Τρίτη 1 Μαΐου 2012

Πρωτομαγιά

Είπαμεν, που λέτε, ένεκα της αργίας να πάμεν την βόλτα μας τζαι να φάμε σε καμιά ταβέρνα. Εθεωρήσαμεν καλό να πούμεν τζαι τους γειτόνους, για παρέα.

Α, σόρρυ... εν σας τους εσύστησα: ο γείτος, η γείτα τζαι το γειτούι (περνά τον η κόρη μου κάτι μήνες).

Όταν εδεκτήκαν, εσκέφτηκα: ελπίζω να μεν το μετανιώσουμεν τουν την φορά!
Επειδή, όσες φορές τους επήραμεν κάπου, πάντα κάτι αρνητικό ήταν να έβρουν να πουν - με ύφος που σε μέμφεται για την επιλογή σου. Θα το εδέχουμουν που φίλους, οι οποίοι φκαίνουν συχνά, άρα ξέρουν πολλά στεκκούθκια τζαι ειδικά αν έχουν τζαι... καλόν γούστο. Αλλά... άμαν το κυριώτερο χόμπι σου, είναι ο ύπνος τζι η άπλα στον καναπέ, μεν μου κάμνεις τζαι τον ωραίον...

Γενικά, σαν γειτόνοι περνούμεν καλά. Εν ετσακκωθήκαμεν ποττέ. Η κόρη μου τζι ο γιός τους, μεγαλώνουν όπως τ' αρφούθκια. Έρκεται κάθε τόσον, όμως, μια στιγμή που λαλείς: Ωπ! Ώρα να αραιώνουμεν! Ειδικά η γειτόνισσα, ενώ εν καλή ψυσχή, κάμνει τζαι λαλεί πράματα, που σε φέρνουν στην πολλά δύσκολη θέση: να θέλεις να σπουρτήσεις που το γέλιο, την ίδια στιγμή, που τα νεύρα σου γίνονται κρόσσια...

Εν μου αρέσκει να χρησιμοποιώ τον όρο χωρκάτης με την λάθος/σνομπ έννοια, που πήρε τα τελευταία χρόνια. Χωρκάτης εν τζείνος που συμπεριφέρεται χωρίς ντροπή, με υπερβολικά ύποπτην αφέλεια τζαι κουτοπονηρκά. Η γείτα έτσι ένει :(...
Εν τζι είμαι τζαι σίουρη 100%, φυσικά... μπορεί ναν απλά ηλίθια...

Παράδειγμα:
(Διαδραμματίζεται στο σπίτι μου, όπου είναι καλεσμένοι για καφέ)...
Γρούτος: Γρούτα, κάμε τα φραπέ!... τζαι γλήορα!... (αστειάκι... φυσικά!)
Γρούτα: χαχαχαχα Τι ωραία που τα λες! Το δικό μου μέτριο με λλίον γάλα, παρακαλώ!
Γρούτος: Ε κάμε τα τζι εσού μια φορά, ρε κουμπάρε!
Γρούτα: Ε μα αφού, τούτη εν η δουλειά σου, μάναμου! Αφού εν τα πετυχαίνω τα φραπέ...
ΓΕΙΤΑ: Εγώ! Άεις τα, να τα κάμω εγώ!....  :D... (όπως το αππιτούρι του χαλουμιού!)....

Πόσο δύσκολον ένει να σκεφτεί ότι προσβάλλει με, τουν το πράμα? Θέλεις κυρία μου, να δείξεις πρόσωπο? Πον να'  ρκούμαστεν έσσω σου για καφέ, μεν βάλλεις τον άντρα σου να τα κάμνει. Ήρτες έσσω μου, να παίξεις την πρόθυμη?
- Αν τζαι προτιμώ το φραπέ του γείτου γιατί τούτη, λαλείς της μέτριο, κάμνει το γλυτζί, λαλείς της λλίον γάλα, κάμνει το μισό-μισό (άμπα τζαι πούμεν ότι τζειεύκεται!... ναι, μεν γελάτε! ξέρω ίντα που λαλώ) :/ -

Έσχει τζαι μιάν έμφυτη τάση προς τον ανταγωνισμό... Εν δίπλα μου, ας πούμε, το μωρό τζαι ππέφτει του ένα παιχνίδι. Βούρα τζείνη, που κάθεται 3 μέτρα μακριά, να το πιάσει τζαι να του το δόκει! Ππέφτει το μωρό ΜΟΥ χαμαί... βουρά να προλάβει να το σηκώσει τζείνη. Ζητά ο άντρας μου το κινήτο του, που εν δίπλα μου, βουρά να το πιάει που... τα σχέρκα μου να του το δόκει. Ζητά ο άντρας της το κινητό του: Πήαινε πιάε το! ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ ΠΡΑΜΑΤΑ! Που ήταν η κόρη μου πιο μιτσιά, έκαμνεν τα πάντα για να της δείχνει προτίμηση! Μόλις εκατάλαβα ότι άρκεψεν να επηρεάζει το μωρό τζαι την συμπεριφορά του... αραιώσαμεν!

