Απόλαυση!

Μετά την προηγούμενη, αχαρακτήριστη ανάρτηση μου, έβαλα το λινγκ σε ιμέϊλ τζι έστειλα το, του Γρούτου, να το θκιαβάσει. Ο μαμμόθρεφτος ετζοιμάτουν τζαι η κοράσα εθώρεν τηλεόραση. Έτσι, οπως επίναμεν το απογευματινό μας φραπέ - στο προσωπικό μας "σπουδαστήριο" - ο καθένας στο γραφείο του - απέναντι ο ένας που τον άλλον - μπροστά που τον ατομικό μας, μη φορητόν υπολογιστή - έστειλα του το ιμέϊλ (σκέφτου: ένα μέτρον απόσταση...) τζαι λαλώ του: "έπεψα σου κάτι τζαι δε το".

Ο σκοπός μου ήταν να δω και να απολαύσω ούλλες του τις αντιδράσεις.
Αννοίει το, που λες, τζι αρκέφκει να θκιαβάζει βαριεστημένα.
Σοβαρεύκει..., διά βάση..., παίρνει τον το γέλιο τζαι λαλεί μου: "μα ποιός εν τούτος, ο Γρούτος?"... συνεχίζει την μελέτη... Eγώ κρύφκω με δυσκολία...
Φύρνεται τζαι λαλεί έκπληκτος: "Αλόπως εν εμάς που ακούν τζαι γράφουν τα τούτα αχχαχαχα."...
Ξαφνικά, αποσβολώνεται... γριλλώνει τα μμάθκια του τζαι κοιτάζει με καχύποπτα...
"Τί?" λαλώ του, αθώα, "...διερωτάσαι ακόμα ποιός εν ο Γρούτος?"
Λαλεί μου κεραυνοβολημένος, "μα εσύ το έγραψες?".
Φύρνομαι τζαι ακολουθεί η εξής συνομιλία:
-Πόθεν το κατάλαβες? Που τον... βυζόπατσο? χαχαχαχα.
-Οϊ, πιο κάτω!
-Που το "ελούθηκες"? χαχχαχαχαχαχχαχχα
-Ναι! χαχχαχαχαχα
Σκέφτεται λλίον.
-Ρε μάναμου κάμνεις με ρεζίλι μες το 'Ιντερνετ!?
-Οϊ εσένα, ρε μάναμου! Τον Γρούτο!
-Εκθέτεις μας οικογενειακώς!
-ΕΓΩ? Η Γρούτα μας εκθέτει!
-Ποιά εν η Γρούτα?
-Εγω!
-Ε!...
-Ποιός την ηξέρει την Γρούτα? ...τζαι ποιός την μαμεί!
-Ε... χμ... εγώ!?!
-Ε! Είδες?
  
                             

Κάτι άσχετο: σαν εκλάεφκα μες τον κήπο εκάμαν με οι κούνουποι σατσhίν! Που πάνω ως κάτω! Ως τζαι πας τα σχείλη!
Έχουμεν κάτι κουνούπια, σε μέγεθος αλόγου!... χωρίς υπερβολη! ;Ρ

                           

Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: Σαν σήμερα, πριν 22 χρόνια... όϊ κάτσε, 26...  χμ... εεε, 31? Όϊ Α? Σαν σήμερα λοιπόν, πριν 35, ΚΑΑΑΛΑΑΑΝ 36! 36? 36? ...χρόνια, εγεννήθηκα :)
Ήταν ημέρα Τετάρτη και κετέφθασα πρωί-πρωί, η ώρα οχτώ.
Είδα το φως για πρώτη φορά μες την κεβατοκάμαρη της μάμας μου, πάνω στο ίδιο κρεβάτι στο οποίο συνελήφθηκα (ο δράστης επιστρέφει ΠΑΝΤΑ στην σκηνή του εγκλήματος). Έτσι εγεννούσαν τότες: έσσω τους!
Της μάνας μου εν πρέπει να της εγέμωσα το μμάτι γιατί περιγράφει με ως "μακριά, παστή τζαι βαζανιασμένη"! Εχάθηκεν, δηλαδή, να με περιγράψει ως ψηλό, αδυνατούλικο, έντονα ροδαλό μωράκι?


 
Ρε άμμα, κάμε μου άλλη μιά φορά κουπέπια τζι εν να σκεφτώ, αν θα σου το συγχωρήσω ;Ρ

Μμμμμμμ!!!