Πώς αποκαλείς κάποιον, που έρκεται στον νου σου, μέρα παρά μέρα?
Πώς αποκαλείς κάποιον, που σχετίζεται με τις πιο έντονες αναμνήσεις σου?
Πώς αποκαλείς κάποιον, που αποτελεί έναν ηχόχρωμα της ζωής σου?
Πώς αποκαλείς κάποιον, που σου προκάλεσε αμέτρητες φορές ρίγη συγκίνησης τζι ανατριχίλας?
Πώς αποκαλείς κάποιον, που παρόλο που δεν εγνώρισες ποτέ αυτοπροσώπως, ήταν πάντα συμπαραστάτης σου?
Πώς αποκαλείς κάποιον, που χωρίς να το ξέρει, σου έδωσε τόσα?
Πώς αποκαλείς κάποιον, που χωρίς να σε ξέρει, νιώθεις τόσο κοντά σου?
..."Πώς να σε ξεχάσω, που σε πήρε η γη."
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Μίμης Πλέσσας
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Πουλόπουλος
Άλλες ερμηνείες: Γιάννης Κότσιρας
Μουσική: Μίμης Πλέσσας
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Πουλόπουλος
Άλλες ερμηνείες: Γιάννης Κότσιρας
Η γιαγιά μου πάντα ελάλεν μου οτι το πρωτο τραγουδι που εμαθε να παιζει ο παπάς μου (εν μουσικός) ηταν του Μητροπάνου.....νομιζω ουλλοι μας σε καποια φαση ειχαμε ενα τραγουδι του να εκφραζει μια φαση της ζωής μας. Προχτες τυχαια ακουα την "Εθνική μας μοναξια" τζαι εσκεφτηκα που να εξεραν τοτε ποσο επικαιρο θα ηταν σημερα....ουφφου κορη Γρουτιτσα εστεναχωρηθηκα πολλα....ετσι ανθρωπους νοιωθεις τους μερος της ζωής σου....
ΑπάντησηΔιαγραφήΠραγματικα εν πολλα επικαιρη η "Εθνικη μας μοναξια"...
ΔιαγραφήΘυμουμαι που πεθανεν ο Καζαντζιδης ενιωθα ακριβως το ιδιο... σαν να πεθανεν ένας δικος μου ανθρωπος :(
Θεό...
ΑπάντησηΔιαγραφήΕν αποκαλω κανεναν ετσι...
ΔιαγραφήΟ Μητροπανος αν και δεν ηταν Θεος, θα παραμεινει αθανατος!
Ομορφο μερος της ζωης σου...!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕτσι και αλλα πολλα :)
ΔιαγραφήHeatJo nailed it.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑχ..
Και Βαχ!
ΔιαγραφήΚατ' αρχήν, σε βαφτίζω Αφρούλα. Απ' τη θεά Αφροδίτη την Κυπρία!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚατά δεύτερον, μήπως τα παραλές κάπως βρε παιδί μου...
Καμια σχεση μεσιε! Ουτε κατα διανοια!
ΔιαγραφήΟχι τιποτ' αλλο, αλλα αυτη ειναι κουλη... εγω εχω χερια ;Ρ
Δεν τα παραλεω... μεγαλωσα με τα τραγουδια του... η φωνη του στιγματισε ολα μου τα χρονια...
ο τελευταίος των μοικανών γρουτού μου. τωρά μείναμε με τα ξέκολα και τους φλώρους. άτε να δούμε ώσπου εννα πάμε... καλή σου μέρα. Όσο για την αφροδίτη, εν και ψηλομούττα. Εν την θωρέις που η μούττη της εν ίσια πάνω και θωρεί στο υπερπέραν?
ΑπάντησηΔιαγραφήΕμειναμεν με τα τραουδιστακια ;(
ΔιαγραφήΤον συγκεκριμένο τον αποκαλείς μάλλον αναντικατάστατο. Όπως δεν γεννήθηκε άλλος Καζαντζίδης έτσι δεν θα γεννηθεί και άλλος Μητροπάνος...
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλημέρα...
Ετσι ειναι Αθηνα. Ειμαστε φτωχοτεροι απο καθε αποψη...
Διαγραφή