Με τον μαμμόθρεφτον κάμνει φιλότιμες προσπάθειες, επίσης, αλλά όποιος έσχει το όνομα... έσχει τζαι την χάρη ;)


Επήαμεν, που λέεις, σε μια ταβερνούα, λλίον έξω που την Λεμεσό.
Στα πρώτα πέντε λεπτά, πάει τζαι βάλλει λεφτά μες το μηχάνημα με τες μαππούες τζαι φέρνει μιάν, του μαμμόθρεφτου. Ο οποίος, όπως ξέρετε - κλασσικά - παίζει με χούβερ, ριμόουτ κοντρόλς τζαι οτιδήποτε, εκτός που παιχνίθκια. Μόλις την είδα (την μαππούα) λαλώ της (γείτας) επικριτικά: τωρά που εν να την σύρνει χαμαί, να βουράς να του την φέρνεις! "Καλόοοοο! εν να του την φέρνω!", λαλεί.

Ο μιτσής, κλασσικά, εν ασχολήθηκεν καθόλου. Ήθελεν, όμως, την μπουκάλα του νερού. Εβρέθειν... πέρκαλλη (άτσα!) η γείτα, να φκερώσει ούλλο το νερό μες τα ποτήρκα για να του δώσει την μπουκάλα, μπας τζαι δυσαρεστήσουμεν το μωρό :ζ Τα ποτήρκα εμείναν φουλαρισμένα πας το τραπέζι, ώσπου τζι εμεσοφάαμεν. Όπότε, ξυπνά στον μαμμόθρεφτον η επιθυμία να κατεβεί που την καρεκλούα του. Τζι επειδή εν τον άφηνα - νωρίς γαρ - ενευρίασεν, άρπαξεν την μαππούα τζι εκσφενδόνισεν την, με... καταπληκτικήν ακρίβεια, πάνω στα θκυό ποτήρκα, που ευρίσκοντο... μπροστά που την γείτα... Τα ποτήρκα εγύραν τζαι η γείτα εγίνην... σουππήν-λουμήν!

Πέτε με κατζιάν, αλλά ευχαριστήθηκα το!!!

10 σχόλια:

  1. κόρη μου σύνελθε τζαι εκμεταλλεύτου τη γειτόνισσα. άφηνε την τζαι φραπέ να κάμνει, τζαι καφέ τζαι άμαν θέλει μακαρόνια του φούρνου. να βουρά τα μωρά που πίσω, να τα ταϊζει να τα ξεσκατίζει.
    γύρε πίσω, ξεκουράστου τζαι απόλαυσε το φραπέ που σου έκαμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα αν εκαμνε καλο φραπε ή καφε ή μακαρονια του φουρνου, ημουν πελλη να με το εκμεταλλευκουμαι?

      Οσο για τα μωρα μου, δυστυχως για τζεινην, εν εξαγοραζουνται :)

      Διαγραφή
  2. λαλέις να κολλά του Γρούτου και μόνο τζίνου διά του το τηλ του?νομίζω να κρατήσεις τις σχέσεις καθαρά γειτονικές..ένε ανάγκη να κάμνετε και εξορμήσης μαζί.

    Μαρία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εν ανησυχω ρε Μαρια μου... Τζι η τελευταια γεναικα πας την γην να ηταν, ο Γρουτος εν εκλωνε να την δει. Τουτον εν σιουρο ;)

      Διαγραφή
  3. Ωραία αλλά δε ξέρεις τι μπλεξίματα μπορεί να δημιουργήσει οπότε εγώ θα αραίωνα σιγά-σιγά. Γυναίκα που σε βλέπει ανταγωνιστικά ως και στην αγάπη των μωρών ΣΟΥ, έννεν σόϊ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εν ναι κακος χαρακτηρας, εν εσχει κακες προθεσεις.
      Απλα ο νους της "δουλευκει" με πολλα περιεργο τροπο.
      Εν σκεφτεται τις συνεπειες των λογων τζαι των πραξεων της (αρα κλινω προς το ηλιθια ;ρ).

      Πχ: λεει μου μιαν ημερα "μα ποιου μοιαζουν τα μμαθκια του Μαμμοθρεφτου?"
      Λεω της εγω "εν τα δικα μου τα μμαθκια που εσχει".
      Απαντηση (προειδοποιηση για σιοκ Ινα, κατσε πρωτα) "αποκλειεται, του μωρου εν πολλα ωραια, αφους!" :D

      Διαγραφή
  4. i 1i tou Mai den einai argia... APERGIA kanonika eprepe na einai einai...
    opos kai na exei i geitonissa ithelen ta epathennnnn taaaa :)
    i misirlou xx

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το καλο που το παραδεκτηκε τζαι μονη της στο τελος ;)
      ΧΧΧ

      Διαγραφή
  5. Συμφωνώ με τη Μάνα. Που δουλειές πως πάει; ;p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχαχαχαχα Λες?
      Μπα! Μονον αμα εσχει ακροατηριον εν προθυμη...

      Διαγραφή