λογους που τους σερβιρεις η ιδια. Ας πουμε αν αφηκω την κορη να σερβιριστει μονη της, τα μισα μακαρονια εν να καταληξουν στο πατωμα 100%. Ποιος εν να τα συναξει υστερα? Α?
Παντως οϊ ο ΠΧ4 διοτι εν κουρασμενος (ε ποσην ωρα να καθεσαι σ ενα γραφειο τζαι να κοφκεις κουβεντουες, εν να με πιαστει το καυλονουρι τζι η μασελα σου δε βερυ ληστ?)
εφορεν μιαν την αλλη ενα πρασινο καρο πουκαμισο τζαι ηταν οπως τον... κολιαντρο!
ΑπάντησηΔιαγραφήχαχαχαχαχαχαχα
χαχαχχαχχα
ΑπάντησηΔιαγραφήΕν μπορω να εξηγησω πως ενα καρο πουκαμισο μοιαζει με κολλιαντρο, αλλα ηταν πολλα πετυχημενος και ευρεως αποδεκτος χαρακτηρισμος! Σκεψου δηλ. για ιντα πουκαμισο μιλουμεν... ;p