4 τζαι 4...

Όϊ το τραούδιν...

Το παίγνιον! Εκάλεσεν με η Σοκακτσού (Κυπριακιστί: χωρκοΰρα) να παίξω το εν λόγω παιχνίδι για να με γνωρίσει καλύτερα, λέει... Μαρία μου όλα θα στα πω, ό,τι θέλεις! Άλλωστε δεν έχωμεν και τίποτα να κρύψωμεν! Μέχρι και το ότι, τα φρούτα τα τρώω ωμά, θα σου το... μολοήσω...

Πρέπει, λοιπόν, λαλεί ο ένας τζαι μοναδικός κανονισμός του παιχνιθκιού, να δηλώσω τα 4 πράματα που θα άλλασσα στο παρελθόν τζαι τα 4 που ελπίζω να συμβούν στο μέλλον...

Χάτε να εις τωρά... φφφφφφςςςςςςςςς... δύσκολα πράματα...

1. ...Θα έλεα στον παππού μου την αλήθκεια, που του κρύφκαν τα παιθκιά του... ότι δηλαδή τρώει τον ο καρκίνος τζι έσχει 6 μήνες ζωής... Θα τον άφηνα να αποφασίσει μόνος του τι ήθελε να κάμει τους τελευταίους 6 μήνες της ζωής του, που τελικά εκρατήσε... 18...
2. Όταν με πίεζεν η γιαγιά μου να της πω αν εν ποτζείνο το "μαυρογέρημο που είσχεν ο παππούς σου" που είσχεν τζι η ίδια, θα το επαραδέχουμουν, για να μεν επαναλάβω το λάθος που έκαμα με τον παππού μου...
3. Όταν την ιδεατά ευτυχισμένη, ευρύτερη, οικογένεια μου εσκουλλήσαν την, πρωτόγνωρα αδιέξοδα τζαι εσωτερικές διαμάχες, θα επροσπαθούσα περισσότερο να κρατήσω επαφή με τα μικρά ξαδέρφκια μου, που έτσι τζι αλλιώς εν εφταίξαν σε τίποτε... Εν ήταν να αφήσω να παν τόσα χρόνια χαμένα...
4. Τούτον δυσκολεύκει με... Εν μου έρκεται τίποτε άλλο... χμ...
Μήπως να είχα ακούσει τους γονιούς μου, που μου λαλούσαν να πάω δασκάλα? Ήταν να' μουν διορισμένη τωρά!
...Όϊ να στέλλω αβέρτα σιβί, στου κουφού την πόρτα...
Αλλά πάλαι... αν έκλωνα τον καρίτσαυλο κανενού σhυλλομπάσταρτου?
Όϊ, ΩΗ! (που λαλεί τζι η Μωβ), της φυλακής τα σίδερα δεν είναι για την Γρούτα!

Πάμεν τζαι στα εύκολααααα...

1. Θέλω να έχουμεν την υγεία μας (ούλλοι) τζαι να προλάβω να δω τα μωρά μου να τελειώνουν τες σπουδές τους τζαι να είναι σωστοί άνθρωποι (αν προλάβω τζαι κανέναν αγγονούι, πολλοί εν να μας ζηλέψουν!).
2. Θέλω να μεν νιώθω συνέχεια κουρασμένη. Θέλω να έχω άπλετην σωματικήν δύναμη κι ενέργεια...
3. Ελπίζω να έβρω δουλειά, όπως την θέλω, σύντομα (ή έστω καμιάν αντικατάσταση, ρε κουμπάρε!)
4. Εύχομαι κάποια στιγμή, ΣΥΝΤΟΜΑ, να φκούμεν που την κρίση γιατί έκαμεν μας τα ΦΡΑΠΠΕΣ!... ή πόμελα? ΠΟΜΕΛΑ!!! διότι εν πιο μιάλα.

Αυκά!

Καλώ, λοιπόν, όποιον συμπλόγκερ θέλει, να παίξει αυτό το, τα μάλα αυτογνωσιακό, παίγνιο! :)